Wyszukaj produkt

Privigen

Immunoglobulin human

inf. doż. [roztw.]
100 mg/ml
1 fiol. 50 ml
Iniekcje
Rx-z
CHB
1717,20
(1)
bezpł.
Privigen
inf. doż. [roztw.]
100 mg/ml
1 fiol. 100 ml
Iniekcje
Rx-z
CHB
3434,40
(1)
bezpł.
Privigen
inf. doż. [roztw.]
100 mg/ml
1 fiol. 200 ml
Iniekcje
Rx-z
CHB
6868,80
(1)
bezpł.
Privigen
inf. doż. [roztw.]
100 mg/ml
1 fiol. 25 ml
Iniekcje
Rx-z
CHB
858,60
(1)
bezpł.
Privigen
inf. doż. [roztw.]
100 mg/ml
1 fiol. 400 ml
Iniekcje
Rx-z
CHB
13737,60
(2)
bezpł.

Privigen - Immunoglobulina ludzka normalna do podania dożylnego

Wskazania do stosowania

Privigen jest wskazany w leczeniu zastępczym u dorosłych oraz dzieci i młodzieży (0-18 lat) w następujących przypadkach:

  • Zespoły pierwotnego niedoboru odporności (PID) z zaburzeniem produkcji przeciwciał
  • Hipogammaglobulinemia i nawracające zakażenia bakteryjne u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową, u których profilaktyczna antybiotykoterapia była nieskuteczna
  • Hipogammaglobulinemia i nawracające zakażenia bakteryjne u pacjentów ze szpiczakiem mnogim w fazie plateau, którzy nie reagują na szczepionkę pneumokokową
  • Hipogammaglobulinemia u pacjentów po zabiegu przeszczepienia allogenicznych komórek macierzystych (HSCT)
  • Wrodzony AIDS z nawracającymi zakażeniami bakteryjnymi

Privigen jest również wskazany w immunomodulacji u dorosłych oraz dzieci i młodzieży (0-18 lat) w następujących przypadkach:

  • Pierwotna małopłytkowość u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem krwawienia lub przed zabiegiem chirurgicznym w celu zwiększenia liczby płytek krwi
  • Zespół Guillaina-Barrégo
  • Choroba Kawasaki

Zastosowanie Privigenu w leczeniu zastępczym pozwala na uzupełnienie niedoborów przeciwciał i poprawę odporności pacjentów z zaburzeniami produkcji immunoglobulin. W przypadku wskazań immunomodulacyjnych, lek wywiera działanie regulujące na układ odpornościowy.

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie preparatem Privigen powinno być rozpoczęte i monitorowane pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu niedoborów odporności. Dawkowanie jest zindywidualizowane i zależy od wskazania oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta.

Leczenie zastępcze w zespołach pierwotnego niedoboru odporności (PID):
Etap leczenia Dawka Częstotliwość
Dawka początkowa 0,4-0,8 g/kg mc. Jednorazowo
Dawka podtrzymująca ≥0,2 g/kg mc. Co 3-4 tygodnie

Schemat dawkowania w leczeniu zastępczym PID

Celem leczenia jest osiągnięcie minimalnego stężenia IgG w surowicy wynoszącego co najmniej 5-6 g/l. Uzyskanie równowagi wymaga 3-6 miesięcy od rozpoczęcia terapii. Typowa dawka miesięczna wynosi 0,2-0,8 g/kg mc. Stężenia minimalne należy regularnie monitorować i oceniać w kontekście odpowiedzi klinicznej pacjenta.

Dawkowanie w innych wskazaniach:
  • Hipogammaglobulinemia w przewlekłej białaczce limfatycznej, szpiczaku mnogim, wrodzonym AIDS: 0,2-0,4 g/kg mc. co 3-4 tygodnie
  • Hipogammaglobulinemia po HSCT: 0,2-0,4 g/kg mc. co 3-4 tygodnie (minimalne stężenie IgG >5 g/l)
  • Pierwotna małopłytkowość immunologiczna (ITP):
    • 0,8-1 g/kg mc. w 1. dniu, możliwe powtórzenie w ciągu 3 dni lub
    • 0,4 g/kg mc./dobę przez 2-5 dni
  • Zespół Guillaina-Barrégo: 0,4 g/kg mc./dobę przez 5 dni
  • Choroba Kawasaki: 1,6-2,0 g/kg mc. w dawkach podzielonych przez 2-5 dni lub 2,0 g/kg mc. jednorazowo (+ ASA)

Dawkowanie u dzieci i młodzieży (0-18 lat) jest analogiczne do dawkowania u dorosłych, przy czym dawka jest dostosowywana do masy ciała i odpowiedzi klinicznej.

Sposób podawania:

Privigen podaje się dożylnie. Początkowa szybkość infuzji wynosi 0,3 ml/kg mc./godz. przez około 30 minut. Przy dobrej tolerancji, szybkość można stopniowo zwiększać do maksymalnie 4,8 ml/kg mc./godz. U pacjentów z PID dobrze tolerujących infuzję, można rozważyć zwiększenie szybkości do 7,2 ml/kg mc./godz.

Kluczowe jest dostosowanie szybkości infuzji do indywidualnej tolerancji pacjenta i monitorowanie pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie na początku leczenia.

Warto zapamiętać
  • Privigen zawiera 100 mg immunoglobuliny ludzkiej normalnej w 1 ml roztworu
  • Leczenie należy rozpoczynać i monitorować pod nadzorem lekarza doświadczonego w terapii niedoborów odporności

Przeciwwskazania

Stosowanie preparatu Privigen jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Nadwrażliwość na immunoglobuliny ludzkie, szczególnie u pacjentów z przeciwciałami przeciwko IgA
  • Pacjenci z hiperprolinemią

Przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie ocenić historię alergii pacjenta oraz poziom przeciwciał anty-IgA, aby zminimalizować ryzyko reakcji nadwrażliwości.

Interakcje z innymi lekami

Podanie Privigenu może wpływać na skuteczność szczepionek zawierających żywe atenuowane wirusy. Efekt ten może utrzymywać się od 6 tygodni do 3 miesięcy po podaniu immunoglobuliny. W przypadku szczepionki przeciwko odrze, okres ten może wydłużyć się nawet do roku.

  • Należy zachować odstęp co najmniej 3 miesięcy między podaniem Privigenu a szczepieniem żywymi atenuowanymi wirusami
  • W przypadku szczepienia przeciwko odrze, zaleca się kontrolę poziomu przeciwciał

Świadomość tych interakcji jest kluczowa dla zapewnienia skuteczności zarówno leczenia immunoglobulinami, jak i programu szczepień pacjenta.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Bezpieczeństwo stosowania Privigenu w ciąży nie zostało jednoznacznie określone w kontrolowanych badaniach klinicznych. Należy zachować ostrożność przy podawaniu leku kobietom w ciąży i karmiącym piersią.

  • Immunoglobuliny przenikają przez łożysko, szczególnie w trzecim trymestrze ciąży
  • Dotychczasowe doświadczenia kliniczne nie wskazują na szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, płód czy noworodka
  • Immunoglobuliny przenikają do mleka matki i mogą zapewniać dodatkową ochronę immunologiczną dla noworodka

Decyzja o stosowaniu Privigenu u kobiet w ciąży lub karmiących piersią powinna być podjęta po starannym rozważeniu potencjalnych korzyści i ryzyka, z uwzględnieniem indywidualnej sytuacji klinicznej pacjentki.

Przedawkowanie

Przedawkowanie Privigenu może prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym:

  • Nadmiernego obciążenia płynami organizmu
  • Zwiększonej lepkości krwi

Szczególnie narażeni są pacjenci z grup ryzyka, w tym osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci z niewydolnością nerek. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i monitorować stan pacjenta pod kątem objawów przeciążenia układu krążenia i zaburzeń hemodynamicznych.

Mechanizm działania

Privigen zawiera immunoglobulinę ludzką normalną, która charakteryzuje się szerokim spektrum przeciwciał IgG występujących w populacji. Preparat jest otrzymywany z puli osocza od co najmniej 1000 dawców, co zapewnia różnorodność przeciwciał.

W leczeniu zastępczym, Privigen uzupełnia niedobory IgG, przywracając ich stężenie do wartości prawidłowych. W przypadku wskazań immunomodulacyjnych, mechanizm działania nie jest w pełni wyjaśniony, ale obejmuje modulację odpowiedzi immunologicznej.

Rozkład podklas IgG w preparacie Privigen jest zbliżony do fizjologicznego rozkładu w osoczu zdrowego człowieka, co przyczynia się do jego skuteczności w różnorodnych wskazaniach klinicznych.

Podsumowanie

Privigen jest wszechstronnym preparatem immunoglobulin, stosowanym zarówno w leczeniu zastępczym niedoborów odporności, jak i w terapii immunomodulacyjnej. Jego skuteczność i bezpieczeństwo zostały potwierdzone w licznych wskazaniach klinicznych. Kluczowe dla powodzenia terapii jest indywidualne dostosowanie dawkowania oraz ścisłe monitorowanie pacjenta, szczególnie na początku leczenia. Świadomość potencjalnych interakcji z żywymi szczepionkami oraz ostrożność w stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią są istotnymi aspektami bezpiecznego stosowania tego leku.



Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.