Wyszukaj produkt

Tezspire

Tezepelumab

inj. [roztw. do wstrzyk.]
210 mg
1 wstrzyk. 1,91 ml
Iniekcje
Rx-z
CHB
4925,88
(1)
bezpł.
Tezspire
inj. [roztw. do wstrzyk.]
210 mg
1 amp.-strzyk. 1,91 ml
Iniekcje
Rx-z
CHB
4925,88
(1)
bezpł.

Tezspire (tezepelumab) - lek biologiczny w leczeniu ciężkiej astmy

Tezspire (tezepelumab) to innowacyjny lek biologiczny stosowany w leczeniu ciężkiej astmy u dorosłych i młodzieży od 12 roku życia. Jest to przeciwciało monoklonalne skierowane przeciwko limfopoetynie zrębu grasicy (TSLP), kluczowemu mediatorowi stanu zapalnego w astmie.

Wskazania do stosowania

Tezspire jest wskazany do stosowania w leczeniu podtrzymującym u pacjentów z ciężką astmą, u których choroba pozostaje niekontrolowana pomimo stosowania wysokich dawek wziewnych kortykosteroidów w skojarzeniu z innym lekiem kontrolującym przebieg astmy. Lek ten stanowi opcję terapeutyczną dla pacjentów, u których standardowe leczenie nie przynosi zadowalających efektów.

Zastosowanie Tezspire jako terapii dodanej może przyczynić się do lepszej kontroli objawów astmy i zmniejszenia częstości zaostrzeń u pacjentów z ciężką postacią choroby.

Mechanizm działania

Tezepelumab jest przeciwciałem monoklonalnym klasy IgG2λ, które wiąże się specyficznie z TSLP. Poprzez blokowanie interakcji TSLP z jego receptorem, lek hamuje kaskadę reakcji zapalnych w drogach oddechowych. Skutkuje to zmniejszeniem stężenia kluczowych biomarkerów i cytokin związanych z astmą, takich jak:

  • Eozynofile we krwi i w błonie podśluzowej dróg oddechowych
  • Immunoglobulina E (IgE)
  • Tlenek azotu w powietrzu wydychanym (FeNO)
  • Interleukina 5 (IL-5)
  • Interleukina 13 (IL-13)

Warto podkreślić, że tezepelumab działa niezależnie od fenotypu astmy, co czyni go potencjalnie skutecznym u szerokiego spektrum pacjentów.

Warto zapamiętać
  • Tezspire jest skuteczny w leczeniu ciężkiej astmy niezależnie od fenotypu choroby
  • Lek podawany jest podskórnie co 4 tygodnie w dawce 210 mg

Dawkowanie i sposób podawania

Tezspire podawany jest w formie wstrzyknięć podskórnych. Zalecana dawka to 210 mg tezepelumabu co 4 tygodnie. Lek przeznaczony jest do długotrwałego stosowania, a decyzję o kontynuacji leczenia należy podejmować co najmniej raz w roku, oceniając stopień kontroli astmy u pacjenta.

Grupa pacjentów Dawkowanie
Dorośli i młodzież (≥12 lat) 210 mg co 4 tygodnie
Osoby starsze (≥65 lat) 210 mg co 4 tygodnie (bez konieczności modyfikacji dawki)
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby 210 mg co 4 tygodnie (bez konieczności modyfikacji dawki)

Dawkowanie Tezspire u różnych grup pacjentów

W przypadku pominięcia dawki, należy ją podać tak szybko, jak to możliwe, a następnie wznowić regularne dawkowanie. Jeśli zbliża się termin kolejnej planowej dawki, należy pominąć zapomnianą dawkę i kontynuować schemat według ustalonego harmonogramu. Nie należy podawać podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.

Sposób podawania

Tezspire podawany jest we wstrzyknięciu podskórnym. Po odpowiednim przeszkoleniu, pacjent lub jego opiekun może samodzielnie wykonywać iniekcje. Zalecane miejsca wstrzyknięć to:

  • Udo
  • Brzuch (z wyjątkiem obszaru 5 cm wokół pępka)
  • Górna część ramienia (tylko w przypadku podania przez osobę trzecią)

Należy rotacyjnie zmieniać miejsce wstrzyknięcia przy każdym podaniu. Nie wolno wstrzykiwać leku w miejsca, gdzie skóra jest bolesna, zasiniona, zaczerwieniona lub stwardniała.

Szczegółowe instrukcje dotyczące przygotowania i podawania leku znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego oraz w materiałach edukacyjnych dla pacjenta.

Przeciwwskazania

Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Tezspire jest nadwrażliwość na substancję czynną (tezepelumab) lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Stosując Tezspire, należy mieć na uwadze następujące kwestie:

  • Lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych zaostrzeń astmy
  • Nie należy nagle odstawiać kortykosteroidów po rozpoczęciu terapii Tezspire
  • Możliwe jest wystąpienie reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji
  • Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zakażeniami
  • Zaobserwowano zwiększone ryzyko ciężkich zdarzeń sercowo-naczyniowych
  • Brak danych dotyczących wpływu na zakażenia pasożytnicze

Pacjenci powinni być monitorowani po podaniu leku, a w przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, należy przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie.

Interakcje z innymi lekami

Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji dla tezepelumabu. Jednakże:

  • Nie zaobserwowano wpływu na odpowiedź immunologiczną po szczepieniu przeciw grypie
  • Nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę jednocześnie stosowanych leków przeciwastmatycznych
  • Powszechnie stosowane leki na astmę nie wpływają na klirens tezepelumabu

Należy unikać stosowania szczepionek zawierających żywe atenuowane drobnoustroje u pacjentów otrzymujących tezepelumab.

Ciąża i karmienie piersią

Dane dotyczące stosowania tezepelumabu u kobiet w ciąży są ograniczone. Jako środek ostrożności zaleca się unikanie stosowania leku w okresie ciąży, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. W przypadku karmienia piersią, należy rozważyć przerwanie karmienia lub leczenia w pierwszych dniach po porodzie. W późniejszym okresie tezepelumab może być stosowany podczas karmienia piersią, jeśli jest to klinicznie uzasadnione.

Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to:

  • Ból stawów (3,8%)
  • Zapalenie gardła (4,1%)

Inne obserwowane działania niepożądane obejmują:

  • Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
  • Wysypkę
  • Reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję)

Profil bezpieczeństwa u młodzieży (12-17 lat) był podobny do obserwowanego w populacji ogólnej.

Wnioski

Tezspire (tezepelumab) stanowi obiecującą opcję terapeutyczną dla pacjentów z ciężką, niekontrolowaną astmą. Jego unikalny mechanizm działania, polegający na blokowaniu TSLP, może przynieść korzyści szerokiemu spektrum pacjentów, niezależnie od fenotypu astmy. Lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, a jego stosowanie może przyczynić się do poprawy kontroli objawów i zmniejszenia częstości zaostrzeń u pacjentów, u których standardowe leczenie nie przynosi zadowalających efektów.



Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Pacjentów i pracowników opieki zdrowotnej szczególnie zachęca się do zgłaszania wszelkich działań niepożądanych leków oznaczonych symbolem czarnego trójkąta tak, by możliwa była efektywna analiza wszystkich nowych informacji.