Wyszukaj produkt
Substancję czynną zawierają również leki:

tabl. powl.
10 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
46,48

Memantine Vipharm

Memantine hydrochloride

tabl.
20 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
36,72
Memantine Vipharm
tabl.
20 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
37,80
Memantine Vipharm
tabl.
10 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
21,60
Memantine Vipharm
tabl.
10 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
47,39

Polmatine - szczegółowe informacje dla lekarzy

Wskazania do stosowania

Polmatine jest wskazany w leczeniu pacjentów z chorobą Alzheimera o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu. Lek ten należy do grupy antagonistów receptora NMDA i działa poprzez modyfikację efektów patologicznie zwiększonych stężeń glutaminianu w mózgu.

Zastosowanie memantyny u pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego jest uzasadnione coraz liczniejszymi dowodami na rolę zaburzeń neuroprzekaźnictwa glutaminergicznego w patogenezie i progresji tej choroby neurodegeneracyjnej.

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie produktem Polmatine powinno być inicjowane i nadzorowane przez lekarza z doświadczeniem w diagnostyce i terapii otępienia w chorobie Alzheimera. Terapię można rozpocząć tylko przy zapewnieniu stałego nadzoru nad przyjmowaniem leku przez pacjenta. Rozpoznanie należy postawić zgodnie z aktualnymi wytycznymi.

Schemat dawkowania u dorosłych pacjentów przedstawia się następująco:

Okres leczenia Dawka dobowa
Tydzień 1 (dni 1-7) 5 mg (1/2 tabletki 10 mg)
Tydzień 2 (dni 8-14) 10 mg (1 tabletka 10 mg)
Tydzień 3 (dni 15-21) 15 mg (1,5 tabletki 10 mg)
Od tygodnia 4 20 mg (2 tabletki 10 mg lub 1 tabletka 20 mg)

Dawka podtrzymująca wynosi 20 mg na dobę. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków.

Należy regularnie oceniać tolerancję i dawkowanie memantyny, szczególnie w pierwszych 3 miesiącach leczenia. Następnie należy regularnie monitorować efekt terapeutyczny oraz tolerancję leczenia zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi. Leczenie podtrzymujące można kontynuować tak długo, jak długo utrzymuje się korzystne działanie terapeutyczne i pacjent dobrze toleruje lek. Przerwanie leczenia należy rozważyć w przypadku braku efektu terapeutycznego lub złej tolerancji.

Modyfikacja dawkowania w szczególnych populacjach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku: Dla pacjentów powyżej 65 lat zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę, tak jak u młodszych dorosłych.

Zaburzenia czynności nerek: - Łagodne (ClCr 50-80 ml/min): bez modyfikacji dawki - Umiarkowane (ClCr 30-49 ml/min): 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę po 7 dniach dobrej tolerancji - Ciężkie (ClCr 5-29 ml/min): 10 mg/dobę

Zaburzenia czynności wątroby: - Łagodne do umiarkowanych: bez modyfikacji dawki - Ciężkie: nie zaleca się stosowania

Dzieci i młodzież: Stosowanie produktu Polmatine nie jest zalecane u osób poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.

Przeciwwskazania

Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania produktu Polmatine jest nadwrażliwość na substancję czynną (memantynę) lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z: - Padaczką lub drgawkami w wywiadzie - Czynnikami predysponującymi do padaczki - Jednoczesnym stosowaniem innych antagonistów NMDA (np. amantadyna, ketamina, dekstrometorfan) - Czynnikami mogącymi prowadzić do zwiększenia pH moczu - Świeżo przebytym zawałem mięśnia sercowego - Niewyrównaną zastoinową niewydolnością serca (NYHA III-IV) - Niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym

Produkt zawiera laktozę, co należy uwzględnić u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy.

Memantyna może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co wymaga poinformowania pacjentów leczonych ambulatoryjnie o konieczności zachowania ostrożności.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Memantyna może nasilać działanie: - L-dopy - Agonistów receptorów dopaminergicznych - Leków antycholinergicznych

Memantyna może osłabiać działanie: - Barbituranów - Neuroleptyków

Należy unikać jednoczesnego stosowania memantyny z: - Amantadyną - Ketaminą - Dekstrometorfanem

Możliwe interakcje wymagające monitorowania: - Cymetydyna, ranitydyna, prokainamid, chinidyna, chinina, nikotyna - Hydrochlorotiazyd (możliwe zmniejszenie stężenia w surowicy) - Leki przeciwzakrzepowe (możliwe zwiększenie INR) - Gliburyd, metformina, donepezyl, galantamina

Wpływ na ciążę i laktację

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania memantyny w czasie ciąży u ludzi. Badania na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko zahamowania wzrostu płodu. Stosowanie w ciąży możliwe tylko w przypadku bezwzględnej konieczności.

Nie wiadomo, czy memantyna przenika do mleka ludzkiego. Ze względu na lipofilne właściwości leku, przenikanie do mleka jest prawdopodobne. Kobiety przyjmujące memantynę nie powinny karmić piersią.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane (częstość >1/100 do <1/10) to: - Zawroty głowy - Ból głowy - Zaparcia - Senność - Nadciśnienie tętnicze

Inne istotne działania niepożądane obejmują: - Zaburzenia równowagi - Duszność - Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Reakcje nadwrażliwości

W rzadkich przypadkach obserwowano: - Splątanie - Omamy - Reakcje psychotyczne - Napady padaczkowe - Niewydolność serca - Zakrzepicę żylną i zatorowość - Zapalenie trzustki - Zapalenie wątroby

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania mogą obejmować: - Zmęczenie, osłabienie, biegunkę - Objawy ze strony OUN: splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy, zaburzenia chodu - Objawy żołądkowo-jelitowe: wymioty, biegunka

Leczenie przedawkowania powinno być objawowe. Nie ma swoistego antidotum. Zaleca się standardowe procedury, takie jak płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, zakwaszenie moczu i wymuszona diureza. W przypadku ciężkiego przedawkowania może być konieczna plazmafereza.

Warto zapamiętać
  • Polmatine (memantyna) jest wskazany w leczeniu choroby Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego.
  • Dawka początkowa wynosi 5 mg/dobę, zwiększana stopniowo do dawki podtrzymującej 20 mg/dobę w ciągu 3 tygodni.

Mechanizm działania

Memantyna jest zależnym od potencjału, o średnim powinowactwie, niekompetytywnym antagonistą receptora NMDA. Modyfikuje efekty patologicznie zwiększonych stężeń glutaminianu, które mogą prowadzić do zaburzenia czynności neuronów w chorobie Alzheimera.

Skład

Substancja czynna: memantyny chlorowodorek Dostępne dawki: - Tabletki powlekane 10 mg (8,31 mg memantyny) - Tabletki powlekane 20 mg (16,62 mg memantyny)

Polmatine jest cennym narzędziem w terapii choroby Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Jego stosowanie wymaga jednak ścisłego monitorowania pacjenta, szczególnie w początkowym okresie leczenia, oraz indywidualnego dostosowania dawki w zależności od tolerancji i efektów terapeutycznych.



Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.
Lek u palaczy (także biernych) może wchodzić w interakcje z nikotyną.