Wyszukaj produkt

Normodipine®

Amlodipine

tabl.
5 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
7,44
30% (1)
2,23
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Normodipine®
tabl.
10 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
13,68
30% (1)
4,10
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.

Normodipine® -karzy

Wskazania do stosowania

Normodipine® jest wskazany w leczeniu następujących schorzeń:

  • Nadciśnienie tętnicze
  • Przewlekła, stabilna dławica piersiowa
  • Naczynioskurczowa dławica piersiowa (typu Prinzmetala)

Dawkowanie i sposób podawania

Dorośli

Zarówno w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jak i choroby niedokrwiennej serca, zalecana dawka początkowa wynosi zwykle 5 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta, dawkę można zwiększyć do maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 10 mg.

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym Normodipine® można stosować w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak:

  • Tiazydowe leki moczopędne
  • Leki α-adrenolityczne
  • Leki β-adrenolityczne
  • Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE)

U pacjentów z dławicą piersiową Normodipine® może być stosowany w monoterapii lub w połączeniu z innymi lekami przeciwdławicowymi, szczególnie u pacjentów z dławicą oporną na azotany i/lub odpowiednie dawki leków β-adrenolitycznych.

Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, leków β-adrenolitycznych oraz inhibitorów ACE nie wymaga modyfikacji dawki amlodypiny.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się stosowanie normalnego schematu dawkowania. Należy jednak zachować ostrożność podczas zwiększania dawki.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność podczas doboru dawki amlodypiny. Leczenie należy rozpoczynać od dawek z dolnego zakresu schematu dawkowania.

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dawkowanie amlodypiny należy rozpocząć od najmniejszej dawki, a następnie stopniowo ją zwiększać.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się stosowanie normalnego schematu dawkowania. Zmiany stężenia amlodypiny w surowicy nie są skorelowane ze stopniem uszkodzenia nerek. Amlodypina nie jest eliminowana z organizmu podczas dializy.

Dzieci i młodzież
Wiek Dawka początkowa Dawka maksymalna
6-17 lat 2,5 mg raz na dobę 5 mg raz na dobę
Poniżej 6 lat Brak dostępnych danych

Dawkę można zwiększyć do 5 mg raz na dobę, jeśli po 4 tygodniach stosowania nie uzyskano pożądanych wartości ciśnienia tętniczego. Dawki większe niż 5 mg na dobę nie były badane u dzieci i młodzieży.

Warto zapamiętać
  • Normodipine® jest skuteczny zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca.
  • U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność podczas doboru dawki i rozpoczynać leczenie od najmniejszych dawek.

Przeciwwskazania

Stosowanie Normodipine® jest przeciwwskazane u pacjentów z:

  • Nadwrażliwością na pochodne dihydropirydyny, amlodypinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Ciężkim niedociśnieniem tętniczym
  • Wstrząsem (w tym wstrząsem kardiogennym)
  • Zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. stenoza aortalna dużego stopnia)
  • Hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po przebyciu ostrego zawału serca

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania Normodipine® u następujących grup pacjentów:

  • Pacjenci z niewydolnością serca - w długookresowych badaniach klinicznych zaobserwowano zwiększoną częstość występowania obrzęku płuc u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca (III i IV klasa wg NYHA) leczonych amlodypiną w porównaniu do placebo.
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby - okres półtrwania amlodypiny jest przedłużony, a wartości AUC są większe u tych pacjentów. Należy rozpocząć leczenie od najmniejszych dawek i zachować ostrożność podczas zwiększania dawki.
  • Pacjenci w podeszłym wieku - należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki.

Amlodypina może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Wpływ innych leków na amlodypinę:

  • Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir) mogą znacząco zwiększać stężenie amlodypiny w osoczu.
  • Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie amlodypiny w osoczu.
  • Nie zaleca się jednoczesnego spożywania soku grejpfrutowego ze względu na możliwość zwiększenia biodostępności amlodypiny.

Wpływ amlodypiny na inne leki:

  • Amlodypina może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi innych leków przeciwnadciśnieniowych.
  • Może zwiększać stężenie takrolimusu we krwi - konieczne jest monitorowanie stężenia takrolimusu i ewentualne dostosowanie dawki.
  • Może zwiększać stężenie cyklosporyny - należy monitorować stężenie cyklosporyny u pacjentów po przeszczepieniu nerki.
  • Jednoczesne stosowanie z symwastatyną może prowadzić do zwiększenia narażenia na symwastatynę - należy zmniejszyć dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę.

Wpływ na ciążę i laktację

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania amlodypiny u kobiet w ciąży. Stosowanie w ciąży zalecane jest tylko w przypadkach, gdy nie ma innego, bezpieczniejszego produktu oraz gdy choroba jest związana z większym ryzykiem dla matki i płodu.

Nie wiadomo, czy amlodypina przenika do mleka matki. Decyzję o kontynuowaniu/zaprzestaniu karmienia piersią lub leczenia amlodypiną należy podjąć po rozważeniu korzyści i ryzyka dla matki i dziecka.

Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas leczenia Normodipine® to:

  • Senność
  • Zawroty głowy
  • Ból głowy
  • Kołatanie serca
  • Zaczerwienienie twarzy
  • Ból brzucha
  • Nudności
  • Obrzęk kostek
  • Obrzęk
  • Zmęczenie

Inne istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby oraz reakcje skórne.

Przedawkowanie

Przedawkowanie amlodypiny może prowadzić do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych i odruchowej tachykardii. W przypadku znacznego niedociśnienia należy zastosować aktywne leczenie podtrzymujące układ sercowo-naczyniowy, w tym monitorowanie czynności serca i układu oddechowego, uniesienie kończyn oraz kontrolę objętości płynów krążących i diurezy.

Podanie dożylne glukonianu wapnia może pomóc w odwróceniu efektów blokady kanałów wapniowych. Dializa prawdopodobnie nie przyniesie korzyści ze względu na silne wiązanie amlodypiny z białkami.

Mechanizm działania

Amlodypina jest antagonistą kanałów wapniowych należącym do grupy dihydropirydyny. Hamuje ona przezbłonowy przepływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i komórek błony mięśniowej naczyń, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego.

Skład

Substancja czynna: amlodypina (w postaci amlodypiny bezylanu)

Dostępne dawki:

  • 5 mg amlodypiny w 1 tabletce
  • 10 mg amlodypiny w 1 tabletce

Normodipine® jest skutecznym i wszechstronnym lekiem w terapii nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Jego stosowanie wymaga jednak indywidualnego podejścia do pacjenta, z uwzględnieniem chorób współistniejących i potencjalnych interakcji lekowych.


1) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPL

Normodipine®

Wskazania wg ChPL

Wskazania pozarejestracyjne: Objaw Raynauda związany z twardziną układową - leczenie pierwszoliniowe
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia

Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym. Sok grejpfrutowy może nasilić wchłanianie leku z przewodu pokarmowego, a co za tym idzie zwiększyć jego stężenie w organizmie i nasilić działanie, nawet do wystąpienia działania toksycznego.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.
Lukrecja (glycyrrhizina) w cukierkach, tabletkach wykrztuśnych i innych produktach prowadzi do nadmiernej utraty potasu przez organizm, prowadzącej do hipokaliemii. Diuretyk pętlowy zwiększa wydalanie jonów potasowych, chlorkowych, magnezowych, wapniowych i fosforanowych, co może powodować osłabienie, kurcze i bóle mięśni, porażenia, zaburzenia przewodzenia i rytmu serca oraz zatrzymanie krążenia. Hipokaliemia powoduje zwiększenie toksycznego działania glikozydów naparstnicy na mięsień sercowy (potas współzawodniczy z naparstnicą o miejsce wiązania z enzymem warunkującym działanie pompy sodowo-potasowej. Interakcja lukrecja-naparstnica może powodować bradykardię, blok zatokowo-przedsionkowy, częstoskurcz przedsionkowy z blokiem i częstoskurcz węzłowy.