Wyszukaj produkt

Norsept

Norfloxacin

tabl. powl.
400 mg
20 szt.
Doustnie
Rx
100%
X

Norfloksacyna - skuteczny antybiotyk w leczeniu zakażeń układu moczowego

Norfloksacyna to antybiotyk z grupy fluorochinolonów o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Jest stosowana głównie w leczeniu zakażeń układu moczowego, zarówno ostrych jak i przewlekłych.

Wskazania do stosowania

Norfloksacyna jest wskazana w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez wrażliwe bakterie:

  • Zakażenia dolnych dróg moczowych (np. zapalenie pęcherza moczowego)
  • Zakażenia górnych dróg moczowych (np. odmiedniczkowe zapalenie nerek)
  • Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego
  • Zakażenia związane z zabiegami urologicznymi
  • Zakażenia u pacjentów z pęcherzem neurogennym lub kamicą nerkową

Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie posiewu i antybiogramu w celu potwierdzenia wrażliwości bakterii na norfloksacynę. Leczenie można jednak rozpocząć empirycznie przed uzyskaniem wyników.

Należy stosować się do oficjalnych wytycznych dotyczących racjonalnego stosowania antybiotyków, aby ograniczyć rozwój antybiotykooporności.

Dawkowanie

Wskazanie Dawkowanie Czas leczenia
Niepowikłane zakażenie dolnych dróg moczowych 400 mg 2 razy na dobę 3 dni
Zakażenia dróg moczowych 400 mg 2 razy na dobę 7-10 dni
Przewlekłe nawracające zakażenia dróg moczowych 400 mg 2 razy na dobę do 12 tygodni

Dawkowanie należy dostosować u pacjentów z niewydolnością nerek:

  • Przy klirensie kreatyniny <30 ml/min/1,73 m2: 400 mg raz na dobę

U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową funkcją nerek nie ma konieczności modyfikacji dawki.

Sposób podawania

Norfloksacynę należy przyjmować doustnie, popijając szklanką wody, co najmniej 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku. Należy zachować co najmniej 2-godzinny odstęp między przyjęciem norfloksacyny a preparatami zawierającymi:

  • Żelazo lub cynk
  • Leki zobojętniające z magnezem lub glinem
  • Sukralfat
  • Dydanozynę

Przestrzeganie tych zaleceń jest kluczowe dla zapewnienia odpowiedniego wchłaniania leku.

Przeciwwskazania

Norfloksacyna jest przeciwwskazana w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na norfloksacynę lub inne fluorochinolony
  • Stosowanie u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania norfloksacyny należy zachować szczególną ostrożność w następujących sytuacjach:

  • Pacjenci z drgawkami w wywiadzie lub ryzykiem napadów padaczkowych
  • Pacjenci w podeszłym wieku lub leczeni kortykosteroidami - zwiększone ryzyko zapalenia/zerwania ścięgien
  • Pacjenci narażeni na intensywne światło słoneczne - ryzyko reakcji fotowrażliwości
  • Pacjenci z miastenią - ryzyko zaostrzenia choroby
  • Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej - ryzyko hemolizy
  • Pacjenci z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT

W przypadku wystąpienia objawów takich jak ból lub zapalenie ścięgien, pogorszenie wzroku czy zaburzenia widzenia, należy natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.

Warto zapamiętać
  • Norfloksacyna jest skuteczna w leczeniu zakażeń układu moczowego, ale może powodować poważne działania niepożądane
  • Lek należy przyjmować na czczo, zachowując odstęp od posiłków i innych leków wpływających na jego wchłanianie

Interakcje lekowe

Norfloksacyna wchodzi w istotne interakcje z wieloma lekami, m.in.:

  • Probenecyd - zmniejsza wydalanie norfloksacyny
  • Teofilina - norfloksacyna zwiększa jej stężenie w osoczu
  • Cyklosporyna - norfloksacyna zwiększa jej stężenie w surowicy
  • Warfaryna i inne doustne leki przeciwzakrzepowe - norfloksacyna może nasilać ich działanie
  • Glibenklamid - zwiększone ryzyko hipoglikemii
  • Leki wydłużające odstęp QT - zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca

Konieczne jest monitorowanie pacjentów przyjmujących jednocześnie norfloksacynę i wymienione leki oraz ewentualna modyfikacja dawkowania.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania norfloksacyny u kobiet w ciąży. Ze względu na ryzyko uszkodzenia chrząstek u płodu, nie zaleca się stosowania leku w okresie ciąży.

Nie wiadomo, czy norfloksacyna przenika do mleka matki. Ze względów bezpieczeństwa nie zaleca się stosowania leku u kobiet karmiących piersią.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane norfloksacyny (występujące u około 3% pacjentów) to:

  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, bóle brzucha, biegunka)
  • Bóle i zawroty głowy
  • Wysypka skórna

Rzadziej występują m.in. zaburzenia snu, depresja, lęk, szumy uszne. Poważne działania niepożądane obejmują:

  • Zapalenie lub zerwanie ścięgien
  • Reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja)
  • Zaburzenia czynności wątroby
  • Neuropatia obwodowa
  • Zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes)

W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Mechanizm działania

Norfloksacyna działa bakteriobójczo poprzez hamowanie dwóch kluczowych enzymów bakteryjnych: gyrazy DNA i topoizomerazy IV. Blokowanie tych enzymów prowadzi do zaburzenia replikacji DNA bakterii i ich śmierci.

Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmujące zarówno bakterie Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne. Szczególnie silne działanie wykazuje wobec bakterii Gram-ujemnych, w tym Pseudomonas aeruginosa.

Podsumowanie

Norfloksacyna jest skutecznym antybiotykiem w leczeniu zakażeń układu moczowego. Jej stosowanie wymaga jednak ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Kluczowe jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i sposobu przyjmowania leku oraz monitorowanie pacjenta pod kątem potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.



Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Zmniejszenie wchłaniania leku z przewodu pokarmowego, ponieważ sole wapnia tworzą z nim związki nierozpuszczalne w wodzie. Stężenie leku we krwi jest mniejsze o około 50% - brak lub zmniejszenie efektów terapeutycznych.