Tezspire
Tezepelumab
Tezspire (tezepelumab) - lek biologiczny w leczeniu ciężkiej astmy
Tezspire (tezepelumab) to innowacyjny lek biologiczny stosowany w leczeniu ciężkiej astmy u dorosłych i młodzieży od 12 roku życia. Jest to przeciwciało monoklonalne skierowane przeciwko limfopoetynie zrębu grasicy (TSLP), kluczowemu mediatorowi stanu zapalnego w astmie.
Wskazania do stosowania
Tezspire jest wskazany do stosowania w leczeniu podtrzymującym u pacjentów z ciężką astmą, u których choroba pozostaje niekontrolowana pomimo stosowania wysokich dawek wziewnych kortykosteroidów w skojarzeniu z innym lekiem kontrolującym przebieg astmy. Lek ten stanowi opcję terapeutyczną dla pacjentów, u których standardowe leczenie nie przynosi zadowalających efektów.
Zastosowanie Tezspire jako terapii dodanej może przyczynić się do lepszej kontroli objawów astmy i zmniejszenia częstości zaostrzeń u pacjentów z ciężką postacią choroby.
Mechanizm działania
Tezepelumab jest przeciwciałem monoklonalnym klasy IgG2λ, które wiąże się specyficznie z TSLP. Poprzez blokowanie interakcji TSLP z jego receptorem, lek hamuje kaskadę reakcji zapalnych w drogach oddechowych. Skutkuje to zmniejszeniem stężenia kluczowych biomarkerów i cytokin związanych z astmą, takich jak:
- Eozynofile we krwi i w błonie podśluzowej dróg oddechowych
- Immunoglobulina E (IgE)
- Tlenek azotu w powietrzu wydychanym (FeNO)
- Interleukina 5 (IL-5)
- Interleukina 13 (IL-13)
Warto podkreślić, że tezepelumab działa niezależnie od fenotypu astmy, co czyni go potencjalnie skutecznym u szerokiego spektrum pacjentów.
Warto zapamiętać
- Tezspire jest skuteczny w leczeniu ciężkiej astmy niezależnie od fenotypu choroby
- Lek podawany jest podskórnie co 4 tygodnie w dawce 210 mg
Dawkowanie i sposób podawania
Tezspire podawany jest w formie wstrzyknięć podskórnych. Zalecana dawka to 210 mg tezepelumabu co 4 tygodnie. Lek przeznaczony jest do długotrwałego stosowania, a decyzję o kontynuacji leczenia należy podejmować co najmniej raz w roku, oceniając stopień kontroli astmy u pacjenta.
Grupa pacjentów | Dawkowanie |
---|---|
Dorośli i młodzież (≥12 lat) | 210 mg co 4 tygodnie |
Osoby starsze (≥65 lat) | 210 mg co 4 tygodnie (bez konieczności modyfikacji dawki) |
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby | 210 mg co 4 tygodnie (bez konieczności modyfikacji dawki) |
Dawkowanie Tezspire u różnych grup pacjentów
W przypadku pominięcia dawki, należy ją podać tak szybko, jak to możliwe, a następnie wznowić regularne dawkowanie. Jeśli zbliża się termin kolejnej planowej dawki, należy pominąć zapomnianą dawkę i kontynuować schemat według ustalonego harmonogramu. Nie należy podawać podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.
Sposób podawania
Tezspire podawany jest we wstrzyknięciu podskórnym. Po odpowiednim przeszkoleniu, pacjent lub jego opiekun może samodzielnie wykonywać iniekcje. Zalecane miejsca wstrzyknięć to:
- Udo
- Brzuch (z wyjątkiem obszaru 5 cm wokół pępka)
- Górna część ramienia (tylko w przypadku podania przez osobę trzecią)
Należy rotacyjnie zmieniać miejsce wstrzyknięcia przy każdym podaniu. Nie wolno wstrzykiwać leku w miejsca, gdzie skóra jest bolesna, zasiniona, zaczerwieniona lub stwardniała.
Szczegółowe instrukcje dotyczące przygotowania i podawania leku znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego oraz w materiałach edukacyjnych dla pacjenta.
Przeciwwskazania
Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Tezspire jest nadwrażliwość na substancję czynną (tezepelumab) lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosując Tezspire, należy mieć na uwadze następujące kwestie:
- Lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych zaostrzeń astmy
- Nie należy nagle odstawiać kortykosteroidów po rozpoczęciu terapii Tezspire
- Możliwe jest wystąpienie reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji
- Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zakażeniami
- Zaobserwowano zwiększone ryzyko ciężkich zdarzeń sercowo-naczyniowych
- Brak danych dotyczących wpływu na zakażenia pasożytnicze
Pacjenci powinni być monitorowani po podaniu leku, a w przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, należy przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie.
Interakcje z innymi lekami
Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji dla tezepelumabu. Jednakże:
- Nie zaobserwowano wpływu na odpowiedź immunologiczną po szczepieniu przeciw grypie
- Nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę jednocześnie stosowanych leków przeciwastmatycznych
- Powszechnie stosowane leki na astmę nie wpływają na klirens tezepelumabu
Należy unikać stosowania szczepionek zawierających żywe atenuowane drobnoustroje u pacjentów otrzymujących tezepelumab.
Ciąża i karmienie piersią
Dane dotyczące stosowania tezepelumabu u kobiet w ciąży są ograniczone. Jako środek ostrożności zaleca się unikanie stosowania leku w okresie ciąży, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. W przypadku karmienia piersią, należy rozważyć przerwanie karmienia lub leczenia w pierwszych dniach po porodzie. W późniejszym okresie tezepelumab może być stosowany podczas karmienia piersią, jeśli jest to klinicznie uzasadnione.
Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to:
- Ból stawów (3,8%)
- Zapalenie gardła (4,1%)
Inne obserwowane działania niepożądane obejmują:
- Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
- Wysypkę
- Reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję)
Profil bezpieczeństwa u młodzieży (12-17 lat) był podobny do obserwowanego w populacji ogólnej.
Wnioski
Tezspire (tezepelumab) stanowi obiecującą opcję terapeutyczną dla pacjentów z ciężką, niekontrolowaną astmą. Jego unikalny mechanizm działania, polegający na blokowaniu TSLP, może przynieść korzyści szerokiemu spektrum pacjentów, niezależnie od fenotypu astmy. Lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, a jego stosowanie może przyczynić się do poprawy kontroli objawów i zmniejszenia częstości zaostrzeń u pacjentów, u których standardowe leczenie nie przynosi zadowalających efektów.