Valinger Forte
Sildenafil
Valinger Forte - szczegółowe informacje dla lekarza
Wskazania do stosowania
Valinger Forte jest produktem leczniczym przeznaczonym do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Lek jest wskazany w przypadku niezdolności do uzyskania lub utrzymania erekcji prącia wystarczającej do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Należy podkreślić, że dla skutecznego działania preparatu niezbędna jest odpowiednia stymulacja seksualna.
Valinger Forte zawiera substancję czynną syldenafil, która należy do grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (PDE5). Mechanizm działania polega na zwiększeniu przepływu krwi w prąciu w odpowiedzi na pobudzenie seksualne, co umożliwia uzyskanie i utrzymanie erekcji.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawka zalecana | Maksymalna częstotliwość stosowania | Czas przyjęcia przed aktywnością seksualną |
---|---|---|
25 mg (1 tabletka) | Nie częściej niż raz na dobę | Około 1 godzina |
Tabela 1. Zalecane dawkowanie preparatu Valinger Forte
Lekarz po konsultacji z pacjentem może zalecić inny schemat dawkowania, dostosowany do indywidualnych potrzeb i tolerancji leku. Tabletkę należy połknąć w całości, popijając pełną szklanką wody.
Ważne jest, aby poinformować pacjenta o konieczności przyjmowania leku około godziny przed planowaną aktywnością seksualną. Skuteczność działania syldenafilu utrzymuje się przez około 4-5 godzin od zażycia.
Przeciwwskazania
Stosowanie preparatu Valinger Forte jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na syldenafil lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu
- Jednoczesne stosowanie z innymi lekami zawierającymi syldenafil
- Stosowanie u kobiet (lek przeznaczony wyłącznie dla mężczyzn)
- Jednoczesne przyjmowanie leków z grupy azotanów lub leków uwalniających tlenek azotu
- Ciężka niewydolność wątroby lub nerek
- Niedawno przebyty udar mózgu lub zawał mięśnia sercowego
- Dziedziczne zmiany degeneracyjne siatkówki (np. retinitis pigmentosa)
Należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć korzyści oraz potencjalne ryzyko stosowania leku u pacjentów z anatomicznymi deformacjami prącia lub chorobami predysponującymi do wystąpienia priapizmu.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem terapii preparatem Valinger Forte należy przeprowadzić dokładny wywiad medyczny oraz badanie przedmiotowe w celu zdiagnozowania zaburzeń erekcji i określenia ich potencjalnych przyczyn.
Należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy czy zaburzenia widzenia. Pacjenci powinni być świadomi swojej reakcji na lek przed podjęciem czynności wymagających koncentracji, takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługa maszyn.
U pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego należy ocenić, czy ich stan pozwala na podjęcie aktywności seksualnej. Syldenafil ma właściwości rozszerzające naczynia krwionośne, co może prowadzić do łagodnego i przemijającego obniżenia ciśnienia tętniczego.
Stosowanie syldenafilu u pacjentów przyjmujących leki α-adrenolityczne może prowadzić do objawowego niedociśnienia u niektórych osób. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego, pacjent powinien być ustabilizowany hemodynamicznie w terapii α-adrenolitycznej przed rozpoczęciem leczenia syldenafilem.
Warto zapamiętać
- Valinger Forte jest skuteczny tylko w przypadku stymulacji seksualnej
- Lek należy przyjmować nie częściej niż raz na dobę, około godziny przed planowaną aktywnością seksualną
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Syldenafil może wchodzić w istotne interakcje z wieloma grupami leków. Szczególną uwagę należy zwrócić na:
- Azotany i leki uwalniające tlenek azotu - jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego
- Inhibitory proteazy HIV (np. ritonavir, sakwinawir) - mogą znacząco zwiększać stężenie syldenafilu we krwi
- Leki α-adrenolityczne - możliwe nasilenie działania hipotensyjnego
- Leki przeciwgrzybicze z grupy azoli (np. ketokonazol, itrakonazol) - mogą zwiększać biodostępność syldenafilu
- Erytromycyna i klarytromycyna - mogą zwiększać ekspozycję na syldenafil
- Cymetydyna - może zwiększać stężenie syldenafilu we krwi
W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania syldenafilu z inhibitorami proteazy HIV, zaleca się rozpoczęcie terapii od najmniejszej dawki 25 mg. U pacjentów stosujących leki α-adrenolityczne należy rozważyć rozpoczęcie od dawki 25 mg syldenafilu.
Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane związane ze stosowaniem syldenafilu to:
- Ból głowy (bardzo często, >1/10)
- Zaczerwienienie twarzy, uderzenia gorąca (często, >1/100 do <1/10)
- Niestrawność (często)
- Zaburzenia widzenia, w tym widzenie z kolorową poświatą, nadwrażliwość na światło, niewyraźne widzenie (często)
- Przekrwienie błony śluzowej nosa (często)
- Zawroty głowy (często)
Rzadziej występujące, ale poważne działania niepożądane obejmują:
- Reakcje alergiczne (niezbyt często, >1/1000 do <1/100)
- Ból w klatce piersiowej (niezbyt często)
- Przedłużające się i bolesne wzwody (rzadko, >1/10000 do <1/1000)
- Nagłe pogorszenie lub utrata wzroku (rzadko)
- Poważne reakcje skórne (rzadko)
- Napady padaczkowe lub drgawki (rzadko)
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poważnych działań niepożądanych, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.
Przedawkowanie
W badaniach z udziałem zdrowych ochotników, jednorazowe dawki do 800 mg były generalnie dobrze tolerowane. Niemniej jednak, przedawkowanie syldenafilu może prowadzić do nasilenia znanych działań niepożądanych. W przypadku przedawkowania należy zastosować standardowe leczenie podtrzymujące. Dializa nerkowa nie przyspiesza klirensu syldenafilu, gdyż jest on silnie związany z białkami osocza i nie jest wydalany z moczem.
Właściwości farmakologiczne
Syldenafil jest silnym i selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), enzymu odpowiedzialnego za rozkład cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP) w ciałach jamistych. Zwiększenie poziomu cGMP prowadzi do relaksacji mięśni gładkich naczyń krwionośnych w ciałach jamistych, umożliwiając napływ krwi i erekcję w odpowiedzi na stymulację seksualną.
Maksymalne stężenie syldenafilu w osoczu jest osiągane w ciągu 30-120 minut (średnio 60 minut) po podaniu doustnym na czczo. Biodostępność po podaniu doustnym wynosi średnio 41% (zakres 25-63%). Syldenafil i jego główny krążący N-demetylo metabolit są w około 96% związane z białkami osocza.
Skład preparatu
Jedna tabletka preparatu Valinger Forte zawiera 50 mg syldenafilu w postaci syldenafilu cytrynianu. Pozostałe składniki obejmują: celulozę mikrokrystaliczną, wodorofosforan wapnia, kroskarmelozę sodową, magnezu stearynian, hypromelozę, tytanu dwutlenek (E171), laktozę, triacetynę, indygotynę (E132).
Wnioski końcowe
Valinger Forte jest skutecznym preparatem w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Lek charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak wymaga ostrożnego stosowania u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Kluczowe znaczenie ma właściwa edukacja pacjenta w zakresie stosowania leku, potencjalnych działań niepożądanych oraz interakcji z innymi lekami. Regularna ocena skuteczności i tolerancji leczenia pozwala na optymalizację terapii i poprawę jakości życia pacjentów z zaburzeniami erekcji.