Wyszukaj produkt

Skudexa®

Dexketoprofen + Tramadol hydrochloride

tabl. powl.
75 mg+ 25 mg
20 szt.
Doustnie
Rx
100%
35,81
Skudexa®
tabl. powl.
75 mg+ 25 mg
10 szt.
Doustnie
Rx
100%
20,79
Skudexa®
granulat do przyg. roztw. doust.
75 mg+ 25 mg
20 sasz.
Doustnie
Rx
100%
39,04
Skudexa®
granulat do przyg. roztw. doust.
75 mg+ 25 mg
10 sasz.
Doustnie
Rx
100%
17,50

Skudexa - informacje dla lekarza

Skudexa to złożony lek przeciwbólowy zawierający 75 mg tramadolu chlorowodorku i 25 mg deksketoprofenu. Jest wskazany do krótkotrwałego, objawowego leczenia bólu ostrego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u dorosłych pacjentów.

Mechanizm działania

Skudexa łączy dwa mechanizmy działania przeciwbólowego:

  • Deksketoprofen - niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), hamuje syntezę prostaglandyn poprzez blokowanie COX-1 i COX-2
  • Tramadol - słaby agonista opioidowy, dodatkowo hamuje wychwyt zwrotny noradrenaliny i serotoniny

Dawkowanie

Grupa pacjentów Dawkowanie
Dorośli 1 tabletka/saszetka co 8 godzin, maks. 3 tabletki/saszetki na dobę
Osoby starsze Początkowo 1 tabletka/saszetka co 8 godzin, maks. 2 tabletki/saszetki na dobę
Zaburzenia czynności wątroby (łagodne/umiarkowane) Maks. 2 tabletki/saszetki na dobę
Zaburzenia czynności nerek (łagodne) Maks. 2 tabletki/saszetki na dobę

Lek należy stosować przez możliwie najkrótszy okres, nie dłużej niż 5 dni.

Przeciwwskazania

Główne przeciwwskazania obejmują:

  • Nadwrażliwość na składniki leku
  • Ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek
  • Krwawienie z przewodu pokarmowego lub jego perforacja w wywiadzie
  • Ciąża i karmienie piersią
  • Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO
  • Padaczka niekontrolowana leczeniem

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów:

  • W podeszłym wieku
  • Z chorobami układu krążenia
  • Z astmą oskrzelową
  • Z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek
  • Z ryzykiem krwawienia z przewodu pokarmowego
  • Przyjmujących inne NLPZ lub leki przeciwzakrzepowe

Lek może powodować uzależnienie, należy zachować ostrożność u pacjentów z tendencją do nadużywania leków.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane to:

  • Nudności i wymioty (2,7-2,9% pacjentów)
  • Zawroty głowy (1,1% pacjentów)
  • Bóle brzucha
  • Biegunka
  • Senność

Rzadziej mogą wystąpić krwawienia z przewodu pokarmowego, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia czynności wątroby i nerek.

Warto zapamiętać
  • Skudexa łączy działanie przeciwbólowe NLPZ i słabego opioidu
  • Lek jest przeznaczony do krótkotrwałego stosowania (maks. 5 dni)

Interakcje

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu:

  • Innych NLPZ
  • Leków przeciwzakrzepowych
  • Inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI)
  • Leków obniżających próg drgawkowy
  • Leków wpływających na metabolizm wątrobowy (CYP3A4)

Skudexa może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, należy monitorować parametry krzepnięcia.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego (wymioty, ból brzucha) oraz ośrodkowego układu nerwowego (senność, zawroty głowy, drgawki). Ciężkie przedawkowanie może prowadzić do depresji oddechowej i śpiączki. Leczenie jest objawowe, można rozważyć podanie naloksonu i węgla aktywowanego.

Wnioski

Skudexa jest skutecznym lekiem w krótkotrwałym leczeniu bólu ostrego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Należy jednak stosować ją ostrożnie, uwzględniając przeciwwskazania i potencjalne działania niepożądane. Kluczowe jest ograniczenie czasu stosowania do maksymalnie 5 dni.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Badania przeprowadzone na zwierzętach lub u ludzi wykazały nieprawidłowości płodu w wyniku stosowania danego leku bądź istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód ludzki i ryzyko zdecydowanie przewyższa potencjalne korzyści z jego zastosowania.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.
Ograniczenie spożycia soli u osób starszych może spowodować zaburzenia ukrwienia nerek i ich czynności, co z kolei może wystąpić jako działanie niepożądane inhibitorów ACE - współistnienie tych dwóch czynników istotnie zwiększa możliwość uszkodzenia nerek (działanie synergiczne). Ograniczenie spożycia soli u osób leczonych cyklosporyną powoduje nasilenie nefrotoksycznego działania leku, prowadzącego do niewydolności nerek. Zwiększenie reabsorpcji litu w kanalikach nerkowych w wyniku zaburzeń funkcji nerek spowodowanych niedoborem sodu, może powodować niedociśnienie tętnicze z zawrotami głowy, zaburzenia rytmu serca, tachykardię, zaburzenia widzenia, nadmierną senność lub bezsenność, depresję.
Substancja czynna zawarta w lekach, które mogą być ordynowane przez pielęgniarki i położne, o których mowa w art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęniarki i położnej, oraz na które pielęgniarki i położne mają prawo wystawiać recepty.