Sterofundin®ISO
Calcium chloride + Magnesium chloride + Potassium chloride + Sodium chloride + Sodium lactate
Wskazania do stosowania
Sterofundin ISO jest wskazany do stosowania w następujących przypadkach:
- Uzupełnianie płynów w celu regulacji zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej lub łagodnej kwasicy
- Leczenie odwodnienia izotonicznego i hipotonicznego
- Krótkotrwałe leczenie zastępcze mające na celu wypełnienie łożyska naczyniowego
- Rozcieńczalnik dla zgodnych koncentratów elektrolitowych i leków
Preparat ten, dzięki swojemu składowi zbliżonemu do płynu zewnątrzkomórkowego, skutecznie wyrównuje zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej oraz niedobory elektrolitowe we krwi.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Sterofundinu ISO jest zindywidualizowane i zależy od wielu czynników, takich jak wiek, masa ciała, stan kliniczny i biologiczny pacjenta oraz stosowana terapia towarzysząca.
Grupa wiekowa | Zalecane dawkowanie | Odpowiednik sodu | Odpowiednik potasu |
---|---|---|---|
Dorośli, osoby w podeszłym wieku i młodzież | 500 ml do 3 l/dobę | 1 do 6 mmol/kg mc./dobę | 0,03 do 0,17 mmol/kg mc./dobę |
Niemowlęta, małe dzieci i dzieci | 20 ml do 100 ml/kg mc./dobę | 3 do 14 mmol/kg mc./dobę | 0,08 do 0,40 mmol/kg mc./dobę |
Maksymalna szybkość infuzji zależy od indywidualnego zapotrzebowania pacjenta na uzupełnienie płynów i elektrolitów, jego masy ciała oraz stanu klinicznego i biologicznego.
Szybkość infuzji u dzieci:
- Niemowlęta (28 dni - 23 miesiące): 6-8 ml/kg mc./h
- Małe dzieci (niemowlęta chodzące): 4-6 ml/kg mc./h
- Dzieci (2-11 lat): 2-4 ml/kg mc./h
Należy pamiętać, że bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu u niemowląt poniżej 28 dnia życia nie zostały określone.
Przeciwwskazania
Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Sterofundinu ISO jest stan przewodnienia organizmu.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas terapii Sterofundinem ISO konieczne jest ścisłe monitorowanie jonogramu oraz równowagi wodno-elektrolitowej pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować w następujących przypadkach:
- Odwodnienie hipertoniczne
- Hiperkaliemia
- Hipernatremia
- Niewydolność nerek z towarzyszącą hiperkaliemią
- Stany wymagające ograniczenia spożycia sodu (niewydolność krążenia, obrzęki uogólnione, obrzęk płuc, nadciśnienie tętnicze, rzucawka, ciężka niewydolność nerek)
- Pacjenci przyjmujący kortykosteroidy lub glikozydy naparstnicy
W przypadku zatrucia ciążowego, Sterofundin ISO należy stosować z wyjątkową ostrożnością.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Przed dodaniem innych preparatów do roztworu Sterofundinu ISO, należy bezwzględnie sprawdzić ich zgodność. Preparat może powodować wytrącanie się leków zawierających szczawiany, fosforany lub węglany/dwuwęglany.
Ciąża i laktacja
Sterofundin ISO może być stosowany zarówno w okresie ciąży, jak i podczas karmienia piersią. Jednakże w przypadku zatrucia ciążowego, preparat należy podawać ze szczególną ostrożnością.
Działania niepożądane
Podczas stosowania Sterofundinu ISO mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
- Hiperchloremia
- Hiperwolemia
- Reakcje związane z drogą podania:
- Zakrzepica żył
- Zapalenie żył w miejscu wkłucia
- Wynaczynienie
Właściwości farmakodynamiczne
Sterofundin ISO to izotoniczny roztwór o składzie elektrolitowym zbliżonym do płynu zewnątrzkomórkowego. Preparat zawiera mleczan sodu, który wykazuje łagodne działanie alkalizujące. Roztwór charakteryzuje się następującym stężeniem jonów:
- Sód: 140 mmol/l
- Potas: 4 mmol/l
- Wapń: 2,5 mmol/l
- Magnez: 1 mmol/l
- Chlorki: 106 mmol/l
- Mleczany: 45 mmol/l
Teoretyczna osmolarność roztworu wynosi 299 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 4,5-7,5.
Skład
1000 ml roztworu Sterofundinu ISO zawiera:
- Chlorek sodu: 5,55 g
- Chlorek potasu: 0,3 g
- Chlorek wapnia (dwuwodny): 0,37 g
- Chlorek magnezu (sześciowodny): 0,2 g
- Mleczan sodu: 5,05 g
Warto zapamiętać
1. Sterofundin ISO jest izotonicznym roztworem o składzie zbliżonym do płynu zewnątrzkomórkowego, stosowanym do wyrównywania zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej i niedoborów elektrolitowych.
2. Dawkowanie preparatu jest zindywidualizowane i zależy od wieku, masy ciała oraz stanu klinicznego pacjenta, a podczas terapii konieczne jest ścisłe monitorowanie jonogramu i równowagi wodno-elektrolitowej.