Thiogamma®
Thioctic acid
Thiogamma® - charakterystyka leku dla lekarzy
Wskazania do stosowania
Thiogamma® jest wskazana w leczeniu zaburzeń czucia związanych z polineuropatią cukrzycową. Lek zawiera jako substancję czynną kwas tioktynowy w dawce 600 mg na tabletkę powlekaną.
Kwas tioktynowy pełni rolę koenzymu w procesach dekarboksylacji oksydacyjnej α-ketokwasów w organizmie. Wykazuje właściwości antyoksydacyjne, neutralizując reaktywne formy tlenu. Badania kliniczne sugerują korzystny wpływ na objawy polineuropatii cukrzycowej, takie jak pieczenie, drętwienie i ból, choć dokładny mechanizm działania w tym wskazaniu nie został w pełni poznany.
Dawkowanie i sposób podawania
Grupa pacjentów | Dawkowanie |
---|---|
Dorośli | 1 tabletka (600 mg) raz dziennie, około 30 minut przed pierwszym posiłkiem |
Dzieci i młodzież | Nie zaleca się stosowania |
Pacjenci z niewydolnością nerek | Nie zaleca się stosowania |
Pacjenci z niewydolnością wątroby | Nie zaleca się stosowania |
Tabela: Zalecane dawkowanie leku Thiogamma®
Leczenie powinno być rozpoczęte i nadzorowane przez lekarzy specjalistów doświadczonych w rozpoznawaniu i leczeniu neuropatii, zgodnie z obowiązującymi standardami. W przypadku ciężkich zaburzeń czucia można początkowo zastosować wlew dożylny produktu leczniczego w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji dożylnych.
Sposób podawania
Tabletki należy przyjmować na czczo, około 30 minut przed pierwszym posiłkiem. Należy je połykać w całości, popijając wodą. Jednoczesne spożywanie posiłków może utrudniać wchłanianie leku. Jest to szczególnie ważne u pacjentów z przedłużonym czasem opróżniania żołądka.
Podstawowym wymaganiem w leczeniu polineuropatii cukrzycowej jest optymalna kontrola metaboliczna cukrzycy.
Przeciwwskazania
Stosowanie leku Thiogamma® jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na kwas tioktynowy lub którąkolwiek substancję pomocniczą
- Dzieci i młodzież - ze względu na brak danych dotyczących stosowania w tej grupie wiekowej
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania leku Thiogamma® należy zwrócić uwagę na następujące kwestie:
- Możliwość wystąpienia hipoglikemii - konieczne jest monitorowanie stężenia glukozy we krwi
- Ryzyko indukcji autoimmunologicznego zespołu insulinowego
- Możliwość wystąpienia cholestatycznego zapalenia wątroby
- Zawartość laktozy - lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu kwasu tioktynowego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Należy zwrócić uwagę na następujące interakcje leku Thiogamma®:
- Obniżenie skuteczności cisplatyny przy jednoczesnym stosowaniu
- Chelatowanie jonów metali - nie należy stosować jednocześnie z preparatami zawierającymi żelazo, magnez lub wapń (np. produkty mleczne)
- Nasilenie działania leków przeciwcukrzycowych (insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe) - konieczna ścisła kontrola glikemii, szczególnie w początkowej fazie leczenia
- Alkohol - regularne spożywanie może zaburzać skuteczność leczenia, należy bezwzględnie unikać spożywania alkoholu podczas terapii
W przypadku konieczności stosowania preparatów żelaza lub magnezu, należy je przyjmować w odstępie czasowym od leku Thiogamma® (np. podczas obiadu lub wieczorem, jeśli Thiogamma® jest przyjmowana rano).
Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią
Nie zaleca się stosowania leku Thiogamma® u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej metody antykoncepcji. Brak danych dotyczących stosowania kwasu tioktynowego u kobiet w ciąży.
Lek nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią. Nie wiadomo, czy kwas tioktynowy przenika do mleka matki. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków i dzieci.
Działania niepożądane
Podczas stosowania leku Thiogamma® mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
- Zaburzenia układu nerwowego: często - zawroty głowy; bardzo rzadko - zaburzenia smaku
- Zaburzenia układu immunologicznego: częstość nieznana - wstrząs
- Zaburzenia żołądka i jelit: często - nudności; bardzo rzadko - wymioty, ból żołądka i jelit, biegunka
- Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: bardzo rzadko - reakcje alergiczne (wysypka skórna, pokrzywka, świąd)
- Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: bardzo rzadko - hipoglikemia (objawy: zawroty głowy, obfite pocenie się, bóle głowy, zaburzenia widzenia)
Dodatkowo, podczas stosowania dożylnych form kwasu tioktynowego obserwowano: podwójne widzenie, drgawki, trombopatię, purpurę, zaburzenia oddychania.
Odnotowano również przypadki autoimmunologicznego zespołu insulinowego oraz cholestatycznego zapalenia wątroby.
Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania leku Thiogamma® mogą wystąpić następujące objawy:
- Nudności, wymioty, bóle głowy
- Niepokój psychoruchowy lub zaburzenia świadomości
- Napady uogólnione
- Kwasica mleczanowa
- Hipoglikemia, wstrząs, rabdomioliza, hemoliza
- Zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC)
- Zaburzenia czynności szpiku kostnego
- Niewydolność wielonarządowa
W przypadku podejrzenia poważnego zatrucia (>10 tabletek po 600 mg u dorosłych lub >50 mg/kg masy ciała u dzieci) konieczna jest natychmiastowa hospitalizacja i wdrożenie intensywnego leczenia objawowego. Nie wykazano jednoznacznie pozytywnego wpływu hemodializy, hemoperfuzji lub technik filtracji na usunięcie kwasu tioktynowego z organizmu.
Warto zapamiętać
- Thiogamma® zawiera 600 mg kwasu tioktynowego i jest stosowana w leczeniu zaburzeń czucia związanych z polineuropatią cukrzycową
- Lek należy przyjmować na czczo, około 30 minut przed pierwszym posiłkiem, a podczas terapii konieczne jest monitorowanie stężenia glukozy we krwi ze względu na ryzyko hipoglikemii
Stosowanie leku Thiogamma® wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego, szczególnie w początkowej fazie leczenia. Kluczowe jest monitorowanie glikemii oraz obserwacja pacjenta pod kątem potencjalnych działań niepożądanych. Optymalna kontrola metaboliczna cukrzycy pozostaje podstawowym elementem leczenia polineuropatii cukrzycowej.