Wyszukaj produkt

Zirid

Itopride hydrochloride

tabl. powl.
50 mg
100 szt.
Doustnie
Rx
100%
62,49
Zirid
tabl. powl.
50 mg
40 szt.
Doustnie
Rx
100%
30,86

Zirid - chlorowodorek itoprydu w leczeniu objawów żołądkowo-jelitowych

Zirid to lek zawierający chlorowodorek itoprydu, stosowany w leczeniu objawów żołądkowo-jelitowych związanych z strawnością. Preparat wykazuje działanie prokinetyczne i przeciwwymiotne, co czyni go skutecznym w łagodzeniu dolegliwości takich jak wzdęcia, uczucie pełności w żołądku, ból w nadbrzuszu, dyskomfort, brak łaknienia, zgaga, nudności i wymioty.

Wskazania do stosowania

Zirid jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu objawów żołądkowo-jelitowych czynnościowej niewrzodowej niestrawności, takich jak:

  • Uczucie wzdęcia brzucha
  • Uczucie nadmiernej pełności w żołądku
  • Ból w nadbrzuszu
  • Dyskomfort w jamie brzusznej
  • Brak łaknienia
  • Zgaga
  • Nudności
  • Wymioty

Lek działa poprzez pobudzanie perystaltyki przewodu pokarmowego, co przyspiesza opróżnianie żołądka i łagodzi objawy niestrawności. Dodatkowo wykazuje działanie przeciwwymiotne, co czyni go skutecznym w przypadku nudności i wymiotów towarzyszących zaburzeniom czynnościowym górnego odcinka przewodu pokarmowego.

Dawkowanie i sposób podawania

Grupa pacjentów Dawkowanie
Dorośli 1 tabletka (50 mg) 3 razy na dobę przed posiłkiem
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby Dawkowanie ustala lekarz, możliwe zmniejszenie dawki
Osoby w podeszłym wieku Dawkowanie ustala lekarz, możliwe zmniejszenie dawki
Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania

Tabletki należy połykać w całości lub podzielone, popijając wodą, przed posiłkiem. Czas trwania leczenia zależy od stanu klinicznego pacjenta, w badaniach klinicznych chlorowodorek itoprydu podawano do 8 tygodni.

Dawka może zostać zmniejszona w zależności od przebiegu choroby (np. do połowy tabletki 3 razy na dobę). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz u osób w podeszłym wieku konieczne może być dostosowanie dawkowania i ścisłe monitorowanie pod kątem wystąpienia działań niepożądanych.

Mechanizm działania

Chlorowodorek itoprydu wykazuje złożony mechanizm działania, który obejmuje:

  • Antagonizm wobec receptorów dopaminowych D2
  • Hamowanie aktywności acetylocholinoesterazy
  • Stymulację uwalniania acetylocholiny
  • Hamowanie rozkładu acetylocholiny

Dzięki tym właściwościom, Zirid skutecznie pobudza perystaltykę przewodu pokarmowego, przyspiesza opróżnianie żołądka oraz wykazuje działanie przeciwwymiotne. Efekt przeciwwymiotny jest związany z blokowaniem receptorów D2 w strefie wyzwalającej chemoreceptora.

Warto podkreślić, że działanie chlorowodorku itoprydu jest wysoce specyficzne dla górnego odcinka przewodu pokarmowego i nie wpływa na poziom gastryny w surowicy krwi.

Warto zapamiętać
  • Zirid przyspiesza opróżnianie żołądka i łagodzi objawy niestrawności
  • Lek należy przyjmować 3 razy dziennie przed posiłkiem

Przeciwwskazania

Stosowanie leku Zirid jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na chlorowodorek itoprydu lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Stany, w których przyspieszone opróżnianie żołądka może być szkodliwe, np.:
    • Krwawienie z przewodu pokarmowego
    • Niedrożność mechaniczna
    • Perforacja przewodu pokarmowego

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lappa) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ze względu na zawartość laktozy jednowodnej w preparacie.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania leku Zirid należy mieć na uwadze następujące kwestie:

  • Chlorowodorek itoprydu wzmacnia działanie acetylocholiny, co może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych pochodzenia cholinergicznego
  • Brak danych dotyczących długotrwałego stosowania itoprydu
  • Chociaż nie wykazano bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, należy zachować ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz u osób w podeszłym wieku konieczne jest ścisłe monitorowanie i ewentualne dostosowanie dawkowania w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.

Interakcje z innymi lekami

Chlorowodorek itoprydu charakteryzuje się niskim potencjałem interakcji lekowych. Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji podczas jednoczesnego stosowania z warfaryną, diazepamem, diklofenakiem, tyklopidyną, nifedypiną i chlorkiem nikardypiny.

Należy jednak zwrócić uwagę na następujące aspekty:

  • Itopryd może wpływać na wchłanianie jednocześnie podawanych leków doustnych poprzez działanie na kinetykę żołądka
  • Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym, preparatów o przedłużonym uwalnianiu oraz postaci dojelitowych
  • Substancje o działaniu antycholinergicznym mogą osłabiać efekt terapeutyczny itoprydu
  • Leki takie jak cymetydyna, ranitydyna, teprenon i cetraksat nie wpływają na działanie prokinetyczne itoprydu

Ze względu na metabolizm itoprydu głównie przy udziale monooksygenazy flawinowej, nie oczekuje się interakcji na poziomie cytochromu P450.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Bezpieczeństwo stosowania chlorowodorku itoprydu w okresie ciąży nie zostało ustalone. Z tego powodu nie należy stosować leku Zirid u kobiet w ciąży oraz u tych, u których nie można wykluczyć ciąży, chyba że korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko.

Chlorowodorek itoprydu przenika do mleka samic szczurów w okresie laktacji. Ze względu na brak danych dotyczących stosowania u ludzi podczas karmienia piersią, nie zaleca się podawania leku kobietom karmiącym.

Działania niepożądane

Podczas stosowania leku Zirid mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Zaburzenia krwi i układu chłonnego: leukopenia (niezbyt często), małopłytkowość (częstość nieznana)
  • Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje anafilaktoidalne (częstość nieznana)
  • Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy, zaburzenia snu, zawroty głowy (niezbyt często), drżenie (częstość nieznana)
  • Zaburzenia żołądka i jelit: biegunka, zaparcie, ból brzucha, zwiększone wydzielanie śliny (niezbyt często), nudności (częstość nieznana)
  • Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: żółtaczka (częstość nieznana)
  • Zaburzenia nerek i dróg moczowych: zwiększenie stężenia azotu mocznika (BUN) i kreatyniny (niezbyt często)
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka, rumień, świąd (rzadko)
  • Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe: ból w klatce piersiowej lub ból pleców (niezbyt często)
  • Zaburzenia endokrynologiczne: zwiększenie stężenia prolaktyny (niezbyt często), ginekomastia (częstość nieznana)
  • Zaburzenia ogólne: zmęczenie (niezbyt często)
  • Zaburzenia psychiczne: drażliwość (niezbyt często)

W przypadku wystąpienia leukopenii, mlekotoku lub ginekomastii należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem. Szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę hematologiczną pacjentów oraz monitorowanie parametrów wątrobowych.

Przedawkowanie

Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania chlorowodorku itoprydu u ludzi. W razie podejrzenia przedawkowania należy zastosować standardowe postępowanie, obejmujące płukanie żołądka i leczenie objawowe. Ze względu na brak specyficznego antidotum, kluczowe znaczenie ma monitorowanie stanu pacjenta i wdrożenie odpowiedniego leczenia wspomagającego.

Podsumowanie

Zirid (chlorowodorek itoprydu) jest skutecznym lekiem w terapii objawów żołądkowo-jelitowych związanych z czynnościową niewrzodową niestrawnością. Jego złożony mechanizm działania, obejmujący efekt prokinetyczny i przeciwwymiotny, pozwala na skuteczne łagodzenie dolegliwości ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego. Przy stosowaniu leku należy przestrzegać zalecanego dawkowania i uwzględnić potencjalne działania niepożądane oraz interakcje z innymi lekami. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz osób w podeszłym wieku konieczne jest ścisłe monitorowanie i ewentualne dostosowanie dawki.



Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.