Wyszukaj produkt

Nitisinone MDK

Nitisinone

kaps. twarde
5 mg
60 szt.
Doustnie
Rx-z
100%
X
Nitisinone MDK
kaps. twarde
2 mg
60 szt.
Doustnie
Rx-z
100%
X
Nitisinone MDK
kaps. twarde
10 mg
60 szt.
Doustnie
Rx-z
100%
X
Wskazania do stosowania

Nitisinone MDK jest wskazany w leczeniu pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży (we wszystkich grupach wiekowych) z potwierdzoną diagnozą dziedzicznej tyrozynemii typ 1 (HT-1). Lek należy stosować równocześnie z dietą ograniczającą spożycie tyrozyny i fenyloalaniny.

Wczesne rozpoczęcie leczenia nityzynonem zwiększa szansę przeżycia pacjentów z HT-1 i pozwala uniknąć poważnych powikłań, takich jak niewydolność wątroby, nowotwór wątroby czy choroba nerek.

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie nityzynonem powinno być rozpoczynane i prowadzone pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu pacjentów z HT-1. Terapię należy rozpocząć jak najwcześniej po postawieniu diagnozy, niezależnie od genotypu choroby.

Grupa pacjentów Dawka początkowa Sposób podawania
Dorośli i dzieci 1 mg/kg masy ciała/dobę Doustnie, raz na dobę
Pacjenci <20 kg 1 mg/kg masy ciała/dobę Doustnie, w dwóch podzielonych dawkach

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie dla każdego pacjenta. Maksymalna zalecana dawka wynosi 2 mg/kg masy ciała/dobę.

W trakcie leczenia nityzynonem konieczne jest równoczesne stosowanie diety ubogiej w fenyloalaninę i tyrozynę oraz regularne monitorowanie stężenia aminokwasów w osoczu.

Modyfikacja dawki

Podczas regularnych wizyt kontrolnych należy monitorować:

  • Poziom bursztynyloacetonu w moczu
  • Stężenie α-fetoproteiny
  • Parametry funkcji wątroby

Jeśli po miesiącu leczenia bursztynyloaceton jest nadal obecny w moczu, należy zwiększyć dawkę nityzynonu do 1,5 mg/kg masy ciała/dobę. W razie potrzeby, po ocenie wszystkich parametrów biochemicznych, dawkę można zwiększyć do maksymalnie 2 mg/kg masy ciała/dobę.

W przypadku zadowalającej odpowiedzi biochemicznej, dawkę należy modyfikować jedynie przy zwiększeniu masy ciała pacjenta.

Szczególne grupy pacjentów

Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania u osób w podeszłym wieku lub pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. U dzieci i młodzieży stosuje się takie same zalecenia dawkowania w mg/kg masy ciała jak u dorosłych.

Sposób podawania

Nitisinone MDK podaje się doustnie. Kapsułkę można otworzyć i wymieszać jej zawartość (proszek) z niewielką ilością wody lub mieszanki dietetycznej bezpośrednio przed podaniem. Dla dzieci i młodzieży mających trudności z połykaniem kapsułek dostępne są inne postaci farmaceutyczne leku.

Jeśli leczenie nityzynonem rozpoczęto podając lek z posiłkiem, zaleca się kontynuowanie takiego sposobu przyjmowania.

Warto zapamiętać
  • Nitisinone MDK stosuje się w leczeniu dziedzicznej tyrozynemii typu 1 (HT-1) u pacjentów w każdym wieku.
  • Leczenie należy rozpocząć jak najwcześniej i prowadzić pod nadzorem doświadczonego lekarza, równocześnie ze stosowaniem diety ubogiej w tyrozynę i fenyloalaninę.

Przeciwwskazania

Stosowanie Nitisinone MDK jest przeciwwskazane w przypadku:

  • Nadwrażliwości na substancję czynną (nityzynon) lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Karmienia piersią - matki przyjmujące nityzynon nie mogą karmić piersią

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Monitorowanie pacjenta

Przed rozpoczęciem leczenia nityzynonem zaleca się wykonanie badania okulistycznego z użyciem lampy szczelinowej. W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia w trakcie terapii, pacjent powinien niezwłocznie zostać zbadany przez okulistę.

Należy regularnie monitorować:

  • Stężenie tyrozyny w osoczu (w przypadku przekroczenia 500 µmol/L należy zaostrzyć dietę)
  • Funkcję wątroby (testy wątrobowe i obrazowanie)
  • Stężenie α-fetoproteiny w surowicy
  • Morfologię krwi (liczba płytek krwi i białych krwinek)

Wizyty kontrolne powinny odbywać się co 6 miesięcy, a w przypadku wystąpienia działań niepożądanych - częściej.

Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn

Nityzynon wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Działania niepożądane dotyczące oczu mogą wpływać na wzrok. W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia, pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu ustąpienia objawów.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Nie przeprowadzono udokumentowanych badań dotyczących interakcji nityzynonu z innymi lekami. Należy jednak pamiętać, że:

  • Nityzynon jest metabolizowany przez CYP 3A4, co może wymagać modyfikacji dawki przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów lub induktorów tego enzymu
  • Nie oczekuje się hamowania przez nityzynon metabolizmu, w którym pośredniczą CYP 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 lub 3A4
  • Nityzynon można podawać z jedzeniem, jeśli w taki sposób rozpoczęto leczenie

Ciąża i laktacja

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania nityzynonu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję. Produktu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga podawania nityzynonu.

Nie wiadomo, czy nityzynon przenika do mleka ludzkiego. Ze względu na potencjalne zagrożenie dla karmionego piersią dziecka, matki przyjmujące nityzynon nie mogą karmić piersią.

Brak danych dotyczących wpływu nityzynonu na płodność.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane związane są ze zwiększonym stężeniem tyrozyny u pacjentów leczonych nityzynonem:

  • Zaburzenia oka: zapalenie spojówek, zmętnienie rogówki, zapalenie rogówki, światłowstręt, ból oka (często)
  • Zaburzenia krwi: trombocytopenia, leukopenia, granulocytopenia (często)
  • Zaburzenia skóry: złuszczające zapalenie skóry (niezbyt często)

Inne obserwowane działania niepożądane to:

  • Zaburzenia krwi: leukocytoza (niezbyt często)
  • Zaburzenia oka: zapalenie powiek (niezbyt często)
  • Zaburzenia skóry: wysypka rumieniowata, świąd (niezbyt często)

U wszystkich pacjentów leczonych nityzynonem obserwuje się podwyższone stężenie tyrozyny. Ograniczenie podaży tyrozyny i fenyloalaniny w diecie pomaga zmniejszyć toksyczność związaną z podwyższonym poziomem tyrozyny.

Przedawkowanie

Przypadkowe spożycie nityzynonu przez osobę na diecie bez ograniczenia podaży tyrozyny i fenyloalaniny prowadzi do podwyższenia poziomu tyrozyny, co może skutkować toksycznym wpływem na oczy, skórę i układ nerwowy. Ograniczenie podaży tyrozyny i fenyloalaniny w diecie pomaga zmniejszyć toksyczność. Brak informacji o swoistym leczeniu w przypadku przedawkowania.

Mechanizm działania

Nityzynon jest konkurencyjnym inhibitorem dioksygenazy 4-hydroksyfenylopirogronianu, enzymu uczestniczącego w szlaku katabolicznym tyrozyny. Hamując normalny katabolizm tyrozyny u pacjentów z HT-1, nityzynon zapobiega kumulacji toksycznych metabolitów, takich jak bursztynyloaceton i bursztynyloacetooctan, które w niezahamowanym procesie prowadzą do uszkodzenia wątroby i nerek oraz zaburzeń neurologicznych.

Skład

Nitisinone MDK dostępny jest w kapsułkach zawierających 2 mg, 5 mg lub 10 mg nityzynonu.

Wczesne rozpoczęcie leczenia nityzynonem w połączeniu z odpowiednią dietą znacząco poprawia rokowanie pacjentów z dziedziczną tyrozynemią typu 1, zmniejszając ryzyko rozwoju poważnych powikłań, takich jak niewydolność wątroby czy nowotwór wątrobowokomórkowy.



Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.