Unasyn
Ampicillin + Sulbactam
Unasyn - charakterystyka produktu leczniczego
Wskazania do stosowania
Unasyn jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na ampicylinę z sulbaktamem:
- Zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego, zapalenie migdałków)
- Zakażenia dolnych dróg oddechowych (bakteryjne zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli)
- Zakażenia dróg moczowych i odmiedniczkowe zapalenie nerek
- Zakażenia skóry i tkanek miękkich
- Zakażenia rzeżączkowe
Unasyn można również stosować:
- Okołooperacyjnie w celu zmniejszenia częstości występowania zakażeń ran pooperacyjnych po zabiegach w obrębie jamy brzusznej lub miednicy
- Profilaktycznie po porodzie lub cięciu cesarskim w celu zmniejszenia ryzyka pooperacyjnej posocznicy
- W terapii empirycznej i celowanej respiratorowego zapalenia płuc i bakteriemii o etiologii Acinetobacter baumanii
Należy przestrzegać oficjalnych zaleceń dotyczących właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
Unasyn wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego i może być stosowany w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych, zarówno w terapii, jak i profilaktyce. Szczególnie istotne jest jego zastosowanie w leczeniu ciężkich zakażeń szpitalnych wywołanych przez Acinetobacter baumanii.
Dawkowanie i sposób podawania
Dorośli
Zakres dawek wynosi zwykle 1,5-12 g/dobę w dawkach podzielonych co 6-8 godzin. Maksymalna dobowa dawka to 12 g (4 g sulbaktamu). W lżejszych zakażeniach lek można podawać co 12 godzin.
Stopień ciężkości zakażenia | Dawka dobowa (ampicylina + sulbaktam) |
---|---|
Lekki | 1,5 g do 3 g (1 g + 0,5 g do 2 g + 1 g) |
Umiarkowany | do 6 g (4 g + 2 g) |
Ciężki | do 12 g (8 g + 4 g) |
Dawkowanie dostosowuje się do ciężkości choroby i czynności nerek pacjenta.
Dawkowanie w leczeniu respiratorowego zapalenia płuc i bakteriemii o etiologii Acinetobacter baumanii
Zalecana dawka dobowa wynosi 18 g (12 g + 6 g) w 6 dawkach podzielonych. W literaturze medycznej opisano stosowanie jeszcze wyższych dawek dobowych w tym wskazaniu.
Dzieci, niemowlęta i noworodki
Standardowa dawka wynosi 150 mg/kg mc./dobę (100 mg/kg mc. ampicyliny + 50 mg/kg mc. sulbaktamu) podawana co 6-8 godzin. U noworodków w pierwszym tygodniu życia (szczególnie wcześniaków) zaleca się 75 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych co 12 godzin.
Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (ClCr ≤30 ml/min) należy wydłużyć odstępy między dawkami:
- ClCr >30 ml/min: co 6-8 h
- ClCr 15-29 ml/min: co 12 h
- ClCr 5-14 ml/min: co 24 h
- ClCr <5 ml/min: co 48 h
Dawkowanie Unasynu jest elastyczne i powinno być dostosowane do ciężkości zakażenia, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. W ciężkich zakażeniach, szczególnie wywołanych przez Acinetobacter baumanii, stosuje się wysokie dawki leku.
Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne
- Nadwrażliwość na penicyliny i/lub cefalosporyny w wywiadzie
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku należy zebrać dokładny wywiad alergologiczny. U pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny w wywiadzie istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, włącznie z reakcjami anafilaktycznymi.
Należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia biegunki związanej z zakażeniem Clostridium difficile (CDAD), która może wystąpić nawet do 2 miesięcy po zakończeniu antybiotykoterapii.
Podczas długotrwałego leczenia zaleca się okresową kontrolę czynności nerek, wątroby i układu krwiotwórczego, szczególnie u noworodków i niemowląt.
Ampicyliny nie należy stosować w leczeniu mononukleozy zakaźnej ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia wysypki.
Stosowanie Unasynu wymaga ostrożności, szczególnie u pacjentów z wywiadem alergicznym. Konieczne jest monitorowanie pacjentów pod kątem działań niepożądanych, zwłaszcza podczas długotrwałej terapii.
Warto zapamiętać
- Unasyn jest skuteczny w leczeniu ciężkich zakażeń szpitalnych wywołanych przez Acinetobacter baumanii
- Dawkowanie leku należy dostosować do funkcji nerek pacjenta, szczególnie u osób z niewydolnością nerek
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Istotne interakcje Unasynu obejmują:
- Allopurynol - zwiększone ryzyko wysypki
- Aminoglikozydy - wzajemne hamowanie działania in vitro, konieczność podawania do oddzielnych wkłuć
- Leki przeciwzakrzepowe - możliwe nasilenie działania
- Doustne środki antykoncepcyjne - możliwe obniżenie skuteczności
- Metotreksat - zmniejszenie klirensu i zwiększenie toksyczności
- Probenecyd - hamowanie wydzielania cewkowego ampicyliny i sulbaktamu
Stosowanie Unasynu może wpływać na działanie innych leków, dlatego ważne jest uwzględnienie potencjalnych interakcji przy planowaniu terapii.
Ciąża i laktacja
Bezpieczeństwo stosowania Unasynu w ciąży nie zostało w pełni ustalone. Lek można stosować tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko. Stosowanie podczas karmienia piersią nie jest zalecane ze względu na przenikanie do mleka matki i potencjalne ryzyko dla dziecka.
Działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane obejmują:
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, bóle brzucha)
- Reakcje alergiczne (wysypka, świąd)
- Zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, leukopenia)
- Zaburzenia wątroby (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych)
Rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevens-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
Mimo że Unasyn jest zazwyczaj dobrze tolerowany, należy monitorować pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie reakcji alergicznych i zaburzeń żołądkowo-jelitowych.
Mechanizm działania
Ampicylina, składnik Unasynu, należy do grupy penicylin o szerokim spektrum działania. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie biosyntezy mukopeptydu ściany komórkowej bakterii podczas ich aktywnego podziału. Sulbaktam, drugi składnik leku, jest inhibitorem beta-laktamaz, co rozszerza spektrum działania ampicyliny na bakterie wytwarzające te enzymy.
Połączenie ampicyliny z sulbaktamem w Unasynie zapewnia szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmujące również szczepy oporne na samą ampicylinę.