Wyszukaj produkt

Płyn jelitowy zapobiegawczy izotoniczny Baxter

Electrolytes

inf. [roztw.]
(3,68 mg +1,27 mg +3,74 mg)/ml
1 but. 500 ml
Iniekcje
Lz
100%
-

Płyn jelitowy zapobiegawczy izotoniczny Baxter - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Płyn jelitowy zapobiegawczy izotoniczny Baxter jest wskazany w następujących przypadkach:

  • Niedobory elektrolitowe spowodowane biegunką z odwodnieniem
  • Utrata płynów przez przetoki żołądkowe, żółciowe, jelitowe i okrężnicze
  • Łagodna kwasica metaboliczna

Preparat ten jest szczególnie przydatny w uzupełnianiu niedoborów sodu, gdyż jego skład jest zbliżony do składu soku jelitowego. Należy jednak pamiętać, że mimo zawartości jonów potasu, roztwór ten nie pokrywa w pełni zapotrzebowania organizmu na ten pierwiastek.

Dawkowanie i sposób podawania

Płyn jelitowy zapobiegawczy izotoniczny Baxter podaje się wyłącznie drogą dożylną. Dawkowanie ustala się indywidualnie, biorąc pod uwagę stopień i rodzaj odwodnienia oraz aktualne stężenia elektrolitów w osoczu pacjenta.

Grupa pacjentów Typowa dawka dobowa Maksymalna szybkość wlewu
Dorośli 1000-3000 ml 10 ml/min
Dzieci Indywidualnie 4 ml/min
Niemowlęta Indywidualnie 2 ml/min

Tabela 1. Dawkowanie płynu jelitowego zapobiegawczego izotonicznego Baxter

Ważne jest, aby nie przekraczać maksymalnej szybkości wlewu dla poszczególnych grup pacjentów, co pozwoli uniknąć potencjalnych powikłań związanych ze zbyt szybkim podawaniem preparatu.

Przeciwwskazania

Stosowanie płynu jelitowego zapobiegawczego izotonicznego Baxter jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Niewydolność krążenia
  • Niewydolność nerek z bezmoczem
  • Przewodnienie
  • Ciężka kwasica metaboliczna
  • Hipernatremia
  • Hiperchloremia
  • Hiperkaliemia

Przed zastosowaniem preparatu należy dokładnie ocenić stan pacjenta i wykluczyć powyższe przeciwwskazania, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas podawania płynu jelitowego zapobiegawczego izotonicznego Baxter konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów gospodarki wodno-elektrolitowej pacjenta. W szczególności należy kontrolować:

  • Hematokryt
  • Jonogram
  • Ilość wydalanego moczu

Regularna ocena tych parametrów pozwoli na odpowiednie dostosowanie terapii i uniknięcie potencjalnych powikłań związanych z zaburzeniami równowagi elektrolitowej.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Płyn jelitowy zapobiegawczy izotoniczny Baxter może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu:

  • Glikozydów nasercowych
  • Antagonistów aldosteronu
  • Diuretyków oszczędzających potas
  • Aminoglikozydów
  • Leków antycholinergicznych
  • Niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ)

Ponadto, ryzyko wystąpienia nadmiaru sodu może się nasilać przy równoczesnym podawaniu leków zatrzymujących sód, takich jak NLPZ, leki blokujące receptory α-adrenergiczne oraz karbenoksolon.

W przypadku konieczności domieszania innych leków do płynu jelitowego zapobiegawczego izotonicznego Baxter, należy zwrócić szczególną uwagę na wartość pH oraz stężenie jonów sodu, chloru i potasu. Można podawać wyłącznie leki, które nie wykazują niezgodności fizycznych ani chemicznych z preparatem.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Brak jest dostępnych danych dotyczących przeciwwskazań do stosowania płynu jelitowego zapobiegawczego izotonicznego Baxter w ciąży i w okresie karmienia piersią. Jednakże, jak w przypadku każdego leku, decyzja o jego zastosowaniu powinna być podjęta po dokładnej analizie potencjalnych korzyści i ryzyka dla matki i dziecka.

Działania niepożądane

Podczas stosowania płynu jelitowego zapobiegawczego izotonicznego Baxter mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Przewodnienie
  • Niewydolność krążenia (przy zbyt szybkim podawaniu)
  • Obrzęk płuc
  • Obrzęki obwodowe
  • Hipernatremia
  • Hiperkaliemia
  • Hiperchloremia
  • Podrażnienie żył
  • Zakrzepowe zapalenie żył w miejscu wkłucia

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z zaburzeniami czynności układu krążenia, gdyż są oni bardziej narażeni na wystąpienie powikłań związanych ze zbyt szybkim podawaniem preparatu.

Przedawkowanie

Ostre zatrucia płynem jelitowym zapobiegawczym izotonicznym Baxter są rzadko spotykane. Jednakże, w przypadku przedawkowania lub zbyt szybkiego podawania mogą wystąpić następujące objawy:

  • Niewydolność krążenia
  • Obrzęk płuc
  • Obrzęki obwodowe

W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe. W przypadku obrzęku płuc zaleca się podanie furosemidu dożylnie w dawce 100-200 mg.

Warto zauważyć, że podawanie nadmiaru sodu może doprowadzić do zmniejszenia poziomu litu w surowicy, co może mieć znaczenie u pacjentów przyjmujących preparaty litu.

Skład

Płyn jelitowy zapobiegawczy izotoniczny Baxter zawiera w 1 ml roztworu:

  • 5,50 mg chlorku sodu
  • 0,45 mg chlorku potasu
  • 6,80 mg sodu octanu trójwodnego

Skład ten zapewnia izotoniczność roztworu i jego podobieństwo do składu soku jelitowego, co czyni go szczególnie przydatnym w uzupełnianiu niedoborów elektrolitowych.

Warto zapamiętać:
  • Płyn jelitowy zapobiegawczy izotoniczny Baxter jest szczególnie przydatny w uzupełnianiu niedoborów sodu.
  • Podczas podawania preparatu konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów gospodarki wodno-elektrolitowej pacjenta.

Płyn jelitowy zapobiegawczy izotoniczny Baxter jest cennym narzędziem w terapii zaburzeń elektrolitowych, szczególnie w przypadkach związanych z utratą płynów przez przewód pokarmowy. Jego skład zbliżony do soku jelitowego pozwala na efektywne uzupełnianie niedoborów elektrolitowych, zwłaszcza sodu. Jednakże, stosowanie tego preparatu wymaga ścisłego monitorowania stanu pacjenta i dostosowywania dawkowania do indywidualnych potrzeb, co pozwala na maksymalizację korzyści terapeutycznych przy jednoczesnym minimalizowaniu ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.


Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Substancja czynna zawarta w lekach, które mogą być ordynowane przez pielęgniarki i położne, o których mowa w art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęniarki i położnej, oraz na które pielęgniarki i położne mają prawo wystawiać recepty.
cookie icon

Nasza strona używa plików cookies, czyli ciasteczek.
Do czego są one potrzebne mogą dowiedzieć się Państwo tutaj
Korzystając ze strony, wyrażają Państwo zgodę na używanie ciasteczek (cookies). Ustawienia dotyczące przechowywania ciasteczek można zmienić w swojej przeglądarce.

Oświadczenie

Wejście do serwisu dla lekarzy i farmaceutów wymaga potwierdzenia oświadczenia widocznego na stronie. Jeśli nie spełniasz wymienionych warunków, kliknij przycisk Pomiń.