Wyszukaj produkt

Vizidor

Dorzolamide

krople do oczu [roztw.]
20 mg/ml
3 but. 5 ml
Na spojówkę oka
Rx
100%
54,41
(1)
11,83
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Vizidor
krople do oczu [roztw.]
20 mg/ml
1 but. 5 ml
Na spojówkę oka
Rx
100%
19,77
(1)
7,00
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.

Vizidor - profesjonalne informacje dla lekarza

Wskazania do stosowania

Vizidor jest wskazany w leczeniu zwiększonego ciśnienia wewnątrzgałkowego w następujących przypadkach:

  • Nadciśnienie oczne
  • Jaskra z otwartym kątem przesączania
  • Jaskra pseudoeksfoliacyjna

Lek może być stosowany:

  • W monoterapii u pacjentów niereagujących na leczenie β-adrenolitykami lub gdy β-adrenolityki są przeciwwskazane
  • W skojarzeniu z β-adrenolitykami

Vizidor wykazuje skuteczność w obniżaniu ciśnienia wewnątrzgałkowego poprzez hamowanie aktywności anhydrazy węglanowej w wyrostkach rzęskowych oka, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania cieczy wodnistej.

Dawkowanie i sposób podawania

Schemat leczenia Dawkowanie
Monoterapia 1 kropla do worka spojówkowego chorego oka (oczu) 3 razy na dobę
Terapia skojarzona z β-adrenolitykami miejscowymi 1 kropla do worka spojówkowego chorego oka (oczu) 2 razy na dobę

W przypadku stosowania więcej niż jednego okulistycznego produktu leczniczego podawanego miejscowo, należy zachować odstęp co najmniej 10 minut między zakropleniem kolejnych preparatów.

Precyzyjne przestrzeganie zalecanego dawkowania oraz zachowanie odpowiednich odstępów czasowych między aplikacją różnych preparatów okulistycznych ma kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii i minimalizacji ryzyka interakcji miejscowych.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie zaleca się stosowania Vizidoru u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) lub kwasicą hiperchloremiczną ze względu na brak badań w tej grupie oraz fakt, że dorzolamid i jego metabolity są wydalane głównie przez nerki.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Należy zachować szczególną ostrożność ze względu na brak badań w tej grupie pacjentów.

Dzieci i młodzież: Dostępne są ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania dorzolamidu 3 razy na dobę u dzieci i młodzieży. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów pediatrycznych.

Indywidualizacja terapii i ścisłe monitorowanie pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby oraz dzieci i młodzieży jest niezbędne ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności w tych grupach.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min)
  • Kwasica hiperchloremiczna

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Reakcje nadwrażliwości: Dorzolamid zawiera grupę sulfonamidową, co może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych charakterystycznych dla sulfonamidów, w tym ciężkich reakcji, takich jak zespół Stevens-Johnsona i martwica toksyczna naskórka. W przypadku wystąpienia objawów ciężkich działań niepożądanych lub reakcji nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać stosowanie leku.

Zaburzenia oka: Należy zachować ostrożność u pacjentów z przewlekłymi wadami rogówki lub po wewnątrzgałkowych zabiegach operacyjnych ze względu na ryzyko obrzęku i nieodwracalnego uszkodzenia rogówki. Istnieje również ryzyko odwarstwienia naczyniówki z hipotonią wewnątrzgałkową po zabiegach filtracyjnych.

Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej: Stosowanie dorzolamidu może zwiększać ryzyko kamicy moczowej u pacjentów z kamicą nerkową w wywiadzie.

Jednoczesne stosowanie innych leków: Nie zaleca się jednoczesnego stosowania dorzolamidu i doustnych inhibitorów anhydrazy węglanowej ze względu na ryzyko nasilenia ogólnego działania inhibitorów anhydrazy węglanowej.

Ścisłe monitorowanie pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, zwłaszcza reakcji nadwrażliwości i zaburzeń oka, jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania Vizidoru. Należy również uwzględnić ryzyko interakcji z innymi lekami, szczególnie inhibitorami anhydrazy węglanowej.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji dorzolamidu z następującymi lekami:

  • Tymolol i betaksolol w postaci kropli do oczu
  • Inhibitory konwertazy angiotensyny
  • Antagoniści kanału wapniowego
  • Leki moczopędne
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym kwas acetylosalicylowy
  • Hormony (np. estrogeny, insulina, tyroksyna)

Interakcje dorzolamidu z lekami zwężającymi źrenicę i agonistami receptora adrenergicznego nie zostały w pełni zbadane.

Mimo braku stwierdzonych istotnych interakcji, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu dorzolamidu z innymi lekami, szczególnie tymi wpływającymi na układ wzrokowy lub metabolizm.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża: Dorzolamidu nie należy stosować w okresie ciąży ze względu na brak odpowiednich danych klinicznych oraz obserwowane działanie teratogenne u królików po zastosowaniu dawek toksycznych dla matek.

Karmienie piersią: Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania dorzolamidu. U karmiących samic szczurów obserwowano zmniejszenie przyrostu masy ciała u potomstwa.

Stosowanie Vizidoru u kobiet w ciąży i karmiących piersią powinno być rozważane tylko w przypadkach absolutnej konieczności, po dokładnej analizie potencjalnych korzyści i ryzyka.

Warto zapamiętać
  • Vizidor jest skutecznym lekiem w terapii jaskry i nadciśnienia ocznego, działającym poprzez hamowanie anhydrazy węglanowej.
  • Lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z β-adrenolitykami, co zwiększa jego skuteczność w obniżaniu ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Działania niepożądane

Najczęściej występujące działania niepożądane obejmują:

  • Zaburzenia oka: pieczenie i kłucie (bardzo często), powierzchniowe punkcikowate zapalenie rogówki, łzawienie, zapalenie spojówek, zapalenie powiek, swędzenie oczu, podrażnienie oczu, niewyraźne widzenie (często)
  • Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy (często)
  • Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, gorzki smak w ustach (często)
  • Zaburzenia ogólne: uczucie osłabienia i zmęczenia (często)

Rzadko obserwowano ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevens-Johnsona i toksyczna martwica naskórka.

Większość działań niepożądanych ma charakter miejscowy i ustępuje po przerwaniu leczenia. Niemniej jednak, ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów, szczególnie w początkowym okresie terapii.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania mogą wystąpić: senność, nudności, zawroty głowy, ból głowy, uczucie zmęczenia, nietypowe sny i dysfagia. Leczenie powinno być objawowe i podtrzymujące, ze szczególnym uwzględnieniem kontroli stężenia elektrolitów (zwłaszcza potasu) w surowicy oraz pH krwi.

W przypadku podejrzenia przedawkowania, kluczowe jest szybkie wdrożenie leczenia objawowego i monitorowanie parametrów biochemicznych krwi.

Właściwości farmakologiczne

Dorzolamid jest inhibitorem anhydrazy węglanowej II (CA II), enzymu występującego w wielu tkankach organizmu, w tym w oku. Hamowanie aktywności anhydrazy węglanowej w wyrostkach rzęskowych oka zmniejsza wydzielanie cieczy wodnistej, co prowadzi do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Mechanizm działania Vizidoru opiera się na selektywnym hamowaniu kluczowego enzymu odpowiedzialnego za produkcję cieczy wodnistej, co przekłada się na skuteczne obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Skład

1 ml roztworu zawiera 20 mg dorzolamidu w postaci dorzolamidu chlorowodorku.

Precyzyjne stężenie substancji czynnej zapewnia odpowiednią skuteczność terapeutyczną przy zachowaniu bezpieczeństwa stosowania.


1) Jaskra
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia


Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.
Lukrecja (glycyrrhizina) w cukierkach, tabletkach wykrztuśnych i innych produktach prowadzi do nadmiernej utraty potasu przez organizm, prowadzącej do hipokaliemii. Diuretyk pętlowy zwiększa wydalanie jonów potasowych, chlorkowych, magnezowych, wapniowych i fosforanowych, co może powodować osłabienie, kurcze i bóle mięśni, porażenia, zaburzenia przewodzenia i rytmu serca oraz zatrzymanie krążenia. Hipokaliemia powoduje zwiększenie toksycznego działania glikozydów naparstnicy na mięsień sercowy (potas współzawodniczy z naparstnicą o miejsce wiązania z enzymem warunkującym działanie pompy sodowo-potasowej. Interakcja lukrecja-naparstnica może powodować bradykardię, blok zatokowo-przedsionkowy, częstoskurcz przedsionkowy z blokiem i częstoskurcz węzłowy.