Wyszukaj produkt

Nexium® - (IR)

Esomeprazole

tabl. dojelitowe
20 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
54,90
Nexium® - (IR)
tabl. dojelitowe
40 mg
14 szt.
Doustnie
Rx
100%
34,90

Nexium® (esomeprazol) - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Nexium® jest wskazany w następujących przypadkach:

  • Leczenie nadżerek w przebiegu refluksowego zapalenia przełyku
  • Zapobieganie nawrotom refluksowego zapalenia przełyku
  • Leczenie objawowe choroby refluksowej przełyku
  • Eradykacja Helicobacter pylori w chorobie wrzodowej dwunastnicy
  • Zapobieganie nawrotom wrzodu trawiennego u pacjentów zołaną zakażeniem H. pylori
  • Leczenie wrzodów żołądka związanych ze stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ)
  • Profilaktyka wrzodów żołądka i dwunastnicy u pacjentów z grupy ryzyka stosujących NLPZ

Nexium® wykazuje skuteczność w leczeniu i zapobieganiu powikłaniom choroby refluksowej przełyku oraz choroby wrzodowej, szczególnie u pacjentów stosujących NLPZ lub zakażonych H. pylori. Jego zastosowanie pozwala na skuteczne leczenie i profilaktykę tych schorzeń.

Dawkowanie i sposób podawania

Wskazanie Dawkowanie Czas terapii
Nadżerki w refluksowym zapaleniu przełyku 40 mg 1x/dobę 4 tygodnie (w razie potrzeby kolejne 4 tygodnie)
Zapobieganie nawrotom refluksowego zapalenia przełyku 20 mg 1x/dobę Długotrwale
Objawowe leczenie choroby refluksowej przełyku 20 mg 1x/dobę 4 tygodnie
Eradykacja H. pylori 20 mg 2x/dobę + antybiotyki 7 dni
Wrzody związane z NLPZ 20 mg 1x/dobę 4-8 tygodni
Profilaktyka wrzodów u pacjentów stosujących NLPZ 20 mg 1x/dobę Długotrwale

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od wskazania i odpowiedzi klinicznej pacjenta. W zespole Zollingera-Ellisona stosuje się dawki od 80 do 160 mg/dobę.

Szczególne grupy pacjentów:
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: nie ma konieczności modyfikacji dawki
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: przy ciężkich zaburzeniach maksymalna dawka dobowa to 20 mg
  • Pacjenci w podeszłym wieku: nie ma konieczności modyfikacji dawki
  • Młodzież >12 lat: dawkowanie jak u dorosłych
  • Dzieci <12 lat: nie zaleca się stosowania

Nexium® wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w różnych grupach pacjentów, jednak u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest zmniejszenie dawki. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak odpowiednich badań.

Sposób podawania

Tabletki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie należy ich żuć ani kruszyć. W przypadku trudności z połykaniem, tabletki można rozpuścić w połowie szklanki wody niegazowanej (nie stosować innych płynów). Powstałą zawiesinę należy wypić w ciągu 30 minut od przygotowania. Nierozpuszczone peletki nie powinny być żute ani kruszone.

Prawidłowe przyjmowanie leku Nexium® jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnego efektu terapeutycznego. Rozpuszczanie tabletek w wodzie może ułatwić przyjmowanie leku pacjentom mającym trudności z połykaniem, przy zachowaniu jego skuteczności.

Przeciwwskazania

Stosowanie Nexium® jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na esomeprazol lub inne pochodne benzimidazolu
  • Wrodzona nietolerancja fruktozy
  • Zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
  • Niedobór sacharazy-izomaltazy

Znajomość przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami metabolizmu węglowodanów, u których stosowanie Nexium® może być niewskazane.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia Nexium® należy:

  • Wykluczyć nowotworowy charakter choroby
  • Monitorować stężenie fenytoiny u pacjentów stosujących ten lek
  • Kontrolować INR u pacjentów leczonych warfaryną
  • Zachować ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek

Nexium® może wpływać na wchłanianie niektórych leków, których biodostępność zależy od pH żołądka. Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu ketokonazolu, itrakonazolu oraz leków metabolizowanych przez CYP2C19.

Monitorowanie pacjentów stosujących Nexium® wraz z innymi lekami o wąskim indeksie terapeutycznym jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje lekowe.

Warto zapamiętać
  • Nexium® jest skuteczny w leczeniu i zapobieganiu powikłaniom choroby refluksowej przełyku oraz choroby wrzodowej
  • Dawkowanie Nexium® należy dostosować indywidualnie w zależności od wskazania i odpowiedzi klinicznej pacjenta

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Nexium® może wchodzić w interakcje z następującymi lekami:

  • Ketokonazol i itrakonazol - zmniejszone wchłanianie
  • Diazepam, citalopram, imipramina, klomipramina, fenytoina - spowolniony metabolizm
  • Warfaryna - potencjalny wpływ na INR

Interakcje Nexium® z innymi lekami wynikają głównie z jego wpływu na pH żołądka oraz hamowania enzymu CYP2C19. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leku doraźnie, gdyż może to prowadzić do niestabilnych stężeń innych leków w organizmie.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Stosowanie Nexium® w ciąży powinno być ostrożne ze względu na ograniczone dane. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią, gdyż bezpieczeństwo jego stosowania w tym okresie nie zostało ustalone.

Decyzja o stosowaniu Nexium® u kobiet w ciąży lub karmiących piersią powinna być podjęta po dokładnej analizie potencjalnych korzyści i ryzyka. W przypadku konieczności stosowania leku u tych grup pacjentek, należy rozważyć alternatywne metody karmienia dziecka.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane Nexium® obejmują:

  • Często: ból głowy, biegunka, ból brzucha, wzdęcia, nudności, wymioty, zaparcia
  • Niezbyt często: zapalenie skóry, świąd, pokrzywka, zawroty głowy, suchość w ustach
  • Rzadko: obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, nieostre widzenie, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, ból mięśni

Profil bezpieczeństwa Nexium® jest generalnie korzystny, jednak należy monitorować pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego i skóry. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub objawów uszkodzenia wątroby, należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie.

Właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne

Nexium® (esomeprazol) jest S-izomerem omeprazolu, działającym jako specyficzny inhibitor pompy protonowej (H+/K+ ATP-azy) w komórkach okładzinowych błony śluzowej żołądka. Hamuje zarówno podstawowe, jak i stymulowane wydzielanie kwasu solnego.

Farmakokinetyka Nexium®:

  • Szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego
  • Biodostępność: 50-64% po jednorazowym podaniu, 68-89% po podaniu wielokrotnym
  • Maksymalne stężenie w osoczu: po 1-2 godzinach
  • Okres półtrwania: 1,3 godziny przy leczeniu długotrwałym
  • Metabolizm: wątrobowy
  • Wydalanie: głównie przez nerki

Nexium® wykazuje korzystny profil farmakokinetyczny, co przekłada się na jego skuteczność w hamowaniu wydzielania kwasu solnego. Szybkie wchłanianie i stosunkowo krótki okres półtrwania pozwalają na elastyczne dostosowanie dawkowania do potrzeb pacjenta.

Skład

Jedna tabletka dojelitowa Nexium® zawiera 20 mg lub 40 mg esomeprazolu (w postaci soli magnezowej).

Precyzyjne dawkowanie esomeprazolu w tabletkach Nexium® pozwala na dokładne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta, zapewniając optymalną skuteczność przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Dochodzi do wiązania żelaza przez taninę, co uniemożliwia jego wchłanianie z przewodu pokarmowego. Wynikiem tej interakcji jest brak efektów terapeutycznych.