Wyszukaj produkt

Rabipur

Rabies vaccine

inj. [prosz.+ rozp. do przyg. roztw.]
1 fiol. prosz.+ 1 amp.-strzyk. rozp.+ zest.
Iniekcje
Rx
100%
160,00

Rabipur - szczepionka przeciw wściekliźnie

Wskazania do stosowania

Rabipur jest szczepionką przeznaczoną do czynnego uodpornienia przeciw wściekliźnie u pacjentów w każdym wieku. Może być stosowana zarówno w profilaktyce przed ekspozycją, jak i po ekspozycji na wirusa wścieklizny. Szczepionkę należy podawać zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

Wścieklizna jest śmiertelną chorobą odzwierzęcą, dlatego szczepienie osób narażonych na kontakt z wirusem ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania zachorowaniom.

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka szczepionki Rabipur wynosi 1 ml, zarówno w szczepieniu pierwotnym, jak i przypominającym. Szczepionkę podaje się domięśniowo.

Profilaktyka przed ekspozycją (PrEP)

Szczepienie pierwotne obejmuje podanie 3 dawek szczepionki według jednego z dwóch schematów:

Schemat klasyczny Schemat przyspieszony
1. dawka: dzień 0 1. dawka: dzień 0
2. dawka: dzień 7 2. dawka: dzień 3
3. dawka: dzień 21 lub 28 3. dawka: dzień 7

Schemat przyspieszony należy rozważyć wyłącznie u osób w wieku 18-65 lat, gdy nie jest możliwe zastosowanie schematu klasycznego w czasie 21-28 dni przed wymaganym terminem uzyskania ochrony.

Dawki przypominające zaleca się podawać co 2-5 lat. Konieczność podania dawki przypominającej należy oceniać na podstawie badań serologicznych, zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

Profilaktyka po ekspozycji (PEP)

Profilaktykę po ekspozycji należy wdrożyć jak najszybciej po kontakcie z wirusem wścieklizny. Schemat szczepienia zależy od rodzaju ekspozycji i historii szczepień pacjenta. Szczegółowe zalecenia znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego.

W trakcie profilaktyki poekspozycyjnej nie należy podawać leków immunosupresyjnych, chyba że jest to konieczne w celu leczenia innych stanów chorobowych.

Dzieci i młodzież

U dzieci i młodzieży stosuje się taką samą dawkę jak u dorosłych (1 ml).

Warto zapamiętać
  • Rabipur podaje się domięśniowo w dawce 1 ml
  • Profilaktykę poekspozycyjną należy wdrożyć jak najszybciej po kontakcie z wirusem wścieklizny

Sposób podawania

Szczepionkę Rabipur podaje się wyłącznie domięśniowo. U dorosłych i dzieci w wieku 2 lat i starszych szczepionkę należy podawać w mięsień naramienny. U dzieci poniżej 2 lat zaleca się podanie w przednio-boczną część uda.

Przed podaniem szczepionkę należy zrekonstytuować zgodnie z instrukcją zawartą w Charakterystyce Produktu Leczniczego.

Prawidłowe podanie szczepionki ma kluczowe znaczenie dla uzyskania odpowiedniej odpowiedzi immunologicznej i ochrony przed wścieklizną.

Przeciwwskazania

W przypadku profilaktyki przedekspozycyjnej przeciwwskazaniem jest stwierdzona w wywiadzie poważna nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą szczepionki. Pacjenci z ostrymi chorobami wymagającymi leczenia powinni odłożyć szczepienie do 2 tygodni po wyzdrowieniu.

W przypadku profilaktyki poekspozycyjnej, ze względu na śmiertelny charakter wścieklizny, nie ma przeciwwskazań do szczepienia, również u kobiet w ciąży.

Brak przeciwwskazań do profilaktyki poekspozycyjnej podkreśla wagę szczepienia w przypadku potencjalnego narażenia na wirusa wścieklizny.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Po podaniu szczepionki Rabipur mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Dlatego konieczne jest zapewnienie natychmiastowego dostępu do odpowiednich środków medycznych i monitorowania pacjenta po szczepieniu.

U pacjentów z ryzykiem poważnej nadwrażliwości na składniki szczepionki należy rozważyć podanie innej dostępnej szczepionki przeciw wściekliźnie.

Odnotowano rzadkie przypadki zapalenia mózgu i zespołu Guillain-Barré po podaniu szczepionki. Stosowanie kortykosteroidów w leczeniu tych działań niepożądanych może hamować odpowiedź immunologiczną na wściekliznę.

Szczepionki nie wolno podawać donaczyniowo. Niezamierzone podanie donaczyniowe może skutkować wystąpieniem uogólnionych reakcji, w tym wstrząsu.

Szczepionki nie wolno mieszać w tej samej strzykawce z innymi produktami leczniczymi. Jeśli zalecane jest podanie immunoglobuliny przeciw wściekliźnie, należy ją wstrzyknąć w miejsce oddalone od miejsca szczepienia.

Reakcje lękowe, w tym omdlenia, mogą wystąpić w związku ze szczepieniem. Ważne jest, aby szczepienie wykonywać w warunkach minimalizujących ryzyko urazu w przypadku omdlenia.

Niektóre działania niepożądane szczepionki mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Leki immunosupresyjne mogą zaburzać prawidłową odpowiedź immunologiczną na szczepionkę Rabipur. W takich przypadkach zaleca się kontrolowanie poziomu przeciwciał i ewentualne podawanie dodatkowych dawek szczepionki.

Immunoglobulinę przeciw wściekliźnie należy podawać w miejsce oddalone od miejsca szczepienia, aby uniknąć możliwej interakcji.

Rabipur można podawać jednocześnie z innymi szczepionkami inaktywowanymi, ale w oddzielne miejsca, najlepiej w przeciwległe kończyny.

Stosowanie w czasie ciąży i karmienia piersią

Nie zaobserwowano szkodliwego działania szczepionki Rabipur w trakcie ciąży. Szczepionkę można stosować u kobiet w ciąży, jeśli wymagana jest profilaktyka poekspozycyjna. W przypadku profilaktyki przedekspozycyjnej należy rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko.

Brak danych dotyczących przenikania szczepionki do mleka ludzkiego. Szczepionkę można stosować u kobiet karmiących piersią, jeśli wymagana jest profilaktyka poekspozycyjna. W przypadku profilaktyki przedekspozycyjnej należy rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane po podaniu szczepionki Rabipur to:

  • Ból w miejscu iniekcji (30-85%)
  • Stwardnienie w miejscu iniekcji (15-35%)
  • Ból głowy
  • Zawroty głowy
  • Zmęczenie
  • Złe samopoczucie
  • Gorączka

Większość odczynów w miejscu iniekcji ma łagodny lub umiarkowany przebieg i ustępuje w ciągu 24-48 godzin.

Rzadko mogą wystąpić poważniejsze działania niepożądane, takie jak reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), zapalenie mózgu czy zespół Guillain-Barré.

Pełna lista działań niepożądanych znajduje się w Charakterystyce Produktu Leczniczego.

Częstość, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u dzieci są podobne jak u dorosłych.

Właściwości farmakologiczne

Rabipur zawiera inaktywowany wirus wścieklizny (szczep Flury LEP). Minimalne ochronne miano przeciwciał przeciw wirusowi wścieklizny wynosi ≥ 0,5 j.m./ml. U zdrowych zaszczepionych osób ten poziom powinien zostać osiągnięty do 14. dnia schematu poekspozycyjnego, niezależnie od jednoczesnego podania immunoglobuliny przeciw wściekliźnie i bez względu na wiek pacjenta.

Szczepionka indukuje wytwarzanie przeciwciał neutralizujących wirusa wścieklizny, zapewniając ochronę przed zachorowaniem.

Skład

Jedna dawka (1 ml) zrekonstytuowanej szczepionki Rabipur zawiera:

  • Inaktywowany wirus wścieklizny (szczep Flury LEP) - nie mniej niż 2,5 j.m.

Szczegółowy skład, w tym substancje pomocnicze, znajduje się w Charakterystyce Produktu Leczniczego.

Rabipur jest skuteczną i bezpieczną szczepionką przeciw wściekliźnie, której stosowanie zgodnie z zaleceniami może zapobiec tej śmiertelnej chorobie. Kluczowe znaczenie ma właściwe stosowanie szczepionki, zwłaszcza w przypadku profilaktyki poekspozycyjnej.



Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Substancja czynna zawarta w lekach, które mogą być ordynowane przez pielęgniarki i położne, o których mowa w art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęniarki i położnej, oraz na które pielęgniarki i położne mają prawo wystawiać recepty.