Xiltess
Rivaroxaban
Xiltess - rywaroksaban w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych
Wskazania do stosowania
Xiltess (rywaroksaban) jest lekiem przeciwzakrzepowym wskazanym do stosowania u dorosłych pacjentów w następujących sytuacjach klinicznych:
- Profilaktyka zdarzeń zakrzepowych na podłożu miażdżycowym po ostrym zespole wieńcowym (OZW) z podwyższonymi biomarkerami sercowymi - w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) lub ASA oraz klopidogrelem/tyklopidyną
- Profilaktyka zdarzeń zakrzepowych o podłożu miażdżycowym u pacjentów z chorobą wieńcową (CAD) lub objawową chorobą tętnic obwodowych (PAD) obciążonych wysokim ryzykiem zdarzeń niedokrwiennych - w skojarzeniu z ASA
Zastosowanie rywaroksabanu w powyższych wskazaniach ma na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia poważnych incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka.
Dawkowanie i sposób podawania
Wskazanie | Dawkowanie | Leczenie skojarzone |
---|---|---|
OZW | 2,5 mg 2x/dobę | ASA 75-100 mg/dobę lub ASA 75-100 mg/dobę + klopidogrel 75 mg/dobę lub standardowa dawka tyklopidyny |
CAD/PAD | 2,5 mg 2x/dobę | ASA 75-100 mg/dobę |
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, biorąc pod uwagę stosunek korzyści do ryzyka krwawień.
Lek Xiltess można przyjmować niezależnie od posiłków. W przypadku trudności z połykaniem, tabletkę można rozgnieść i wymieszać z wodą lub przecierem jabłkowym bezpośrednio przed podaniem. Możliwe jest również podanie przez zgłębnik żołądkowy.
Rozpoczynanie leczenia
W przypadku OZW, leczenie rywaroksabanem należy rozpocząć jak najszybciej po stabilizacji stanu pacjenta, nie wcześniej niż 24 godziny po przyjęciu do szpitala i w momencie, gdy można przerwać pozajelitowe leczenie przeciwzakrzepowe.
U pacjentów z PAD po zabiegu rewaskularyzacji kończyny dolnej, leczenie można rozpocząć dopiero po osiągnięciu hemostazy.
Czas trwania terapii powinien być ustalany indywidualnie, z uwzględnieniem ryzyka zdarzeń zakrzepowych i krwawień. Doświadczenie w stosowaniu leku przez okres dłuższy niż 24 miesiące jest ograniczone.
Postępowanie w przypadku pominięcia dawki
W razie pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć kolejną planową dawkę leku. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego
Z antagonistów witaminy K (VKA) na Xiltess:
Należy pamiętać, że wartości INR będą nieprawdziwie podwyższone po przyjęciu rywaroksabanu. INR nie jest właściwym parametrem do oceny działania przeciwzakrzepowego rywaroksabanu.
Z Xiltess na antagonistów witaminy K (VKA):
Istnieje ryzyko niewłaściwej antykoagulacji w okresie zmiany leczenia. Należy równocześnie podawać VKA i Xiltess, aż INR osiągnie wartość ≥2,0. Przez pierwsze 2 dni należy stosować standardowe dawkowanie początkowe VKA, a następnie dostosować dawkę w oparciu o wyniki INR. W okresie jednoczesnego stosowania obu leków, INR należy oznaczać nie wcześniej niż 24 godziny po poprzedniej dawce, ale przed kolejną dawką rywaroksabanu.
Z heparyn na Xiltess:
Należy przerwać podawanie heparyny i rozpocząć stosowanie rywaroksabanu 0-2 godziny przed planowanym czasem podania kolejnej dawki heparyny.
Z Xiltess na heparyny:
Pierwszą dawkę heparyny należy podać w czasie planowanego przyjęcia kolejnej dawki rywaroksabanu.
Szczególne grupy pacjentów
U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 ml/min) należy zachować szczególną ostrożność ze względu na znacznie zwiększone stężenie rywaroksabanu w osoczu. Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z klirensem kreatyniny <15 ml/min.
Warto zapamiętać:
- Xiltess stosuje się w dawce 2,5 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z lekami przeciwpłytkowymi
- Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, a w razie potrzeby tabletkę można rozgnieść
Stosowanie rywaroksabanu w połączeniu z odpowiednio dobraną terapią przeciwpłytkową stanowi skuteczną strategię w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. Kluczowe jest indywidualne dostosowanie leczenia oraz regularna ocena stosunku korzyści do ryzyka.