Terbiderm - profesjonalna charakterystyka produktu leczniczego
Wskazania do stosowania
Terbiderm jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń grzybiczych skóry:
- Grzybica stóp
- Grzybica skóry gładkiej
- Grzybica fałdów skórnych tułowia i podudzi
Preparat wykazuje skuteczność wobec następujących patogenów:
- Grzyby z rodzaju Trichophyton (T. rubrum, T. mentagrophytes, T. verrucosum, T. violaceum)
- Microsporum canis
- Epidermophyton floccosum
Dodatkowo, Terbiderm jest skuteczny w leczeniu:
- Łupieżu pstrego wywoływanego przez Malassezia furfur (dawniej Pityrosporum orbiculare)
- Zakażeń skóry wywołanych przez niektóre drożdżaki, głównie z rodzaju Candida (np. Candida parapsilosis)
Szeroki zakres działania przeciwgrzybiczego Terbidem czyni go cennym narzędziem w terapii różnorodnych grzybic powierzchniowych.
Dawkowanie i sposób podawania
Wskazanie | Częstotliwość aplikacji | Czas trwania terapii |
---|---|---|
Grzybica stóp (Tinea pedis) | 1 raz dziennie | 1 tydzień |
Grzybica podeszwowa stóp (grzybica mokasynowa) | 2 razy dziennie | 2 tygodnie |
Grzybica fałdów skórnych (np. Tinea cruris) | 1 raz dziennie | 1 tydzień |
Drożdżyca skóry (cutaneous candidiasis) | 1 raz dziennie | 1 tydzień |
Grzybica skóry gładkiej | 1 raz dziennie | 1 tydzień |
Łupież pstry (Pityriasis versicolor) | 1 raz dziennie | 2 tygodnie |
Schemat dawkowania dla dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia.
Należy podkreślić, że poprawę objawów klinicznych obserwuje się zazwyczaj już po kilku dniach stosowania preparatu. Jednakże kluczowe jest przestrzeganie zaleconego czasu terapii, gdyż nieregularne stosowanie lub przedwczesne przerwanie leczenia może prowadzić do nawrotu choroby.
W przypadku braku poprawy stanu klinicznego po 2 tygodniach od rozpoczęcia leczenia, zaleca się weryfikację diagnozy.
Szczególne grupy pacjentów:
Dzieci i młodzież: Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych, nie zaleca się stosowania Terbidem u pacjentów poniżej 12 roku życia.
Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów geriatrycznych. Profil działań niepożądanych w tej grupie nie różni się od obserwowanego u młodszych pacjentów.
Sposób podawania
Terbiderm jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego na skórę. Przed aplikacją preparatu należy dokładnie oczyścić i osuszyć leczoną powierzchnię skóry. Następnie należy nanieść cienką warstwę kremu na chorobowo zmienione miejsca i okolice, delikatnie wcierając.
W przypadku stosowania w fałdach skórnych (np. pod piersiami, między palcami, między pośladkami, w pachwinach), zaleca się przykrycie miejsca aplikacji gazą, szczególnie na noc, co może zwiększyć efektywność leczenia.
Warto zapamiętać
- Terbiderm wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, obejmujące dermatofity, drożdżaki i łupież pstry.
- Kluczowe znaczenie ma przestrzeganie zaleconego czasu terapii, nawet jeśli objawy ustąpią wcześniej, aby zapobiec nawrotom zakażenia.
Przeciwwskazania
Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu Terbiderm jest nadwrażliwość na substancję czynną (terbinafinę) lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować:
- Obrzęk w miejscu aplikacji
- Ból
- Wysypkę
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Terbiderm jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego. Należy unikać kontaktu preparatu z oczami i błonami śluzowymi. W przypadku przypadkowego kontaktu, należy przemyć miejsce obfitą ilością wody.
Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności zgłoszenia się do lekarza, jeśli po 2 tygodniach stosowania preparatu nie nastąpi poprawa stanu klinicznego.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Do tej pory nie odnotowano istotnych klinicznie interakcji Terbidem z innymi lekami stosowanymi miejscowo lub ogólnoustrojowo. Jednakże, jak w przypadku każdego leku dermatologicznego, zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów miejscowych na tę samą okolicę skóry.
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża: Terbiderm można stosować w ciąży wyłącznie w przypadkach bezwzględnej konieczności, po starannym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza prowadzącego.
Karmienie piersią: Ze względu na przenikanie terbinafiny do mleka matki, nie zaleca się stosowania preparatu Terbiderm w okresie laktacji. Jeżeli leczenie jest konieczne, należy rozważyć czasowe przerwanie karmienia piersią.
Płodność: Brak danych dotyczących wpływu miejscowo stosowanej terbinafiny na płodność u ludzi.
Działania niepożądane
Terbiderm jest generalnie dobrze tolerowany. Sporadycznie mogą wystąpić miejscowe reakcje skórne w miejscu aplikacji:
- Zaczerwienienie
- Pieczenie
- Świąd
Objawy te są zwykle łagodne i przemijające. W przypadku nasilenia się któregokolwiek z wymienionych objawów lub wystąpienia innych, niewymienionych działań niepożądanych, należy poinformować lekarza lub farmaceutę.
Przedawkowanie
Ze względu na miejscową aplikację i niską absorpcję ogólnoustrojową, ryzyko przedawkowania przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami jest minimalne. W przypadku przypadkowego spożycia preparatu, leczenie powinno być objawowe i podtrzymujące. Nie ma specyficznego antidotum dla terbinafiny.
Właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne
Terbinafina, substancja czynna preparatu Terbiderm, należy do grupy alliloamin i wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego. Mechanizm działania polega na hamowaniu biosyntezy ergosterolu u grzybów poprzez blokowanie enzymu epoksydazy skwalenowej. Prowadzi to do niedoboru ergosterolu, kluczowego składnika błony komórkowej grzyba, oraz akumulacji skwalenu, co w efekcie powoduje śmierć komórki grzyba.
Terbinafina wykazuje działanie grzybobójcze wobec dermatofitów, pleśni i niektórych grzybów dimorficznych. W zależności od gatunku, może działać grzybobójczo lub grzybostatycznie na niektóre drożdżaki.
Warto podkreślić, że enzym epoksydaza skwalenowa nie jest związany z układem enzymatycznym cytochromu P-450, co minimalizuje ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten układ.
Po aplikacji miejscowej, terbinafina występuje we krwi w niewielkim stężeniu, co przyczynia się do minimalizacji ryzyka działań ogólnoustrojowych.
Skład jakościowy i ilościowy
Substancja czynna: 1 g kremu Terbiderm zawiera 10 mg chlorowodorku terbinafiny.
Precyzyjne dawkowanie i konsekwentne stosowanie preparatu Terbiderm zgodnie z zaleceniami lekarza są kluczowe dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry.