Wyszukaj produkt

Roztwór Ringera

Calcium chloride + Potassium chloride + Sodium chloride

inf. [roztw.]
(0,33 mg+ 0,3 mg+ 8,6 mg)/ml
10 poj. 1 l
Iniekcje
Lz
100%
-
Roztwór Ringera
inf. [roztw.]
(0,33 mg+ 0,3 mg+ 8,6 mg)/ml
10 but. 500 ml
Iniekcje
Lz
100%
-
Roztwór Ringera
inf. [roztw.]
(0,33 mg+ 0,3 mg+ 8,6 mg)/ml
10 poj. 500 ml
Iniekcje
Lz
100%
-

Roztwór Ringera - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Roztwór Ringera jest wskazany w następujących przypadkach:

  • Uzupełnianie płynów i elektrolitów w zasadowicy hipochloremicznej
  • Stany niedoboru chlorków
  • Odwodnienie izotoniczne i hipotoniczne
  • Krótkotrwałe zastępcze wypełnienie łożyska naczyniowego
  • Jako płyn rozcieńczający dla koncentratów elektrolitowych i leków niewykazujących niezgodności

Roztwór Ringera, dzięki swojemu składowi zbliżonemu do płynu zewnątrzkomórkowego, stanowi efektywne narzędzie w przywracaniu równowagi wodno-elektrolitowej organizmu.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Roztworu Ringera jest ściśle uzależnione od indywidualnych potrzeb pacjenta, uwzględniając jego wiek, masę ciała oraz stan kliniczny. Poniżej przedstawiono ogólne wytyczne dotyczące dawkowania:

Grupa pacjentów Dawkowanie Szybkość podawania
Dorośli Do 40 ml/kg mc./dobę Maks. 5 ml/h na kg mc. (1,7 kropli/min na kg mc.)
Dzieci i osoby w podeszłym wieku Według indywidualnych potrzeb Według indywidualnych potrzeb

Tabela 1. Ogólne wytyczne dawkowania Roztworu Ringera

Należy pamiętać, że podaż płynów na poziomie 30 ml/kg mc. pokrywa jedynie fizjologiczne podstawowe zapotrzebowanie na płyny. W przypadku pacjentów w okresie pooperacyjnym lub wymagających intensywnej terapii, konieczne jest zwiększenie podaży płynów do około 40 ml/kg mc./dobę ze względu na ograniczoną zdolność nerek do zagęszczania moczu oraz zwiększone wydalanie metabolitów.

Dodatkowe straty płynów, spowodowane np. gorączką, biegunką, przetokami czy wymiotami, muszą być wyrównywane poprzez jeszcze wyższą, indywidualnie dobraną podaż płynów. Kluczowe jest monitorowanie diurezy, osmolarności surowicy i moczu oraz określenie substancji wydalonych w celu dostosowania terapii płynowej.

Przeciwwskazania

Roztwór Ringera jest przeciwwskazany u pacjentów w stanie przewodnienia. Stosowanie produktu w tej sytuacji może prowadzić do pogorszenia stanu pacjenta i wystąpienia poważnych powikłań.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania Roztworu Ringera należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

  • Konieczne jest regularne monitorowanie jonogramu oraz parametrów równowagi wodno-elektrolitowej
  • Ostrożność wymagana przy jednoczesnym podawaniu kortykosteroidów i kortykotropiny
  • Szczególna uwaga u pacjentów z chorobami serca, zwłaszcza przyjmujących glikozydy naparstnicy (ze względu na zawartość potasu)
  • Odwodnienie hipotoniczne
  • Hiperkaliemia, hipernatremia, hiperchloremia
  • Zastoinowa niewydolność nerek (ze względu na zmniejszone wydalanie potasu)
  • Zaburzenia wymagające ograniczenia spożycia sodu: niewydolność krążenia, obrzęki uogólnione z retencją sodu, obrzęk płuc, nadciśnienie, rzucawka, ciężka niewydolność nerek

Stosowanie Roztworu Ringera w powyższych przypadkach wymaga ścisłego nadzoru medycznego i dostosowania dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Przed podaniem Roztworu Ringera w połączeniu z innymi lekami należy sprawdzić ich zgodność. Szczególną uwagę należy zwrócić na:

  • Leki zawierające szczawiany, fosforany, węglany lub dwuwęglany - mogą powodować wytrącenie osadu
  • Nie rozcieńczać w roztworze leków i substancji wykazujących niezgodności z rozpuszczalnikiem
  • Unikać jednoczesnego podawania krwi z roztworami zawierającymi jony wapniowe przez ten sam zestaw do wlewów (ryzyko koagulacji)

Właściwe postępowanie w zakresie interakcji lekowych jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta i skuteczności terapii.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Roztwór Ringera należy podawać w ciąży i okresie karmienia piersią wyłącznie w przypadku zdecydowanej konieczności. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku zatrucia ciążowego. Decyzja o zastosowaniu produktu powinna być podjęta po dokładnej analizie potencjalnych korzyści i ryzyka.

Działania niepożądane

Podczas stosowania Roztworu Ringera mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Hiperchloremia
  • Hiperwolemia
  • Powikłania związane z drogą podania:
    • Zakażenie w miejscu wkłucia
    • Zakrzepy
    • Zapalenie żył
    • Wynaczynienie

Monitorowanie pacjenta pod kątem wystąpienia działań niepożądanych jest istotnym elementem bezpiecznej terapii Roztworem Ringera.

Mechanizm działania

Roztwór Ringera działa jako płyn do rozcieńczania leków i elektrolitów. Jego skład elektrolitowy jest zbliżony do składu płynu zewnątrzkomórkowego, co pozwala na:

  • Osiągnięcie prawidłowej osmolarności płynu zewnątrz- i wewnątrzkomórkowego
  • Wyrównywanie zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej
  • Uzupełnianie niedoborów elektrolitowych w surowicy

Dzięki tym właściwościom, Roztwór Ringera stanowi skuteczne narzędzie w terapii zaburzeń wodno-elektrolitowych.

Skład produktu

1 ml Roztworu Ringera zawiera:

  • 8,6 mg chlorku sodu
  • 0,3 mg chlorku potasu
  • 0,33 mg chlorku wapnia

Skład ten zapewnia odpowiednie stężenie elektrolitów, zbliżone do fizjologicznego płynu zewnątrzkomórkowego.

Warto zapamiętać
  • Roztwór Ringera jest skuteczny w uzupełnianiu płynów i elektrolitów, szczególnie w zasadowicy hipochloremicznej i stanach niedoboru chlorków.
  • Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, monitorując stan pacjenta i parametry równowagi wodno-elektrolitowej.

Roztwór Ringera, dzięki swojemu składowi i właściwościom, stanowi cenne narzędzie w terapii zaburzeń wodno-elektrolitowych. Jego stosowanie wymaga jednak dokładnej oceny stanu pacjenta, monitorowania parametrów biochemicznych oraz uwzględnienia potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.


Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Lek powinien być zażywany w czasie jedzenia lub tuż po posiłku.
Substancja czynna zawarta w lekach, które mogą być ordynowane przez pielęgniarki i położne, o których mowa w art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęniarki i położnej, oraz na które pielęgniarki i położne mają prawo wystawiać recepty.
cookie icon

Nasza strona używa plików cookies, czyli ciasteczek.
Do czego są one potrzebne mogą dowiedzieć się Państwo tutaj
Korzystając ze strony, wyrażają Państwo zgodę na używanie ciasteczek (cookies). Ustawienia dotyczące przechowywania ciasteczek można zmienić w swojej przeglądarce.

Oświadczenie

Wejście do serwisu dla lekarzy i farmaceutów wymaga potwierdzenia oświadczenia widocznego na stronie. Jeśli nie spełniasz wymienionych warunków, kliknij przycisk Pomiń.