Wyszukaj produkt

Tonicard

Propafenone hydrochloride

tabl. powl.
150 mg
60 szt.
Doustnie
Rx
100%
X
Tonicard
tabl. powl.
300 mg
20 szt.
Doustnie
Rx
100%
X
Tonicard
tabl. powl.
300 mg
60 szt.
Doustnie
Rx
100%
24,00

Tonicard - charakterystyka leku przeciwarytmicznego

Wskazania do stosowania

Tonicard (chlorowodorek propafenonu) jest wskazany w leczeniu:

  • Objawowych tachyarytmii nadkomorowych wymagających leczenia, takich jak:
    • Częstoskurcz węzłowy
    • Częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White'a
    • Napadowe migotanie przedsionków
  • Ciężkiej objawowej tachyarytmii komorowej, jeśli lekarz uzna ją za zagrażającą życiu

Lek ten należy do grupy Ic leków przeciwarytmicznych według klasyfikacji Vaughana Williamsa. Jego działanie polega na stabilizacji błon komórkowych mięśnia sercowego i zmniejszeniu szybkiego prądu jonów sodowych do wnętrza komórki, co prowadzi do zwolnienia depolaryzacji i wydłużenia czasu przewodzenia impulsów w sercu.

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie Tonicardem powinno być rozpoczynane w warunkach szpitalnych, pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Dawkowanie należy ustalać indywidualnie, monitorując EKG i ciśnienie tętnicze krwi.

Grupa pacjentów Dawkowanie
Dorośli (masa ciała ok. 70 kg) 450-600 mg/dobę w 2-3 dawkach podzielonych
Dzieci i młodzież 10-20 mg/kg/dobę w 3-4 dawkach podzielonych
Pacjenci w podeszłym wieku Rozpoczynać od małych dawek, zwiększać stopniowo
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek Dostosować indywidualnie, monitorując EKG i stężenie leku

Tabletki należy przyjmować po posiłku, połykając w całości i popijając płynem, ze względu na gorzki smak i miejscowe działanie znieczulające propafenonu.

U pacjentów ze znacznym poszerzeniem zespołu QRS lub blokiem przedsionkowo-komorowym II° lub III° należy rozważyć zmniejszenie dawki. Jeśli odstęp QRS wydłuży się o ponad 20%, należy zmniejszyć dawkę lub przerwać podawanie leku do normalizacji EKG.

Przeciwwskazania

Tonicard jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na propafenon lub którykolwiek składnik preparatu
  • Rozpoznany zespół Brugadów
  • Istotna strukturalna choroba serca (np. zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 3 miesięcy, niewyrównana zastoinowa niewydolność serca z frakcją wyrzutową <35%)
  • Wstrząs kardiogenny (z wyjątkiem wywołanego niemiarowością)
  • Ciężka bradykardia
  • Zaburzenia czynności węzła zatokowego
  • Zaburzenia przewodzenia przedsionkowego
  • Blok przedsionkowo-komorowy II° lub wyższego stopnia
  • Blok odnogi pęczka Hisa lub blok dystalny u pacjentów bez stymulatora serca
  • Ciężkie niedociśnienie tętnicze
  • Zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej
  • Ciężka obturacyjna choroba płuc
  • Myasthenia gravis
  • Jednoczesne leczenie rytonawirem

Przeciwwskazania te wynikają z mechanizmu działania leku oraz potencjalnych zagrożeń dla pacjentów z określonymi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego i innymi chorobami współistniejącymi.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania Tonicardu należy zachować szczególną ostrożność:

  • Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie należy wykonywać badanie EKG
  • Lek może ujawnić lub nasilić objawy zespołu Brugadów
  • Należy monitorować działanie wszczepionego stymulatora serca
  • U pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca kontrolować objawy przed podaniem leku
  • Istnieje ryzyko przejścia napadowego migotania przedsionków w trzepotanie przedsionków z szybką czynnością komór
  • Zachować ostrożność u pacjentów z obturacyjną chorobą dróg oddechowych
  • Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Przestrzeganie tych środków ostrożności jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania leku i minimalizacji ryzyka wystąpienia poważnych działań niepożądanych.

Warto zapamiętać
  • Tonicard jest lekiem przeciwarytmicznym stosowanym w leczeniu tachyarytmii nadkomorowych i komorowych
  • Leczenie należy rozpoczynać w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem kardiologicznym, z regularnym monitorowaniem EKG

Interakcje lekowe

Tonicard wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, dlatego należy zachować ostrożność przy jego stosowaniu:

  • Zwiększone ryzyko działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu z lekami znieczulającymi miejscowo, β-adrenolitykami i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi
  • Może zwiększać stężenie propranololu, metoprololu, dezypraminy, cyklosporyny, teofiliny i digoksyny
  • Inhibitory CYP2D6 (np. fluoksetyna, paroksetyna) mogą zwiększać stężenie propafenonu
  • Może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych
  • Jednoczesne stosowanie z amiodaronem wymaga szczególnej ostrożności
  • Fenobarbital i ryfampicyna mogą zmniejszać skuteczność propafenonu
  • Może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie

Znajomość tych interakcji jest istotna dla lekarzy prowadzących terapię Tonicardem, aby uniknąć potencjalnie niebezpiecznych powikłań i dostosować dawkowanie leków.

Ciąża i laktacja

Stosowanie Tonicardu w okresie ciąży i karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności:

  • Brak odpowiednich badań u kobiet w ciąży - stosować tylko gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko
  • Propafenon przenika przez łożysko - stężenie we krwi pępowinowej wynosi około 30% stężenia we krwi matki
  • Ograniczone dane wskazują na przenikanie do mleka kobiecego - zachować ostrożność podczas karmienia piersią

Decyzja o stosowaniu leku u kobiet w ciąży lub karmiących piersią powinna być podjęta po dokładnej analizie korzyści i ryzyka, w porozumieniu z lekarzem prowadzącym.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane Tonicardu to:

  • Zawroty głowy
  • Zaburzenia przewodzenia
  • Kołatanie serca

Inne możliwe działania niepożądane obejmują m.in. zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle głowy, zaburzenia widzenia, zmęczenie. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze efekty uboczne, takie jak agranulocytoza, uszkodzenie wątroby czy zaburzenia psychiczne.

Monitorowanie pacjenta pod kątem wystąpienia działań niepożądanych jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania leku. W przypadku pojawienia się niepokojących objawów należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania Tonicardu mogą wystąpić:

  • Objawy sercowe: zaburzenia przewodzenia, arytmie, niedociśnienie
  • Objawy pozasercowe: bóle głowy, zawroty głowy, parestezje, drgawki

Leczenie przedawkowania wymaga intensywnego nadzoru medycznego, monitorowania parametrów życiowych i w razie potrzeby zastosowania leczenia objawowego i podtrzymującego. Hemodializa jest nieskuteczna ze względu na silne wiązanie leku z białkami.

Znajomość objawów przedawkowania i postępowania w takich przypadkach jest niezbędna dla personelu medycznego zajmującego się pacjentami leczonymi Tonicardem.

Podsumowanie

Tonicard (chlorowodorek propafenonu) jest skutecznym lekiem przeciwarytmicznym, stosowanym w leczeniu określonych zaburzeń rytmu serca. Jego stosowanie wymaga jednak ścisłego nadzoru medycznego, regularnego monitorowania EKG i parametrów życiowych pacjenta. Znajomość przeciwwskazań, interakcji lekowych i potencjalnych działań niepożądanych jest kluczowa dla bezpiecznego i efektywnego stosowania tego leku w praktyce klinicznej.



Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.