Wyszukaj produkt

Polhumin® N

Insulin isophanic human

inj. [zaw.]
100 j.m./ml
5 wkł. 3 ml
Iniekcje
Rx
100%
100,89
(1)
3,40
(2)
bezpł.
(3)
bezpł.
DZ (4)
bezpł.

Polhumin® N - Charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Polhuleczeniu cukrzycy wymagającej insulinoterapii. Preparat zawiera biosyntetyczną insulinę ludzką o pośrednim czasie działania, co czyni go odpowiednim do kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 1 i 2.

Lek ten jest szczególnie przydatny w schematach insulinoterapii wymagających utrzymania stabilnego poziomu insuliny przez dłuższy czas, np. w terapii podstawowej lub w połączeniu z insulinami szybkodziałającymi.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Polhuminu® N jest ściśle indywidualne i zależy od wielu czynników, takich jak:

  • Wiek pacjenta
  • Aktywność fizyczna
  • Stan zdrowia (np. funkcja nerek)
  • Stosowanie innych leków

Precyzyjne ustalenie dawki wymaga regularnego monitorowania stężenia glukozy we krwi i w moczu. Lekarz powinien dostosowywać dawkę na podstawie tych pomiarów oraz ogólnego stanu pacjenta.

Uwaga: Zmiana rodzaju insuliny (np. z mieszanej wieprzowo-wołowej na ludzką) lub producenta może wymagać modyfikacji dawkowania. Proces ten powinien odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską.

Sposób podawania:
  • Podstawowa droga podania: podskórnie
  • Alternatywne drogi (w uzasadnionych klinicznie przypadkach): domięśniowo lub dożylnie

Zalecane miejsca iniekcji podskórnych:

  • Okolica brzucha
  • Pośladki
  • Uda
  • Górna część ramienia

Ważne: Należy regularnie zmieniać miejsca wstrzyknięć w obrębie jednego obszaru anatomicznego, aby uniknąć lipodystrofii. Zaleca się, aby to samo miejsce nie było wykorzystywane częściej niż raz w miesiącu.

Szczególne grupy pacjentów:
Grupa pacjentów Zalecenia dotyczące dawkowania
Dzieci Dążyć do normoglikemii. Preferowana insulinoterapia czynnościowa.
Pacjenci z niewydolnością wątroby i nerek Zmniejszyć dawkę ze względu na wydłużony T0,5 i zwiększone stężenie insuliny we krwi.
Pacjenci w podeszłym wieku (>70 lat) Nie dążyć do normoglikemii. Zalecany algorytm 2 wstrzyknięć/dobę.
Pacjenci z otyłością Może być konieczne zwiększenie dawki insuliny.

Tabela 1. Zalecenia dotyczące dawkowania Polhuminu® N w szczególnych grupach pacjentów

Indywidualizacja dawkowania Polhuminu® N jest kluczowa dla osiągnięcia optymalnej kontroli glikemii. Regularne monitorowanie stężenia glukozy i dostosowywanie dawki pod nadzorem lekarza są niezbędne dla bezpiecznej i skutecznej terapii.

Przygotowanie i podawanie leku

Przed każdym użyciem Polhuminu® N należy dokładnie wymieszać zawartość wkładu:

  1. Obrócić wkład 10 razy do góry i na dół.
  2. Obserwować swobodne przemieszczanie się szklanej kulki między końcami wkładu.
  3. Kontynuować mieszanie do uzyskania jednorodnej, mętnej lub mlecznej zawiesiny.

Technika wstrzyknięcia:

  1. Uchwycić fałd skóry między dwoma palcami.
  2. Wbić igłę pod kątem około 45°.
  3. Wstrzyknąć insulinę podskórnie.
  4. Wyciągnąć igłę i delikatnie ucisnąć miejsce wstrzyknięcia przez kilka sekund.

Prawidłowe przygotowanie i podanie Polhuminu® N jest kluczowe dla zapewnienia odpowiedniej absorpcji leku i uniknięcia potencjalnych powikłań związanych z nieprawidłową techniką iniekcji.

Przeciwwskazania

Stosowanie Polhuminu® N jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na insulinę ludzką lub którykolwiek ze składników preparatu (chyba że jest to część programu odczulania).
  • Hipoglikemia.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas terapii Polhuminem® N należy zwrócić szczególną uwagę na następujące aspekty:

  • Konieczność systematycznej kontroli glikemii i okresowego oznaczania HbA1c.
  • Dostosowanie dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek.
  • Zwiększone ryzyko hipoglikemii u pacjentów z niedoczynnością przysadki i nadnerczy.
  • Potrzeba konsultacji lekarskiej przed podróżą do innej strefy czasowej.
  • Możliwość wystąpienia znacznych wahań glikemii w sytuacjach stresowych i chorobowych.

Hipoglikemia: Może wystąpić przy zbyt dużej dawce insuliny, opóźnieniu lub pominięciu posiłku, zwiększonej aktywności fizycznej lub szybszym wchłanianiu insuliny (np. podczas opalania).

Hiperglikemia: Może być spowodowana nieprzestrzeganiem diety, niewłaściwą insulinoterapią, zwiększonym zapotrzebowaniem na insulinę lub przyjmowaniem niektórych leków (np. doustnych środków antykoncepcyjnych, glikokortykosteroidów).

Ścisłe monitorowanie glikemii i indywidualizacja terapii są kluczowe dla minimalizacji ryzyka wystąpienia hipoglikemii i hiperglikemii podczas leczenia Polhuminem® N.

Warto zapamiętać
  • Polhumin® N to biosyntetyczna insulina ludzka o pośrednim czasie działania, stosowana w leczeniu cukrzycy wymagającej insulinoterapii.
  • Dawkowanie jest ściśle indywidualne i wymaga regularnego monitorowania glikemii oraz dostosowywania pod nadzorem lekarza.

Interakcje lekowe

Polhumin® N może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, wpływając na jego działanie hipoglikemizujące:

Leki nasilające działanie hipoglikemizujące insuliny:

  • β-adrenolityki (np. propranolol)
  • Inhibitory MAO
  • Salicylany
  • Analogi somatostatyny (np. oktreotyd)
  • Alkohol etylowy

Leki osłabiające działanie insuliny:

  • Estrogeny (w tym doustne środki antykoncepcyjne, hormonalna terapia zastępcza)
  • Hormony tarczycy
  • Związki litu
  • Danazol
  • Środki sympatykomimetyczne (np. epinefryna, terbutalina)
  • Kwas nikotynowy
  • Glikokortykosteroidy
  • Fenytoina

Uwaga: Doustne leki przeciwcukrzycowe mogą zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę.

Znajomość potencjalnych interakcji lekowych jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania Polhuminu® N. Lekarz powinien uwzględnić wszystkie przyjmowane przez pacjenta leki przy ustalaniu dawkowania insuliny.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Ciąża:

  • Zarówno hipoglikemia, jak i hiperglikemia mogą zwiększać ryzyko uszkodzenia i śmierci płodu.
  • Należy dążyć do uzyskania prawidłowych wartości glikemii u kobiet w wieku rozrodczym.
  • Insulina nie przenika przez łożysko.
  • Zapotrzebowanie na insulinę zmienia się w trakcie ciąży: zmniejsza się w I trymestrze, zwiększa w II i III trymestrze (około dwukrotnie w porównaniu do okresu przed ciążą).

Karmienie piersią:

  • Insulina nie przenika do mleka matki.
  • Pacjentki leczone Polhuminem® N mogą karmić piersią.
  • Często konieczna jest zmiana dawki insuliny w okresie laktacji.

Stosowanie Polhuminu® N w ciąży i podczas karmienia piersią jest możliwe i często konieczne, ale wymaga ścisłego monitorowania i dostosowywania dawek pod nadzorem lekarza.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem Polhuminu® N obejmują:

  • Hipoglikemia: najczęstsze powikłanie insulinoterapii
  • Reakcje w miejscu podania: zaczerwienienie, obrzęk, świąd, ból, krwiak (zwykle przemijające)
  • Zaburzenia skóry: lipodystrofia, hipertrofia w miejscu wstrzyknięcia
  • Reakcje alergiczne: miejscowe lub uogólnione (bardzo rzadko)

Uwaga: Uogólnione reakcje uczuleniowe mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.

Monitorowanie pacjenta pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie hipoglikemii, jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania Polhuminu® N. Edukacja pacjenta w zakresie rozpoznawania i reagowania na objawy niepożądane jest niezbędna.

Przedawkowanie

Przedawkowanie Polhuminu® N może prowadzić do hipoglikemii. Postępowanie zależy od nasilenia objawów:

  • Lekka i umiarkowana hipoglikemia: natychmiastowe spożycie 15-20 g węglowodanów (np. 2-5 kostek cukru rozpuszczonych w wodzie)
  • Ciężka hipoglikemia (utrata przytomności):
    • Podanie 1 mg glukagonu podskórnie lub domięśniowo
    • Alternatywnie: dożylne podanie glukozy
    • Po odzyskaniu przytomności: doustne podanie węglowodanów

Uwaga: Pacjentowi nieprzytomnemu nie wolno podawać niczego doustnie ze względu na ryzyko zachłyśnięcia.

Szybkie rozpoznanie i właściwe postępowanie w przypadku przedawkowania Polhuminu® N jest kluczowe dla zapobiegania poważnym powikłaniom hipoglikemii. Edukacja pacjenta i jego otoczenia w tym zakresie jest niezbędna.

Mechanizm działania

Polhumin® N zawiera biosyntetyczną insulinę ludzką o pośrednim czasie działania. Mechanizm działania obejmuje:

  • Wiązanie ze specyficznymi receptorami na powierzchni komórek insulinowrażliwych (głównie wątroba, mięśnie, tkanka tłuszczowa)
  • Hamowanie wytwarzania glukozy w wątrobie (glukogenolizy i glukoneogenezy)
  • Nasilenie transportu glukozy do komórek mięśniowych i tłuszczowych
  • Hamowanie lipolizy i pobudzanie syntezy kwasów tłuszczowych
  • Stymulacja syntezy białek i hamowanie ich rozpadu

Zrozumienie mechanizmu działania Polhuminu® N pozwala na lepsze przewidywanie jego efektów terapeutycznych oraz potencjalnych interakcji z innymi lekami i procesami metabolicznymi.

Skład preparatu

Polhumin® N jest dostępny w postaci zawiesiny do wstrzykiwań:

  • 1 ml zawiesiny zawiera 100 j.m. biosyntetycznej, wysokooczyszczonej insuliny ludzkiej izofanowej
  • Insulina jest otrzymywana metodą rekombinacji DNA z bakterii Escherichia coli
  • 1 wkład do wstrzykiwacza zawiera 3 ml zawiesiny (300 j.m. insuliny izofanowej)

Polhumin® N to nowoczesny preparat insuliny ludzkiej o wysokiej czystości i standaryzowanym stężeniu, co zapewnia przewidywalność działania i minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych.


1) Cukrzyca
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Kobiety w ciąży
4) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia


Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Lek u palaczy (także biernych) może wchodzić w interakcje z nikotyną.