Wyszukaj produkt

multiBic z potasem 2; -3; -4 mmol/l

Dextrose + Electrolytes + Glucose

roztw. do hemofiltracji
2 wor. dwukomorowe 5 l
Lz
100%
-
multiBic z potasem 2 mmol/l
roztw. do hemofiltracji
2 wor. dwukomorowe 5 l
Lz
100%
-
multiBic z potasem 3 mmol/l
roztw. do hemofiltracji
2 wor. dwukomorowe 5 l
Lz
100%
-

MultiBic z potasem - roztwór do hemofiltracji

Wskazania

MultiBic z potasem jest wskazany do stosowania u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek, wymagających ciągłej hemofiltracji. Produkt dostępny jest w trzech wariantach stężenia potasu: 2 mmol/l, 3 mmol/l oraz 4 mmol/l.

ten pełni rolę płynu substytucyjnego, zastępującego ultrafiltrat usuwany z krwi pacjenta podczas zabiegu ciągłej hemofiltracji. Zawiera zbilansowane stężenie elektrolitów i buforów, w tym wodorowęglan jako substancję buforującą.

Dawkowanie i sposób podawania

Ciągła terapia nerkozastępcza z użyciem MultiBic powinna być prowadzona pod nadzorem lekarza doświadczonego w tej metodzie leczenia. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do potrzeb pacjenta, biorąc pod uwagę jego stan kliniczny, masę ciała oraz parametry metaboliczne.

Grupa pacjentów Zalecane dawkowanie
Dorośli z ostrym uszkodzeniem nerek ( 2000 ml/h roztworu
Pacjenci z przewlekłą chorobą nerek Min. 1/3 masy ciała na zabieg, 3 zabiegi/tydzień
Leczenie ostrych zatruć Indywidualnie, zależnie od rodzaju i stężenia toksyny

Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 75 litrów.

U pacjentów z przewlekłą chorobą nerek może być konieczne zwiększenie objętości stosowanej w ciągu tygodnia lub rozłożenie jej na więcej niż 3 zabiegi tygodniowo, w zależności od wskazań klinicznych.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania roztworu MultiBic u dzieci i młodzieży nie zostały dotychczas ustalone.

Przeciwwskazania

Stosowanie roztworu MultiBic jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Hipokaliemia
  • Hiperkaliemia
  • Zasadowica metaboliczna

Ponadto, istnieją przeciwwskazania związane z samą procedurą hemofiltracji:

  • Niewydolność nerek ze zwiększonym katabolizmem, gdy objawy mocznicy nie mogą być dłużej kontrolowane za pomocą hemofiltracji
  • Niewystarczający przepływ krwi w dostępie naczyniowym
  • Wysokie ryzyko krwotoku związane z systemową antykoagulacją

Interakcje

Stosowanie roztworu MultiBic może wchodzić w interakcje z innymi aspektami leczenia pacjenta:

  • Suplementacja elektrolitów, żywienie pozajelitowe i inne infuzje stosowane w intensywnej terapii mogą wpływać na skład elektrolitowy surowicy i gospodarkę płynową pacjenta
  • Hemofiltracja może zmniejszać stężenie niektórych leków we krwi, szczególnie tych o małym stopniu wiązania z białkami, małej objętości dystrybucji i masie cząsteczkowej poniżej granicy zatrzymywania hemofiltra
  • Toksyczne działanie glikozydów naparstnicy może być maskowane przez zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipokalcemia). Normalizacja stężeń elektrolitów podczas hemofiltracji może ujawnić objawy zatrucia digoksyną

Konieczne może być dostosowanie dawkowania leków eliminowanych podczas hemofiltracji.

Ciąża i laktacja

Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania roztworu MultiBic u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Decyzja o zastosowaniu tego produktu powinna być podjęta po starannym rozważeniu potencjalnych korzyści i ryzyka dla matki i dziecka.

Działania niepożądane

Podczas stosowania roztworu MultiBic mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Nudności i wymioty
  • Skurcze mięśni
  • Wahania ciśnienia tętniczego krwi (obniżenie lub zwiększenie)
  • Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (np. przewodnienie, odwodnienie, hipokaliemia)
  • Hipofosfatemia
  • Hiperglikemia
  • Zasadowica metaboliczna

Należy pamiętać, że część z tych objawów może być związana z samą procedurą hemofiltracji, a nie bezpośrednio z zastosowaniem roztworu MultiBic.

Przedawkowanie

Przy prawidłowym stosowaniu i monitorowaniu terapii ryzyko przedawkowania jest niskie. Jednak w przypadku niedokładnego obliczenia bilansu płynów mogą wystąpić następujące powikłania:

  • Przewodnienie: może prowadzić do zastoinowej niewydolności serca i/lub zastoju płucnego. Leczenie polega na zwiększeniu ultrafiltracji i zmniejszeniu szybkości wlewu roztworu substytucyjnego.
  • Odwodnienie: wymaga zmniejszenia lub przerwania ultrafiltracji oraz zwiększenia objętości wlewu płynu substytucyjnego.
  • Zaburzenia elektrolitowe i równowagi kwasowo-zasadowej: np. zasadowica metaboliczna w wyniku nadmiernego podania wodorowęglanu.

W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania należy niezwłocznie przerwać podawanie roztworu i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Warto zapamiętać
  • MultiBic jest roztworem do hemofiltracji buforowanym wodorowęglanem, stosowanym w leczeniu ostrej niewydolności nerek.
  • Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 75 litrów, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu pacjenta.

Mechanizm działania

MultiBic działa jako roztwór substytucyjny w procesie ciągłej hemofiltracji. Podczas tego zabiegu:

  • Z krwi pacjenta usuwana jest woda i rozpuszczone w niej substancje (toksyny mocznicowe, elektrolity, wodorowęglany) poprzez ultrafiltrację.
  • Utracony ultrafiltrat zastępowany jest roztworem MultiBic, który zawiera zbilansowane stężenie elektrolitów i buforów.
  • Wodorowęglan zawarty w roztworze pełni funkcję buforu, pomagając w utrzymaniu prawidłowej równowagi kwasowo-zasadowej organizmu.

Dzięki temu mechanizmowi, MultiBic umożliwia efektywne oczyszczanie krwi z toksyn mocznicowych przy jednoczesnym utrzymaniu prawidłowego bilansu wodno-elektrolitowego i kwasowo-zasadowego pacjenta.

Skład

Roztwór MultiBic charakteryzuje się następującymi parametrami:

  • Teoretyczna osmolarność: 292 mosm/l
  • pH: 7,40
  • Stężenie potasu: dostępne warianty 2 mmol/l, 3 mmol/l lub 4 mmol/l

Skład elektrolitowy roztworu jest zbliżony do fizjologicznego składu osocza, co minimalizuje ryzyko zaburzeń elektrolitowych podczas terapii.

Stosowanie roztworu MultiBic wymaga ścisłego monitorowania stanu pacjenta, w tym regularnej oceny parametrów biochemicznych krwi, bilansu płynów oraz stanu klinicznego. Pozwala to na wczesne wykrycie ewentualnych powikłań i odpowiednie dostosowanie terapii.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.