Targocid®
Teicoplanin
Wskazania do stosowania
Targocid® (teikoplanina) jest antybiotykiem glikopeptydowym przeznaczonym do leczenia ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie, szczególnie w przypadkach oporności na inne antybiotyki. Główne wskazania obejmują:
- Zakażenia skóry i tkanek miękkich
- Zakażenia układu moczowego
- Zakażenia kości i stawów
- Zakażenia dolnych dróg oddechowych
- Posocznica
- Zapalenie wsierdzia
- Zapalenie otrzewnej u pacjentów dializowanych
Ponadto, Targocid® znajduje zastosowanie w profilaktyce okołooperacyjnej zabiegów ortopedycznych.
Lek wykazuje szczególną skuteczność wobec zakażeń wywołanych przez gronkowce, w tym szczepy oporne na metycylinę i inne antybiotyki.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Targocidu® wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia, odpowiedzi klinicznej pacjenta oraz czynników takich jak wiek i czynność nerek. Kluczowe znaczenie ma monitorowanie stężeń leku w surowicy, szczególnie po zakończeniu podawania dawki nasycającej.
Rodzaj zakażenia | Dawka nasycająca | Dawka podtrzymująca | Docelowe stężenie minimalne |
---|---|---|---|
Zakażenia skóry i tkanek miękkich z powikłaniami, zapalenie płuc, zakażenia dróg moczowych z powikłaniami | 6 mg/kg mc. dożylnie lub domięśniowo 3x co 12h | 6 mg/kg mc. dożylnie lub domięśniowo raz/dobę | >15 mg/l |
Zakażenia kości i stawów | 12 mg/kg mc. dożylnie 3-5x co 12h | 12 mg/kg mc. dożylnie lub domięśniowo raz/dobę | >20 mg/l |
Infekcyjne zapalenie wsierdzia | 12 mg/kg mc. dożylnie 3-5x co 12h | 12 mg/kg mc. dożylnie lub domięśniowo raz/dobę | 30-40 mg/l |
Dawkowanie przedstawione w tabeli dotyczy pacjentów dorosłych z prawidłową czynnością nerek. W przypadku zaburzeń czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania.
Czas trwania leczenia należy dostosować do odpowiedzi klinicznej pacjenta. W przypadku infekcyjnego zapalenia wsierdzia zaleca się co najmniej 21-dniową terapię. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 4 miesiące.
Monitorowanie stężeń leku
Kluczowe znaczenie ma monitorowanie minimalnych stężeń teikoplaniny w surowicy. Zalecane wartości to:
- ≥10 mg/l (metoda HPLC) lub ≥15 mg/l (metoda FPIA) dla większości zakażeń
- 15-30 mg/l (HPLC) lub 30-40 mg/l (FPIA) dla zapalenia wsierdzia i innych ciężkich zakażeń
Kontrolę stężeń należy przeprowadzać co najmniej raz w tygodniu podczas leczenia podtrzymującego.
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania od 4. dnia leczenia:
- Lekka i umiarkowana niewydolność (ClCr 30-80 ml/min): dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć o połowę
- Ciężka niewydolność (ClCr <30 ml/min): dawkę należy zmniejszyć do 1/3 zwykle stosowanej dawki
U pacjentów hemodializowanych teikoplanina nie jest usuwana podczas dializy.
Dzieci i młodzież
Dawkowanie u dzieci i młodzieży różni się w zależności od wieku:
- Noworodki i niemowlęta do 2 miesięcy: dawka nasycająca 16 mg/kg mc., dawka podtrzymująca 8 mg/kg mc. raz/dobę
- Dzieci od 2 miesięcy do 12 lat: dawka nasycająca 10 mg/kg mc. co 12h (3 dawki), dawka podtrzymująca 6-10 mg/kg mc. raz/dobę
- Młodzież powyżej 12 lat: dawkowanie jak u dorosłych
Przeciwwskazania
Główne przeciwwskazania do stosowania Targocidu® obejmują:
- Nadwrażliwość na teikoplaninę
- Okres karmienia piersią
Środki ostrożności
Podczas stosowania Targocidu® należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów:
- Z nadwrażliwością na wankomycynę
- Z niewydolnością nerek
- Leczonych lekami oto- lub nefrotoksycznymi
Zaleca się okresową kontrolę morfologii krwi oraz czynności wątroby i nerek, szczególnie podczas długotrwałego leczenia.
Interakcje lekowe
Teikoplanina wykazuje działanie synergistyczne z antybiotykami aminoglikozydowymi. Należy jednak pamiętać, aby nie łączyć tych leków w jednym roztworze.
Ciąża i laktacja
Stosowanie Targocidu® w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy przewidywane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.
Działania niepożądane
Targocid® jest zazwyczaj dobrze tolerowany. Najczęściej występujące działania niepożądane obejmują:
- Reakcje nadwrażliwości (wysypka skórna, gorączka, świąd)
- Nadkażenia opornymi szczepami bakterii i grzybami
- Reakcje miejscowe (rumień, zakrzepowe zapalenie żył)
- Przejściowe zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia, eozynofilia)
- Ból i zawroty głowy
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
- Zwiększenie stężenia kreatyniny w krwi
Mechanizm działania i spektrum przeciwbakteryjne
Targocid® jest antybiotykiem glikopeptydowym o silnym działaniu bakteriobójczym wobec tlenowych i beztlenowych bakterii Gram-dodatnich. Szczególnie wysoką aktywność wykazuje wobec:
- Staphylococcus aureus i S. epidermidis (w tym szczepy oporne na metycylinę)
- Streptococcus spp. (w tym szczepy oporne na penicylinę)
- Enterococcus spp.
- Clostridium spp. (w tym C. difficile)
- Corynebacterium spp.
- Listeria monocytogenes
- Peptococcus spp.
- Propionibacterium spp.
Teikoplanina nie wykazuje oporności krzyżowej z innymi antybiotykami, co czyni ją cenną opcją w leczeniu zakażeń wywołanych przez szczepy wielooporne.
Właściwości farmakokinetyczne
Targocid® charakteryzuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym:
- Wysoka biodostępność po podaniu domięśniowym (>90%)
- Silne wiązanie z białkami osocza (90-95%)
- Długi okres półtrwania (około 150 godzin w końcowej fazie eliminacji)
- Szybkie przenikanie do płynów ustrojowych i tkanek (skóra, płuca, kości, nerki, nadnercza, tchawica, leukocyty)
- Brak przenikania do płynu mózgowo-rdzeniowego
- Wydalanie w postaci niezmienionej z moczem
Warto zapamiętać
- Targocid® jest skuteczny w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez oporne szczepy bakterii Gram-dodatnich, szczególnie gronkowców.
- Kluczowe znaczenie ma monitorowanie stężeń leku w surowicy i dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Targocid® stanowi cenną opcję terapeutyczną w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, szczególnie w przypadkach oporności na inne antybiotyki. Jego skuteczność, szerokie spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-dodatnim oraz korzystny profil farmakokinetyczny czynią go ważnym narzędziem w arsenale leków przeciwbakteryjnych.