Wyszukaj produkt

Neomycinum TZF

Neomycin

aerozol do stos. zewnętrznego
11,72 mg/g
1 op. 16 g
Na skórę
Rx
100%
26,18
Neomycinum TZF
aerozol do stos. zewnętrznego
11,72 mg/g
1 op. 32 g
Na skórę
Rx
100%
29,01

Neomycinum TZF - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Neomycinum TZF jest wskazany w leczeniu następujących schorzeń:

  • Ropne choroby skóry, szczególnie te wywołane przez gronkowce (np. czyraczność, liszajec zakaźny)
  • Ropne powikłania alergicznych chorób skóry (w skojarzeniu z kortykosteroidami)
  • Zakażone niewielkie oparzenia i odmrożenia

Preparat wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, co czyni go skutecznym w zwalczaniu różnorodnych infekcji skórnych.

Dawkowanie i sposób podawania

Częstotliwość Sposób aplikacji Czas aplikacji Odległość
2-3 razy na dobę Spryskiwanie strumieniem zawiesiny 1-3 sekundy 15-20 cm

Tabela 1. Zalecane dawkowanie preparatu Neomycinum TZF

Podczas aplikacji należy trzymać pojemnik pionowo, z główką rozpyłową skierowaną ku górze. Istotne jest zachowanie równych odstępów czasu między aplikacjami. Po każdym użyciu preparatu należy dokładnie umyć ręce mydłem i wodą.

Uwaga: Przed każdym użyciem należy kilkakrotnie energicznie wstrząsnąć pojemnikiem, aby zapewnić odpowiednie wymieszanie zawiesiny.

Warto zapamiętać
  • Neomycinum TZF to skrajnie łatwopalny aerozol - nie rozpylać nad otwartym ogniem lub innym źródłem zapłonu.
  • Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania na skórę - należy chronić oczy i unikać wdychania rozpylanej substancji.

Przeciwwskazania

Stosowanie preparatu Neomycinum TZF jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na neomycynę lub którykolwiek składnik preparatu
  • Uszkodzone i rozległe powierzchnie skóry
  • Sączące zmiany chorobowe
  • Owrzodzenia żylakowate

Ponadto, nie należy stosować preparatu łącznie z innymi lekami o działaniu ototoksycznym i nefrotoksycznym.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania preparatu Neomycinum TZF należy zachować szczególną ostrożność:

  • Nie stosować pod opatrunkami okluzyjnymi, gdyż zwiększa to przenikanie leku do krwi
  • Unikać aplikacji na rozległe powierzchnie skóry, zwłaszcza uszkodzonej
  • W przypadku wystąpienia podrażnienia skóry, należy przerwać stosowanie preparatu
  • Długotrwałe stosowanie może prowadzić do rozwoju oporności bakterii i alergii na neomycynę
  • Bezpieczeństwo stosowania u dzieci nie zostało określone - należy zachować szczególną ostrożność

W przypadku wystąpienia objawów ototoksyczności lub nefrotoksyczności, charakterystycznych dla ogólnoustrojowego działania neomycyny, należy natychmiast przerwać stosowanie leku.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Przy miejscowym stosowaniu preparatu zgodnie z zaleceniami nie stwierdzono istotnych interakcji. Jednakże należy unikać jednoczesnego miejscowego stosowania dwóch lub więcej preparatów, gdyż może to wpływać na stężenia substancji czynnych w miejscu aplikacji lub powodować zaczerwienienie skóry.

Długotrwałe stosowanie preparatu jednocześnie z lekami o działaniu nefro- i ototoksycznym (np. gentamycyna, kwas etakrynowy, kolistyna) może nasilać toksyczność neomycyny.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Bezpieczeństwo stosowania preparatu Neomycinum TZF w okresie ciąży nie zostało ustalone. W przypadku konieczności zastosowania u kobiet w ciąży, należy:

  • Stosować wyłącznie wtedy, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym ryzykiem dla płodu
  • Unikać aplikacji na duże powierzchnie skóry
  • Nie stosować dużych dawek
  • Ograniczyć czas stosowania

Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania oraz środków ostrożności, ze względu na ryzyko ogólnoustrojowego działania neomycyny.

Działania niepożądane

Podczas stosowania preparatu Neomycinum TZF mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Miejscowe podrażnienie skóry (swędzenie, wysypka, zaczerwienienie, obrzęk)
  • Alergia kontaktowa (szczególnie przy długotrwałym stosowaniu)
  • Objawy ogólnoustrojowe (przy wchłonięciu do krwi): nefrotoksyczność, ototoksyczność

Ryzyko wystąpienia działań ogólnoustrojowych wzrasta przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach skóry, zwłaszcza uszkodzonej.

Przedawkowanie

Przedawkowanie może nastąpić w wyniku stosowania preparatu:

  • Na rozległych powierzchniach skóry
  • W dużych dawkach
  • Pod opatrunkiem okluzyjnym
  • Na uszkodzoną skórę

Objawami przedawkowania mogą być nasilone reakcje niepożądane związane z miejscowym stosowaniem oraz objawy charakterystyczne dla ogólnego działania neomycyny (ototoksyczność, nefrotoksyczność). W przypadku przedawkowania należy przerwać stosowanie leku i podjąć działania mające na celu jak najszybsze usunięcie leku z organizmu. Leczenie jest objawowe.

Mechanizm działania

Neomycyna, będąca składnikiem aktywnym preparatu Neomycinum TZF, jest antybiotykiem aminoglikozydowym o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Mechanizm działania polega na:

  • Wiązaniu się z podjednostką 30S rybosomu bakterii
  • Powodowaniu błędnego odczytywania informacji zawartej w mRNA
  • Hamowaniu inicjacji syntezy białek bakteryjnych
  • Doprowadzeniu do śmierci komórki bakteryjnej

Neomycyna wykazuje skuteczność wobec wielu bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, co zapewnia szerokie spektrum działania preparatu.

Skład preparatu

Substancją czynną preparatu Neomycinum TZF jest neomycyna w postaci siarczanu. 1 gram zawiesiny zawiera 11,72 mg neomycyny.

Preparat Neomycinum TZF stanowi skuteczną opcję terapeutyczną w leczeniu ropnych chorób skóry, szczególnie tych wywołanych przez gronkowce. Jego szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, w połączeniu z wygodną formą aplikacji, czyni go cennym narzędziem w praktyce dermatologicznej. Należy jednak pamiętać o ścisłym przestrzeganiu zaleceń dotyczących stosowania oraz monitorowaniu potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie przy długotrwałym użyciu lub aplikacji na rozległe powierzchnie skóry.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym. Sok grejpfrutowy może nasilić wchłanianie leku z przewodu pokarmowego, a co za tym idzie zwiększyć jego stężenie w organizmie i nasilić działanie, nawet do wystąpienia działania toksycznego.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.