Wyszukaj produkt

Vamin 14 Electrolyte-Free; -18 Electrolyte-Free

Produkt złożony

inf.[roztw.]
1 but. 500 ml
Iniekcje
Lz
100%
-
Vamin 14 Electrolyte-Free
inf.[roztw.]
1 butelka 500 ml
Iniekcje
Lz
100%
-
Vamin 14 Electrolyte-Free
inf.[roztw.]
1 but. 1000 ml
Iniekcje
Lz
100%
-
Vamin 18 Electrolyte-Free
inf.[roztw.]
1 but. 1000 ml
Iniekcje
Lz
100%
-

Vamin 14 Electrolyte-Free i Vamin 18 Electrolyte-Free - źródło aminokwasów w żywieniu pozajelitowym

<14 Electrolyte-Free (EF) i Vamin 18 Electrolyte-Free (EF) są specjalistycznymi roztworami aminokwasów przeznaczonymi do stosowania w żywieniu pozajelitowym u pacjentów dorosłych. Produkty te zostały opracowane z myślą o zaspokojeniu zwiększonego zapotrzebowania na aminokwasy, przy czym Vamin 18 EF jest dedykowany pacjentom z jeszcze wyższymi potrzebami lub wymagającym ograniczenia podaży płynów.

Wskazania do stosowania

Vamin 14 EF jest zalecany dla pacjentów z umiarkowanie zwiększonym zapotrzebowaniem na aminokwasy, natomiast Vamin 18 EF znajduje zastosowanie u osób ze znacznie zwiększonym zapotrzebowaniem na aminokwasy lub wymagających ograniczenia podaży płynów w terapii żywieniowej.

Preparaty te stanowią cenne źródło aminokwasów w żywieniu pozajelitowym, umożliwiając precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Dawkowanie i sposób podawania

Vamin 14 EF i Vamin 18 EF podaje się dożylnie we wlewie kroplowym. Dawkowanie jest ściśle indywidualne i zależy od trzech kluczowych czynników: stanu odżywienia pacjenta, nasilenia stresu metabolicznego oraz masy ciała.

Stan kliniczny
Dawkowanie (g azotu/kg mc./dobę)
Brak lub niewielki stres metaboliczny, prawidłowy stan odżywienia 0,1-0,15
Umiarkowany stres metaboliczny z niedożywieniem lub bez 0,15-0,2
Ciężki katabolizm (m.in. oparzenia, posocznica, uraz) 0,2-0,25

Maksymalna szybkość wlewu wynosi 1000 ml/8 h (około 2 ml/min).

Indywidualizacja dawkowania jest kluczowa dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych i minimalizacji ryzyka powikłań związanych z żywieniem pozajelitowym.

Przeciwwskazania

Stosowanie preparatów Vamin 14 EF i Vamin 18 EF jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu
  • Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów
  • Ciężka niewydolność wątroby
  • Mocznica bez możliwości wykonania dializy

Znajomość przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania preparatów i uniknięcia potencjalnie niebezpiecznych powikłań.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność podczas dożylnego podawania aminokwasów, gdyż może to prowadzić do zwiększonego wydalania pierwiastków śladowych z moczem, zwłaszcza cynku. W związku z tym, monitorowanie stężenia pierwiastków śladowych i ewentualna suplementacja mogą być konieczne w trakcie długotrwałej terapii.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Bezpieczeństwo stosowania preparatów Vamin 14 EF i Vamin 18 EF w okresie ciąży i karmienia piersią nie zostało ustalone ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych. W związku z tym, decyzja o zastosowaniu tych preparatów u kobiet w ciąży lub karmiących piersią powinna być podjęta po starannym rozważeniu potencjalnych korzyści i ryzyka.

Działania niepożądane

Podczas stosowania preparatów Vamin 14 EF i Vamin 18 EF mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Reakcje nadwrażliwości
  • Przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi
  • Zakrzepowe zapalenie żył (w przypadku podawania preparatu do żyły obwodowej)
  • Rzadko: nudności

Monitorowanie pacjenta pod kątem wystąpienia działań niepożądanych jest istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii i szybkiego reagowania w przypadku ich pojawienia się.

Mechanizm działania

Preparaty Vamin 14 EF i Vamin 18 EF zawierają 18 egzogennych i endogennych aminokwasów, które stanowią podstawowe elementy budulcowe białek organizmu. Ich zastosowanie umożliwia osiągnięcie dodatniego bilansu azotowego, co jest szczególnie istotne w okresie pooperacyjnym, gdy zapotrzebowanie organizmu na składniki odżywcze jest zwiększone.

Skład preparatów

Roztwory Vamin 14 EF i Vamin 18 EF różnią się stężeniem aminokwasów, co pozwala na dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Skład 1000 ml roztworu:

  • L-alanina: 12 g (14 EF) / 16 g (18 EF)
  • L-arginina: 8,4 g (14 EF) / 11,3 g (18 EF)
  • Kwas L-asparaginowy: 2,5 g (14 EF) / 3,4 g (18 EF)
  • L-cysteina i L-cystyna: 0,42 g (14 EF) / 0,56 g (18 EF)
  • Kwas L-glutaminowy: 4,2 g (14 EF) / 5,6 g (18 EF)
  • Glicyna: 5,9 g (14 EF) / 7,9 g (18 EF)
  • L-histydyna: 5,1 g (14 EF) / 6,8 g (18 EF)
  • L-izoleucyna: 4,2 g (14 EF) / 5,6 g (18 EF)
  • L-leucyna: 5,9 g (14 EF) / 7,9 g (18 EF)
  • L-lizyna: 6,8 g (14 EF) / 9 g (18 EF)
  • L-metionina: 4,2 g (14 EF) / 5,6 g (18 EF)
  • L-fenyloalanina: 5,9 g (14 EF) / 7,9 g (18 EF)
  • L-prolina: 5,1 g (14 EF) / 6,8 g (18 EF)
  • L-seryna: 3,4 g (14 EF) / 4,5 g (18 EF)
  • L-treonina: 4,2 g (14 EF) / 5,6 g (18 EF)
  • L-tryptofan: 1,4 g (14 EF) / 1,9 g (18 EF)
  • L-tyrozyna: 0,17 g (14 EF) / 0,23 g (18 EF)
  • L-walina: 5,5 g (14 EF) / 7,3 g (18 EF)

Właściwości fizykochemiczne

Wartość energetyczna 1000 ml roztworu: - Vamin 14 EF: 1400 kJ (350 kcal) - Vamin 18 EF: 1900 kJ (460 kcal)

Osmolalność: - Vamin 14 EF: 810 mOsm/kg H2O - Vamin 18 EF: 1130 mOsm/kg H2O

pH obu roztworów wynosi 5,6.

Zawartość azotu: - Vamin 14 EF: 13,5 g/l - Vamin 18 EF: 18 g/l

Znajomość właściwości fizykochemicznych preparatów jest istotna dla prawidłowego ich stosowania i przewidywania potencjalnych interakcji z innymi składnikami żywienia pozajelitowego.

Warto zapamiętać
  • Vamin 14 EF i Vamin 18 EF to preparaty aminokwasowe do żywienia pozajelitowego, różniące się stężeniem składników odżywczych.
  • Dawkowanie preparatów jest ściśle indywidualne i zależy od stanu klinicznego pacjenta, z maksymalną szybkością wlewu 1000 ml/8 h.

Preparaty Vamin 14 EF i Vamin 18 EF stanowią cenne narzędzie w żywieniu pozajelitowym, umożliwiając precyzyjne dostosowanie podaży aminokwasów do indywidualnych potrzeb pacjenta. Ich stosowanie wymaga jednak starannego monitorowania stanu klinicznego oraz regularnej oceny parametrów biochemicznych w celu optymalizacji terapii i minimalizacji ryzyka powikłań.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.