Wyszukaj produkt

Zoxon® 1; -2; -4

Doxazosin

tabl.
4 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
23,40
30% (1)
9,88
(2)
7,29
(3)
bezpł.
DZ (4)
bezpł.
Zoxon® 1
tabl.
1 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
12,80
30% (5)
9,42
(2)
11,17
(3)
bezpł.
DZ (4)
bezpł.
Zoxon® 2
tabl.
2 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
17,26
30% (5)
10,50
(2)
10,80
(3)
bezpł.
DZ (4)
bezpł.
Zoxon® 4
tabl.
4 mg
90 szt.
Doustnie
Rx
100%
66,98
30% (1)
26,43
(2)
18,65
(3)
bezpł.
DZ (4)
bezpł.

Zoxon® 1; -2; -4 - Charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Zoxon jest wskazany w leczeniu:

  • samoistnego nadciśnienia tętniczego
  • objawów klinicznych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH)

Dawkowanie i sposób podawania

Samoistne nadciśnienie tętnicze:

Leczenie należy rozpoczynać od dawki 1 mg raz na dobę. W zależności od skuteczności, dawkę można zwiększać według następującego schematu:

Okres Dawka
Dzień 1-8 1 mg rano
Dzień 9-14 2 mg rano
Po 14 dniach Zwiększanie do skutecznej dawki podtrzymującej

Średnia dawka podtrzymująca wynosi 2-4 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka to 16 mg na dobę.

Łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH):

Leczenie rozpoczyna się od 1 mg raz na dobę. Schemat zwiększania dawki:

Okres Dawka
Dzień 1-8 1 mg raz na dobę
Dzień 9-14 2 mg raz na dobę
Po 14 dniach Zwiększanie do skutecznej dawki podtrzymującej

Maksymalna zalecana dawka w leczeniu BPH wynosi 8 mg na dobę.

Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, bez rozgryzania.

Szczególne grupy pacjentów:

Pacjenci w podeszłym wieku: Stosować zwykłe dawkowanie, jednak dawka powinna być możliwie najmniejsza, a zwiększanie dawki powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza.

Zaburzenia czynności nerek: Możliwe jest stosowanie zwykle zalecanych dawek. Należy zachować ostrożność przy zwiększaniu dawki.

Zaburzenia czynności wątroby: Zachować szczególną ostrożność. Brak doświadczenia klinicznego u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.

Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u dzieci i młodzieży.

Dawkowanie doksazosyny należy dostosować indywidualnie, rozpoczynając od najmniejszej dawki i stopniowo ją zwiększając pod kontrolą lekarza. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby.

Przeciwwskazania

Stosowanie doksazosyny jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na substancję czynną, inne pochodne chinazoliny lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Niedociśnienie ortostatyczne w wywiadzie
  • Łagodny rozrost gruczołu krokowego z jednoczesnym przekrwieniem górnego odcinka dróg moczowych, przewlekłym zakażeniem dróg moczowych lub kamicą pęcherza moczowego
  • Karmienie piersią (tylko we wskazaniu nadciśnienie tętnicze)
  • Niedociśnienie (tylko we wskazaniu łagodny rozrost gruczołu krokowego)
  • Monoterapia u pacjentów z przepełnieniem pęcherza moczowego lub bezmoczem z postępującą niewydolnością nerek lub bez

Doksazosyna jest przeciwwskazana w szeregu sytuacji klinicznych, szczególnie związanych z niedociśnieniem, zaburzeniami układu moczowego oraz nadwrażliwością. Lekarz powinien dokładnie ocenić stan pacjenta przed rozpoczęciem leczenia.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Ryzyko niedociśnienia ortostatycznego: Szczególnie na początku leczenia może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne. Należy monitorować ciśnienie tętnicze i poinstruować pacjenta o unikaniu sytuacji grożących urazem w razie zawrotów głowy lub osłabienia.

Pacjenci z ciężką chorobą serca: Zachować ostrożność u pacjentów z obrzękiem płuc spowodowanym zwężeniem zastawki aortalnej lub dwudzielnej, niewydolnością serca z dużą pojemnością wyrzutową, prawokomorową niewydolnością serca oraz lewokomorową niewydolnością serca z niskim ciśnieniem napełniania.

Zaburzenia czynności wątroby: Szczególna ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Jednoczesne stosowanie z inhibitorami PDE-5: Zachować ostrożność ze względu na ryzyko niedociśnienia. Zaleca się rozpoczynanie terapii inhibitorami PDE-5 od najniższej dawki i zachowanie 6-godzinnego odstępu od przyjęcia doksazosyny.

Operacja zaćmy: Poinformować chirurga okulistę o stosowaniu α-1-adrenolityków ze względu na ryzyko śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki.

Priapizm: W razie wystąpienia przedłużonej erekcji, pacjent powinien natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną.

Zawartość laktozy: Produkt zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy.

Stosowanie doksazosyny wymaga zachowania szeregu środków ostrożności, szczególnie w zakresie monitorowania ciśnienia tętniczego, funkcji wątroby oraz potencjalnych interakcji z innymi lekami. Kluczowe jest odpowiednie poinformowanie pacjenta o możliwych działaniach niepożądanych i sytuacjach wymagających natychmiastowej konsultacji lekarskiej.

Warto zapamiętać
  • Doksazosyna może powodować niedociśnienie ortostatyczne, szczególnie na początku leczenia
  • Jednoczesne stosowanie z inhibitorami PDE-5 wymaga zachowania szczególnej ostrożności i odpowiedniego odstępu czasowego między dawkami

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego: Może wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie, lekami rozszerzającymi naczynia (w tym azotanami) oraz inhibitorami PDE-5.

Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego: Może być spowodowane przez NLPZ, estrogeny i sympatykomimetyki.

Wpływ na działanie innych leków: Doksazosyna może osłabiać działanie dopaminy, efedryny, epinefryny, metaraminolu, metoksaminy oraz fenylefryny na ciśnienie tętnicze i naczynia krwionośne.

Interakcje farmakokinetyczne: Cymetydyna może zwiększać AUC doksazosyny o około 10%. Brak istotnych interakcji z tiazydowymi lekami moczopędnymi, furosemidem, lekami β-adrenolitycznymi, NLPZ, antybiotykami, doustnymi lekami hipoglikemizującymi, lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego i lekami przeciwzakrzepowymi.

Wpływ na badania laboratoryjne: Doksazosyna może zwiększać aktywność reninową osocza i wydalanie kwasu wanilinomigdałowego z moczem.

Stosowanie doksazosyny wymaga uwzględnienia potencjalnych interakcji z innymi lekami, szczególnie tymi wpływającymi na ciśnienie tętnicze. Konieczne jest monitorowanie pacjenta i ewentualne dostosowanie dawkowania w przypadku jednoczesnego stosowania leków wchodzących w interakcje.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża: Brak odpowiednich badań u kobiet w ciąży. Stosowanie doksazosyny w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają możliwe zagrożenie. Badania na zwierzętach wykazały zmniejszoną przeżywalność płodów przy bardzo wysokich dawkach.

Karmienie piersią: Doksazosyna jest przeciwwskazana w okresie laktacji we wskazaniu nadciśnienie tętnicze. Brak informacji o przenikaniu do mleka kobiecego, ale stwierdzono kumulację w mleku karmiących samic szczura.

Stosowanie doksazosyny u kobiet w ciąży i karmiących piersią powinno być bardzo ostrożne i ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. W przypadku konieczności leczenia doksazosyną, należy rozważyć przerwanie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to:

  • Zawroty głowy, ból głowy, senność
  • Niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne
  • Zakażenia dróg oddechowych i moczowych
  • Ból brzucha, nudności, suchość w ustach
  • Osłabienie, ból w klatce piersiowej, obrzęki obwodowe

Rzadziej występują zaburzenia sercowo-naczyniowe, żołądkowo-jelitowe, wątrobowe, skórne oraz zaburzenia układu moczowo-płciowego.

Profil działań niepożądanych doksazosyny jest szeroki i obejmuje różne układy. Najistotniejsze są efekty związane z układem sercowo-naczyniowym, szczególnie ryzyko niedociśnienia. Pacjenci powinni być poinformowani o możliwych działaniach niepożądanych i konieczności zgłaszania ich lekarzowi.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania prowadzącego do niedociśnienia należy:

  • Ułożyć pacjenta w pozycji na plecach z głową skierowaną w dół
  • W razie potrzeby zastosować środki zwiększające objętość osocza
  • W przypadku wstrząsu podać leki wazopresyjne
  • Monitorować czynność nerek i w razie potrzeby podjąć działania podtrzymujące

Dializa nie jest wskazana ze względu na silne wiązanie doksazosyny z białkami osocza.

Postępowanie w przypadku przedawkowania doksazosyny skupia się głównie na leczeniu objawowym niedociśnienia. Kluczowe jest szybkie rozpoznanie sytuacji i wdrożenie odpowiedniego postępowania medycznego.

Właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne

Doksazosyna jest selektywnym antagonistą receptorów α-1-adrenergicznych. W leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego działa poprzez blokowanie receptorów w mięśniach gładkich gruczołu krokowego, jego torebce i szyi pęcherza moczowego. W leczeniu nadciśnienia wywołuje rozkurcz naczyń krwionośnych.

Mechanizm działania doksazosyny opiera się na selektywnym blokowaniu receptorów α-1-adrenergicznych, co przekłada się na jej skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego i objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.

Skład jakościowy i ilościowy

Jedna tabletka zawiera 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny (w postaci mezylanu doksazosyny).

Zoxon jest dostępny w trzech różnych dawkach, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.


1) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPL

Zoxon® 1; -2; -4

Wskazania wg ChPL

Wskazania pozarejestracyjne: Przewlekła choroba nerek u dzieci do 18 rż.
2) Przerost gruczołu krokowego
3) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
4) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia
5) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPL

Zoxon® 1; -2; -4

Wskazania wg ChPL

Wskazania pozarejestracyjne: Przewlekła choroba nerek u dzieci do 18 rż.; neurogenna dysfunkcja pęcherza u dzieci do 18 rż.; nieneurogenna dysfunkcja pęcherza u dzieci do 18 rż.

Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.