Wyszukaj produkt

Unasyn

Ampicillin + Sulbactam

inj. dom./doż.
2 g+ 1 g
1 fiol.
Iniekcje
Rx
100%
46,29
Unasyn
inj. dom./doż.
500 mg+ 250 mg
1 fiol.
Iniekcje
Rx
100%
16,28
Unasyn
inj. dom./doż.
1 g+ 500 mg
1 fiol.
Iniekcje
Rx
100%
14,81

Unasyn - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Unasyn jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na ampicylinę z sulbaktamem:

  • Zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego, zapalenie migdałków)
  • Zakażenia dolnych dróg oddechowych (bakteryjne zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli)
  • Zakażenia dróg moczowych i odmiedniczkowe zapalenie nerek
  • Zakażenia skóry i tkanek miękkich
  • Zakażenia rzeżączkowe

Unasyn można również stosować:

  • Okołooperacyjnie w celu zmniejszenia częstości występowania zakażeń ran pooperacyjnych po zabiegach w obrębie jamy brzusznej lub miednicy
  • Profilaktycznie po porodzie lub cięciu cesarskim w celu zmniejszenia ryzyka pooperacyjnej posocznicy
  • W terapii empirycznej i celowanej respiratorowego zapalenia płuc i bakteriemii o etiologii Acinetobacter baumanii

Należy przestrzegać oficjalnych zaleceń dotyczących właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Unasyn wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego i może być stosowany w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych, zarówno w terapii, jak i profilaktyce. Szczególnie istotne jest jego zastosowanie w leczeniu ciężkich zakażeń szpitalnych wywołanych przez Acinetobacter baumanii.

Dawkowanie i sposób podawania

Dorośli

Zakres dawek wynosi zwykle 1,5-12 g/dobę w dawkach podzielonych co 6-8 godzin. Maksymalna dobowa dawka to 12 g (4 g sulbaktamu). W lżejszych zakażeniach lek można podawać co 12 godzin.

Stopień ciężkości zakażenia Dawka dobowa (ampicylina + sulbaktam)
Lekki 1,5 g do 3 g (1 g + 0,5 g do 2 g + 1 g)
Umiarkowany do 6 g (4 g + 2 g)
Ciężki do 12 g (8 g + 4 g)

Dawkowanie dostosowuje się do ciężkości choroby i czynności nerek pacjenta.

Dawkowanie w leczeniu respiratorowego zapalenia płuc i bakteriemii o etiologii Acinetobacter baumanii

Zalecana dawka dobowa wynosi 18 g (12 g + 6 g) w 6 dawkach podzielonych. W literaturze medycznej opisano stosowanie jeszcze wyższych dawek dobowych w tym wskazaniu.

Dzieci, niemowlęta i noworodki

Standardowa dawka wynosi 150 mg/kg mc./dobę (100 mg/kg mc. ampicyliny + 50 mg/kg mc. sulbaktamu) podawana co 6-8 godzin. U noworodków w pierwszym tygodniu życia (szczególnie wcześniaków) zaleca się 75 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych co 12 godzin.

Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (ClCr ≤30 ml/min) należy wydłużyć odstępy między dawkami:

  • ClCr >30 ml/min: co 6-8 h
  • ClCr 15-29 ml/min: co 12 h
  • ClCr 5-14 ml/min: co 24 h
  • ClCr <5 ml/min: co 48 h

Dawkowanie Unasynu jest elastyczne i powinno być dostosowane do ciężkości zakażenia, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. W ciężkich zakażeniach, szczególnie wywołanych przez Acinetobacter baumanii, stosuje się wysokie dawki leku.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na substancje czynne
  • Nadwrażliwość na penicyliny i/lub cefalosporyny w wywiadzie

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem leku należy zebrać dokładny wywiad alergologiczny. U pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny w wywiadzie istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, włącznie z reakcjami anafilaktycznymi.

Należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia biegunki związanej z zakażeniem Clostridium difficile (CDAD), która może wystąpić nawet do 2 miesięcy po zakończeniu antybiotykoterapii.

Podczas długotrwałego leczenia zaleca się okresową kontrolę czynności nerek, wątroby i układu krwiotwórczego, szczególnie u noworodków i niemowląt.

Ampicyliny nie należy stosować w leczeniu mononukleozy zakaźnej ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia wysypki.

Stosowanie Unasynu wymaga ostrożności, szczególnie u pacjentów z wywiadem alergicznym. Konieczne jest monitorowanie pacjentów pod kątem działań niepożądanych, zwłaszcza podczas długotrwałej terapii.

Warto zapamiętać
  • Unasyn jest skuteczny w leczeniu ciężkich zakażeń szpitalnych wywołanych przez Acinetobacter baumanii
  • Dawkowanie leku należy dostosować do funkcji nerek pacjenta, szczególnie u osób z niewydolnością nerek

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Istotne interakcje Unasynu obejmują:

  • Allopurynol - zwiększone ryzyko wysypki
  • Aminoglikozydy - wzajemne hamowanie działania in vitro, konieczność podawania do oddzielnych wkłuć
  • Leki przeciwzakrzepowe - możliwe nasilenie działania
  • Doustne środki antykoncepcyjne - możliwe obniżenie skuteczności
  • Metotreksat - zmniejszenie klirensu i zwiększenie toksyczności
  • Probenecyd - hamowanie wydzielania cewkowego ampicyliny i sulbaktamu

Stosowanie Unasynu może wpływać na działanie innych leków, dlatego ważne jest uwzględnienie potencjalnych interakcji przy planowaniu terapii.

Ciąża i laktacja

Bezpieczeństwo stosowania Unasynu w ciąży nie zostało w pełni ustalone. Lek można stosować tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko. Stosowanie podczas karmienia piersią nie jest zalecane ze względu na przenikanie do mleka matki i potencjalne ryzyko dla dziecka.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane obejmują:

  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, bóle brzucha)
  • Reakcje alergiczne (wysypka, świąd)
  • Zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, leukopenia)
  • Zaburzenia wątroby (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych)

Rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevens-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.

Mimo że Unasyn jest zazwyczaj dobrze tolerowany, należy monitorować pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie reakcji alergicznych i zaburzeń żołądkowo-jelitowych.

Mechanizm działania

Ampicylina, składnik Unasynu, należy do grupy penicylin o szerokim spektrum działania. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie biosyntezy mukopeptydu ściany komórkowej bakterii podczas ich aktywnego podziału. Sulbaktam, drugi składnik leku, jest inhibitorem beta-laktamaz, co rozszerza spektrum działania ampicyliny na bakterie wytwarzające te enzymy.

Połączenie ampicyliny z sulbaktamem w Unasynie zapewnia szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmujące również szczepy oporne na samą ampicylinę.



Posocznica wywołana przez Streptococcus pneumoniae A40.3
Posocznica wywołana przez Staphylococcus aureus A41.0
Posocznica wywołana przez Haemophilus influenzae A41.3
Róża A46
Rzeżączka A54
Streptococcus pneumoniae jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.3
Klebsiella pneumoniae [K. pneumoniae] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.1
Escherichia coli [E. coli] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.2
Haemophilus influenzae [H. influenzae] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.3
Inne ostre, nieropne zapalenie ucha środkowego H65.1
Ostre ropne zapalenie ucha środkowego H66.0
Zapalenie kości skroniowej H70.2
Ostre zapalenie zatok J01
Ostre zapalenie migdałków podniebiennych J03
Zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae J13
Zapalenie płuc wywołane przez Haemophilus influenzae J14
Bakteryjne zapalenie płuc niesklasyfikowane gdzie indziej J15
Ostre zapalenie oskrzeli wywołane przez Haemophilus influenzae J20.1
Ostre zapalenie oskrzeli wywołane przez paciorkowce J20.2
Liszajec [o dowolnej etiologii bakteryjnej] [dowolnej okolicy] L01.0
Ropień skóry, czyrak, czyrak gromadny L02
Ropne zapalenie skóry L08.0
Inne określone miejscowe zakażenia skóry i tkanki podskórnej L08.8
Ropne zapalenia stawów M00
Meningokokowe zapalenie stawów (A39.8†) M01.0
Zapalenie stawów w przebiegu innych chorób bakteryjnych sklasyfikowanych gdzie indziej M01.3
Zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych niesklasyfikowane gdzie indziej M46.1
Zapalenie błony maziowej i pochewki ścięgnistej M65
Zapalenie błony maziowej i pochewki ścięgna w przebiegu chorób bakteryjnych sklasyfikowanych gdzie indziej M68.0
Choroby tkanek miękkich związane z ich używaniem, przemęczeniem i przeciążeniem M70
Zapalenie powięzi niesklasyfikowane gdzie indziej M72.5
Zapalenie kości i szpiku M86
Ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek N10
Przewlekłe cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek N11
Ostre zapalenie pęcherza moczowego N30.0
Inne zapalenie cewki moczowej N34.2
Zakażenie układu moczowego o nieokreślonym umiejscowieniu N39.0
Inne choroby zapalne miednicy u kobiet N73
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.