Wyszukaj produkt

Smoflipid

Fats

inf. [emulsja]
6 wor. Biofine 1000 ml
Iniekcje
Lz
100%
-
Smoflipid
inf. [emulsja]
10 but. 250 ml
Iniekcje
Lz
100%
105,82
Smoflipid
inf. [emulsja]
10 but. 500 ml
Iniekcje
Lz
100%
1296,50
Smoflipid
inf. [emulsja]
10 but. 100 ml
Iniekcje
Lz
100%
80,79

Smoflipid - emulsja tłuszczowa do żywienia pozajelitowego

Wskazania do stosowania

Smoflipid jest wskazany jako źródło tłuszczów w żywieniu pozajelitowym pacjentów, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Preparat dostarcza niezbędnych kwasów tłuszczowych i związków wysokoenergetycznych.

Emulsja tłuszczowa Smoflipid stanowi cenne źródło energii i kwasów tłuszczowych dla pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego, umożliwiając pokrycie zapotrzebowania energetycznego oraz dostarczenie niezbędnych składników odżywczych w sytuacjach, gdy standardowe drogi żywienia są niedostępne lub niewystarczające.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie i szybkość infuzji Smoflipidu powinny być dostosowane indywidualnie do zdolności pacjenta do eliminacji podanego tłuszczu. Należy zwrócić szczególną uwagę na monitorowanie parametrów metabolicznych podczas stosowania preparatu.

Dorośli:
Parametr Wartość
Standardowa dawka dobowa 1,0-2,0 g tłuszczu/kg mc. (5-10 ml/kg mc.)
Zalecana szybkość infuzji 0,125 g tłuszczu/kg mc./h (0,63 ml/kg mc./h)
Maksymalna szybkość infuzji 0,15 g tłuszczu/kg mc./h (0,75 ml/kg mc./h)

Tabela 1. Dawkowanie Smoflipidu u pacjentów dorosłych

Dzieci:

Noworodki i niemowlęta:

Parametr Wartość
Dawka początkowa 0,5-1,0 g tłuszczu/kg mc./dobę
Zwiększanie dawki 0,5-1,0 g tłuszczu/kg mc./dobę
Dawka maksymalna 3,0 g tłuszczu/kg mc./dobę (15 ml/kg mc./dobę)
Maksymalna szybkość infuzji 0,125 g tłuszczu/kg mc./h

Tabela 2. Dawkowanie Smoflipidu u noworodków i niemowląt

Dzieci starsze:

Parametr Wartość
Dawka maksymalna 3 g tłuszczu/kg mc./dobę (15 ml/kg mc./dobę)
Maksymalna szybkość infuzji 0,15 g tłuszczu/kg mc./h

Tabela 3. Dawkowanie Smoflipidu u dzieci starszych

U wcześniaków i noworodków z niską masą urodzeniową Smoflipid należy podawać w sposób ciągły przez około 24 godziny. W przypadku dzieci starszych, dawkę dobową należy stopniowo zwiększać w ciągu pierwszego tygodnia podawania preparatu.

Precyzyjne dostosowanie dawkowania Smoflipidu do indywidualnych potrzeb pacjenta, z uwzględnieniem jego wieku i stanu klinicznego, jest kluczowe dla zapewnienia optymalnej skuteczności i bezpieczeństwa terapii żywieniowej.

Przeciwwskazania

Stosowanie Smoflipidu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na białko jaja, soi, ryb lub pozostałe składniki preparatu
  • Ciężka hiperlipidemia
  • Ciężka niewydolność wątroby
  • Ciężkie zaburzenia krzepnięcia
  • Ciężka niewydolność nerek bez możliwości hemofiltracji lub dializy
  • Ostry wstrząs
  • Ostry obrzęk płuc
  • Przewodnienie
  • Niewyrównana niewydolność serca
  • Niestabilny stan pacjenta (ciężki stan pourazowy, niewyrównana cukrzyca, ostry zawał mięśnia sercowego, udar, zatorowość, kwasica metaboliczna, ciężka posocznica, odwodnienie hipotoniczne)

Smoflipid nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.

Znajomość przeciwwskazań do stosowania Smoflipidu jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów i uniknięcia potencjalnych powikłań związanych z niewłaściwym zastosowaniem preparatu.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania Smoflipidu należy zachować szczególną ostrożność i regularnie monitorować następujące parametry:

  • Stężenie glukozy i triglicerydów we krwi
  • Parametry czynności wątroby
  • Równowaga kwasowo-zasadowa
  • Bilans płynów
  • Morfologia krwi
  • Stężenie elektrolitów we krwi

W przypadku pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek zaleca się jednoczesne podawanie węglowodanów lub aminokwasów z węglowodanami podczas infuzji Smoflipidu. Należy mieć na uwadze, że duże stężenia lipidów w osoczu mogą wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w tym na oznaczenie stężenia hemoglobiny.

Jeśli podczas wlewu stężenie triglicerydów przekroczy 3 mmol/l lub wystąpią działania niepożądane, należy przerwać infuzję lub kontynuować ją w zmniejszonych dawkach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z:

  • Niewydolnością nerek
  • Cukrzycą
  • Zapaleniem trzustki
  • Zaburzeniami czynności wątroby
  • Niedoczynnością tarczycy
  • Posocznicą

Regularne monitorowanie parametrów klinicznych i biochemicznych podczas stosowania Smoflipidu pozwala na wczesne wykrycie potencjalnych zaburzeń metabolicznych i dostosowanie terapii, co przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa i skuteczności żywienia pozajelitowego.

Interakcje z innymi lekami

Heparyna podawana krótkotrwale może obniżać klirens triglicerydów. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu Smoflipidu i heparyny, monitorując stężenie triglicerydów w surowicy krwi.

Świadomość potencjalnych interakcji lekowych jest istotna dla optymalizacji terapii i minimalizacji ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych, Smoflipid może być stosowany w ciąży i okresie karmienia piersią jedynie w przypadku, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub niemowlęcia. Decyzja o zastosowaniu preparatu powinna być podejmowana indywidualnie, po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka.

Działania niepożądane

Podczas stosowania Smoflipidu mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Często: podwyższenie temperatury ciała
  • Niezbyt często: brak apetytu, nudności, wymioty, dreszcze
  • Rzadko: nadciśnienie lub niedociśnienie, duszność, reakcje nadwrażliwości (wysypka skórna, pokrzywka, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból głowy, reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne), uczucie zimna lub gorąca, bladość, sinica, bóle szyi, pleców, kości i okolicy lędźwiowej
  • Bardzo rzadko: priapizm

U pacjentów ze zmniejszoną zdolnością do eliminacji tłuszczów, niewydolnością nerek lub infekcją może wystąpić "zespół przeciążenia tłuszczem", charakteryzujący się hiperlipidemią, gorączką, powiększeniem wątroby i śledziony, anemią, leukopenią, trombocytopenią, zaburzeniami krzepnięcia krwi i śpiączką.

Znajomość potencjalnych działań niepożądanych umożliwia wczesne ich rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania, co przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa terapii Smoflipid.

Warto zapamiętać
  • Smoflipid jest emulsją tłuszczową do żywienia pozajelitowego, dostarczającą niezbędnych kwasów tłuszczowych i związków wysokoenergetycznych.
  • Dawkowanie i szybkość infuzji Smoflipidu muszą być ściśle dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta, z uwzględnieniem jego zdolności do eliminacji tłuszczów.

Skład i właściwości fizykochemiczne

Smoflipid jest emulsją tłuszczową o następującym składzie (na 100 ml):

  • 6 g oczyszczonego oleju sojowego
  • 6 g triglicerydów średniołańcuchowych
  • 5 g oczyszczonego oleju z oliwek
  • 3 g oleju rybiego

Wartość energetyczna 100 ml preparatu wynosi 840 kJ (200 kcal). Osmolarność emulsji to około 380 mOsm/l, a pH wynosi około 8.

Unikalna kompozycja różnych rodzajów olejów w Smoflipidzie zapewnia zrównoważony profil kwasów tłuszczowych, co może przyczyniać się do lepszej tolerancji i wykorzystania preparatu przez organizm pacjenta.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.