Wyszukaj produkt

Xiltess

Rivaroxaban

tabl. powl.
15 mg
42 szt.
Doustnie
Rx
100%
77,20
30% (1)
23,16
(2)
bezpł.
Xiltess
tabl. powl.
20 mg
98 szt.
Doustnie
Rx
100%
168,47
Xiltess
tabl. powl.
20 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
69,24
30% (1)
20,77
(2)
bezpł.
Xiltess
tabl. powl.
15 mg
98 szt.
Doustnie
Rx
100%
171,40
Xiltess
tabl. powl.
15 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
53,29
30% (1)
15,99
(2)
bezpł.

Xiltess - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Xiltess jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w następujących przypadkach:

Dawka 15 mg:

Dorośli:

  • Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka (np. zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥75 lat, cukrzyca, przebyty udar lub TIA)
  • Leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz profilaktyka nawrotów

Dzieci i młodzież:

  • Leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) i profilaktyka nawrotów u pacjentów <18 lat o masie ciała 30-50 kg, po co najmniej 5 dniach początkowego leczenia przeciwzakrzepowego pozajelitowego
Dawka 20 mg:

Dorośli:

  • Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka
  • Leczenie ZŻG i ZP oraz profilaktyka nawrotów

Dzieci i młodzież:

  • Leczenie ŻChZZ i profilaktyka nawrotów u pacjentów <18 lat o masie ciała >50 kg, po co najmniej 5 dniach początkowego leczenia przeciwzakrzepowego pozajelitowego

Xiltess wykazuje skuteczność w profilaktyce powikłań zakrzepowo-zatorowych u szerokiej grupy pacjentów, zarówno dorosłych jak i pediatrycznych. Dobór odpowiedniej dawki zależy od wskazania, wieku oraz masy ciała pacjenta.

Dawkowanie i sposób podawania

Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej u dorosłych

Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. Jest to również maksymalna zalecana dawka dobowa. Leczenie należy kontynuować długotrwale, jeśli korzyści przewyższają ryzyko krwawienia.

W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć lek niezwłocznie i kontynuować przyjmowanie kolejnej dawki następnego dnia zgodnie ze schematem. Nie należy stosować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.

Leczenie ZŻG, ZP i profilaktyka nawrotów u dorosłych
Okres leczenia Dawkowanie
Dzień 1-21 15 mg dwa razy na dobę
Od 22 dnia 20 mg raz na dobę

Schemat dawkowania w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej u dorosłych

Krótkotrwałe leczenie (min. 3 miesiące) należy rozważyć u pacjentów z przejściowymi czynnikami ryzyka. Dłuższe leczenie zaleca się u pacjentów z idiopatyczną ZŻG/ZP lub nawrotami w wywiadzie.

W przypadku przedłużonej profilaktyki nawrotów (po min. 6 miesiącach leczenia) zalecana dawka to 10 mg raz na dobę. U pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu należy rozważyć dawkę 20 mg raz na dobę.

Leczenie ŻChZZ i profilaktyka nawrotów u dzieci i młodzieży

Leczenie należy rozpocząć po min. 5 dniach początkowego leczenia przeciwzakrzepowego pozajelitowego. Dawkę ustala się na podstawie masy ciała:

  • 30-50 kg: 15 mg raz na dobę
  • ≥50 kg: 20 mg raz na dobę

Leczenie należy kontynuować przez min. 3 miesiące, maksymalnie do 12 miesięcy. Po 3 miesiącach należy ocenić indywidualny stosunek korzyści do ryzyka dalszego leczenia.

Warto zapamiętać
  • Xiltess stosuje się raz na dobę, co ułatwia przestrzeganie zaleceń terapeutycznych
  • Dawkowanie u dzieci i młodzieży ustala się indywidualnie na podstawie masy ciała

Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego

Z antagonistów witaminy K (VKA) na Xiltess

Należy przerwać leczenie VKA i rozpocząć podawanie Xiltess, gdy INR wynosi:

  • ≤3,0 dla profilaktyki udaru i zatorowości obwodowej
  • ≤2,5 dla leczenia ZŻG, ZP i profilaktyki nawrotów u dorosłych oraz leczenia ŻChZZ u dzieci i młodzieży

INR nie jest właściwym parametrem do oceny działania przeciwzakrzepowego Xiltess.

Z Xiltess na VKA

Należy podawać jednocześnie Xiltess i VKA do czasu uzyskania INR ≥2,0. Przez pierwsze 2 dni stosować standardowe dawki początkowe VKA, następnie dostosować dawkę w oparciu o wyniki INR. W okresie jednoczesnego stosowania obu leków, INR należy oznaczać nie wcześniej niż 24h po poprzedniej dawce Xiltess, a przed kolejną dawką.

U dzieci i młodzieży zmieniających leczenie z Xiltess na VKA należy kontynuować podawanie Xiltess przez 48h po pierwszej dawce VKA. Po 2 dniach jednoczesnego stosowania oznaczyć INR przed kolejną planowaną dawką Xiltess. Jednoczesne podawanie kontynuować do uzyskania INR ≥2,0.

Z leków przeciwzakrzepowych pozajelitowych na Xiltess

Należy przerwać stosowanie leku pozajelitowego i rozpocząć podawanie Xiltess 0-2h przed planowanym czasem następnej dawki leku pozajelitowego lub w momencie przerwania podawania ciągłego.

Z Xiltess na leki przeciwzakrzepowe pozajelitowe

Należy przerwać stosowanie Xiltess i podać pierwszą dawkę leku pozajelitowego w czasie planowanej kolejnej dawki Xiltess.

Właściwe przeprowadzenie zmiany leczenia przeciwzakrzepowego jest kluczowe dla zapewnienia ciągłości antykoagulacji i zminimalizowania ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

Dorośli:

  • Łagodne (ClCr 50-80 ml/min): bez modyfikacji dawki
  • Umiarkowane (ClCr 30-49 ml/min) i ciężkie (ClCr 15-29 ml/min):
    • Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej: 15 mg raz na dobę
    • Leczenie ZŻG/ZP: 15 mg 2x/dobę przez pierwsze 3 tygodnie, następnie rozważyć zmniejszenie dawki z 20 mg do 15 mg raz na dobę
  • ClCr <15 ml/min: nie zaleca się stosowania

Dzieci i młodzież:

  • Łagodne zaburzenia (GFR 50-80 ml/min/1,73 m2): bez modyfikacji dawki
  • Umiarkowane i ciężkie zaburzenia (GFR <50 ml/min/1,73 m2): nie zaleca się stosowania
Zaburzenia czynności wątroby

Xiltess jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wątroby przebiegającą z koagulopatią i istotnym klinicznie ryzykiem krwawienia, w tym u pacjentów z marskością w stopniu B i C wg klasyfikacji Child-Pugh. Brak danych dotyczących stosowania u dzieci z zaburzeniami czynności wątroby.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania.

Masa ciała

U dorosłych nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. U dzieci i młodzieży dawkę ustala się na podstawie masy ciała.

Płeć

Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania.

Indywidualizacja dawkowania Xiltess w szczególnych grupach pacjentów pozwala na optymalizację skuteczności i bezpieczeństwa leczenia przeciwzakrzepowego.

Sposób podawania

Xiltess należy przyjmować doustnie, podczas posiłku. Dla pacjentów mających trudności z połykaniem, tabletkę można rozgnieść i wymieszać z wodą lub przecierem jabłkowym bezpośrednio przed podaniem. Po przyjęciu rozgniecionej tabletki 15 mg lub 20 mg należy niezwłocznie spożyć posiłek. Rozgniecioną tabletkę można również podać przez zgłębnik żołądkowy.

Właściwy sposób podawania Xiltess ma istotne znaczenie dla zapewnienia odpowiedniej biodostępności i skuteczności leku.

Skład

Jedna tabletka powlekana zawiera 15 mg lub 20 mg rywaroksabanu jako substancji czynnej.

Xiltess jest nowoczesnym, doustnym lekiem przeciwzakrzepowym o szerokim spektrum zastosowań w profilaktyce i leczeniu powikłań zakrzepowo-zatorowych. Jego skuteczność i bezpieczeństwo zostały potwierdzone w licznych badaniach klinicznych, zarówno u dorosłych, jak i w populacji pediatrycznej. Właściwe stosowanie leku, zgodnie z zaleceniami zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego, pozwala na osiągnięcie optymalnych efektów terapeutycznych przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.



Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.
Warzywa kapustne i inne produkty żywnościowe zawierające dużo witaminy K. Dochodzi do zwiększonego wchłaniania wit. K z przewodu pokarmowego spowodowanego zwiększona podażą tej witaminy. W wyniku interakcji wzrasta ryzyko powstania zakrzepów i innych powikłań: zator tętnicy płucnej lub zatorowość płucna, udar mózgu, zawał serca.
Lek powinien być zażywany w czasie jedzenia lub tuż po posiłku.