Wyszukaj produkt

Tranxene® - (IR)

Clorazepate dipotassium

kaps.
10 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
20,64
Tranxene® - (IR)
kaps.
5 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
15,32

Tranxene® - charakterystyka leku dla lekarzy

Wskazania do stosowania

Tranxene® jest wskazany w następujących przypadkach:

  • Krótkotrwałe stany lęku i niepokoju, szczególnie jako doraźne wsparcie w przebiegu nerwicy
  • Zespół abstynencji w uzależnieniu alkoholowym (majaczenie alkoholowe, stany predeliryjne)

Należy podkreślić, że leczenie farmakologiczne jest wskazane tylko wtedy, gdy objawy są nasilone, zaburzają prawidłowe funkcjonowanie lub są uciążliwe dla pacjenta.

Tranxene® powinien być stosowany krótkotrwale i tylko w uzasadnionych przypadkach, gdy objawy lęku i niepokoju są znacznie nasilone lub w zespole abstynencji alkoholowej.

Dawkowanie i sposób podawania

Grupa pacjentów Dawkowanie
Dorośli 5-30 mg/dobę, rozpoczynając od 5 mg/dobę
Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania
Pacjenci w wieku podeszłym 50% standardowej dawki dla dorosłych
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek 50% standardowej dawki
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Stosować bardzo ostrożnie

Dawkę dobową można przyjmować jednorazowo wieczorem. U dzieci powyżej 9 lat, tylko w wyjątkowych przypadkach, można stosować dawkę 0,5 mg/kg mc. na dobę w dawkach podzielonych.

Dawkowanie Tranxene® powinno być dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem wieku pacjenta oraz funkcji nerek i wątroby. Należy rozpoczynać od najniższej skutecznej dawki.

Przeciwwskazania

Stosowanie Tranxene® jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na klorazepat, inne benzodiazepiny lub którykolwiek składnik preparatu
  • Ciężka niewydolność oddechowa
  • Zespół bezdechu sennego
  • Myasthenia gravis
  • Ciężka niewydolność wątroby
  • Dzieci poniżej 9 lat (kapsułki 5 mg) lub wszystkie dzieci (kapsułki 10 mg)

Przed przepisaniem Tranxene® należy dokładnie ocenić stan pacjenta, zwracając szczególną uwagę na funkcję oddechową, wątroby oraz choroby współistniejące.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Stosowanie Tranxene® wiąże się z ryzykiem rozwoju uzależnienia psychicznego i fizycznego. Czynniki zwiększające to ryzyko obejmują:

  • Długi czas trwania leczenia
  • Wysokie dawki leku
  • Jednoczesne stosowanie innych leków psychotropowych, przeciwlękowych lub nasennych
  • Spożywanie alkoholu
  • Uzależnienie od innych substancji w wywiadzie

Po zakończeniu leczenia mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak bezsenność, bóle głowy, nasilony lęk, bóle mięśniowe, zwiększone napięcie mięśni, a w rzadkich przypadkach drażliwość, pobudzenie, stan splątania, drżenia, omamy i drgawki.

Należy poinformować pacjenta, że czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy (4-12 tygodni) oraz dokładnie opisać sposób zakończenia terapii, polegający na stopniowym zmniejszaniu dawki leku.

Podczas stosowania Tranxene® może wystąpić niepamięć następcza, zwłaszcza po zażyciu leku bezpośrednio przed snem i przy krótkim czasie trwania snu. Zaleca się zapewnienie warunków do ciągłego, nieprzerwanego 7-8 godzinnego snu.

W trakcie leczenia mogą pojawić się zaburzenia zachowania, takie jak niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresja, urojenia, gniew, koszmary senne, omamy i psychozy. Objawy te częściej występują u dzieci i osób w wieku podeszłym. W przypadku ich wystąpienia należy przerwać stosowanie leku.

Stosowanie Tranxene® wymaga ścisłego monitorowania pacjenta pod kątem rozwoju uzależnienia i wystąpienia działań niepożądanych. Kluczowe jest edukowanie pacjenta o potencjalnych zagrożeniach i właściwym stosowaniu leku.

Warto zapamiętać
  • Tranxene® może prowadzić do rozwoju uzależnienia, dlatego czas leczenia powinien być możliwie najkrótszy (4-12 tygodni).
  • Jednoczesne stosowanie Tranxene® z opioidami zwiększa ryzyko depresji oddechowej, śpiączki i śmierci.

Interakcje lekowe

Tranxene® wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne:

  • Alkohol i leki zawierające alkohol nasilają działanie uspokajające benzodiazepin.
  • Pochodne morfiny, neuroleptyki, barbiturany, leki przeciwlękowe z innych grup, niektóre leki przeciwdepresyjne, leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym, klonidyna i leki o podobnym działaniu mogą nasilać hamujące działanie na ośrodkowy układ nerwowy.
  • Jednoczesne stosowanie benzodiazepin i opioidów znacząco zwiększa ryzyko uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki i śmierci.
  • Cymetydyna może powodować przemijające zwiększenie uspokajającego działania benzodiazepin.
  • Skojarzone leczenie klozapiną i benzodiazepinami zwiększa ryzyko zapaści z zatrzymaniem oddechu i/lub czynności serca.

Przed przepisaniem Tranxene® należy dokładnie przeanalizować wszystkie leki przyjmowane przez pacjenta, aby uniknąć potencjalnie niebezpiecznych interakcji. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu opioidów.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Stosowanie Tranxene® w ciąży i podczas karmienia piersią wiąże się z pewnymi ryzykami:

  • W ciąży: Chociaż ryzyko działania teratogennego jest bardzo nieznaczne, zaleca się unikanie stosowania leku w pierwszym trymestrze ciąży.
  • W ostatnim trymestrze ciąży: Stosowanie dużych dawek może prowadzić do hipotermii, hipotonii i zespołu zaburzeń oddechowych u noworodka.
  • Karmienie piersią: Benzodiazepiny przenikają do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania Tranxene®.

Tranxene® powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. Należy unikać stosowania leku podczas karmienia piersią.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem Tranxene® obejmują:

  • Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, ból głowy, senność, ataksja, zmniejszenie napięcia mięśni szkieletowych
  • Zaburzenia psychiczne: zaburzenia poznawcze, osłabienie pamięci, zaburzenia uwagi i mowy
  • Zaburzenia ogólne: osłabienie, upadki (szczególnie u osób starszych)
  • Reakcje paradoksalne: niepokój, drażliwość, agresja, pobudzenie (częściej u dzieci i osób starszych)
  • Uzależnienie fizyczne i psychiczne przy długotrwałym stosowaniu

Pacjenci powinni być monitorowani pod kątem wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Należy zwrócić uwagę na ryzyko upadków u osób starszych oraz możliwość wystąpienia reakcji paradoksalnych.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania Tranxene® mogą wystąpić następujące objawy:

  • Łagodne przedawkowanie: senność, splątanie, letarg
  • Ciężkie przedawkowanie: ataksja, hipotonia mięśniowa, niedociśnienie, depresja oddechowa, śpiączka (rzadko), zgon (bardzo rzadko)

Leczenie przedawkowania obejmuje:

  • Monitorowanie czynności układu oddechowego i sercowo-naczyniowego
  • W przypadku ostrego przedawkowania: wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka (z zabezpieczeniem dróg oddechowych)
  • Podanie węgla aktywowanego
  • Rozważenie podania flumazenilu jako antidotum

W przypadku podejrzenia przedawkowania Tranxene® pacjent powinien być niezwłocznie hospitalizowany i poddany intensywnemu monitorowaniu. Kluczowe jest zabezpieczenie funkcji życiowych, szczególnie oddychania.

Mechanizm działania

Tranxene® (klorazepat) należy do grupy pochodnych 1,4-benzodiazepiny. Jego działanie opiera się na:

  • Agonistycznym wpływie na receptory GABA-omega (BZ1 i BZ2)
  • Regulacji otwarcia kanału chlorkowego

Efekty farmakologiczne obejmują działanie:

  • Przeciwlękowe
  • Zmniejszające napięcie mięśni szkieletowych
  • Uspokajające
  • Nasenne
  • Przeciwdrgawkowe

Zrozumienie mechanizmu działania Tranxene® pozwala na lepsze przewidywanie jego efektów terapeutycznych oraz potencjalnych działań niepożądanych.

Skład preparatu

Tranxene® dostępny jest w postaci kapsułek zawierających:

  • 5 mg klorazepatu soli dwupotasowej
  • 10 mg klorazepatu soli dwupotasowej

Dostępność dwóch dawek pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta, zgodnie z zasadą stosowania najmniejszej skutecznej dawki.



Przepisując ten lek pamiętaj: - ilość substancji należy dodatkowo wyrazić słowami, - na recepcie nie można wypisać dodatkowo innych leków.
Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.
Przyspieszony metabolizm leku w wątrobie (o 42%) poprzez pobudzenie enzymów mikrosomalnych przez związki powstałe podczas smażenia lub grillowania mięsa. Zmniejszenie stężenia leku we krwi prowadzi do braku lub osłabienia efektu terapeutycznego.