Tranxene® - (IR)
Clorazepate dipotassium
Tranxene® - charakterystyka leku dla lekarzy
Wskazania do stosowania
Tranxene® jest wskazany w następujących przypadkach:
- Krótkotrwałe stany lęku i niepokoju, szczególnie jako doraźne wsparcie w przebiegu nerwicy
- Zespół abstynencji w uzależnieniu alkoholowym (majaczenie alkoholowe, stany predeliryjne)
Należy podkreślić, że leczenie farmakologiczne jest wskazane tylko wtedy, gdy objawy są nasilone, zaburzają prawidłowe funkcjonowanie lub są uciążliwe dla pacjenta.
Tranxene® powinien być stosowany krótkotrwale i tylko w uzasadnionych przypadkach, gdy objawy lęku i niepokoju są znacznie nasilone lub w zespole abstynencji alkoholowej.
Dawkowanie i sposób podawania
Grupa pacjentów | Dawkowanie |
---|---|
Dorośli | 5-30 mg/dobę, rozpoczynając od 5 mg/dobę |
Dzieci i młodzież | Nie zaleca się stosowania |
Pacjenci w wieku podeszłym | 50% standardowej dawki dla dorosłych |
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek | 50% standardowej dawki |
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby | Stosować bardzo ostrożnie |
Dawkę dobową można przyjmować jednorazowo wieczorem. U dzieci powyżej 9 lat, tylko w wyjątkowych przypadkach, można stosować dawkę 0,5 mg/kg mc. na dobę w dawkach podzielonych.
Dawkowanie Tranxene® powinno być dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem wieku pacjenta oraz funkcji nerek i wątroby. Należy rozpoczynać od najniższej skutecznej dawki.
Przeciwwskazania
Stosowanie Tranxene® jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na klorazepat, inne benzodiazepiny lub którykolwiek składnik preparatu
- Ciężka niewydolność oddechowa
- Zespół bezdechu sennego
- Myasthenia gravis
- Ciężka niewydolność wątroby
- Dzieci poniżej 9 lat (kapsułki 5 mg) lub wszystkie dzieci (kapsułki 10 mg)
Przed przepisaniem Tranxene® należy dokładnie ocenić stan pacjenta, zwracając szczególną uwagę na funkcję oddechową, wątroby oraz choroby współistniejące.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie Tranxene® wiąże się z ryzykiem rozwoju uzależnienia psychicznego i fizycznego. Czynniki zwiększające to ryzyko obejmują:
- Długi czas trwania leczenia
- Wysokie dawki leku
- Jednoczesne stosowanie innych leków psychotropowych, przeciwlękowych lub nasennych
- Spożywanie alkoholu
- Uzależnienie od innych substancji w wywiadzie
Po zakończeniu leczenia mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak bezsenność, bóle głowy, nasilony lęk, bóle mięśniowe, zwiększone napięcie mięśni, a w rzadkich przypadkach drażliwość, pobudzenie, stan splątania, drżenia, omamy i drgawki.
Należy poinformować pacjenta, że czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy (4-12 tygodni) oraz dokładnie opisać sposób zakończenia terapii, polegający na stopniowym zmniejszaniu dawki leku.
Podczas stosowania Tranxene® może wystąpić niepamięć następcza, zwłaszcza po zażyciu leku bezpośrednio przed snem i przy krótkim czasie trwania snu. Zaleca się zapewnienie warunków do ciągłego, nieprzerwanego 7-8 godzinnego snu.
W trakcie leczenia mogą pojawić się zaburzenia zachowania, takie jak niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresja, urojenia, gniew, koszmary senne, omamy i psychozy. Objawy te częściej występują u dzieci i osób w wieku podeszłym. W przypadku ich wystąpienia należy przerwać stosowanie leku.
Stosowanie Tranxene® wymaga ścisłego monitorowania pacjenta pod kątem rozwoju uzależnienia i wystąpienia działań niepożądanych. Kluczowe jest edukowanie pacjenta o potencjalnych zagrożeniach i właściwym stosowaniu leku.
Warto zapamiętać
- Tranxene® może prowadzić do rozwoju uzależnienia, dlatego czas leczenia powinien być możliwie najkrótszy (4-12 tygodni).
- Jednoczesne stosowanie Tranxene® z opioidami zwiększa ryzyko depresji oddechowej, śpiączki i śmierci.
Interakcje lekowe
Tranxene® wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne:
- Alkohol i leki zawierające alkohol nasilają działanie uspokajające benzodiazepin.
- Pochodne morfiny, neuroleptyki, barbiturany, leki przeciwlękowe z innych grup, niektóre leki przeciwdepresyjne, leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym, klonidyna i leki o podobnym działaniu mogą nasilać hamujące działanie na ośrodkowy układ nerwowy.
- Jednoczesne stosowanie benzodiazepin i opioidów znacząco zwiększa ryzyko uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki i śmierci.
- Cymetydyna może powodować przemijające zwiększenie uspokajającego działania benzodiazepin.
- Skojarzone leczenie klozapiną i benzodiazepinami zwiększa ryzyko zapaści z zatrzymaniem oddechu i/lub czynności serca.
Przed przepisaniem Tranxene® należy dokładnie przeanalizować wszystkie leki przyjmowane przez pacjenta, aby uniknąć potencjalnie niebezpiecznych interakcji. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu opioidów.
Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią
Stosowanie Tranxene® w ciąży i podczas karmienia piersią wiąże się z pewnymi ryzykami:
- W ciąży: Chociaż ryzyko działania teratogennego jest bardzo nieznaczne, zaleca się unikanie stosowania leku w pierwszym trymestrze ciąży.
- W ostatnim trymestrze ciąży: Stosowanie dużych dawek może prowadzić do hipotermii, hipotonii i zespołu zaburzeń oddechowych u noworodka.
- Karmienie piersią: Benzodiazepiny przenikają do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania Tranxene®.
Tranxene® powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. Należy unikać stosowania leku podczas karmienia piersią.
Działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem Tranxene® obejmują:
- Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, ból głowy, senność, ataksja, zmniejszenie napięcia mięśni szkieletowych
- Zaburzenia psychiczne: zaburzenia poznawcze, osłabienie pamięci, zaburzenia uwagi i mowy
- Zaburzenia ogólne: osłabienie, upadki (szczególnie u osób starszych)
- Reakcje paradoksalne: niepokój, drażliwość, agresja, pobudzenie (częściej u dzieci i osób starszych)
- Uzależnienie fizyczne i psychiczne przy długotrwałym stosowaniu
Pacjenci powinni być monitorowani pod kątem wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Należy zwrócić uwagę na ryzyko upadków u osób starszych oraz możliwość wystąpienia reakcji paradoksalnych.
Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania Tranxene® mogą wystąpić następujące objawy:
- Łagodne przedawkowanie: senność, splątanie, letarg
- Ciężkie przedawkowanie: ataksja, hipotonia mięśniowa, niedociśnienie, depresja oddechowa, śpiączka (rzadko), zgon (bardzo rzadko)
Leczenie przedawkowania obejmuje:
- Monitorowanie czynności układu oddechowego i sercowo-naczyniowego
- W przypadku ostrego przedawkowania: wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka (z zabezpieczeniem dróg oddechowych)
- Podanie węgla aktywowanego
- Rozważenie podania flumazenilu jako antidotum
W przypadku podejrzenia przedawkowania Tranxene® pacjent powinien być niezwłocznie hospitalizowany i poddany intensywnemu monitorowaniu. Kluczowe jest zabezpieczenie funkcji życiowych, szczególnie oddychania.
Mechanizm działania
Tranxene® (klorazepat) należy do grupy pochodnych 1,4-benzodiazepiny. Jego działanie opiera się na:
- Agonistycznym wpływie na receptory GABA-omega (BZ1 i BZ2)
- Regulacji otwarcia kanału chlorkowego
Efekty farmakologiczne obejmują działanie:
- Przeciwlękowe
- Zmniejszające napięcie mięśni szkieletowych
- Uspokajające
- Nasenne
- Przeciwdrgawkowe
Zrozumienie mechanizmu działania Tranxene® pozwala na lepsze przewidywanie jego efektów terapeutycznych oraz potencjalnych działań niepożądanych.
Skład preparatu
Tranxene® dostępny jest w postaci kapsułek zawierających:
- 5 mg klorazepatu soli dwupotasowej
- 10 mg klorazepatu soli dwupotasowej
Dostępność dwóch dawek pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta, zgodnie z zasadą stosowania najmniejszej skutecznej dawki.