Oxyduo
Oxycodone hydrochloride + Naloxone hydrochloride
Oxyduo - informacje dla lekarza
Wskazania
Oxyduo jest wskazany w leczeniu silnego bólu, który może być właściwie leczony jedynie przy zastosowaniu opioidowych leków przeciwbólowych. Produkt zawiera antagonistę receptora opioidowego - nalokson, który przeciwdziała występowaniu zaparć wywołanych przez opioidy poprzez hamowanie oddziaływania oksykodonu na receptory opioidowe zlokalizowane w ścianie jelita.
Lek jest przeznaczony do stosowania u dorosłych pacjentów.
Oxyduo łączy silne działanie przeciwbólowe oksykodonu z przeciwdziałaniem zaparciom dzięki naloksonowi, co czyni go odpowiednim wyborem w leczeniu silnego bólu przewlekłego.
Dawkowanie
Grupa pacjentów | Dawkowanie |
---|---|
Pacjenci nieprzyjmujący wcześniej opioidów | Dawka początkowa: 10 mg oksykodonu + 5 mg naloksonu co 12 godzin |
Pacjenci przyjmujący wcześniej opioidy | Dawka początkowa może być większa, zależnie od wcześniejszych doświadczeń |
Maksymalna dawka dobowa | 160 mg oksykodonu + 80 mg naloksonu |
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do nasilenia bólu i wrażliwości pacjenta. Zaleca się stopniowe zwiększanie dawki co 1-2 dni o 5 mg oksykodonu + 2,5 mg naloksonu lub 10 mg oksykodonu + 5 mg naloksonu podawane 2 razy na dobę.
Kluczowe jest indywidualne dostosowanie dawki, rozpoczynając od niższych dawek u pacjentów niestosujących wcześniej opioidów i stopniowo zwiększając dawkę w celu osiągnięcia optymalnej kontroli bólu przy minimalnych działaniach niepożądanych.
Przeciwwskazania
Główne przeciwwskazania do stosowania leku Oxyduo obejmują:
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze
- Ciężka depresja oddechowa z hipoksją i/lub hiperkapnią
- Ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc
- Serce płucne
- Ciężka astma oskrzelowa
- Niedrożność porażenna jelit niespowodowana przez opioidy
- Umiarkowana do ciężkiej niewydolność wątroby
Szczególną uwagę należy zwrócić na stan układu oddechowego pacjenta oraz funkcję wątroby przed zastosowaniem leku Oxyduo.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy zachować szczególną ostrożność stosując Oxyduo u pacjentów:
- W podeszłym wieku lub osłabionych
- Z zaburzeniami czynności płuc
- Z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek
- Z bezdechem sennym
- Z niedoczynnością tarczycy
- Z chorobą Addisona
- Z psychozą toksyczną
- Z kamicą żółciową
- Z rozrostem gruczołu krokowego
- Z chorobą alkoholową
- Z zapaleniem trzustki
- Z nadciśnieniem lub niedociśnieniem tętniczym
- Z chorobami sercowo-naczyniowymi
- Z urazami głowy (ryzyko wzrostu ciśnienia śródczaszkowego)
- Z padaczką lub skłonnością do drgawek
- Stosujących inhibitory MAO
Konieczna jest dokładna ocena stanu pacjenta przed rozpoczęciem terapii oraz ścisłe monitorowanie w trakcie leczenia, szczególnie u pacjentów z wymienionymi schorzeniami współistniejącymi.
Interakcje
Istotne klinicznie interakcje mogą wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu:
- Leków hamujących OUN (np. inne opioidy, leki uspokajające, nasenne, przeciwdepresyjne) - nasilenie działania hamującego na OUN
- Alkoholu - nasilenie działania farmakodynamicznego Oxyduo
- Leków przeciwzakrzepowych (pochodne kumaryny) - zmiany wartości INR
- Inhibitorów CYP3A4 (np. klarytromycyna, ketokonazol) - wzrost stężenia oksykodonu w osoczu
- Induktorów CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina) - spadek stężenia oksykodonu w osoczu
Konieczne jest uwzględnienie potencjalnych interakcji lekowych i odpowiednie dostosowanie dawkowania Oxyduo lub leków jednocześnie stosowanych.
Warto zapamiętać
- Oxyduo łączy działanie przeciwbólowe oksykodonu z przeciwdziałaniem zaparciom przez nalokson
- Kluczowe jest indywidualne dostosowanie dawki, rozpoczynając od niskich dawek i stopniowo zwiększając do uzyskania optymalnej kontroli bólu
Działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane obejmują:
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia, biegunka)
- Zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy, senność)
- Zaburzenia psychiczne (bezsenność, lęk)
- Zaburzenia skórne (świąd, nadmierne pocenie się)
Pacjenci powinni być poinformowani o możliwych działaniach niepożądanych i monitorowani pod kątem ich występowania, szczególnie w początkowym okresie leczenia i przy zwiększaniu dawki.
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania mogą obejmować zwężenie źrenic, depresję oddechową, senność przechodzącą w osłupienie, zwiotczenie mięśni, bradykardię i niedociśnienie. W ciężkich przypadkach może wystąpić śpiączka, obrzęk płuc i niewydolność krążenia.
Leczenie przedawkowania obejmuje podanie antagonisty opioidowego (np. naloksonu), leczenie objawowe i podtrzymujące.
W przypadku podejrzenia przedawkowania kluczowe jest szybkie rozpoznanie objawów i wdrożenie odpowiedniego leczenia, w tym podanie naloksonu i zapewnienie wsparcia funkcji życiowych.
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.