Rytmonorm® 150; -300
Propafenone hydrochloride
Polfenon® - charakterystyka leku przeciwarytmicznego
Wskazania do stosowania
Polfenon® (chlorowodorek propafenonu) jest wskazany w leczeniu następujących objawowych tachyarytmii nadkomorowych:
- Częstoskurcz węzłowy
- Częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White'a (WPW)
- Napadowe migotanie przedsionków
Ponadto, lek może być stosowany w ciężkiej objawowej tachyarytmii komorowej, jeśli lekarz uzna ją za zagrażającą życiu.
Polfenon® wykazuje działanie stabilizujące błony komórkowe oraz blokujące kanał sodowy (klasa Ic wg klasyfikacji Vaughan-Williamsa). Dodatkowo posiada słabe właściwości β-adrenolityczne (klasa II).
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Polfenonu® powinno być ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta. Poniżej przedstawiono ogólne zalecenia dotyczące dawkowania:
Grupa pacjentów | Zalecane dawkowanie |
---|---|
Dorośli (masa ciała ok. 70 kg) | 450-600 mg/dobę w 2-3 dawkach podzielonych |
Pacjenci o mniejszej masie ciała | Dawka dobowa odpowiednio zmniejszona |
Maksymalna dawka dobowa | 900 mg |
Dawkę można zwiększać stopniowo co 3-4 dni. Należy monitorować zapis EKG i ciśnienie tętnicze, szczególnie w fazie ustalania dawki.
Ze względu na gorzki smak i działanie znieczulające powierzchniowo, tabletki należy połykać w całości, popijając płynem.
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku oraz z niewydolnością lewokomorową: Leczenie należy wprowadzać stopniowo, zaczynając od małych dawek. Zwiększanie dawki możliwe po 5-8 dniach.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek: Wymagana jest ścisła kontrola EKG i stężenia leku w osoczu ze względu na ryzyko kumulacji.
Dzieci: Produkt nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci ze względu na jego moc.
Przeciwwskazania
Stosowanie Polfenonu® jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na propafenon lub którąkolwiek substancję pomocniczą
- Rozpoznany zespół Brugadów
- Istotna klinicznie strukturalna choroba serca (np. niedawny zawał mięśnia sercowego, niewyrównana niewydolność serca)
- Ciężka bradykardia
- Zaburzenia przewodzenia (np. blok przedsionkowo-komorowy II° lub wyższego stopnia)
- Ciężkie niedociśnienie tętnicze
- Zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej
- Ciężka obturacyjna choroba płuc
- Miastenia
- Jednoczesne stosowanie rytonawiru
Przed rozpoczęciem leczenia Polfenonem® należy wykluczyć powyższe przeciwwskazania oraz przeprowadzić dokładną ocenę stanu klinicznego pacjenta.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania Polfenonu® należy zachować szczególną ostrożność w następujących sytuacjach:
- Konieczne jest monitorowanie EKG przed i w trakcie leczenia
- Lek może ujawnić lub nasilić objawy zespołu Brugadów
- Należy kontrolować działanie wszczepionego stymulatora serca
- Istnieje ryzyko przejścia migotania przedsionków w trzepotanie przedsionków
- U pacjentów z chorobą strukturalną serca mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane
- Ostrożność u pacjentów z astmą ze względu na działanie β-adrenolityczne
Pacjenci powinni być świadomi możliwości wystąpienia działań niepożądanych wpływających na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Warto zapamiętać
1. Polfenon® jest lekiem przeciwarytmicznym klasy Ic, stosowanym głównie w leczeniu tachyarytmii nadkomorowych.
2. Dawkowanie leku musi być indywidualnie dostosowane, a pacjent wymaga ścisłego monitorowania EKG, szczególnie w fazie ustalania dawki.
Interakcje lekowe
Polfenon® wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, dlatego istotne jest uwzględnienie potencjalnych interakcji podczas planowania terapii:
- Inhibitory CYP2D6, CYP1A2 i CYP3A4 (np. ketokonazol, cymetydyna) mogą zwiększać stężenie propafenonu
- Jednoczesne stosowanie z amiodaronem wymaga dostosowania dawek obu leków
- Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny mogą zwiększać stężenie propafenonu
- Ostrożność przy łączeniu z lekami znieczulającymi miejscowo i innymi lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy
- Propafenon może zwiększać stężenie niektórych leków metabolizowanych przez CYP2D6
- Fenobarbital i ryfampicyna mogą zmniejszać skuteczność propafenonu
- Możliwe nasilenie działania doustnych leków przeciwzakrzepowych
Konieczne jest monitorowanie pacjenta i ewentualne dostosowanie dawek leków przy stosowaniu terapii skojarzonej.
Ciąża i laktacja
Stosowanie Polfenonu® w ciąży powinno być rozważane tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Lek przenika przez łożysko, osiągając w krwi pępowinowej około 30% stężenia we krwi matki.
Dane dotyczące przenikania propafenonu do mleka kobiecego są ograniczone. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u kobiet karmiących piersią.
Działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem Polfenonu® to:
- Zawroty głowy
- Zaburzenia przewodzenia
- Kołatanie serca
Inne istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia rytmu serca, bóle głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz zmiany w wynikach testów wątrobowych. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne reakcje, takie jak agranulocytoza czy uszkodzenie wątroby.
Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania Polfenonu® mogą wystąpić poważne zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, a w ciężkich przypadkach wstrząs kardiogenny. Leczenie przedawkowania powinno odbywać się w warunkach intensywnej opieki medycznej i obejmować monitorowanie funkcji życiowych oraz leczenie objawowe.
Właściwości farmakologiczne
Polfenon® (chlorowodorek propafenonu) jest lekiem przeciwarytmicznym klasy Ic według klasyfikacji Vaughan-Williamsa. Jego główne mechanizmy działania to:
- Stabilizacja błon komórkowych
- Blokowanie kanału sodowego
- Słabe działanie β-adrenolityczne
Lek zmniejsza szybkość powstawania potencjału czynnościowego, co prowadzi do zmniejszenia szybkości przewodzenia bodźców. Wydłuża czas refrakcji w przedsionkach, węźle przedsionkowo-komorowym i komorach.
Postać farmaceutyczna
Polfenon® jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 150 mg lub 300 mg chlorowodorku propafenonu.
Stosowanie Polfenonu® wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego ze względu na potencjalne ryzyko poważnych działań niepożądanych i liczne interakcje lekowe. Regularne monitorowanie EKG i stanu klinicznego pacjenta jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności terapii.