Wyszukaj produkt

Neosine

Inosine pranobex

tabl. powl.
500 mg
20 szt.
Doustnie
OTC
100%
33,32
Neosine
tabl. powl.
500 mg
50 szt.
Doustnie
OTC
100%
74,98
Neosine
syrop
0,25 g/5 ml
1 op. 150 ml
Doustnie
OTC
100%
33,32

Neosine - kompleksowe wsparcie odporności

Neosine to preparat zawierający pranobeks inozyny, syntetyczną pochodną puryny o działaniu immunostymulującym i przeciwwirusowym. Lek ten znajduje zastosowanie we wspomaganiu odporności u osób z obniżoną odpornością oraz w przypadku nawracających infekcji górnych dróg oddechowych.

Mechanizm działania

Pranobeks inozyny wykazuje działanie immunostymulujące poprzez wyraźne pobudzenie odpowiedzi odpornościowej organizmu in vivo. Kompleks ten zawiera inozynę oraz 4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy w stosunku molarnym 1:3, co zapewnia jego skuteczność w modulowaniu układu odpornościowego.

Działanie leku polega na wzmocnieniu naturalnych mechanizmów obronnych organizmu, co przekłada się na lepszą odpowiedź immunologiczną w przypadku infekcji wirusowych oraz innych stanów obniżonej odporności.

Wskazania do stosowania

Neosine zalecany jest w następujących przypadkach:

  • Wspomagająco u osób o obniżonej odporności
  • W przypadku nawracających infekcji górnych dróg oddechowych

Lek może być stosowany zarówno w profilaktyce, jak i w trakcie trwania infekcji, w celu wzmocnienia odpowiedzi immunologicznej organizmu.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Neosine ustala się indywidualnie, biorąc pod uwagę masę ciała pacjenta oraz nasilenie choroby. Lek dostępny jest w formie syropu oraz tabletek, co umożliwia dostosowanie formy podania do preferencji pacjenta.

Grupa wiekowa Dawkowanie syropu Dawkowanie tabletek
Dorośli i osoby w podeszłym wieku 50 mg/kg mc./dobę (1 ml/1 kg mc./dobę), zwykle 3 g (60 ml syropu/dobę) w 3-4 dawkach podzielonych 50 mg/kg mc./dobę, tj. 6-8 tabl. (zwykle 1 g, tj. 2 tabl., 3-4x/dobę)
Dzieci >1 roku życia 50 mg/kg mc./dobę, zwykle 1 ml/1 kg mc. w 3-4 równych dawkach podzielonych 50 mg/kg mc./dobę, podawane w kilku dawkach podzielonych

Dawka maksymalna dla dorosłych wynosi 4 g/dobę. W ciężkich zakażeniach u dzieci dawka może być zwiększona do 100 mg/kg mc./dobę.

Czas trwania leczenia wynosi zwykle 5-14 dni. Po ustąpieniu objawów zaleca się kontynuowanie podawania leku jeszcze przez 1-2 dni.

Sposób podawania

Neosine przeznaczony jest wyłącznie do podawania doustnego. Tabletki należy popijać dużą ilością płynu, najlepiej wodą. W przypadku trudności z połykaniem, tabletki można pokruszyć i rozpuścić w niewielkiej ilości wody.

Przeciwwskazania

Stosowanie Neosine jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu
  • Aktualnie występujący napad dny moczanowej
  • Zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania Neosine należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

  • U pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią lub kamicą moczową w wywiadzie
  • U osób z zaburzeniami czynności nerek
  • Podczas długotrwałego leczenia (powyżej 3 miesięcy)

W trakcie terapii zaleca się regularne kontrolowanie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, czynności wątroby, morfologii krwi oraz parametrów czynności nerek.

Syrop Neosine zawiera sacharozę, co należy uwzględnić u pacjentów z cukrzycą. Zawiera również parahydroksybenzoesan metylu i propylu, które mogą powodować reakcje alergiczne.

Interakcje z innymi lekami

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania Neosine z:

  • Inhibitorami oksydazy ksantynowej (np. allopurynol)
  • Lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego z moczem, w tym diuretykami
  • Lekami immunosupresyjnymi
  • Azydotymidyną (AZT)

Jednoczesne stosowanie z AZT może wzmacniać działanie tego leku poprzez zwiększenie jego biodostępności i wewnątrzkomórkowej fosforylacji.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Ze względu na brak badań dotyczących wpływu inozyny na rozwój płodu u ludzi oraz przenikania do mleka matki, Neosine nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią, chyba że lekarz uzna, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.

Działania niepożądane

Najczęściej występującym działaniem niepożądanym jest zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi i w moczu. Inne możliwe działania niepożądane obejmują:

  • Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, biegunka, zaparcia
  • Zaburzenia wątroby: podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych
  • Zaburzenia skórne: swędzenie, wysypka
  • Zaburzenia układu nerwowego: bóle i zawroty głowy, zmęczenie, nerwowość, senność lub bezsenność
  • Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe: bóle stawów
  • Zaburzenia nerek: wielomocz

Większość działań niepożądanych ma charakter przejściowy i ustępuje po zakończeniu leczenia.

Warto zapamiętać
  • Neosine wykazuje działanie immunostymulujące i przeciwwirusowe, wspierając naturalną odpowiedź odpornościową organizmu.
  • Podczas stosowania leku należy monitorować stężenie kwasu moczowego, szczególnie u pacjentów z grupy ryzyka.

Podsumowanie

Neosine stanowi skuteczne wsparcie dla układu odpornościowego, szczególnie u osób z nawracającymi infekcjami górnych dróg oddechowych. Jego unikalna formuła oparta na pranobeksu inozyny pozwala na modulację odpowiedzi immunologicznej organizmu. Przy stosowaniu leku należy jednak pamiętać o potencjalnych działaniach niepożądanych i interakcjach z innymi lekami. Regularne monitorowanie parametrów biochemicznych, zwłaszcza u pacjentów z grupy ryzyka, pozwala na bezpieczne i efektywne wykorzystanie potencjału terapeutycznego Neosine.



Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.