Wyszukaj produkt

Vitaminum B12-SF

Cyanocobalamin

inj. [roztw.]
1000 µg/ml
5 amp. 1 ml
Iniekcje
Rx
100%
28,00

Vitaminum B12-SF: Kompleksowe informacje dla lekarzy

Wskazania do stosowania

Vitaminum B12-SF jest wskazany w leczeniu niedoboru witaminy B12, którego nie można uzupełnić odpowiednią dietą. Szczególne wskazania obejmują:

  • Niedokrwistość złośliwą Addisona-Biermera
  • Inne niedokrwistości megaloblastyczne z niedoboru witaminy B12
  • Niedobory witaminy B12 spowodowane:
    • Ścisłym wegetarianizmem
    • Zahamowaniem wydzielania czynnika wewnętrznego (wrodzone lub nabyte)
    • Brakiem czynnika Castle'a po resekcji żołądka
    • Przewlekłym atroficznym zapaleniem błony śluzowej żołądka
    • Zespołami złego wchłaniania (po resekcji jelita krętego, w celiakii, sprue tropikalnej, chorobie Leśniowskiego-Crohna)
    • Kompetycyjnym wykorzystywaniem witaminy B12 przez bakterie jelitowe lub pasożyty
  • Test Schillinga - badanie wchłaniania witaminy B12

Niedobór witaminy B12 może wystąpić z różnych przyczyn, od zaburzeń wchłaniania po ścisłą dietę wegetariańską. Wczesne rozpoznanie i leczenie jest kluczowe dla zapobiegania nieodwracalnym uszkodzeniom neurologicznym.

Dawkowanie i sposób podawania

Etap leczenia Dawkowanie Częstotliwość
Początek leczenia (1-sze tygodnie) 1 ampułka (1000 µg cyjanokobalaminy) 2 razy w tygodniu
Potwierdzone zaburzenia wchłaniania 1000 µg cyjanokobalaminy Raz w miesiącu
Test Schillinga 1000 µg witaminy B12 domięśniowo Jednorazowo

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do pacjenta i stopnia niedoboru witaminy B12.

W przypadku dobrej tolerancji produktu, czas terapii nie jest ograniczony. U pacjentów z potwierdzonymi zaburzeniami wchłaniania witaminy B12 w jelicie, leczenie zwykle prowadzi się przez całe życie.

Szczególne grupy pacjentów

U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, wątroby lub u pacjentów w podeszłym wieku nie ma potrzeby dostosowania dawki. Ze względu na ograniczone dane kliniczne, nie jest możliwe ustalenie optymalnego schematu dawkowania u dzieci i młodzieży.

Vitaminum B12-SF podaje się zwykle domięśniowo, ale można go również podawać podskórnie. Przed podaniem należy obejrzeć produkt i stosować wyłącznie przejrzyste roztwory bez widocznych cząstek.

Przeciwwskazania

Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Vitaminum B12-SF jest nadwrażliwość na substancję czynną (cyjanokobalaminę) lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Długotrwały niedobór: Awitaminoza B12 utrzymująca się dłużej niż 3 miesiące może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia rdzenia kręgowego. W chorobie Addisona-Biermera witaminę B12 należy stosować (zwykle raz w miesiącu) przez całe życie pacjenta.

Ryzyko reakcji anafilaktycznej: Zgłaszano przypadki wstrząsu anafilaktycznego i śmierci po pozajelitowym podaniu witaminy B12. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z historią reakcji alergicznych.

Zaburzenia elektrolitowe: U pacjentów z niedokrwistością złośliwą leczonych dużymi dawkami witaminy B12 obserwowano hipokaliemię zagrażającą zatrzymaniem krążenia oraz nadpłytkowość. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy przez pierwsze 48 godzin leczenia.

Maskowanie objawów czerwienicy prawdziwej: Niedobór witaminy B12 może maskować objawy czerwienicy prawdziwej. Leczenie witaminą B12 może spowodować ujawnienie się tych objawów.

Choroba Lebera: Cyjanokobalamina może przyspieszyć zanik nerwu wzrokowego u pacjentów z chorobą Lebera. Należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów.

Monitorowanie leczenia: Przed rozpoczęciem oraz między 5. a 7. dniem leczenia zaleca się wykonanie badań laboratoryjnych, w tym oznaczenie stężenia kwasu foliowego, hematokrytu, retykulocytów oraz stężenia witaminy B12. W przypadku długotrwałej terapii zaleca się kontrolę parametrów hematologicznych oraz stężenia witaminy B12 co 3-6 miesięcy.

Warto zapamiętać
  • Vitaminum B12-SF jest kluczowy w leczeniu niedokrwistości megaloblastycznej i innych stanów niedoboru witaminy B12.
  • Długotrwały niedobór witaminy B12 może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia układu nerwowego, dlatego wczesne rozpoznanie i leczenie są kluczowe.

Interakcje lekowe

Vitaminum B12-SF może wchodzić w interakcje z następującymi lekami:

  • Antybiotyki, metotreksat i pirymetamina mogą wpływać na oznaczanie stężenia witaminy B12 w surowicy, prowadząc do wyników fałszywie ujemnych.
  • Leki hamujące czynność szpiku (np. chloramfenikol) mogą osłabiać reakcję na leczenie witaminą B12.
  • Kwas foliowy stosowany w dużych dawkach przez dłuższy czas może obniżać stężenie witaminy B12 we krwi.

Interakcje te mogą wpływać na skuteczność leczenia i interpretację wyników badań laboratoryjnych. Konieczne jest uwzględnienie tych interakcji przy planowaniu terapii i monitorowaniu pacjenta.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Zalecane dzienne spożycie witaminy B12 w okresie ciąży i podczas karmienia piersią wynosi 4 µg. Dotychczasowe doświadczenia wskazują, że stosowanie większych dawek nie wpływa negatywnie na płód. Witamina B12 przenika do mleka ludzkiego.

Stosowanie Vitaminum B12-SF w ciąży i podczas laktacji jest bezpieczne i może być konieczne w przypadku niedoborów. Należy jednak indywidualnie ocenić korzyści i potencjalne ryzyko.

Działania niepożądane

Vitaminum B12-SF jest na ogół dobrze tolerowany, jednak mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Zaburzenia układu immunologicznego: (bardzo rzadko) reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (bardzo rzadko) trądzik, wyprysk i reakcje pokrzywkowe
  • Zaburzenia żołądka i jelit: (częstość nieznana) niestrawność, nudności, wymioty, łagodna przemijająca biegunka
  • Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (częstość nieznana) miejscowe podrażnienie i objawy nietolerancji (pieczenie, swędzenie, zaczerwienienie, hipertermia, mrowienie)

Monitorowanie pacjenta pod kątem wystąpienia działań niepożądanych jest istotne, szczególnie w początkowej fazie leczenia. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny i przemijający.

Przedawkowanie

Witamina B12 ma szeroki zakres terapeutyczny. Nie są znane objawy zatrucia lub przedawkowania. Jednakże, należy stosować się do zalecanych dawek, aby uniknąć potencjalnych powikłań.

Mechanizm działania

Witamina B12 (cyjanokobalamina) pełni kluczową rolę w wielu procesach metabolicznych:

  • Jest składnikiem grupy prostetycznej izomerazy metylomalonylo-CoA, niezbędnej do przemiany kwasu propionowego w kwas bursztynowy.
  • Uczestniczy, wraz z kwasem foliowym, w tworzeniu labilnych grup metylowych, które poprzez transmetylację przekazywane są do innych cząsteczek.
  • Wpływa na syntezę kwasów nukleinowych, szczególnie w procesie hematopoezy i innych procesach dojrzewania komórek w organizmie.

Zrozumienie mechanizmu działania witaminy B12 jest kluczowe dla właściwego stosowania Vitaminum B12-SF i interpretacji efektów leczenia.

Skład preparatu

1 ml roztworu Vitaminum B12-SF zawiera 1000 µg cyjanokobalaminy. Cyjanokobalamina należy do grupy substancji łącznie określanych jako witamina B12.

Precyzyjne dawkowanie i znajomość składu preparatu są niezbędne do zapewnienia skutecznego i bezpiecznego leczenia niedoborów witaminy B12.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może wpływać na skuteczność antykoncepcji. Podczas przyjmowania leku zaleca się stosowanie dodatkowych metod zapobiegania ciąży.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Lek należy zażywać bez pokarmu (co najmniej 1 h przed jedzeniem lub najwcześniej 2 h po posiłku).
Lek powinien być zażywany w czasie jedzenia lub tuż po posiłku.