Wyszukaj produkt

Targocid®

Teicoplanin

inj. doż./dom./inf. doż. [liof.+ rozp.]
200 mg
1 fiol.
Iniekcje
Lz
100%
172,37
Targocid®
inj. doż./dom./inf. doż. [liof.+ rozp.]
400 mg
1 fiol.
Iniekcje
Lz
100%
344,74
<- kompleksowy antybiotyk glikopeptydowy w leczeniu ciężkich zakażeń bakteriami Gram-dodatnimi

Wskazania do stosowania

Targocid® (teikoplanina) jest antybiotykiem glikopeptydowym przeznaczonym do leczenia ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie, szczególnie w przypadkach oporności na inne antybiotyki. Główne wskazania obejmują:

  • Zakażenia skóry i tkanek miękkich
  • Zakażenia układu moczowego
  • Zakażenia kości i stawów
  • Zakażenia dolnych dróg oddechowych
  • Posocznica
  • Zapalenie wsierdzia
  • Zapalenie otrzewnej u pacjentów dializowanych

Ponadto, Targocid® znajduje zastosowanie w profilaktyce okołooperacyjnej zabiegów ortopedycznych.

Lek wykazuje szczególną skuteczność wobec zakażeń wywołanych przez gronkowce, w tym szczepy oporne na metycylinę i inne antybiotyki.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Targocidu® wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia, odpowiedzi klinicznej pacjenta oraz czynników takich jak wiek i czynność nerek. Kluczowe znaczenie ma monitorowanie stężeń leku w surowicy, szczególnie po zakończeniu podawania dawki nasycającej.

Rodzaj zakażenia Dawka nasycająca Dawka podtrzymująca Docelowe stężenie minimalne
Zakażenia skóry i tkanek miękkich z powikłaniami, zapalenie płuc, zakażenia dróg moczowych z powikłaniami 6 mg/kg mc. dożylnie lub domięśniowo 3x co 12h 6 mg/kg mc. dożylnie lub domięśniowo raz/dobę >15 mg/l
Zakażenia kości i stawów 12 mg/kg mc. dożylnie 3-5x co 12h 12 mg/kg mc. dożylnie lub domięśniowo raz/dobę >20 mg/l
Infekcyjne zapalenie wsierdzia 12 mg/kg mc. dożylnie 3-5x co 12h 12 mg/kg mc. dożylnie lub domięśniowo raz/dobę 30-40 mg/l

Dawkowanie przedstawione w tabeli dotyczy pacjentów dorosłych z prawidłową czynnością nerek. W przypadku zaburzeń czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania.

Czas trwania leczenia należy dostosować do odpowiedzi klinicznej pacjenta. W przypadku infekcyjnego zapalenia wsierdzia zaleca się co najmniej 21-dniową terapię. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 4 miesiące.

Monitorowanie stężeń leku

Kluczowe znaczenie ma monitorowanie minimalnych stężeń teikoplaniny w surowicy. Zalecane wartości to:

  • ≥10 mg/l (metoda HPLC) lub ≥15 mg/l (metoda FPIA) dla większości zakażeń
  • 15-30 mg/l (HPLC) lub 30-40 mg/l (FPIA) dla zapalenia wsierdzia i innych ciężkich zakażeń

Kontrolę stężeń należy przeprowadzać co najmniej raz w tygodniu podczas leczenia podtrzymującego.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania od 4. dnia leczenia:

  • Lekka i umiarkowana niewydolność (ClCr 30-80 ml/min): dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć o połowę
  • Ciężka niewydolność (ClCr <30 ml/min): dawkę należy zmniejszyć do 1/3 zwykle stosowanej dawki

U pacjentów hemodializowanych teikoplanina nie jest usuwana podczas dializy.

Dzieci i młodzież

Dawkowanie u dzieci i młodzieży różni się w zależności od wieku:

  • Noworodki i niemowlęta do 2 miesięcy: dawka nasycająca 16 mg/kg mc., dawka podtrzymująca 8 mg/kg mc. raz/dobę
  • Dzieci od 2 miesięcy do 12 lat: dawka nasycająca 10 mg/kg mc. co 12h (3 dawki), dawka podtrzymująca 6-10 mg/kg mc. raz/dobę
  • Młodzież powyżej 12 lat: dawkowanie jak u dorosłych

Przeciwwskazania

Główne przeciwwskazania do stosowania Targocidu® obejmują:

  • Nadwrażliwość na teikoplaninę
  • Okres karmienia piersią

Środki ostrożności

Podczas stosowania Targocidu® należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów:

  • Z nadwrażliwością na wankomycynę
  • Z niewydolnością nerek
  • Leczonych lekami oto- lub nefrotoksycznymi

Zaleca się okresową kontrolę morfologii krwi oraz czynności wątroby i nerek, szczególnie podczas długotrwałego leczenia.

Interakcje lekowe

Teikoplanina wykazuje działanie synergistyczne z antybiotykami aminoglikozydowymi. Należy jednak pamiętać, aby nie łączyć tych leków w jednym roztworze.

Ciąża i laktacja

Stosowanie Targocidu® w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy przewidywane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Targocid® jest zazwyczaj dobrze tolerowany. Najczęściej występujące działania niepożądane obejmują:

  • Reakcje nadwrażliwości (wysypka skórna, gorączka, świąd)
  • Nadkażenia opornymi szczepami bakterii i grzybami
  • Reakcje miejscowe (rumień, zakrzepowe zapalenie żył)
  • Przejściowe zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia, eozynofilia)
  • Ból i zawroty głowy
  • Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
  • Zwiększenie stężenia kreatyniny w krwi

Mechanizm działania i spektrum przeciwbakteryjne

Targocid® jest antybiotykiem glikopeptydowym o silnym działaniu bakteriobójczym wobec tlenowych i beztlenowych bakterii Gram-dodatnich. Szczególnie wysoką aktywność wykazuje wobec:

  • Staphylococcus aureus i S. epidermidis (w tym szczepy oporne na metycylinę)
  • Streptococcus spp. (w tym szczepy oporne na penicylinę)
  • Enterococcus spp.
  • Clostridium spp. (w tym C. difficile)
  • Corynebacterium spp.
  • Listeria monocytogenes
  • Peptococcus spp.
  • Propionibacterium spp.

Teikoplanina nie wykazuje oporności krzyżowej z innymi antybiotykami, co czyni ją cenną opcją w leczeniu zakażeń wywołanych przez szczepy wielooporne.

Właściwości farmakokinetyczne

Targocid® charakteryzuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym:

  • Wysoka biodostępność po podaniu domięśniowym (>90%)
  • Silne wiązanie z białkami osocza (90-95%)
  • Długi okres półtrwania (około 150 godzin w końcowej fazie eliminacji)
  • Szybkie przenikanie do płynów ustrojowych i tkanek (skóra, płuca, kości, nerki, nadnercza, tchawica, leukocyty)
  • Brak przenikania do płynu mózgowo-rdzeniowego
  • Wydalanie w postaci niezmienionej z moczem
Warto zapamiętać
  • Targocid® jest skuteczny w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez oporne szczepy bakterii Gram-dodatnich, szczególnie gronkowców.
  • Kluczowe znaczenie ma monitorowanie stężeń leku w surowicy i dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Targocid® stanowi cenną opcję terapeutyczną w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, szczególnie w przypadkach oporności na inne antybiotyki. Jego skuteczność, szerokie spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-dodatnim oraz korzystny profil farmakokinetyczny czynią go ważnym narzędziem w arsenale leków przeciwbakteryjnych.



Posocznica wywołana przez paciorkowce A40
Posocznica wywołana przez Staphylococcus aureus A41.0
Posocznica wywołana przez inne określone gronkowce A41.1
Posocznica wywołana przez beztlenowce A41.4
Róża A46
Paciorkowce z grupy A jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.0
Paciorkowce z grupy B jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.1
Streptococcus pneumoniae jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.3
Inne paciorkowce jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.4
Staphylococcus aureus jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.6
Inne gronkowce jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.7
Zapalenie kości skroniowej H70.2
Ostre i podostre zapalenie wsierdzia I33
Zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae J13
Zapalenie płuc wywołane przez gronkowce J15.2
Zapalenie płuc wywołane przez paciorkowce z grupy B J15.3
Zapalenie płuc wywołane przez inne paciorkowce J15.4
Zapalenie płuc wywołane przez inne bakterie J15.8
Zapalenie płuc wywołane przez inne określone drobnoustroje J16.8
Ostre zapalenie oskrzeli wywołane przez paciorkowce J20.2
Ostre zapalenie oskrzeli wywołane przez inne określone drobnoustroje J20.8
Zapalenie otrzewnej K65
Liszajec L01
Ropień skóry, czyrak, czyrak gromadny L02
Ropne zapalenie skóry L08.0
Inne określone miejscowe zakażenia skóry i tkanki podskórnej L08.8
Miejscowe zakażenia skóry i tkanki podskórnej, nieokreślone L08.9
Ropne zapalenia stawów M00
Meningokokowe zapalenie stawów (A39.8†) M01.0
Zapalenie stawów w przebiegu innych chorób bakteryjnych sklasyfikowanych gdzie indziej M01.3
Zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych niesklasyfikowane gdzie indziej M46.1
Zapalenie błony maziowej i pochewki ścięgnistej M65
Choroby tkanek miękkich związane z ich używaniem, przemęczeniem i przeciążeniem M70
Zapalenie powięzi niesklasyfikowane gdzie indziej M72.5
Zapalenie kości i szpiku M86
Ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek N10
Przewlekłe cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek N11
Ostre zapalenie pęcherza moczowego N30.0
Inne zapalenie cewki moczowej N34.2
Zakażenie układu moczowego o nieokreślonym umiejscowieniu N39.0
Wrodzone zapalenie płuc wywołane przez gronkowce P23.2
Wrodzone zapalenie płuc wywołane przez paciorkowce z grupy B P23.3
Posocznica noworodka wywołana przez inne i nieokreślone paciorkowce P36.1
Posocznica noworodka wywołana przez Staphylococcus aureus P36.2
Posocznica noworodka wywołana przez inne i nieokreślone gronkowce P36.3
Posocznica noworodka wywołana przez bakterie beztlenowe P36.5
Inna posocznica bakteryjna noworodka P36.8
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.