Polfergan - charakterystyka leku dla lekarzy
Wskazania do stosowania
Polfergan jest lekiem stosowanym w następujących wskazaniach:
- Leczenie objawowe ostrych odczynów alergicznych skóry przebiegających z nasilonym świądem
- Reakcje poprzetoczeniowe
- Nudności, wymioty i zawroty głowy
- Choroba lokomocyjna
- Krótkotrwałe leczenie bezsenności i niepokoju
- Okres pooperacyjny
Lek wykazuje działanie przeciwhistaminowe, przeciwwymiotne, uspokajające i nasenne, co uzasadnia jego zastosowanie w powyższych wskazaniach.
Dawkowanie i sposób podawania
Grupa wiekowa | Wskazanie | Dawkowanie |
---|---|---|
Dorośli | Reakcje alergiczne | 25 ml jednorazowo przed snem, maks. 50 ml/dobę w 2-3 dawkach podzielonych |
Działanie przeciwwymiotne | 12-25 ml co 6-8 h | |
Działanie uspokajające | 25 ml wieczorem, przed snem | |
Dzieci >2 lat | Reakcje alergiczne | 0,125 mg/kg mc. co 6-8 h lub 0,5 mg/kg mc. przed snem |
Działanie przeciwwymiotne | 0,25-0,5 mg/kg mc. co 6-8 h | |
Nudności i zawroty głowy | 0,5 mg/kg mc. co 12 h |
Uwaga: 1 łyżeczka = 5 ml. Nie należy przekraczać dawki dla dorosłych. Produktu nie należy stosować u dzieci poniżej 2 roku życia.
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta, nasilenia objawów oraz odpowiedzi na leczenie. Ważne jest przestrzeganie zalecanego schematu dawkowania i nieprzekraczanie maksymalnych dawek dobowych.
Przeciwwskazania
Stosowanie leku Polfergan jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na prometazynę, inne pochodne fenotiazyny lub którąkolwiek substancję pomocniczą
- Stany zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego
- Śpiączka
- Wiek poniżej 2 lat
- Ostatni trymestr ciąży
- Okres karmienia piersią
- Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO oraz przez 14 dni po ich odstawieniu
Przed zastosowaniem leku należy dokładnie zebrać wywiad w kierunku powyższych przeciwwskazań oraz ocenić potencjalne ryzyko i korzyści wynikające z terapii.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania leku Polfergan należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:
- Astma, zapalenie oskrzeli, rozstrzenie oskrzeli - lek może powodować zagęszczenie wydzieliny płucnej i utrudniać odkrztuszanie
- Ciężka choroba naczyń wieńcowych
- Jaskra z wąskim kątem przesączania
- Padaczka
- Niewydolność wątroby i nerek
- Zatrzymanie moczu
- Rozrost gruczołu krokowego
- Zwężenie szyi pęcherza moczowego lub niedrożność odźwiernika dwunastnicy
Prometazyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży z objawami zespołu Reye'a. Lek może maskować objawy ototoksyczności oraz opóźniać diagnozę niedrożności jelit lub zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego.
U pacjentów w podeszłym wieku istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu nerwowego. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu węglowodanów oraz cukrzycą ze względu na zawartość sacharozy w syropie.
Warto zapamiętać
- Polfergan może powodować senność i zaburzenia koncentracji - nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas terapii
- Lek nie powinien być stosowany dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Polfergan wchodzi w istotne interakcje z następującymi grupami leków:
- Leki hamujące czynność OUN (alkohol, barbiturany, leki nasenne, uspokajające, przeciwhistaminowe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) - nasilenie działania sedatywnego
- Leki przeciwcholinergiczne i przeciwnadciśnieniowe - nasilenie działania
- Inhibitory MAO - przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Prometazyna może wpływać na wyniki immunologicznych testów ciążowych oraz testów skórnych z użyciem histaminy. Należy przerwać stosowanie leku na co najmniej 72 godziny przed wykonaniem testów skórnych.
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Polfergan jest przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. W pozostałych okresach ciąży lek należy stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności, po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka.
Działania niepożądane
Najczęściej występujące działania niepożądane obejmują:
- Senność, zawroty głowy, zmęczenie
- Niepokój, bóle głowy, koszmary senne, dezorientacja
- Objawy antycholinergiczne (niewyraźne widzenie, suchość w jamie ustnej, zatrzymanie moczu)
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (brak łaknienia, podrażnienie żołądka)
- Reakcje skórne (pokrzywka, wysypka, świąd)
- Zaburzenia ze strony układu krążenia (kołatania serca, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca)
Rzadziej obserwuje się objawy pozapiramidowe, skurcze mięśni, ruchy mimowolne głowy i twarzy. Do rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych należą: anafilaksja, żółtaczka, zaburzenia hematologiczne (w tym niedokrwistość hemolityczna) oraz reakcje nadwrażliwości na światło.
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania różnią się u dzieci i dorosłych:
- Dzieci: pobudzenie, ataksja, brak koordynacji ruchów, atetoza, omamy
- Dorośli: senność, śpiączka
- Objawy wspólne: drgawki, tachykardia, rzadko depresja oddechowa
W przypadku przedawkowania należy wywołać wymioty (ipekakuana) lub wykonać płukanie żołądka. Leczenie wspomagające polega na podtrzymywaniu czynności układu oddechowego i krążenia. W razie wystąpienia drgawek stosuje się diazepam lub inny odpowiedni lek przeciwdrgawkowy.
Właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne
Prometazyna, substancja czynna leku Polfergan, jest pochodną fenotiazyny o działaniu antagonistycznym wobec receptorów H1. Wykazuje działanie:
- Przeciwhistaminowe
- Nasenne
- Przeciwwymiotne
- Przeciwcholinergiczne
W dawkach terapeutycznych prometazyna nie wpływa istotnie na układ krążenia oraz nie wykazuje działania neuroleptycznego ani antypsychotycznego. Jej budowa chemiczna różni się od pochodnych fenotiazyny stosowanych jako leki antypsychotyczne.
Skład jakościowy i ilościowy
5 ml syropu Polfergan zawiera 5 mg prometazyny chlorowodorku jako substancję czynną.
Znajomość pełnej charakterystyki leku Polfergan jest kluczowa dla jego bezpiecznego i skutecznego stosowania w praktyce klinicznej. Należy zawsze indywidualnie ocenić potencjalne korzyści i ryzyko związane z terapią, uwzględniając stan kliniczny pacjenta oraz możliwe interakcje z innymi stosowanymi lekami.