Wyszukaj produkt
Substancję czynną zawierają również leki:

tabl. powl.
100 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
24,52

Tribux®; -forte

Trimebutine maleate

tabl.
100 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
23,80
Tribux®
tabl.
100 mg
60 szt.
Doustnie
Rx
100%
32,50
Tribux®
tabl.
100 mg
100 szt.
Doustnie
Rx
100%
43,20
Tribux® forte
tabl.
200 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
32,50
Tribux® forte
tabl.
200 mg
60 szt.
Doustnie
Rx
100%
42,50

Debretin - charakterystyka leku dla lekarzy

Wskazania do stosowania

Debretin jest wskazany w leczeniu objawowym zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego, w szczególności:

  • Zespołu jelita drażliwego
  • Zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, takich jak:
    • Biegunka
    • Zaparcia
    • Bóle brzucha
    • Stany skurczowe jelit

Lek stosuje się w celu łagodzenia objawów wymienionych schorzeń.

Debretin wykazuje skuteczność w normalizacji zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego, co przekłada się na zmniejszenie dolegliwości związanych z nieprawidłowym funkcjonowaniem jelit.

Dawkowanie i sposób podawania

Grupa pacjentów Dawka 100 mg Dawka 200 mg
Dorośli 100 mg (1 tabl.) 3x dziennie przed posiłkiem 100-200 mg (1/2-1 tabl.) 1-3x dziennie przed posiłkiem
Dzieci >12 lat Nie więcej niż 6 mg/kg masy ciała/dobę

Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody.

W wyjątkowych przypadkach dawkę dla dorosłych można zwiększyć do maksymalnie 600 mg na dobę w dawkach podzielonych.

Przeciwwskazania

Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku Debretin jest nadwrażliwość na substancję czynną (trimebutynę) lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

  • Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
  • Produkt zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lappa lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
  • Lek stosowany zgodnie z zaleceniami nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy. W przypadku wystąpienia objawów nietolerancji, należy rozważyć zmianę leczenia.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Debretin może wchodzić w interakcje z następującymi lekami:

  • Zotepina - może nasilać działanie antycholinergiczne trimebutyny
  • D-tubokuraryna - trimebutyna przedłuża i nasila jej działanie
  • Cyzapryd - trimebutyna osłabia jego działanie
  • Prokainamid - jednoczesne stosowanie może nasilać hamujący wpływ nerwu błędnego na przewodnictwo w mięśniu sercowym, prowadząc do tachykardii
  • Leki działające na kanały wapniowe (np. antagoniści wapnia, kaptopryl, rezerpina, midazolam) - jednoczesne stosowanie może zmniejszać dokomórkowy napływ jonów wapnia, co może prowadzić do hamowania skurczu mięśni gładkich jelit

Lekarz powinien zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu Debretinu z wymienionymi lekami, monitorując pacjenta pod kątem potencjalnych interakcji i dostosowując dawkowanie w razie potrzeby.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Ciąża: Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Jako środek ostrożności, nie zaleca się stosowania w I trymestrze. W II i III trymestrze można rozważyć stosowanie tylko w razie konieczności.

Karmienie piersią: Karmienie piersią jest możliwe w trakcie leczenia trimebutyną.

Decyzję o stosowaniu leku w ciąży i podczas karmienia piersią należy podjąć po dokładnej analizie potencjalnych korzyści i ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki.

Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują:

  • Zaburzenia układu nerwowego: senność, ospałość, zmęczenie, zawroty głowy, bóle głowy (często)
  • Zaburzenia żołądka i jelit: suchość w ustach, zaburzenia smaku, biegunka, niestrawność, bóle nadbrzusza, nudności, wymioty, zaparcia (często)
  • Zaburzenia skóry: wysypka (niezbyt często)

Rzadko mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca i czynności wątroby. Bardzo rzadko obserwowano reakcje alergiczne, zaburzenia słuchu, zatrzymanie moczu czy zaburzenia hormonalne.

W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych lub objawów nietolerancji, należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.

Przedawkowanie

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Zaleca się płukanie żołądka i leczenie objawowe. Nie istnieje specyficzne antidotum dla trimebutyny.

Mechanizm działania

Debretin zawiera trimebutynę - syntetycznego agonistę obwodowych receptorów opioidowych μ, δ oraz κ. Mechanizm działania polega na:

  • Bezpośrednim oddziaływaniu na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego
  • Regulacji zaburzeń czynności motorycznej bez wpływu na ośrodkowy układ nerwowy
  • Zarówno pobudzaniu, jak i hamowaniu perystaltyki przewodu pokarmowego, w zależności od wyjściowego stanu motoryki

Trimebutyna, w odróżnieniu od klasycznych opioidów, nie wykazuje selektywności wobec żadnego z trzech typów receptorów opioidowych, co przekłada się na jej unikalny profil działania. Normalizacja czynności motorycznej rozpoczyna się już po 30 minutach od podania leku.

Skład

Substancja czynna: 1 tabletka zawiera 100 mg lub 200 mg maleinianu trimebutyny.

Warto zapamiętać
  • Debretin normalizuje motorykę przewodu pokarmowego zarówno w przypadku jej zwiększenia, jak i zmniejszenia.
  • Lek działa miejscowo na przewód pokarmowy, nie wpływając na ośrodkowy układ nerwowy.

Debretin stanowi skuteczną opcję terapeutyczną w leczeniu zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, szczególnie w zespole jelita drażliwego. Jego unikalne właściwości farmakologiczne pozwalają na normalizację motoryki jelit niezależnie od wyjściowego stanu, co przekłada się na szerokie spektrum zastosowań klinicznych.



Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.