Tribux®; -forte
Trimebutine maleate
Debretin - charakterystyka leku dla lekarzy
Wskazania do stosowania
Debretin jest wskazany w leczeniu objawowym zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego, w szczególności:
- Zespołu jelita drażliwego
- Zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, takich jak:
- Biegunka
- Zaparcia
- Bóle brzucha
- Stany skurczowe jelit
Lek stosuje się w celu łagodzenia objawów wymienionych schorzeń.
Debretin wykazuje skuteczność w normalizacji zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego, co przekłada się na zmniejszenie dolegliwości związanych z nieprawidłowym funkcjonowaniem jelit.
Dawkowanie i sposób podawania
Grupa pacjentów | Dawka 100 mg | Dawka 200 mg |
---|---|---|
Dorośli | 100 mg (1 tabl.) 3x dziennie przed posiłkiem | 100-200 mg (1/2-1 tabl.) 1-3x dziennie przed posiłkiem |
Dzieci >12 lat | Nie więcej niż 6 mg/kg masy ciała/dobę |
Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody.
W wyjątkowych przypadkach dawkę dla dorosłych można zwiększyć do maksymalnie 600 mg na dobę w dawkach podzielonych.
Przeciwwskazania
Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku Debretin jest nadwrażliwość na substancję czynną (trimebutynę) lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
- Produkt zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lappa lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
- Lek stosowany zgodnie z zaleceniami nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy. W przypadku wystąpienia objawów nietolerancji, należy rozważyć zmianę leczenia.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Debretin może wchodzić w interakcje z następującymi lekami:
- Zotepina - może nasilać działanie antycholinergiczne trimebutyny
- D-tubokuraryna - trimebutyna przedłuża i nasila jej działanie
- Cyzapryd - trimebutyna osłabia jego działanie
- Prokainamid - jednoczesne stosowanie może nasilać hamujący wpływ nerwu błędnego na przewodnictwo w mięśniu sercowym, prowadząc do tachykardii
- Leki działające na kanały wapniowe (np. antagoniści wapnia, kaptopryl, rezerpina, midazolam) - jednoczesne stosowanie może zmniejszać dokomórkowy napływ jonów wapnia, co może prowadzić do hamowania skurczu mięśni gładkich jelit
Lekarz powinien zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu Debretinu z wymienionymi lekami, monitorując pacjenta pod kątem potencjalnych interakcji i dostosowując dawkowanie w razie potrzeby.
Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią
Ciąża: Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Jako środek ostrożności, nie zaleca się stosowania w I trymestrze. W II i III trymestrze można rozważyć stosowanie tylko w razie konieczności.
Karmienie piersią: Karmienie piersią jest możliwe w trakcie leczenia trimebutyną.
Decyzję o stosowaniu leku w ciąży i podczas karmienia piersią należy podjąć po dokładnej analizie potencjalnych korzyści i ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki.
Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują:
- Zaburzenia układu nerwowego: senność, ospałość, zmęczenie, zawroty głowy, bóle głowy (często)
- Zaburzenia żołądka i jelit: suchość w ustach, zaburzenia smaku, biegunka, niestrawność, bóle nadbrzusza, nudności, wymioty, zaparcia (często)
- Zaburzenia skóry: wysypka (niezbyt często)
Rzadko mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca i czynności wątroby. Bardzo rzadko obserwowano reakcje alergiczne, zaburzenia słuchu, zatrzymanie moczu czy zaburzenia hormonalne.
W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych lub objawów nietolerancji, należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.
Przedawkowanie
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Zaleca się płukanie żołądka i leczenie objawowe. Nie istnieje specyficzne antidotum dla trimebutyny.
Mechanizm działania
Debretin zawiera trimebutynę - syntetycznego agonistę obwodowych receptorów opioidowych μ, δ oraz κ. Mechanizm działania polega na:
- Bezpośrednim oddziaływaniu na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego
- Regulacji zaburzeń czynności motorycznej bez wpływu na ośrodkowy układ nerwowy
- Zarówno pobudzaniu, jak i hamowaniu perystaltyki przewodu pokarmowego, w zależności od wyjściowego stanu motoryki
Trimebutyna, w odróżnieniu od klasycznych opioidów, nie wykazuje selektywności wobec żadnego z trzech typów receptorów opioidowych, co przekłada się na jej unikalny profil działania. Normalizacja czynności motorycznej rozpoczyna się już po 30 minutach od podania leku.
Skład
Substancja czynna: 1 tabletka zawiera 100 mg lub 200 mg maleinianu trimebutyny.
Warto zapamiętać
- Debretin normalizuje motorykę przewodu pokarmowego zarówno w przypadku jej zwiększenia, jak i zmniejszenia.
- Lek działa miejscowo na przewód pokarmowy, nie wpływając na ośrodkowy układ nerwowy.
Debretin stanowi skuteczną opcję terapeutyczną w leczeniu zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, szczególnie w zespole jelita drażliwego. Jego unikalne właściwości farmakologiczne pozwalają na normalizację motoryki jelit niezależnie od wyjściowego stanu, co przekłada się na szerokie spektrum zastosowań klinicznych.