Vectibix®
Panitumumab
Vectibix® - jelita grubego z przerzutami
Wskazania do stosowania
Vectibix® (panitumumab) jest wskazany w leczeniu pacjentów z rakiem jelita grubego z przerzutami (mCRC) i genem RAS typu dzikiego (bez mutacji) w następujących sytuacjach klinicznych:
- W pierwszej linii leczenia w skojarzeniu ze schematem FOLFOX
- W drugiej linii leczenia w skojarzeniu ze schematem FOLFIRI u pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali chemioterapię opartą na fluoropirymidynie (z wyłączeniem irynotekanu)
- W monoterapii po niepowodzeniu leczenia schematami zawierającymi fluoropirymidynę, oksaliplatynę i irynotekan
Kluczowym warunkiem zastosowania leku jest potwierdzenie braku mutacji w genie RAS (typ dziki) u pacjenta. Status mutacji genu RAS powinien zostać określony przez wyspecjalizowane laboratorium przy użyciu zwalidowanych metod analitycznych przed rozpoczęciem terapii.
Dawkowanie i sposób podawania
Schemat dawkowania | Sposób podawania | Czas infuzji |
---|---|---|
6 mg/kg masy ciała co 2 tygodnie | Infuzja dożylna | Około 60 minut |
Tabela 1. Zalecany schemat dawkowania i podawania leku Vectibix®
Lek należy rozcieńczyć w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań, tak aby końcowe stężenie nie przekraczało 10 mg/ml. Infuzję należy podawać przez linię wyposażoną w filtr o niskiej zdolności wiązania białka i średnicy porów 0,2 μm lub 0,22 μm. Jeśli pierwsza infuzja jest dobrze tolerowana, kolejne można skrócić do 30-60 minut. Dawki powyżej 1000 mg powinny być podawane przez około 90 minut.
W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji skórnych (≥ stopień 3) może być konieczna modyfikacja dawkowania. Szczegółowe zalecenia dotyczące postępowania w takich sytuacjach znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego.
Przeciwwskazania
Stosowanie leku Vectibix® jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancję czynną (panitumumab) lub którąkolwiek substancję pomocniczą
- Śródmiąższowe zapalenie płuc lub zwłóknienie płuc
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Reakcje skórne
U około 90% pacjentów leczonych Vectibixem® występują reakcje skórne, zazwyczaj o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. W przypadku wystąpienia reakcji skórnej stopnia 3 lub wyższego należy czasowo przerwać leczenie do czasu poprawy (≤ stopień 2). Następnie można wznowić terapię, rozpoczynając od 50% dawki pierwotnej i stopniowo ją zwiększając.
Pacjenci z ciężkimi reakcjami skórnymi powinni być monitorowani pod kątem powikłań zapalnych lub zakażeń. Zaleca się stosowanie kremów z filtrem, noszenie nakryć głowy i ograniczenie ekspozycji na słońce, gdyż może ono nasilać reakcje skórne.
Powikłania płucne
W przypadku rozpoznania zapalenia płuc lub nacieków w płucach, leczenie Vectibixem® należy przerwać i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne.
Zaburzenia elektrolitowe
U pacjentów leczonych Vectibixem® może wystąpić hipomagnezemia, niekiedy o ciężkim nasileniu (stopień 4). Zaleca się monitorowanie poziomu magnezu przed rozpoczęciem leczenia, w jego trakcie i do 8 tygodni po zakończeniu terapii. W razie potrzeby należy uzupełniać niedobory magnezu. Obserwowano również inne zaburzenia elektrolitowe, w tym hipokaliemię.
Reakcje związane z infuzją
W przypadku wystąpienia łagodnych lub umiarkowanych reakcji związanych z infuzją (stopień 1 i 2) należy zmniejszyć szybkość wlewu. Zaleca się utrzymanie niższej prędkości wlewu we wszystkich kolejnych infuzjach.
Powikłania oczne
Rzadko obserwowano ciężkie przypadki zapalenia rogówki i wrzodziejącego zapalenia rogówki. Pacjenci z objawami sugerującymi zapalenie rogówki powinni być niezwłocznie skierowani do okulisty. W przypadku potwierdzenia diagnozy należy rozważyć przerwanie lub zakończenie leczenia Vectibixem®.
Warto zapamiętać
- Vectibix® jest skuteczny tylko u pacjentów z genem RAS typu dzikiego (bez mutacji)
- Reakcje skórne występują u około 90% pacjentów i wymagają odpowiedniego postępowania
Interakcje
Nie należy stosować Vectibixu® w skojarzeniu z:
- Schematem IFL (5-fluorouracyl/bolus, leukoworyna, irynotekan)
- Schematami chemioterapeutycznymi zawierającymi bewacyzumab
- Chemioterapią zawierającą oksaliplatynę u pacjentów z mCRC z mutacją genu KRAS lub nieznanym statusem KRAS
Stosowanie Vectibixu® w powyższych skojarzeniach wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zgonów.
Działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem Vectibixu® obejmują:
- Zaburzenia skórne: trądzikopodobne zapalenie skóry, wysypka, świąd, suchość skóry
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha
- Zaburzenia metaboliczne: hipomagnezemia, hipokaliemia
- Zaburzenia ogólne: zmęczenie, gorączka, osłabienie
- Zaburzenia oka: zapalenie spojówek, zapalenie powiek
Rzadziej występują poważne działania niepożądane, takie jak reakcje anafilaktyczne, śródmiąższowa choroba płuc czy ciężkie powikłania skórne.
Mechanizm działania
Panitumumab jest rekombinowanym, w pełni ludzkim przeciwciałem monoklonalnym IgG2, które z wysokim powinowactwem i specyficznością wiąże się z ludzkim receptorem naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR). Blokując aktywację EGFR, panitumumab hamuje wzrost i przeżycie komórek nowotworowych zależnych od tego szlaku sygnałowego.
Wnioski
Vectibix® stanowi wartościową opcję terapeutyczną w leczeniu raka jelita grubego z przerzutami u pacjentów z genem RAS typu dzikiego. Skuteczność leku została potwierdzona zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z chemioterapią. Kluczowe znaczenie ma właściwa selekcja pacjentów na podstawie statusu mutacji genu RAS oraz odpowiednie postępowanie w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie reakcji skórnych.