Wyszukaj produkt

Solvetusan

Levodropropizine

syrop
60 mg/10 ml
1 but. 150 ml
Doustnie
OTC
100%
19,50
Solvetusan
tabl.
60 mg
20 szt.
Doustnie
OTC
100%
25,30

Wskazania

Solvetusan jest wskazany w objawowym leczeniu nieproduktywnego kaszlu. kaszel jest objawem i konieczne jest rozpoznanie oraz leczenie choroby będącej jego przyczyną.

Solvetusan stosuje się wyłącznie w celu łagodzenia objawów suchego kaszlu, nie leczy jego przyczyny.

Dawkowanie i sposób podawania

Produkt leczniczy należy stosować doustnie, 3 razy na dobę w odstępach co najmniej 6 godzin.

Grupa wiekowa Masa ciała Dawkowanie syropu Dawkowanie tabletek
Dzieci <2 lat - Przeciwwskazane Przeciwwskazane
Dzieci 2-6 lat 10-20 kg 3 ml 3x/dobę -
Dzieci 6-12 lat 21-30 kg 5 ml 3x/dobę -
Dorośli i dzieci >12 lat >30 kg 10 ml do 3x/dobę 1 tabletka do 3x/dobę

Do butelki z syropem dołączona jest miarka umożliwiająca odmierzenie m.in. 3, 5 i 10 ml.

Dawkowanie Solvetusanu jest zróżnicowane w zależności od wieku i masy ciała pacjenta, przy czym maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi 30 ml syropu lub 3 tabletki.

Przeciwwskazania

Stosowanie Solvetusanu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na lewodropropizynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Obfita wydzielina oskrzelowa
  • Zaburzenia czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego (zespół Kartagenera, dyskineza rzęsek)
  • Ciąża i okres karmienia piersią
  • Dzieci poniżej 2 roku życia

Solvetusan nie powinien być stosowany u pacjentów z produktywnym kaszlem, zaburzeniami oczyszczania dróg oddechowych oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Pacjenci w podeszłym wieku (>65 lat): Mimo braku istotnych zmian w profilu farmakokinetycznym, zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na potencjalnie zwiększoną wrażliwość na leki w tej grupie wiekowej.

Pacjenci z niewydolnością nerek: Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (ClCr <35 ml/min).

Interakcje z lekami uspokajającymi: Zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków uspokajających, szczególnie u wrażliwych pacjentów.

Czas trwania leczenia: Maksymalny czas stosowania bez konsultacji lekarskiej wynosi 7 dni. Jeśli kaszel utrzymuje się dłużej, należy zweryfikować diagnozę.

Zawartość sacharozy: 10 ml syropu zawiera 4 g sacharozy, co należy uwzględnić u pacjentów z cukrzycą. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować tego produktu.

Substancje pomocnicze: Produkt zawiera metylu parahydroksybenzoesan i propylu parahydroksybenzoesan (mogą powodować reakcje alergiczne), alkohol benzylowy (0,02 mg/ml, ryzyko kumulacji u małych dzieci), glikol propylenowy (13 mg/10 ml) oraz niewielkie ilości alkoholu etylowego (4 mg/10 ml).

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów: Ze względu na możliwość wystąpienia senności, należy zachować ostrożność u pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny.

Stosowanie Solvetusanu wymaga szczególnej uwagi u pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków uspokajających. Należy również zwrócić uwagę na zawartość substancji pomocniczych i ich potencjalne działania niepożądane.

Warto zapamiętać
  • Solvetusan jest lekiem przeciwkaszlowym o działaniu obwodowym, stosowanym w leczeniu nieproduktywnego kaszlu.
  • Maksymalny czas stosowania bez konsultacji lekarskiej wynosi 7 dni, a dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta.

Interakcje

Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych interakcji Solvetusanu z:

  • Substancjami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny, alkohol, fenytoina, imipramina)
  • Doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna)
  • Insuliną
  • Lekami stosowanymi w chorobach oskrzeli i płuc (agoniści receptora β-2-adrenergicznego, metyloksantyny i ich pochodne, kortykosteroidy, antybiotyki, leki regulujące wydzielanie śluzu i przeciwhistaminowe)

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków uspokajających u osób szczególnie wrażliwych.

Solvetusan charakteryzuje się niskim potencjałem interakcji lekowych, co czyni go względnie bezpiecznym w terapii skojarzonej. Jednakże należy zachować ostrożność przy łączeniu z lekami uspokajającymi.

Ciąża i laktacja

Stosowanie Solvetusanu jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży, planujących ciążę oraz w okresie karmienia piersią. Wynika to z następujących obserwacji:

  • W badaniach na zwierzętach zaobserwowano niewielkie opóźnienie przyrostu masy ciała i wzrostu przy dawce 24 mg/kg
  • Lewodropropizyna wykazuje zdolność przenikania przez barierę łożyskową u szczurów
  • W badaniach na szczurach wykryto obecność lewodropropizyny w mleku karmiących samic do 8 godzin po podaniu

Ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u ludzi oraz potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka, Solvetusan nie powinien być stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią.

Działania niepożądane

Częstość występowania działań niepożądanych Solvetusanu jest szacowana na mniej niż 1:500 000. Większość z nich nie ma poważnego charakteru i ustępuje po przerwaniu leczenia. Niemniej jednak, odnotowano następujące ciężkie działania niepożądane:

  • Zaburzenia rytmu serca
  • Śpiączka hipoglikemiczna
  • Reakcje alergiczne/anafilaktyczne (obrzęk, duszność, obrzęk naczynioruchowy)
  • Epidermoliza
  • Omdlenie
  • Drgawki

Inne działania niepożądane obejmują:

  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: pokrzywka, rumień, osutka, świąd, obrzęk naczynioruchowy
  • Zaburzenia żołądka i jelit: bóle żołądka i brzucha, nudności, wymioty, biegunka
  • Zaburzenia ogólne: reakcje alergiczne, złe samopoczucie, astenia
  • Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, zaburzenia równowagi, drżenia, parestezje
  • Zaburzenia serca: kołatanie serca, tachykardia, obniżenie ciśnienia tętniczego
  • Zaburzenia psychiczne: drażliwość, senność, depersonalizacja
  • Zaburzenia układu oddechowego: duszność, kaszel, obrzęk błony śluzowej układu oddechowego
  • Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe: astenia i osłabienie kończyn dolnych
  • Zaburzenia oka: obrzęk powiek, rozszerzenie źrenic, utrata zdolności widzenia (pojedynczy przypadek)

Mimo rzadkiego występowania działań niepożądanych, należy monitorować pacjentów pod kątem potencjalnych reakcji alergicznych, zaburzeń rytmu serca oraz objawów neurologicznych. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie.

Przedawkowanie

Nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych po podaniu pojedynczej dawki do 240 mg oraz do 120 mg 3 razy na dobę przez 8 kolejnych dni. Znany jest jeden przypadek przedawkowania u 3-letniego dziecka (dawka dobowa 360 mg), które doświadczyło umiarkowanego bólu brzucha i wymiotów, ustępujących bez dalszych konsekwencji.

W przypadku przedawkowania z objawami klinicznymi należy:

  • Wdrożyć leczenie objawowe
  • W razie konieczności zastosować typowe postępowanie doraźne (płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego, pozajelitowa podaż płynów)

Solvetusan charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa, jednak w przypadku przedawkowania należy wdrożyć standardowe procedury postępowania toksykologicznego.

Mechanizm działania

Lewodropropizyna, S(-)3-(4-fenylo-piperazyn-1-ylo)-propano-1,2-diol, jest związkiem otrzymywanym na drodze syntezy stereospecyficznej. Charakteryzuje się głównie obwodowym działaniem przeciwkaszlowym i znoszącym skurcz oskrzeli, z punktem uchwytu w oskrzelach i tchawicy. W badaniach na zwierzętach wykazano również działanie miejscowo znieczulające.

Solvetusan działa przede wszystkim obwodowo, co może przyczyniać się do jego korzystnego profilu bezpieczeństwa w porównaniu z lekami przeciwkaszlowymi działającymi ośrodkowo.

Skład

10 ml syropu Solvetusan zawiera 60 mg lewodropropizyny jako substancję czynną.

Stężenie substancji czynnej w syropie wynosi 6 mg/ml, co należy uwzględnić przy obliczaniu dawki dla pacjenta.



Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.