Ventavis®
Iloprost
Ventavis® - charakterystyka produktu leczniczego dla lekarzy
Wskazania do stosowania
Ventavis® jest wskazany w celu poprawy wydolności wysiłkowej oraz zmniejszenia objawów u pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem płucnym,czynnościowej według klasyfikacji NYHA.
Lek dedykowany jest pacjentom z zaawansowanym pierwotnym nadciśnieniem płucnym, u których obserwuje się znaczne ograniczenie aktywności fizycznej.
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie produktem Ventavis® powinno być rozpoczynane i monitorowane wyłącznie przez lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu nadciśnienia płucnego.
Dawka na pojedynczą inhalację:
- Dawka początkowa: 2,5 µg iloprostu
- W przypadku dobrej tolerancji: zwiększenie do 5 µg iloprostu
- Przy słabej tolerancji dawki 5 µg: zmniejszenie do 2,5 µg iloprostu
Dawkowanie dobowe:
Częstotliwość podawania | Liczba inhalacji na dobę |
---|---|
6-9 razy na dobę | 6-9 inhalacji |
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, zgodnie z potrzebami i tolerancją pacjenta.
Czas trwania leczenia: Zależy od stanu klinicznego pacjenta i oceny lekarza. W przypadku pogorszenia stanu zdrowia należy rozważyć dożylne leczenie prostacykliną.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby:
- Początkowa dawka: 2,5 µg iloprostu
- Odstęp między dawkami: 3-4 godziny (maksymalnie 6 razy na dobę)
- Stopniowe skracanie odstępów w zależności od tolerancji
- Przy zwiększaniu do 5,0 µg: ponownie zastosować 3-4 godzinne odstępy
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:
- Brak konieczności dostosowania dawki przy ClCr >30 ml/min
- Przy ClCr ≤30 ml/min: stosować zalecenia jak dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Dzieci i młodzież: Bezpieczeństwo i skuteczność produktu u pacjentów poniżej 18 roku życia nie zostały ustalone.
Dawkowanie Ventavis® wymaga indywidualnego dostosowania, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta oraz funkcji wątroby i nerek. Kluczowe jest rozpoczęcie od niższej dawki i stopniowe jej zwiększanie pod ścisłą kontrolą lekarską.
Przeciwwskazania
Stosowanie produktu Ventavis® jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą
- Stany zwiększające ryzyko krwotoku (np. aktywne wrzody trawienne, uraz, krwotok wewnątrzczaszkowy)
- Ciężka choroba niedokrwienna serca lub niestabilna dławica piersiowa
- Zawał mięśnia sercowego przebyty w ciągu ostatnich 6 miesięcy
- Niewyrównana niewydolność serca niekontrolowana przez lekarza
- Ciężkie zaburzenia rytmu serca
- Zaburzenia naczyniowo-mózgowe (np. przejściowe niedokrwienie mózgu, udar) przebyte w ciągu ostatnich 3 miesięcy
- Nadciśnienie płucne spowodowane chorobą zarostową żył
- Wrodzone lub nabyte wady zastawkowe z istotnymi klinicznie zaburzeniami czynności mięśnia sercowego niezwiązane z nadciśnieniem płucnym
Ventavis® jest przeciwwskazany u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawień, niestabilną chorobą sercowo-naczyniową oraz w przypadku nadciśnienia płucnego o etiologii innej niż pierwotna.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pacjenci z niestabilnym nadciśnieniem płucnym: Nie zaleca się stosowania u pacjentów z zaawansowaną prawokomorową niewydolnością serca.
Monitorowanie ciśnienia tętniczego: Należy kontrolować ciśnienie tętnicze przed rozpoczęciem leczenia. Zachować ostrożność u pacjentów z niskim ciśnieniem tętniczym (<85 mm Hg skurczowe) lub przyjmujących leki hipotensyjne.
Ryzyko omdleń: Omdlenia mogą być objawem choroby podstawowej. Należy unikać nadmiernego wysiłku fizycznego.
Pacjenci z chorobami układu oddechowego: Zachować ostrożność u pacjentów z nadwrażliwością oskrzelową, POChP lub ciężką astmą.
Obrzęk płuc: W przypadku wystąpienia objawów obrzęku płuc, rozważyć możliwość choroby zarostowej żył płucnych i przerwać leczenie.
Przerwanie leczenia: Istnieje ryzyko nawrotu choroby po zaprzestaniu terapii. Należy uważnie monitorować pacjenta i rozważyć alternatywne metody leczenia.
Zaburzenia czynności wątroby i nerek: Wymagane jest ostrożne dostosowanie dawki początkowej i wydłużenie odstępów między dawkami.
Długotrwałe stosowanie: Możliwe niewielkie zwiększenie stężenia glukozy w surowicy krwi na czczo.
Bezpieczeństwo stosowania: Zaleca się używanie nebulizatorów z systemem uwalniania leku wyzwalanym przez wdech pacjenta oraz zapewnienie odpowiedniej wentylacji pomieszczenia.
Stosowanie Ventavis® wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, szczególnie pod kątem ciśnienia tętniczego, funkcji oddechowej i ryzyka omdleń. Konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki i schematu leczenia.
Warto zapamiętać
1. Ventavis® jest wskazany do stosowania u pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem płucnym w III klasie czynnościowej wg NYHA.
2. Dawkowanie leku wymaga indywidualnego dostosowania, rozpoczynając od 2,5 µg iloprostu na inhalację, z możliwością zwiększenia do 5 µg, podawane 6-9 razy na dobę.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Leki rozszerzające naczynia i obniżające ciśnienie: Iloprost może nasilać ich działanie, zwiększając ryzyko niedociśnienia. Konieczne może być dostosowanie dawki.
Leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe: Jednoczesne stosowanie z iloprostem może zwiększać ryzyko krwawień. Wymagane jest ścisłe monitorowanie pacjentów.
Digoksyna i t-PA: Nie wykazano istotnych interakcji farmakokinetycznych.
Enzymy cytochromu P450: Badania in vitro nie wykazały istotnego wpływu iloprostu na metabolizm leków z udziałem tych enzymów.
Główne ryzyko interakcji dotyczy nasilenia działania leków hipotensyjnych oraz zwiększonego ryzyka krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych i przeciwpłytkowych.
Wpływ na ciążę i laktację
Ciąża: Ograniczone dane dotyczące stosowania u kobiet w ciąży. Stosowanie można rozważyć po dokładnej analizie korzyści i ryzyka.
Karmienie piersią: Brak danych o przenikaniu do mleka ludzkiego. Zaleca się unikanie karmienia piersią podczas leczenia Ventavis®.
Decyzja o stosowaniu leku u kobiet w ciąży powinna być podejmowana indywidualnie. Podczas leczenia zaleca się unikanie karmienia piersią.
Działania niepożądane
Bardzo często (≥1/10):
- Krwawienia
- Ból głowy
- Rozszerzenie naczyń
- Uczucie dyskomfortu/ból w klatce piersiowej
- Kaszel
- Nudności
- Ból szczęki/szczękościsk
Często (≥1/100 do <1/10):
- Zawroty głowy
- Omdlenie
- Niedociśnienie
- Duszność
- Ból gardła i krtani
- Podrażnienie gardła
- Biegunka, wymioty
- Podrażnienie jamy ustnej i języka
- Wysypka
Częstość nieznana: Małopłytkowość, nadwrażliwość, skurcz oskrzeli/świszczący oddech, zaburzenia smaku.
Najczęstsze działania niepożądane obejmują objawy ze strony układu krążenia, oddechowego oraz przewodu pokarmowego. Kluczowe jest monitorowanie pacjenta pod kątem krwawień i objawów niedociśnienia.
Przedawkowanie
Nie zgłoszono przypadków przedawkowania. Potencjalne objawy mogą obejmować:
- Reakcję hipotensyjną
- Reakcję wazowagalną
- Ból głowy, zaczerwienienie twarzy
- Nudności, wymioty, biegunkę
- Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi
- Bradykardię lub tachykardię
- Ból kończyny lub pleców
Postępowanie: Przerwanie inhalacji, monitorowanie pacjenta, leczenie objawowe. Brak specyficznego antidotum.
W przypadku przedawkowania kluczowe jest przerwanie podawania leku i wdrożenie leczenia objawowego, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania parametrów krążeniowych.
Mechanizm działania
Iloprost, syntetyczny analog prostacykliny, wykazuje następujące działania farmakologiczne:
- Hamowanie agregacji i przylegania płytek krwi
- Rozszerzanie tętniczek i żyłek
- Zwiększenie gęstości naczyń włosowatych
- Zmniejszenie podwyższonej przepuszczalności naczyń
Po podaniu w inhalacji obserwuje się:
- Bezpośrednie rozszerzenie naczyń łożyska tętniczego płuc
- Znaczną poprawę ciśnienia w tętnicach płucnych
- Zmniejszenie płucnego oporu naczyniowego
- Zwiększenie rzutu serca
- Poprawę saturacji mieszanej krwi żylnej
Efekt rozszerzenia naczyń płucnych utrzymuje się przez 1-2 godziny po każdej inhalacji.
Ventavis® działa wielokierunkowo, przede wszystkim poprzez rozszerzenie naczyń płucnych i poprawę parametrów hemodynamicznych, co przekłada się na złagodzenie objawów nadciśnienia płucnego.
Skład
1 ml roztworu zawiera 10 µg iloprostu (w postaci trometamolu iloprostu).
Ventavis® to preparat o ściśle określonym stężeniu substancji czynnej, co umożliwia precyzyjne dawkowanie w terapii nadciśnienia płucnego.