Oxytocin-Richter - charakterystyka produktu leczniczego dla lekarzy
Wskazania do stosowania
Oksytocyna jest stosowana do inicjacji lub wzmocnienia skurczów macicy w następujących sytuacjach klinicznych:
- Indukcja porodu, gdy termin porodu nadszedł lub jest bliski, szczególnie w przypadkach:
- Nadciśnienia tętniczego (np. stan przedrzucawkowy, rzucawka)
- Chorób sercowo-naczyniowych i nerkowych
- Erytroblastozy płodu
- Cukrzycy matki lub ciążowej
- Krwawienia przedporodowego
- Przedwczesnego pęknięcia pęcherza płodowego bez samoistnej akcji porodowej
- Rutynowa indukcja porodu w ciążach przenoszonych (>42 tygodnie)
- Indukcja porodu w przypadku śmierci wewnątrzmacicznej płodu lub opóźnienia wzrostu płodu
- Przyspieszenie akcji porodowej w I i II okresie porodu przy przedłużającym się porodzie lub atonii macicy
- Opanowanie krwawienia poporodowego i hipotonii macicy
- Leczenie wspomagające w przypadku niepełnego lub niedokonanego poronienia
- Diagnostyka - ocena wydolności płodowo-łożyskowej w ciążach wysokiego ryzyka (test oksytocynowy)
Oksytocyna stanowi kluczowy element postępowania położniczego w wielu sytuacjach klinicznych, zarówno w okresie przedporodowym, śródporodowym, jak i poporodowym. Jej zastosowanie wymaga jednak ścisłego nadzoru medycznego ze względu na potencjalne działania niepożądane.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie oksytocyny powinno być ściśle indywidualizowane w oparciu o reakcję matki i płodu. Kluczowe zasady dawkowania obejmują:
- Indukcja i przyspieszenie porodu: wyłącznie dożylny wlew kroplowy, najlepiej przy użyciu pompy infuzyjnej
- Konieczność dokładnej kontroli szybkości przepływu wlewu
- Monitorowanie siły skurczów macicy i częstości akcji serca płodu
- Natychmiastowe przerwanie wlewu w przypadku zbyt silnych skurczów macicy
Wskazanie | Dawkowanie |
---|---|
Indukcja/przyspieszenie porodu | 2,5 j. w 500 ml roztworu, początkowo 10 kropli/min (≈2,5 mIU/min) |
Krwawienie poporodowe | 10 j. domięśniowo + wlew dożylny |
Atonia macicy | Początkowo: 20 j.m. w 1000 ml (60 kropli/min) i.v. lub 10 j.m. i.m. Podtrzymująco: 20 j.m. w 1000 ml (40 kropli/min) i.v. |
Niepełne/niedokonane poronienie | 40 j. w 1000 ml płynu i.v. (40 kropli/min) |
Test oksytocynowy | Początkowo 0,5 mj./min, zwiększając co 20 min do max. 20 mj./min |
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, uwzględniając reakcję pacjentki i monitorując parametry kliniczne. Maksymalna dawka nie powinna przekraczać 3 litrów roztworu zawierającego oksytocynę.
Przeciwwskazania
Stosowanie oksytocyny jest przeciwwskazane w następujących sytuacjach:
- Nadwrażliwość na substancję czynną
- Znacząca dysproporcja między główką płodu a miednicą matki
- Poprzeczne lub ukośne położenie płodu
- Stany nagłe wymagające rozwiązania operacyjnego
- Ryzyko pęknięcia macicy
- Wzmożone napięcie mięśnia macicy
- Łożysko przodujące
Ponadto, długotrwałe stosowanie oksytocyny nie jest wskazane w przypadkach atonii macicy, ciężkiej toksemii oraz ciężkich zaburzeń sercowo-naczyniowych.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie oksytocyny wymaga szczególnej ostrożności i ścisłego nadzoru medycznego. Kluczowe aspekty bezpieczeństwa obejmują:
- Podawanie wyłącznie we wlewie dożylnym w warunkach szpitalnych
- Ścisła kontrola medyczna podczas stosowania
- Ryzyko nadmiernej stymulacji macicy, szczególnie u pacjentek nadwrażliwych
- Ostrożność w przypadkach: porodu przedwczesnego, granicznej dysproporcji główkowo-miednicznej, dużych zabiegów operacyjnych w obrębie macicy lub szyjki macicy w wywiadzie, nadmiernego powiększenia macicy, stanu po wielu porodach, inwazyjnego raka szyjki macicy oraz u pacjentek powyżej 35 roku życia
Właściwe monitorowanie i indywidualizacja terapii są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa matki i płodu podczas stosowania oksytocyny.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Oksytocyna może wchodzić w istotne interakcje z innymi lekami stosowanymi w położnictwie i anestezjologii:
- Leki obkurczające naczynia w połączeniu ze znieczuleniem nadoponowym - ryzyko ciężkiego nadciśnienia przy podaniu oksytocyny w ciągu 3-4 godzin
- Środki do znieczulenia ogólnego (cyklopropan, enfluran, halotan, izofluran) - ryzyko nieoczekiwanego spadku ciśnienia lub zaburzeń rytmu serca
- Inne środki indukujące poronienie - ryzyko hipertonii macicy, pęknięcia macicy lub uszkodzenia szyjki macicy
W przypadku łącznego stosowania oksytocyny z wymienionymi lekami konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych, w tym równowagi kwasowo-zasadowej, czynności skurczowej macicy, rytmu serca płodu, parametrów hemodynamicznych matki oraz bilansu płynów.
Wpływ na ciążę i laktację
Oksytocyna stosowana zgodnie z zaleceniami nie powoduje patologii płodu. Karmienie piersią można rozpocząć następnego dnia po zakończeniu podawania preparatu. Należy jednak zachować ostrożność i stosować lek tylko w uzasadnionych medycznie przypadkach.
Działania niepożądane
Stosowanie oksytocyny może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych zarówno u matki, jak i u płodu/noworodka:
U matki:
- Zaburzenia krzepnięcia (afibrynogenemia)
- Krwiak w obrębie miednicy lub krwawienie poporodowe
- Reakcje alergiczne lub anafilaktyczne
- Zaburzenia rytmu serca, w tym przedwczesne skurcze komorowe
- Wahania ciśnienia tętniczego (hipotensja, następnie hipertensja) i tachykardia
- Przy długotrwałym wlewie (>24h) - ryzyko ciężkiego zatrucia wodnego z możliwymi powikłaniami neurologicznymi
U płodu lub noworodka:
- Bradykardia, zaburzenia rytmu serca
- Trwałe uszkodzenie mózgu lub ośrodkowego układu nerwowego
- Zamartwica, zgon
- Niskie wartości w skali Apgar
- Żółtaczka noworodków
- Krwawienie do siatkówki
Monitorowanie stanu klinicznego matki i płodu podczas stosowania oksytocyny jest kluczowe dla wczesnego wykrycia i odpowiedniego postępowania w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.
Przedawkowanie
Przedawkowanie oksytocyny może prowadzić do poważnych powikłań:
- Hipertoniczne skurcze lub skurcz tężcowy macicy
- Ryzyko pęknięcia macicy, szyjki macicy lub pochwy
- Krwawienie poporodowe
- Zaburzenia przepływu maciczno-łożyskowego
- Niedotlenienie i kwasica płodu, potencjalnie prowadzące do śmierci płodu
- Zatrucie wodne przy długotrwałym podawaniu dużych dawek
W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć leczenie objawowe oraz podtrzymujące podstawowe funkcje życiowe. Konieczna jest ścisła obserwacja stanu klinicznego pacjentki i płodu.
Właściwości farmakologiczne
Oksytocyna syntetyczna wykazuje identyczne właściwości farmakologiczne i kliniczne jak naturalny hormon tylnego płata przysadki:
- Selektywne działanie na mięśniówkę gładką macicy, szczególnie w końcowej fazie ciąży, podczas porodu i bezpośrednio po porodzie
- Stymulacja rytmicznych skurczów macicy, zwiększenie częstotliwości skurczów samoistnych i napięcia mięśniówki macicy
- Wzrost wrażliwości macicy na oksytocynę w miarę rozwoju ciąży, z maksimum w końcowej fazie
Oksytocyna syntetyczna, w przeciwieństwie do preparatów naturalnych, nie zawiera zanieczyszczeń (np. wazopresyny, białek zwierzęcych), co minimalizuje ryzyko niektórych działań niepożądanych, takich jak wzrost ciśnienia krwi czy retencja moczu.
Farmakokinetyka
- Dystrybucja poprzez płyn pozakomórkowy, z niewielkim przenikaniem do krążenia płodowego
- Okres półtrwania: około 106 minut
- Początek działania: natychmiastowy (i.v.) lub 3-5 minut (i.m.)
- Czas działania: około 40 minut (i.v.) lub 30-60 minut (i.m.)
- Eliminacja głównie przez nerki i wątrobę
Zrozumienie właściwości farmakologicznych i farmakokinetycznych oksytocyny jest kluczowe dla jej bezpiecznego i skutecznego stosowania w praktyce klinicznej.
Warto zapamiętać
- Oksytocyna wymaga ścisłego monitorowania podczas podawania ze względu na ryzyko nadmiernej stymulacji macicy.
- Dawkowanie musi być indywidualizowane w oparciu o reakcję kliniczną matki i płodu.
Skład
1 ampułka (1 ml) zawiera 5 j.m. syntetycznej oksytocyny.
Precyzyjne dawkowanie i znajomość składu preparatu są niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności terapii oksytocyną.