Wyszukaj produkt

Soltopin

Mupirocin

maść
20 mg/g
1 tuba 15 g
Miejscowo
Rx
100%
31,33

Soltopin - Miejscowy preparat przeciwbakteryjny

Wskazania do stosowania

Soltopin jest produktem przeciwbakteryjnym do stosowania miejscowego, wykazującym skuteczność wobec szerokiego spektrum drobnoustrojów odpowiedzialnych za większość zakażeń skóry. Preparat działa na:

  • Staphylococcus aureus (w tym szczepy metycylinooporne)
  • Inne gronkowce
  • Paciorkowce
  • Drobnoustroje Gram-ujemne, takie jak Escherichia coli i Haemophilus influenzae

Soltopin znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń skóry, takich jak:

  • Liszajec
  • Zapalenie mieszków włosowych

Preparat może być stosowany u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku 8 tygodni i starszych.

Soltopin wykazuje wysoką skuteczność w leczeniu powierzchownych zakażeń skóry, szczególnie tych wywołanych przez gronkowce i paciorkowce. Jego szerokie spektrum działania obejmuje również niektóre bakterie Gram-ujemne, co czyni go wartościową opcją terapeutyczną w przypadku mieszanych zakażeń skóry.

Dawkowanie i sposób podawania

Grupa pacjentów Dawkowanie Częstotliwość Czas trwania terapii
Dorośli (w tym osoby w podeszłym wieku) Nanosić na zmienione chorobowo miejsca 2-3 razy na dobę Do 10 dni
Młodzież
Dzieci
Niemowlęta ≥8 tygodni

Tabela 1. Schemat dawkowania preparatu Soltopin

Uwaga: Produktu nie badano u urodzonych przedwcześnie i donoszonych noworodków oraz niemowląt w wieku poniżej 8 tygodni, dlatego nie należy go stosować u tych pacjentów do czasu uzyskania dalszych danych.

Zaburzenia czynności nerek: Może być konieczne dostosowanie dawkowania.

Zaburzenia czynności wątroby: Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania.

Przy stosowaniu preparatu Soltopin należy pamiętać o nanna zmienione chorobowo miejsca, tak aby je dokładnie pokryć. Leczony obszar można zabezpieczyć opatrunkiem. Po zakończeniu terapii niewykorzystany produkt należy zutylizować. Istotne jest, aby nie mieszać Soltopinu z innymi preparatami, gdyż może to prowadzić do rozcieńczenia produktu, a w konsekwencji do zmniejszenia jego aktywności przeciwbakteryjnej oraz potencjalnej utraty stabilności mupirocyny w maści.

Przeciwwskazania

Stosowanie preparatu Soltopin jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na substancję czynną (mupirocynę) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Aplikacja do oczu
  • Aplikacja do nosa

Należy zachować szczególną ostrożność i unikać stosowania preparatu Soltopin w okolicach oczu i nosa ze względu na ryzyko podrażnienia błon śluzowych i potencjalne działania niepożądane.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania preparatu Soltopin należy mieć na uwadze następujące ostrzeżenia i środki ostrożności:

  • W przypadku wystąpienia reakcji uczuleniowej lub ciężkiego miejscowego podrażnienia, należy przerwać leczenie, zmyć produkt i zastosować odpowiednie leczenie alternatywne.
  • Długotrwałe stosowanie może prowadzić do nadmiernego rozwoju niewrażliwych drobnoustrojów.
  • Istnieje ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, choć jest ono mniejsze niż w przypadku antybiotyków stosowanych ogólnoustrojowo. W przypadku wystąpienia przedłużającej się lub silnej biegunki bądź skurczów brzucha, należy natychmiast przerwać leczenie i skierować pacjenta na dalszą diagnostykę.
  • Glikol polietylenowy, będący składnikiem preparatu, może być wchłaniany przez otwarte rany i uszkodzoną skórę, a następnie wydalany przez nerki. Należy zachować ostrożność u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
  • Produkt nie nadaje się do stosowania w miejscu założenia kaniuli lub centralnego wkłucia dożylnego.
  • Należy unikać kontaktu preparatu z oczami. W przypadku zanieczyszczenia oczu, należy je dokładnie przemyć wodą.
  • Butylohydroksytoluen, zawarty w preparacie, może powodować miejscową reakcję skórną (np. kontaktowe zapalenie skóry) lub podrażnienie oczu i błon śluzowych.

Stosowanie preparatu Soltopin wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń lekarza i monitorowania pacjenta pod kątem potencjalnych działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz na możliwość wystąpienia reakcji alergicznych.

Warto zapamiętać
  • Soltopin jest skuteczny w leczeniu zakażeń skóry wywołanych przez szerokie spektrum bakterii, w tym szczepy metycylinooporne S. aureus.
  • Preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ze względu na możliwość wchłaniania glikolu polietylenowego przez uszkodzoną skórę.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Nie stwierdzono interakcji preparatu Soltopin z innymi lekami. Jednakże, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów miejscowych, aby uniknąć potencjalnego rozcieńczenia lub inaktywacji substancji czynnej.

Brak interakcji lekowych jest istotną zaletą preparatu Soltopin, co ułatwia jego stosowanie u pacjentów przyjmujących inne leki, szczególnie w przypadku pacjentów z chorobami współistniejącymi.

Stosowanie w czasie ciąży i karmienia piersią

Ciąża: Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu mupirocyny na płód. Jednakże, ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne, preparat Soltopin należy stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ewentualne ryzyko.

Karmienie piersią: Brak informacji dotyczących przenikania mupirocyny do mleka ludzkiego. W przypadku konieczności zastosowania preparatu na pękniętą brodawkę sutkową, należy ją dokładnie umyć przed karmieniem piersią.

Płodność: Brak danych dotyczących wpływu mupirocyny na płodność u ludzi. Badania na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność.

Decyzja o zastosowaniu preparatu Soltopin u kobiet w ciąży lub karmiących piersią powinna być podjęta po dokładnej analizie potencjalnych korzyści i ryzyka, z uwzględnieniem indywidualnej sytuacji pacjentki.

Działania niepożądane

Podczas stosowania preparatu Soltopin mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Zaburzenia układu immunologicznego (bardzo rzadko): ogólnoustrojowe reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, uogólniona wysypka, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy.
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
    • Często: pieczenie w miejscu zastosowania
    • Niezbyt często: świąd, rumień, kłucie i suchość w miejscu zastosowania
    • Skórne reakcje uczuleniowe na mupirocynę lub składniki maści

Częstość występowania działań niepożądanych określono na podstawie badań klinicznych obejmujących 1573 pacjentów oraz danych po wprowadzeniu produktu do obrotu. Należy pamiętać, że bardzo rzadkie działania niepożądane mogą być niedoszacowane ze względu na sposób raportowania.

Przedawkowanie

Toksyczność mupirocyny jest bardzo niska. W przypadku nieumyślnego spożycia maści należy zastosować leczenie objawowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niewydolnością nerek, u których po omyłkowym doustnym spożyciu dużych ilości maści może dojść do wystąpienia działań niepożądanych związanych z glikolem polietylenowym. W takich przypadkach zaleca się ścisłe monitorowanie czynności nerek.

Mechanizm działania

Mupirocyna, substancja czynna preparatu Soltopin, jest nowoczesnym antybiotykiem uzyskiwanym w wyniku procesu fermentacji Pseudomonas fluorescens. Jej mechanizm działania polega na hamowaniu syntetazy izoleucynowej transferowego RNA, co prowadzi do blokady syntezy białka bakteryjnego. Mupirocyna wykazuje właściwości:

  • Bakteriostatyczne w minimalnym stężeniu hamującym
  • Bakteriobójcze w większych stężeniach występujących po zastosowaniu miejscowym

Taki mechanizm działania zapewnia skuteczność preparatu Soltopin wobec szerokiego spektrum bakterii, w tym szczepów opornych na inne antybiotyki, co czyni go cennym narzędziem w leczeniu zakażeń skóry.

Skład preparatu

Substancją czynną preparatu Soltopin jest mupirocyna. 1 gram maści zawiera 20 mg mupirocyny.

Wysoka zawartość substancji czynnej w preparacie zapewnia odpowiednie stężenie terapeutyczne w miejscu aplikacji, co przekłada się na skuteczność leczenia zakażeń skóry.



Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).