Wyszukaj produkt

Vamin 14 Electrolyte-Free; -18 Electrolyte-Free

Produkt złożony

inf.[roztw.]
1 butelka 500 ml
Iniekcje
Lz
100%
-
Vamin 14 Electrolyte-Free
inf.[roztw.]
1 but. 1000 ml
Iniekcje
Lz
100%
-
Vamin 18 Electrolyte-Free
inf.[roztw.]
1 but. 500 ml
Iniekcje
Lz
100%
-
Vamin 18 Electrolyte-Free
inf.[roztw.]
1 but. 1000 ml
Iniekcje
Lz
100%
-

Vamin 14 Electrolyte-Free i Vamin 18 Electrolyte-Free - źródło aminokwasów w żywieniu pozajelitowym

Preparaty Vamin 14 Electrolyte-Free (EF) i Vamin 18 Electrolyte-Free (EF) są specjalistycznymi roztworami aminokwasów przeznaczonymi do stosowania w żywieniu pozajelitowym u pacjentów dorosłych. Produkty te zostały opracowane z myślą o zaspokojeniu zwiększonego zapotrzebowania na aminokwasy, przy czym Vamin 18 EF jest dedykowany pacjentom ze znacznie podwyższonymi potrzebami lub wymagającym ograniczenia podaży płynów.

Wskazania do stosowania

Vamin 14 EF jest zalecany dla pacjentów z umiarkowanie zwiększonym zapotrzebowaniem na aminokwasy, natomiast Vamin 18 EF znajduje zastosowanie u osób ze znacznie zwiększonym zapotrzebowaniem na aminokwasy lub w sytuacjach klinicznych wymagających ograniczenia podaży płynów.

Preparaty te stanowią cenne źródło aminokwasów w terapii żywieniowej, umożliwiając precyzyjne dostosowanie podaży składników odżywczych do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Dawkowanie i sposób podawania

Vamin 14 EF i Vamin 18 EF podaje się dożylnie we wlewie kroplowym. Dawkowanie jest ściśle indywidualne i zależy od trzech kluczowych czynników: stanu odżywienia pacjenta, nasilenia stresu metabolicznego oraz masy ciała.

Stan kliniczny Dawkowanie (g azotu/kg mc./dobę)
Brak lub niewielki stres metaboliczny, prawidłowy stan odżywienia 0,1-0,15
Umiarkowany stres metaboliczny z niedożywieniem lub bez 0,15-0,2
Cięż.in. oparzenia, posocznica, uraz) 0,2-0,25

Maksymalna szybkość wlewu wynosi 1000 ml/8 h (około 2 ml/min).

Indywidualizacja dawkowania jest kluczowa dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych i minimalizacji ryzyka powikłań związanych z żywieniem pozajelitowym.

Przeciwwskazania

Stosowanie preparatów Vamin 14 EF i Vamin 18 EF jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu
  • Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów
  • Ciężka niewydolność wątroby
  • Mocznica bez możliwości wykonania dializy

Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie ocenić stan kliniczny pacjenta i wykluczyć obecność wymienionych przeciwwskazań, aby zapewnić bezpieczeństwo leczenia.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania preparatów Vamin EF, gdyż dożylne podawanie aminokwasów może prowadzić do zwiększonego wydalania pierwiastków śladowych z moczem, zwłaszcza cynku. W związku z tym, monitorowanie stężenia mikroelementów i ewentualna suplementacja mogą być konieczne w trakcie długotrwałej terapii.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Bezpieczeństwo stosowania preparatów Vamin 14 EF i Vamin 18 EF w ciąży i okresie laktacji nie zostało jednoznacznie ustalone ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych. W przypadku konieczności zastosowania tych preparatów u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, należy dokładnie rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko.

Działania niepożądane

Podczas stosowania preparatów Vamin EF mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Reakcje nadwrażliwości
  • Przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi
  • Zakrzepowe zapalenie żył (w przypadku podawania do żyły obwodowej)
  • Rzadko: nudności

Monitorowanie pacjenta pod kątem wystąpienia działań niepożądanych jest istotnym elementem terapii żywieniowej z wykorzystaniem preparatów Vamin EF.

Mechanizm działania

Preparaty Vamin 14 EF i Vamin 18 EF zawierają 18 egzogennych i endogennych aminokwasów, które stanowią podstawowe składniki budulcowe białek. Ich zastosowanie umożliwia osiągnięcie dodatniego bilansu azotowego, co jest szczególnie istotne w okresie pooperacyjnym i innych stanach zwiększonego katabolizmu.

Skład preparatów

Roztwory Vamin 14 EF i Vamin 18 EF różnią się stężeniem aminokwasów, co pozwala na dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta:

Aminokwas Vamin 14 EF (g/1000 ml) Vamin 18 EF (g/1000 ml)
L-alanina 12,0 16,0
L-arginina 8,4 11,3
Kwas L-asparaginowy 2,5 3,4
L-cysteina i L-cystyna 0,42 0,56
Kwas L-glutaminowy 4,2 5,6
Glicyna 5,9 7,9
L-histydyna 5,1 6,8
L-izoleucyna 4,2 5,6
L-leucyna 5,9 7,9
L-lizyna 6,8 9,0
L-metionina 4,2 5,6
L-fenyloalanina 5,9 7,9
L-prolina 5,1 6,8
L-seryna 3,4 4,5
L-treonina 4,2 5,6
L-tryptofan 1,4 1,9
L-tyrozyna 0,17 0,23
L-walina 5,5 7,3

Właściwości fizykochemiczne

Preparaty Vamin EF charakteryzują się następującymi parametrami:

  • Wartość energetyczna: Vamin 14 EF - 1400 kJ (350 kcal)/1000 ml; Vamin 18 EF - 1900 kJ (460 kcal)/1000 ml
  • Osmolalność: Vamin 14 EF - 810 mOsm/kg H2O; Vamin 18 EF - 1130 mOsm/kg H2O
  • pH: 5,6 (dla obu preparatów)
  • Zawartość azotu: Vamin 14 EF - 13,5 g/l; Vamin 18 EF - 18 g/l

Znajomość tych parametrów jest istotna przy planowaniu całościowej terapii żywieniowej i doboru odpowiedniego preparatu do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Warto zapamiętać
  • Vamin 14 EF i Vamin 18 EF to preparaty aminokwasowe do żywienia pozajelitowego, różniące się stężeniem składników odżywczych.
  • Dawkowanie preparatów jest ściśle indywidualne i zależy od stanu klinicznego pacjenta, z maksymalną szybkością wlewu 1000 ml/8 h.

Preparaty Vamin 14 EF i Vamin 18 EF stanowią cenne narzędzie w kompleksowej terapii żywieniowej pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego. Ich zastosowanie wymaga jednak dokładnej oceny stanu klinicznego pacjenta, monitorowania parametrów biochemicznych oraz indywidualizacji dawkowania w celu osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.