Omacor - (IR)
Omega-3 acidorum esteri ethylici 90
Omacor - kwasy omega-3 w terapii kardiologicznej i hipertriglicerydemii
Wskazania do stosowania
Omacor jest wskazany w następujących sytuacjach klinicznych:
- Leczenie uzupełniające w ramach wtórnej prewencji po zawale mięśnia sercowego, w połączeniu z innymi standardowo stosowanymi lekami (np. statynami, lekami przeciwpłytkowymi, β-adrenolitykami, inhibitorami ACE).
- Leczenie hipertriglicerydemii endogennej, gdy modyfikacja diety nie przynosi wystarczających efektów:
- Typu IV - w monoterapii
- Typu IIb/III - w skojarzeniu ze statynami, gdy obniżenie stężenia triglicerydów jest niewystarczające
Omacor wykazuje skuteczność w obniżaniu poziomu triglicerydów poprzez hamowanie ich syntezy w wątrobie oraz zwiększenie β-oksydacji kwasów tłuszczowych. Dodatkowo wpływa korzystnie na profil lipidowy i hemostazę.
Dawkowanie i sposób podawania
Wskazanie | Dawkowanie |
---|---|
Po zawale mięśnia sercowego | 1 kapsułka na dobę |
Hipertriglicerydemia | Początkowo 2 kapsułki na dobę, w razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 4 kapsułek na dobę |
Kapsułki można przyjmować z posiłkiem w celu zminimalizowania ewentualnych dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.
Dostępne są ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania produktu u osób powyżej 70 lat oraz u pacjentów z niewydolnością nerek. Brak informacji o stosowaniu u dzieci, młodzieży oraz osób z niewydolnością wątroby.
Przeciwwskazania
Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu Omacor jest nadwrażliwość na substancję czynną, soję lub którąkolwiek substancję pomocniczą.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wpływ na układ krzepnięcia: Ze względu na umiarkowane wydłużenie czasu krwawienia, szczególnie przy stosowaniu wysokich dawek (4 kapsułki), u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe należy regularnie monitorować parametry krzepnięcia i w razie potrzeby dostosować dawkowanie. Należy zachować ostrożność u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień.
Monitorowanie funkcji wątroby: U niektórych pacjentów odnotowano niewielki, ale istotny wzrost aktywności aminotransferaz (AspAT i AlAT) w zakresie wartości prawidłowych. Zaleca się regularne kontrolowanie poziomu tych enzymów, zwłaszcza u pacjentów z objawami niewydolności wątroby i przy stosowaniu wysokich dawek.
Ograniczenia w stosowaniu: Nie zaleca się stosowania Omacoru w egzogennej hipertriglicerydemii (hiperchylomikronemii typu 1). Doświadczenie w leczeniu wtórnej endogennej hipertriglicerydemii (np. w przebiegu niekontrolowanej cukrzycy) jest ograniczone. Brak danych dotyczących stosowania w skojarzeniu z fibratami w leczeniu hipertriglicerydemii.
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn jest prawdopodobnie nieistotny, jednak nie przeprowadzono badań w tym zakresie.
Warto zapamiętać
- Omacor skutecznie obniża poziom triglicerydów poprzez hamowanie ich syntezy w wątrobie
- Przy stosowaniu wysokich dawek (4 kapsułki) należy monitorować parametry krzepnięcia u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi. Chociaż w badaniach klinicznych nie zaobserwowano powikłań krwotocznych przy jednoczesnym stosowaniu Omacoru i warfaryny, zaleca się monitorowanie czasu protrombinowego w przypadku rozpoczynania lub kończenia terapii skojarzonej.
Omacor może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, dlatego konieczne jest dostosowanie dawkowania tych leków pod kontrolą parametrów krzepnięcia.
Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią
Ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Omacoru u kobiet w ciąży, nie zaleca się jego stosowania w tym okresie, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Potencjalne ryzyko dla płodu nie jest znane.
Brak danych na temat przenikania składników Omacoru do mleka matki. Z tego powodu nie zaleca się stosowania preparatu podczas karmienia piersią.
Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują:
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (często): wzdęcia, ból brzucha, zaparcia, biegunka, niestrawność, refluks żołądkowo-przełykowy, nudności, wymioty
- Zaburzenia metaboliczne (niezbyt często): hiperglikemia, dna moczanowa
- Zaburzenia układu nerwowego (niezbyt często): zawroty głowy, zaburzenia smaku, bóle głowy
- Zaburzenia naczyniowe (niezbyt często): niedociśnienie
- Zaburzenia skórne (niezbyt często): wysypka
Rzadko obserwowano reakcje nadwrażliwości oraz zaburzenia czynności wątroby. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem.
Mechanizm działania
Omacor zawiera wysokie stężenie wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3: kwasu eikozapentaenowego (EPA) i dokozaheksaenowego (DHA). Mechanizm działania obejmuje:
- Obniżanie syntezy triglicerydów w wątrobie
- Zwiększenie β-oksydacji kwasów tłuszczowych w peroksysomach wątrobowych
- Zmniejszenie stężenia lipoprotein o bardzo niskiej gęstości (VLDL)
- Niewielkie podwyższenie stężenia cholesterolu HDL
- Zmniejszenie wytwarzania tromboksanu A2, co wpływa na hemostazę
Należy zauważyć, że u niektórych pacjentów z hipertriglicerydemią może dojść do podwyższenia stężenia cholesterolu LDL. Długoterminowe efekty obniżania lipidów (powyżej roku) nie są w pełni poznane.
Skład preparatu
Jedna kapsułka elastyczna Omacoru zawiera 1000 mg estrów etylowych 90 kwasów omega-3, w tym:
- 840 mg estrów etylowych kwasów omega-3, z czego:
- 460 mg estru etylowego kwasu eikozapentaenowego (EPA)
- 380 mg estru etylowego kwasu dokozaheksaenowego (DHA)
Wysoka zawartość EPA i DHA w preparacie Omacor zapewnia skuteczne działanie hipolipemizujące i kardioprotekcyjne.
Omacor stanowi wartościową opcję terapeutyczną w leczeniu hipertriglicerydemii oraz w prewencji wtórnej po zawale mięśnia sercowego. Jego stosowanie wymaga jednak uwzględnienia potencjalnych interakcji z lekami przeciwzakrzepowymi oraz monitorowania funkcji wątroby, szczególnie przy stosowaniu wysokich dawek. Indywidualizacja terapii i regularne kontrole parametrów lipidowych pozwalają na optymalizację efektów leczenia przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.