Wyszukaj produkt

Nivalin

Galantamine

inj. [roztw.]
2,5 mg/ml
10 amp. 1 ml
Iniekcje
Rx
100%
53,69
Nivalin
inj. [roztw.]
5 mg/ml
10 amp. 1 ml
Iniekcje
Rx
100%
98,40

Nivalin (bromowodorek galantaminy) - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Nivalin jest wskazany jako objawowe leczenie wspomagające w chorobach nerwowo-mięśniowych i schorzeniach rdzenia kręgowego. Lek działa poprzez hamowanie enzymu rozkładającego acetylocholinę, co zwiększa przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe.

Galantamina wykazuje korzystne działanie w terapii schorzeń, w których występują zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub osłabienie siły mięśniowej. Efekt terapeutyczny wynika z poprawy transmisji sygnałów w obrębie płytki motorycznej.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie bromowodorku galantaminy powinno być zindywidualizowane w zależności od nasilenia objawów choroby oraz reakcji pacjenta na leczenie. Nivalin podaje się w postaci roztworu do wstrzykiwań drogą podskórną, domięśniową lub dożylną.

Grupa wiekowa Dawkowanie
Dorośli Dawka początkowa: 2,5 mg
Zwiększanie co 3-4 dni o 2,5 mg w 2-3 dawkach podzielonych
Maks. dawka jednorazowa: 10 mg s.c.
Maks. dawka dobowa: 20 mg
Dzieci 1-2 lata 0,25-1 mg/dobę s.c.
Dzieci 3-5 lat 0,50-5 mg/dobę s.c.
Dzieci 6-8 lat 0,75-7,5 mg/dobę s.c.
Dzieci 9-11 lat 1-10 mg/dobę s.c.
Dzieci 12-15 lat 1,25-12,5 mg/dobę s.c.
Młodzież >15 lat 1,25-15 mg/dobę s.c.

Czas trwania terapii zależy od rodzaju i ciężkości leczonej choroby, zwykle wynosi 40-60 dni. Cykle leczenia można powtarzać 2-3 razy w odstępach 1-2 miesięcy.

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, rozpoczynając od najmniejszych dawek i stopniowo je zwiększając w zależności od efektu terapeutycznego i tolerancji leku przez pacjenta. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta podczas ustalania optymalnego schematu dawkowania.

Przeciwwskazania

Stosowanie bromowodorku galantaminy jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Astma oskrzelowa
  • Bradykardia
  • Blok przedsionkowo-komorowy
  • Niedokrwienna choroba serca
  • Ciężka niewydolność serca
  • Padaczka
  • Hiperkinezja
  • Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min)
  • Ciężka niewydolność wątroby

Przeciwwskazania wynikają głównie z mechanizmu działania leku i jego wpływu na układ cholinergiczny. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania bromowodorku galantaminy należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

  • Zespół chorego węzła zatokowego i inne nadkomorowe zaburzenia przewodnictwa w sercu
  • Jednoczesne stosowanie leków zwalniających rytm serca (np. digoksyna, β-adrenolityki)
  • Niewyrównane zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hipokaliemia)
  • Choroba Parkinsona - możliwe nasilenie objawów
  • Zastoinowa niewydolność serca
  • Łagodna niewydolność nerek - konieczna modyfikacja dawkowania
  • Utrata masy ciała - wskazane monitorowanie
  • Niedrożność dróg moczowych, stan po operacji gruczołu krokowego lub pęcherza moczowego
  • Znieczulenie ogólne podczas zabiegów chirurgicznych

Galantamina może powodować zaburzenia widzenia, zawroty głowy i senność, co może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjentów należy poinformować o konieczności zachowania ostrożności w tym zakresie.

Ze względu na działanie wagolityczne, lek może wpływać na czynność serca, powodując bradykardię i zaburzenia przewodnictwa. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Bromowodorek galantaminy wchodzi w istotne interakcje z wieloma lekami:

  • Morfina i jej analogi - galantamina antagonizuje ich hamujący wpływ na ośrodek oddechowy
  • Inne cholinomimetyki - możliwe działanie addycyjne
  • Digoksyna, β-adrenolityki - ryzyko znacznego zwolnienia czynności serca
  • Leki antycholinergiczne (np. atropina) - galantamina antagonizuje ich działanie
  • Niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie (np. tubokuraryna) - galantamina osłabia ich działanie
  • Aminoglikozydy (gentamycyna, amikacyna) - mogą osłabiać efekt galantaminy
  • Depolaryzujące środki zwiotczające (suksametonium) - możliwe wydłużenie działania
  • Inhibitory CYP2D6 (chinidyna, paroksetyna, fluoksetyna) i CYP3A4 (ketokonazol, rytonawir, erytromycyna) - mogą zwiększać stężenie galantaminy w osoczu

Znajomość interakcji lekowych jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania galantaminy. Należy unikać jednoczesnego podawania leków o antagonistycznym działaniu oraz zachować ostrożność przy łączeniu z preparatami wpływającymi na metabolizm galantaminy.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Nie zaleca się stosowania bromowodorku galantaminy u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w tych grupach. Przed zastosowaniem leku u kobiet w wieku rozrodczym należy rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko.

Działania niepożądane

Działania niepożądane galantaminy wynikają głównie z jej działania cholinergicznego i obejmują:

  • Zaburzenia serca: bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, stenokardia, kołatanie serca
  • Zaburzenia układu nerwowego: zawroty i bóle głowy, bezsenność
  • Zaburzenia oka: zwężenie źrenicy, nadmierne łzawienie
  • Zaburzenia układu oddechowego: przyspieszony oddech, skurcz oskrzeli, nadmierne wydzielanie wydzieliny z nosa i oskrzeli
  • Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty, biegunka, zwiększone wydzielanie śliny, nasilona perystaltyka, bóle brzucha
  • Zaburzenia naczyniowe: hipotensja lub nadciśnienie
  • Zaburzenia ogólne: utrata łaknienia i masy ciała, wzmożone pocenie, kurcze mięśni
  • Zaburzenia układu immunologicznego: świąd, wysypka, pokrzywka, nieżyt nosa

W rzadkich przypadkach obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i utratę świadomości. Przy dominacji objawów parasympatykomimetycznych należy rozważyć zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie leczenia.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania galantaminy są typowe dla nadmiernej stymulacji cholinergicznej i obejmują:

  • Objawy ze strony OUN
  • Pobudzenie układu przywspółczulnego
  • Zaburzenia czynności płytki motorycznej
  • Osłabienie i drżenia mięśniowe
  • Silne nudności i wymioty
  • Skurcze jelit, biegunka
  • Nadmierne wydzielanie śliny i łez
  • Wzmożona potliwość
  • Bradykardia, hipotensja
  • Omdlenia, drgawki

W ciężkich przypadkach może dojść do ostrej niewydolności oddechowej. Leczenie przedawkowania obejmuje monitorowanie czynności życiowych, leczenie objawowe oraz podanie atropiny jako odtrutki (0,5-1 mg i.v., dawkę można powtarzać w zależności od odpowiedzi klinicznej).

Właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne

Bromowodorek galantaminy jest odwracalnym, selektywnym inhibitorem acetylocholinoesterazy. Dodatkowo wykazuje bezpośrednie działanie agonistyczne na receptory nikotynowe oraz zwiększa wrażliwość receptorów postsynaptycznych na acetylocholinę. Mechanizm działania obejmuje:

  • Hamowanie rozkładu acetylocholiny w synapsach
  • Ułatwienie przewodzenia pobudzeń w płytce motorycznej
  • Przywrócenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego blokowanego przez niedepolaryzujące środki zwiotczające
  • Zwiększenie napięcia mięśni gładkich
  • Nasilenie wydzielania gruczołów przewodu pokarmowego i potowych
  • Zwężenie źrenic

Galantamina przenika przez barierę krew-mózg, ułatwiając przewodzenie bodźców w ośrodkowym układzie nerwowym. W porównaniu z neostygminą wykazuje słabszy wpływ na receptory muskarynowe.

Skład

Substancją czynną leku jest bromowodorek galantaminy. Jedna ampułka 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2,5 mg lub 5 mg bromowodorku galantaminy.

Warto zapamiętać
  • Nivalin (bromowodorek galantaminy) jest lekiem z grupy inhibitorów acetylocholinoesterazy, stosowanym w leczeniu wspomagającym chorób nerwowo-mięśniowych.
  • Dawkowanie leku musi być ściśle zindywidualizowane, a pacjenci powinni być uważnie monitorowani pod kątem działań niepożądanych wynikających z nadmiernej stymulacji cholinergicznej.


Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.