Wyszukaj produkt

Tardyferon® - (IR)

Ferrous sulphate

tabl. powl. o przedł. uwalnianiu
80 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
11,34

Tardyferon® - preparat żelaza do leczenia niedokrwistości z niedoboru żelaza

Wskazania do stosowania

Tardyferon jest wskazany w leczeniu następujących stanów:

  • Niedokrwistość z niedoboru żelaza (niedokrwistości niedobarwliwe) spowodowana:
    • Niedoborem żelaza w diecie
    • Zwiększonym zapotrzli>
    • Przewlekłymi krwawieniami
  • Utajony niedobór żelaza, szczególnie u:
    • Kobiet w wieku rozrodczym
    • Młodzieży w okresie dorastania
    • Osób w podeszłym wieku
  • Profilaktyka niedoboru żelaza w przypadkach zwiększonego zapotrzebowania:
    • U kobiet w ciąży
    • W okresie połogu
    • Podczas karmienia piersią

Tardyferon uzupełnia niedobory żelaza w organizmie, zapobiegając rozwojowi niedokrwistości lub lecząc już istniejącą anemię z niedoboru tego pierwiastka.

Dawkowanie i sposób podawania

Wskazanie Dawkowanie
Niedokrwistość z utajonego niedoboru żelaza o umiarkowanym nasileniu 1 tabletka dziennie przed śniadaniem
Niedokrwistość z niedoboru żelaza o znacznym nasileniu 1 tabletka przed śniadaniem i 1 tabletka przed kolacją
Uzupełnienie rezerw żelaza w organizmie 1 tabletka dziennie przed śniadaniem przez 1-3 miesiące
Profilaktyka utajonego niedoboru żelaza 1 tabletka dziennie lub co drugi dzień
Kobiety w ciąży (profilaktyka) 1 tabletka co drugi dzień w II i III trymestrze ciąży

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od nasilenia niedoboru żelaza i odpowiedzi klinicznej pacjenta.

Czas trwania leczenia powinien być wystarczająco długi, aby skorygować niedokrwistość i uzupełnić zapasy żelaza. Zazwyczaj wynosi on 3-6 miesięcy, ale może być dłuższy, jeśli przyczyna niedokrwistości nie jest skutecznie leczona. Kontrola skuteczności terapii powinna nastąpić po 3 miesiącach od rozpoczęcia leczenia i obejmować ocenę parametrów morfologii krwi (Hb, MCV) oraz gospodarki żelazowej (stężenie żelaza i ferrytyny w surowicy, wysycenie transferyny).

Sposób podawania

Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie wolno ich ssać, żuć ani trzymać w ustach ze względu na ryzyko owrzodzenia jamy ustnej i przebarwienia zębów. Lek można przyjmować przed posiłkiem lub w trakcie posiłku, w zależności od tolerancji przewodu pokarmowego.

Przeciwwskazania

Stosowanie preparatu Tardyferon jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Nadmiar żelaza w organizmie (hemochromatoza, powtarzane transfuzje krwi)
  • Zaburzenia metabolizmu żelaza (np. niedokrwistość syderoblastyczna, talasemia)

Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu preparatu u pacjentów z chorobami zapalnymi, gdyż hiposyderemia związana z tymi schorzeniami może nie odpowiadać na leczenie żelazem.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania preparatu Tardyferon należy uwzględnić następujące środki ostrożności:

  • Toksyczna dawka żelaza jest znacznie mniejsza dla dzieci niż dla dorosłych. Doustne dawki rzędu 2 g siarczanu żelaza (8 tabletek) mogą spowodować poważne zatrucia.
  • Nie zaleca się podawania produktu dzieciom poniżej 10 roku życia.
  • Uzupełnienie niedoboru żelaza powinno być, o ile to możliwe, połączone z leczeniem przyczyny tego niedoboru.
  • Ze względu na ryzyko owrzodzenia jamy ustnej i przebarwienia zębów, tabletek nie należy ssać, żuć ani trzymać w ustach.
  • Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Leczenie preparatem Tardyferon powinno być prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarską, szczególnie u pacjentów z grupy ryzyka lub z współistniejącymi schorzeniami.

Interakcje z innymi lekami

Tardyferon może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na ich skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Najważniejsze interakcje obejmują:

  • Połączenia niewskazane: Sole żelaza w postaci wstrzyknięć (ryzyko omdlenia lub wstrząsu)
  • Połączenia wymagające specjalnych środków ostrożności:
    • Bisfosfoniany
    • Antybiotyki z grupy tetracyklin
    • Fluorochinolony (np. cyprofloksacyna)
    • Penicylamina
    • Hormony tarczycy/tyroksyna
    • Metylodopa, lewodopa, karbidopa
    • Kolestyramina
    • Leki zobojętniające kwas żołądkowy
    • Wapń, cynk
    • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

W przypadku stosowania wyżej wymienionych leków należy zachować odpowiedni odstęp czasowy między ich przyjmowaniem a przyjęciem preparatu Tardyferon (zazwyczaj co najmniej 2 godziny).

Ponadto, należy pamiętać o interakcjach z pożywieniem. Kwasy fitynowe, polifenole, wapń i niektóre białka mogą zmniejszać wchłanianie żelaza. Zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 2 godzin między przyjmowaniem Tardyferonu a spożyciem produktów bogatych w te składniki.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Tardyferon może być stosowany w ciąży i podczas karmienia piersią, jednak wyłącznie z przepisu lekarza. Dostępne dane nie wskazują na zwiększone ryzyko wad ani toksyczności dla płodu lub noworodka. Ilość żelaza przenikającego do mleka kobiecego jest niewielka i nie wykazano negatywnych skutków u karmionych piersią niemowląt.

Działania niepożądane

Najczęściej obserwowane działania niepożądane związane ze stosowaniem preparatu Tardyferon obejmują:

  • Zaburzenia żołądka i jelit: zaparcia, biegunka, rozdęcie brzucha, ból brzucha, odbarwione stolce, nudności (często); nietypowe stolce, niestrawność, wymioty, zapalenie żołądka (niezbyt często)
  • Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje nadwrażliwości, pokrzywka (częstość nieznana)
  • Zaburzenia układu oddechowego: obrzęk krtani (niezbyt często)
  • Zaburzenia skóry: świąd, wysypka rumieniowa (niezbyt często)

W przypadku nieprawidłowego stosowania (żucie, ssanie lub przetrzymywanie tabletek w ustach) może dojść do zabarwienia zębów i owrzodzeń jamy ustnej. U pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami połykania istnieje ryzyko uszkodzenia przełyku lub martwicy oskrzeli.

Przedawkowanie

Przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania zapobiega przedawkowaniu. Jednak przypadkowe połknięcie dużej ilości tabletek, szczególnie przez dzieci poniżej 2 roku życia, może prowadzić do poważnego zatrucia, a nawet zgonu w następstwie śpiączki wątrobowej. Objawy przedawkowania obejmują podrażnienie lub martwicę śluzówki przewodu pokarmowego, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę oraz stan wstrząsu z następczą niewydolnością wątroby i nerek.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie obejmuje płukanie żołądka, podanie związków chelatujących (np. deferoksaminy) oraz leczenie objawowe wstrząsu, odwodnienia i zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej.

Mechanizm działania

Żelazo zawarte w preparacie Tardyferon jest kluczowym składnikiem odżywczym, niezbędnym do wielu funkcji fizjologicznych, w tym:

  • Transportu tlenu
  • Tworzenia ATP
  • Syntezy DNA
  • Transportu elektronów

Jako centralny atom hemu, żelazo jest składnikiem hemoglobiny i odgrywa kluczową rolę w erytropoezie. Wchłanianie siarczanu żelaza (FeSO4) odbywa się głównie w bliższej części jelita cienkiego za pośrednictwem transportera metali dwuwartościowych (DMT1). U pacjentów z niedokrwistością zdolność do wchłaniania żelaza może być znacznie zwiększona.

Specyficzna postać farmaceutyczna Tardyferonu umożliwia dostosowanie się do zmiennych warunków wchłaniania w organizmie podczas niedokrwistości, zapewniając skuteczne uzupełnienie niedoborów żelaza i normalizację parametrów hematologicznych.

Skład

Jedna tabletka powlekana Tardyferonu zawiera 80 mg jonów żelaza (II) w postaci żelaza (II) siarczanu wysuszonego 247,25 mg.

Warto zapamiętać
  • Tardyferon zawiera 80 mg jonów żelaza (II) w jednej tabletce, co zapewnia skuteczne uzupełnienie niedoborów tego pierwiastka.
  • Lek należy przyjmować w całości, popijając wodą, aby uniknąć ryzyka owrzodzeń jamy ustnej i przebarwienia zębów.

Tardyferon jest skutecznym preparatem żelaza, stosowanym w leczeniu i profilaktyce niedokrwistości z niedoboru tego pierwiastka. Jego specyficzna postać farmaceutyczna zapewnia optymalne wchłanianie i tolerancję, co przekłada się na efektywną terapię. Należy jednak pamiętać o potencjalnych interakcjach z innymi lekami i składnikami diety oraz przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania i czasu trwania leczenia.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może wpływać na skuteczność antykoncepcji. Podczas przyjmowania leku zaleca się stosowanie dodatkowych metod zapobiegania ciąży.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Napoje z zawierające kofeinę powodują synergizm hiperaddycyjny - działanie kofeiny i leku podawanych jednocześnie jest większe niż suma działania leku i kofeiny oddzielnie. Zwiększone hamowanie aktywności fosfodiesterazy nasilającej pobudzenie OUN jest wynikiem zsumowania się efektów działania kofeiny w leku i napojach. Wynikiem tych interakcji mogą być: zwiększenie działania przeciwbólowego ASA; tachykardia, zaburzenia snu, niepokój, pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia rytmu serca, hipotonia, ból głowy, skurcze mięśni, bezsenność, zaburzenia koncentracji uwagi, drażliwość, objawy dyspeptyczne.
Dochodzi do wiązania żelaza przez taninę, co uniemożliwia jego wchłanianie z przewodu pokarmowego. Wynikiem tej interakcji jest brak efektów terapeutycznych.
Produkty zawierające żelazo znacznie osłabiają wchłanianie leku.
Lek należy zażywać bez pokarmu (co najmniej 1 h przed jedzeniem lub najwcześniej 2 h po posiłku).
Lek powinien być zażywany w czasie jedzenia lub tuż po posiłku.