Paracetamol Aflofarm
Paracetamol
Paracetamol Aflofarm - charakterystyka leku dla lekarzy
Wskazania do stosowania
Paracetamol Aflofarm jest wskazany w leczeniu dolegliwości bólowych różnego pochodzenia oraz w stanach gorączkowych. Szczegółowe wskazania obejmują:
- Bóle głowy
- bkowaniem u dzieci
- Bóle mięśniowe, stawowe i kostne
- Bolesne miesiączkowanie
- Bóle pooperacyjne (po zabiegach chirurgicznych lub stomatologicznych)
- Gorączka w przebiegu przeziębienia i grypy
Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe oraz słabe działanie przeciwzapalne, co czyni go skutecznym lekiem pierwszego wyboru w wielu schorzeniach.
Dawkowanie i sposób podawania
Paracetamol Aflofarm dostępny jest w postaci czopków w trzech dawkach: 125 mg, 250 mg i 500 mg. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i masy ciała:
Grupa wiekowa | Dawkowanie | Maksymalna dawka dobowa |
---|---|---|
Dzieci 3 m-ce - 1 rok | 10 mg/kg m.c. co najmniej co 6h | 65 mg/kg m.c. |
Dzieci 1-6 lat | 1-2 czopki 125 mg | 65 mg/kg m.c. |
Dzieci 7-12 lat | 1 czopek 250 mg do 4x/dobę, nie częściej niż co 4h | 65 mg/kg m.c. |
Dorośli i dzieci od 12 lat | 1 czopek 500 mg 4-6x/dobę, nie częściej niż co 4h | 4 g |
Uwaga: U dzieci poniżej 2 lat stosowanie powinno być zalecone przez lekarza. Nie należy stosować leku u dzieci dłużej niż 3 dni bez konsultacji lekarskiej.
U dorosłych, bez porozumienia z lekarzem, nie należy stosować paracetamolu dłużej niż: 10 dni w przypadku dolegliwości bólowych, 3 dni w przypadku gorączki i 2 dni w przypadku objawów przeziębienia.
Przeciwwskazania
Stosowanie paracetamolu Aflofarm jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na paracetamol lub którykolwiek ze składników leku
- Ciężka niewydolność nerek i/lub wątroby
- Choroba alkoholowa
- Wirusowe zapalenie wątroby
Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu paracetamolu u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek lub wątroby oraz u osób regularnie spożywających alkohol.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem paracetamolu należy upewnić się, czy pacjent nie przyjmuje innych leków zawierających tę substancję czynną, aby uniknąć ryzyka przedawkowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na następujące kwestie:
- Zakaz spożywania alkoholu podczas terapii paracetamolem ze względu na ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby
- Ostrożne stosowanie u pacjentów uczulonych na kwas acetylosalicylowy (ASA)
- Ryzyko hemolizy u osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej
- Możliwość wpływu na wyniki badań laboratoryjnych (czas protrombinowy, stężenie glukozy we krwi, poziom aminotransferazy alaninowej)
Paracetamol nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Warto zapamiętać
- Maksymalna dawka dobowa paracetamolu dla dorosłych wynosi 4 g
- U dzieci nie należy stosować paracetamolu dłużej niż 3 dni bez konsultacji z lekarzem
Interakcje z innymi lekami
Paracetamol może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi przy jego stosowaniu:
- Metoklopramid przyspiesza wchłanianie paracetamolu
- Leki opóźniające opróżnianie żołądka (np. propantelina) mogą opóźniać wchłanianie paracetamolu
- Leki indukujące enzymy wątrobowe (np. fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna) mogą zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby
- Paracetamol może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny i indandionu
- Długotrwałe stosowanie paracetamolu z NLPZ zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek
- Jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO może wywołać stan pobudzenia i wysoką gorączkę
- Kofeina nasila przeciwbólowe działanie paracetamolu
Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu paracetamolu z zydowudyną (AZT) ze względu na możliwość nasilenia toksycznego działania na szpik kostny.
Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią
Paracetamol przenika przez łożysko, jednak dotychczasowe badania nie wykazały niekorzystnego wpływu na płód przy stosowaniu zalecanych dawek. Lek przenika do mleka kobiecego w małych ilościach. Paracetamol może być stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią w razie zdecydowanej konieczności, po konsultacji z lekarzem.
Działania niepożądane
Paracetamol jest lekiem stosunkowo bezpiecznym, jednak mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
- Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej (rzadko): świąd, pokrzywka, wysypka, rumień, obrzęk naczynioruchowy
- Zaburzenia naczyniowe (rzadko): obniżenie ciśnienia tętniczego krwi
- Zaburzenia układu oddechowego (rzadko): napad astmy oskrzelowej, duszność
- Zaburzenia krwi i układu chłonnego (bardzo rzadko): granulocytopenia, agranulocytoza, małopłytkowość, methemoglobinemia
- Zaburzenia żołądka i jelit (rzadko): nudności, wymioty
- Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych (rzadko): objawy uszkodzenia wątroby
- Zaburzenia nerek i dróg moczowych (bardzo rzadko): kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych, ostra niewydolność nerek
- Zaburzenia układu immunologicznego (bardzo rzadko): reakcje nadwrażliwości
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wymienionych objawów należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.
Przedawkowanie
Przedawkowanie paracetamolu może prowadzić do poważnego uszkodzenia wątroby. Pierwsze objawy mogą wystąpić w ciągu kilku do kilkunastu godzin i obejmują: nudności, wymioty, nadmierne pocenie się, senność i ogólne osłabienie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy:
- Podać doustnie 60-100 g węgla aktywowanego
- Oznaczyć stężenie paracetamolu we krwi
- W przypadku wysokiego stężenia lub braku możliwości jego oznaczenia, wdrożyć leczenie odtrutkami (metionina, acetylocysteina)
Leczenie zatrucia paracetamolem powinno odbywać się w warunkach szpitalnych, najlepiej na oddziale intensywnej terapii.
Skład
Substancją czynną leku jest paracetamol. Jeden czopek zawiera odpowiednio 125 mg, 250 mg lub 500 mg paracetamolu.
Paracetamol Aflofarm to skuteczny i bezpieczny lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, który przy prawidłowym stosowaniu może przynieść znaczącą ulgę pacjentom z różnymi dolegliwościami bólowymi i stanami gorączkowymi. Należy jednak pamiętać o przestrzeganiu zalecanego dawkowania i monitorowaniu potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie u pacjentów z grupy ryzyka.