Wyszukaj produkt

Ziagen®

Abacavir

tabl. powl.
300 mg
60 szt.
Doustnie
Rx-z
100%
1379,87

Ziagen® - Abakawir w leczeniu zakażenia HIV

Wskazania do stosowania

Ziagen® (abakawir) jest wskazany do stosowania w leczeniu skojarzonym zakażenia wirusem HIV u pacjentów dorosłych. Lek ten należy do grupy analogów nukleozydowych hamujących odwrotną transkryptazę i wykazuje działanie przeciwko HIV-1 oraz HIV-2, w tym również szczepom opornym na inne leki przeciwretrowirusowe.

Abakawir jest skuteczny wobec szczepów HIV-1 wykazujących zmniejszoną wrażliwość na zydowudynę, lamiwudynę, zalcydabinę, didanozynę czy newirapinę, co czyni go cenną opcją terapeutyczną w przypadku rozwoju oporności na inne leki.

Dawkowanie i sposób podawania

Postać leku Dawkowanie Częstotliwość
Tabletki powlekane 300 mg 2 razy na dobę
Roztwór doustny 15 ml (300 mg) 2 razy na dobę

Dawkowanie Ziagenu® jest niezależne od posiłków. Kluczowe jest regularne przyjmowanie leku, co zmniejsza ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości.

W przypadku trudności z połykaniem tabletek, można zastosować roztwór doustny. Należy go aplikować powoli na wewnętrzną powierzchnię policzka za pomocą dołączonej strzykawki dozującej o pojemności 10 ml, unikając gwałtownego wprowadzenia leku do gardła.

Uwaga: W razie pominięcia dawki, nie należy podwajać kolejnej dawki leku.

Przeciwwskazania

Stosowanie Ziagenu® jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na abakawir lub którykolwiek składnik preparatu
  • Wcześniejsza reakcja nadwrażliwości na abakawir
  • Ciąża i okres karmienia piersią
  • Umiarkowane i ciężkie upośledzenie czynności wątroby
  • Pacjenci pediatryczni
  • Krańcowe stadium choroby nerek

Szczególnie istotne jest, aby nigdy nie podawać ponownie leku pacjentom, u których kiedykolwiek wystąpiła reakcja nadwrażliwości na abakawir, gdyż może to prowadzić do zagrażających życiu powikłań.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania Ziagenu® należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z:

  • Hepatomegalią
  • Zapaleniem wątroby
  • Innymi czynnikami ryzyka chorób wątroby

W celu minimalizacji ryzyka wystąpienia reakcji nadwrażliwości, pacjenci powinni być ściśle monitorowani, zwłaszcza w pierwszych 2 miesiącach leczenia. Zaleca się konsultacje co 2 tygodnie w tym okresie.

Regularne monitorowanie pacjentów, szczególnie w początkowym okresie terapii, jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania abakawiru i wczesnego wykrycia potencjalnych reakcji nadwrażliwości.

Interakcje lekowe

Należy zwrócić uwagę na potencjalne interakcje Ziagenu® z:

  • Alkoholem - zwiększa stężenie leku we krwi
  • Doustnymi pochodnymi witaminy A (np. izotretinoina) - zwiększają stężenie leku we krwi

Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności unikania spożywania alkoholu oraz konsultacji z lekarzem przed rozpoczęciem terapii pochodnymi witaminy A podczas leczenia abakawirem.

Ciąża i laktacja

Stosowanie Ziagenu® jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane (występujące u ponad 10% pacjentów) obejmują:

  • Nudności
  • Wymioty
  • Senność
  • Osłabienie
  • Gorączka
  • Ból głowy
  • Biegunka
  • Brak łaknienia

Objawy te mają zwykle charakter przemijający i nie wymagają przerwania leczenia.

Poważne działania niepożądane:

  • Kwasica mleczanowa - rzadko, ale potencjalnie śmiertelna, często związana z ciężką hepatomegalią i stłuszczeniem wątroby
  • Reakcja nadwrażliwości - występuje u około 3% pacjentów, może zagrażać życiu

Objawy reakcji nadwrażliwości mogą obejmować:

  • Gorączkę i/lub wysypkę
  • Objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha)
  • Ospałość, złe samopoczucie
  • Objawy ze strony układu oddechowego (duszność, skrócenie oddechu, ból gardła, kaszel)
  • Bóle stawowo-mięśniowe
  • Ból głowy
  • Parestezje
  • Obrzęk

Reakcje nadwrażliwości najczęściej występują w ciągu pierwszych 6 tygodni leczenia, ale mogą pojawić się w dowolnym momencie terapii.

Pacjenci powinni być dokładnie poinformowani o możliwych objawach reakcji nadwrażliwości i pouczeni o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

Mechanizm działania i farmakokinetyka

Ziagen® (abakawir) jest selektywnym inhibitorem replikacji wirusa HIV-1 i HIV-2. Po podaniu doustnym wykazuje następujące właściwości farmakokinetyczne:

  • Szybkie i dobre wchłanianie z przewodu pokarmowego
  • Maksymalne stężenie we krwi: około 1,5 h po podaniu tabletek, około 1 h po podaniu roztworu
  • Całkowita biodostępność: około 83%
  • Wiązanie z białkami osocza: około 49%
  • Metabolizm: głównie w wątrobie
  • Wydalanie: głównie z moczem w postaci metabolitów i w postaci niezmienionej
  • Okres półtrwania (T0,5): około 1,5 h

Korzystny profil farmakokinetyczny abakawiru umożliwia jego stosowanie dwa razy na dobę, co może poprawić adherencję pacjentów do terapii.

Skład

Jedna tabletka powlekana Ziagen® zawiera 300 mg siarczanu abakawiru.

Warto zapamiętać
  • Ziagen® (abakawir) jest skuteczny przeciwko szczepom HIV-1 opornym na inne leki przeciwretrowirusowe.
  • Reakcja nadwrażliwości na abakawir może być zagrażająca życiu - pacjenci muszą być świadomi jej objawów i konieczności natychmiastowego zgłoszenia ich lekarzowi.


Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Każdy posiłek, zwłaszcza bogaty w węglowodany powoduje upośledzenie wchłaniania leku z przewodu pokarmowego w wyniku jego adsorpcji, głównie przez polisacharydy. Skutkuje to zmniejszeniem stężenia leku we krwi, a co za tym idzie - brakiem lub obniżeniem skuteczności leczenia.
Lek powinien być zażywany w czasie jedzenia lub tuż po posiłku.