Wyszukaj produkt

Oxyduo

Oxycodone hydrochloride + Naloxone hydrochloride

tabl. o przedł. uwalnianiu
40 mg+ 20 mg
60 szt.
Doustnie
Rx-w
100%
349,53
(1)
bezpł.
(2)
bezpł.
Oxyduo
tabl. o przedł. uwalnianiu
5 mg+ 2,5 mg
60 szt.
Doustnie
Rx-w
100%
48,19
(1)
2,67
(2)
bezpł.
Oxyduo
tabl. o przedł. uwalnianiu
20 mg+ 10 mg
60 szt.
Doustnie
Rx-w
100%
181,18
(1)
bezpł.
(2)
bezpł.
Oxyduo
tabl. o przedł. uwalnianiu
10 mg+ 5 mg
60 szt.
Doustnie
Rx-w
100%
91,03
(1)
bezpł.
(2)
bezpł.

Oxyduo - informacje dla lekarza

Wskazania

Oxyduo jest wskazany w leczeniu silnego bólu, który może być właściwie leczony jedynie przy zastosowaniu opioidowych leków przeciwbólowych. Produkt zawiera antagonistę receptora opioidowego - nalokson, który przeciwdziała występowaniu zaparć wywołanych przez opioidy poprzez hamowanie oddziaływania oksykodonu na receptory opioidowe zlokalizowane w ścianie jelita.

Lek jest przeznaczony do stosowania u dorosłych pacjentów.

Oxyduo łączy silne działanie przeciwbólowe oksykodonu z przeciwdziałaniem zaparciom dzięki naloksonowi, co czyni go odpowiednim wyborem w leczeniu silnego bólu przewlekłego.

Dawkowanie

Grupa pacjentów Dawkowanie
Pacjenci nieprzyjmujący wcześniej opioidów Dawka początkowa: 10 mg oksykodonu + 5 mg naloksonu co 12 godzin
Pacjenci przyjmujący wcześniej opioidy Dawka początkowa może być większa, zależnie od wcześniejszych doświadczeń
Maksymalna dawka dobowa 160 mg oksykodonu + 80 mg naloksonu

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do nasilenia bólu i wrażliwości pacjenta. Zaleca się stopniowe zwiększanie dawki co 1-2 dni o 5 mg oksykodonu + 2,5 mg naloksonu lub 10 mg oksykodonu + 5 mg naloksonu podawane 2 razy na dobę.

Kluczowe jest indywidualne dostosowanie dawki, rozpoczynając od niższych dawek u pacjentów niestosujących wcześniej opioidów i stopniowo zwiększając dawkę w celu osiągnięcia optymalnej kontroli bólu przy minimalnych działaniach niepożądanych.

Przeciwwskazania

Główne przeciwwskazania do stosowania leku Oxyduo obejmują:

  • Nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze
  • Ciężka depresja oddechowa z hipoksją i/lub hiperkapnią
  • Ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc
  • Serce płucne
  • Ciężka astma oskrzelowa
  • Niedrożność porażenna jelit niespowodowana przez opioidy
  • Umiarkowana do ciężkiej niewydolność wątroby

Szczególną uwagę należy zwrócić na stan układu oddechowego pacjenta oraz funkcję wątroby przed zastosowaniem leku Oxyduo.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność stosując Oxyduo u pacjentów:

  • W podeszłym wieku lub osłabionych
  • Z zaburzeniami czynności płuc
  • Z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek
  • Z bezdechem sennym
  • Z niedoczynnością tarczycy
  • Z chorobą Addisona
  • Z psychozą toksyczną
  • Z kamicą żółciową
  • Z rozrostem gruczołu krokowego
  • Z chorobą alkoholową
  • Z zapaleniem trzustki
  • Z nadciśnieniem lub niedociśnieniem tętniczym
  • Z chorobami sercowo-naczyniowymi
  • Z urazami głowy (ryzyko wzrostu ciśnienia śródczaszkowego)
  • Z padaczką lub skłonnością do drgawek
  • Stosujących inhibitory MAO

Konieczna jest dokładna ocena stanu pacjenta przed rozpoczęciem terapii oraz ścisłe monitorowanie w trakcie leczenia, szczególnie u pacjentów z wymienionymi schorzeniami współistniejącymi.

Interakcje

Istotne klinicznie interakcje mogą wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu:

  • Leków hamujących OUN (np. inne opioidy, leki uspokajające, nasenne, przeciwdepresyjne) - nasilenie działania hamującego na OUN
  • Alkoholu - nasilenie działania farmakodynamicznego Oxyduo
  • Leków przeciwzakrzepowych (pochodne kumaryny) - zmiany wartości INR
  • Inhibitorów CYP3A4 (np. klarytromycyna, ketokonazol) - wzrost stężenia oksykodonu w osoczu
  • Induktorów CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina) - spadek stężenia oksykodonu w osoczu

Konieczne jest uwzględnienie potencjalnych interakcji lekowych i odpowiednie dostosowanie dawkowania Oxyduo lub leków jednocześnie stosowanych.

Warto zapamiętać
  • Oxyduo łączy działanie przeciwbólowe oksykodonu z przeciwdziałaniem zaparciom przez nalokson
  • Kluczowe jest indywidualne dostosowanie dawki, rozpoczynając od niskich dawek i stopniowo zwiększając do uzyskania optymalnej kontroli bólu

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane obejmują:

  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia, biegunka)
  • Zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy, senność)
  • Zaburzenia psychiczne (bezsenność, lęk)
  • Zaburzenia skórne (świąd, nadmierne pocenie się)

Pacjenci powinni być poinformowani o możliwych działaniach niepożądanych i monitorowani pod kątem ich występowania, szczególnie w początkowym okresie leczenia i przy zwiększaniu dawki.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania mogą obejmować zwężenie źrenic, depresję oddechową, senność przechodzącą w osłupienie, zwiotczenie mięśni, bradykardię i niedociśnienie. W ciężkich przypadkach może wystąpić śpiączka, obrzęk płuc i niewydolność krążenia.

Leczenie przedawkowania obejmuje podanie antagonisty opioidowego (np. naloksonu), leczenie objawowe i podtrzymujące.

W przypadku podejrzenia przedawkowania kluczowe jest szybkie rozpoznanie objawów i wdrożenie odpowiedniego leczenia, w tym podanie naloksonu i zapewnienie wsparcia funkcji życiowych.


1) Ból w przebiegu chorób nowotworowych i nienowotworowych – u pacjentów, u których występują zaparcia poopioidowe
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.


Przepisując ten lek pamiętaj: - ilość substancji należy dodatkowo wyrazić słowami; - na recepcie nie można wypisać dodatkowo innych leków; - ten lek można przepisać tylko na miesięczną kurację; - podaj szczegółowy sposób dawkowania;
Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Środek uznany za dopingowy.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.