Wyszukaj produkt

Vectibix®

Panitumumab

inf. [konc. roztw.]
20 mg/ml
1 fiol. 5 ml
Iniekcje
Rx-z
CHB
1373,76
(1)
bezpł.
Vectibix®
inf. [konc. roztw.]
20 mg/ml
1 fiol. 20 ml
Iniekcje
Rx-z
CHB
5495,04
(1)
bezpł.

Vectibix® - jelita grubego z przerzutami

Wskazania do stosowania

Vectibix® (panitumumab) jest wskazany w leczeniu pacjentów z rakiem jelita grubego z przerzutami (mCRC) i genem RAS typu dzikiego (bez mutacji) w następujących sytuacjach klinicznych:

  • W pierwszej linii leczenia w skojarzeniu ze schematem FOLFOX
  • W drugiej linii leczenia w skojarzeniu ze schematem FOLFIRI u pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali chemioterapię opartą na fluoropirymidynie (z wyłączeniem irynotekanu)
  • W monoterapii po niepowodzeniu leczenia schematami zawierającymi fluoropirymidynę, oksaliplatynę i irynotekan

Kluczowym warunkiem zastosowania leku jest potwierdzenie braku mutacji w genie RAS (typ dziki) u pacjenta. Status mutacji genu RAS powinien zostać określony przez wyspecjalizowane laboratorium przy użyciu zwalidowanych metod analitycznych przed rozpoczęciem terapii.

Dawkowanie i sposób podawania

Schemat dawkowania Sposób podawania Czas infuzji
6 mg/kg masy ciała co 2 tygodnie Infuzja dożylna Około 60 minut

Tabela 1. Zalecany schemat dawkowania i podawania leku Vectibix®

Lek należy rozcieńczyć w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań, tak aby końcowe stężenie nie przekraczało 10 mg/ml. Infuzję należy podawać przez linię wyposażoną w filtr o niskiej zdolności wiązania białka i średnicy porów 0,2 μm lub 0,22 μm. Jeśli pierwsza infuzja jest dobrze tolerowana, kolejne można skrócić do 30-60 minut. Dawki powyżej 1000 mg powinny być podawane przez około 90 minut.

W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji skórnych (≥ stopień 3) może być konieczna modyfikacja dawkowania. Szczegółowe zalecenia dotyczące postępowania w takich sytuacjach znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego.

Przeciwwskazania

Stosowanie leku Vectibix® jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na substancję czynną (panitumumab) lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Śródmiąższowe zapalenie płuc lub zwłóknienie płuc

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Reakcje skórne

U około 90% pacjentów leczonych Vectibixem® występują reakcje skórne, zazwyczaj o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. W przypadku wystąpienia reakcji skórnej stopnia 3 lub wyższego należy czasowo przerwać leczenie do czasu poprawy (≤ stopień 2). Następnie można wznowić terapię, rozpoczynając od 50% dawki pierwotnej i stopniowo ją zwiększając.

Pacjenci z ciężkimi reakcjami skórnymi powinni być monitorowani pod kątem powikłań zapalnych lub zakażeń. Zaleca się stosowanie kremów z filtrem, noszenie nakryć głowy i ograniczenie ekspozycji na słońce, gdyż może ono nasilać reakcje skórne.

Powikłania płucne

W przypadku rozpoznania zapalenia płuc lub nacieków w płucach, leczenie Vectibixem® należy przerwać i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne.

Zaburzenia elektrolitowe

U pacjentów leczonych Vectibixem® może wystąpić hipomagnezemia, niekiedy o ciężkim nasileniu (stopień 4). Zaleca się monitorowanie poziomu magnezu przed rozpoczęciem leczenia, w jego trakcie i do 8 tygodni po zakończeniu terapii. W razie potrzeby należy uzupełniać niedobory magnezu. Obserwowano również inne zaburzenia elektrolitowe, w tym hipokaliemię.

Reakcje związane z infuzją

W przypadku wystąpienia łagodnych lub umiarkowanych reakcji związanych z infuzją (stopień 1 i 2) należy zmniejszyć szybkość wlewu. Zaleca się utrzymanie niższej prędkości wlewu we wszystkich kolejnych infuzjach.

Powikłania oczne

Rzadko obserwowano ciężkie przypadki zapalenia rogówki i wrzodziejącego zapalenia rogówki. Pacjenci z objawami sugerującymi zapalenie rogówki powinni być niezwłocznie skierowani do okulisty. W przypadku potwierdzenia diagnozy należy rozważyć przerwanie lub zakończenie leczenia Vectibixem®.

Warto zapamiętać
  • Vectibix® jest skuteczny tylko u pacjentów z genem RAS typu dzikiego (bez mutacji)
  • Reakcje skórne występują u około 90% pacjentów i wymagają odpowiedniego postępowania

Interakcje

Nie należy stosować Vectibixu® w skojarzeniu z:

  • Schematem IFL (5-fluorouracyl/bolus, leukoworyna, irynotekan)
  • Schematami chemioterapeutycznymi zawierającymi bewacyzumab
  • Chemioterapią zawierającą oksaliplatynę u pacjentów z mCRC z mutacją genu KRAS lub nieznanym statusem KRAS

Stosowanie Vectibixu® w powyższych skojarzeniach wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zgonów.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem Vectibixu® obejmują:

  • Zaburzenia skórne: trądzikopodobne zapalenie skóry, wysypka, świąd, suchość skóry
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha
  • Zaburzenia metaboliczne: hipomagnezemia, hipokaliemia
  • Zaburzenia ogólne: zmęczenie, gorączka, osłabienie
  • Zaburzenia oka: zapalenie spojówek, zapalenie powiek

Rzadziej występują poważne działania niepożądane, takie jak reakcje anafilaktyczne, śródmiąższowa choroba płuc czy ciężkie powikłania skórne.

Mechanizm działania

Panitumumab jest rekombinowanym, w pełni ludzkim przeciwciałem monoklonalnym IgG2, które z wysokim powinowactwem i specyficznością wiąże się z ludzkim receptorem naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR). Blokując aktywację EGFR, panitumumab hamuje wzrost i przeżycie komórek nowotworowych zależnych od tego szlaku sygnałowego.

Wnioski

Vectibix® stanowi wartościową opcję terapeutyczną w leczeniu raka jelita grubego z przerzutami u pacjentów z genem RAS typu dzikiego. Skuteczność leku została potwierdzona zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z chemioterapią. Kluczowe znaczenie ma właściwa selekcja pacjentów na podstawie statusu mutacji genu RAS oraz odpowiednie postępowanie w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie reakcji skórnych.


1) Chemioterapia
Załącznik: C.94.


Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Pacjentów i pracowników opieki zdrowotnej szczególnie zachęca się do zgłaszania wszelkich działań niepożądanych leków oznaczonych symbolem czarnego trójkąta tak, by możliwa była efektywna analiza wszystkich nowych informacji.