NeoAzarina
Codeine phosphate + Thymus extract
NeoAzarina - Profesjonalna informacja dla lekarza
Wskazania do stosowania
NeoAzarina jest wskazana w leczeniu silnych, napadowych ataków kaszlu, szczególnie nocnych, w przebiegu nieżytów górnych dróg oddechowych. Lek wykazuje działanie przeciwkaszlowe poprzez wpływ na ośrodkowy układ nerwowy.
Wnioski: NeoAzarina jest skutecznym lekiem w terapii ostrego, napadowego kaszlu, zwłaszcza nocnego. Jej zastosowanie powinno być ograniczone do krótkotrwałego leczenia objawowego.
Dawkowanie i sposób podawania
Grupa wiekowa | Dawkowanie |
---|---|
Dorośli i młodzież >12 lat | 1-2 tabletki 3 razy na dobę |
Dzieci <12 lat | Przeciwwskazane |
Uwaga: Nie zaleca się stosowania leku u młodzieży w wieku 12-18 lat z zaburzeniami czynności układu oddechowego.
Wnioski: Dawkowanie NeoAzariny jest zróżnicowane w zależności od wieku pacjenta. Kluczowe jest przestrzeganie przeciwwskazań dotyczących stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia oraz ostrożność u młodzieży z problemami oddechowymi.
Przeciwwskazania
Stosowanie NeoAzariny jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek substancję pomocniczą
- Ostra niewydolność oddechowa
- Ostre napady astmy oskrzelowej
- Zaburzenia oddychania
- Przewlekłe zaparcia
- Wiek poniżej 12 lat
- Karmienie piersią
- Pacjenci z bardzo szybkim metabolizmem z udziałem CYP2D6
Wnioski: Przeciwwskazania do stosowania NeoAzariny są liczne i obejmują zarówno stany kliniczne, jak i cechy osobnicze pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z układem oddechowym oraz metabolizmem leku.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przewlekłe schorzenia dróg oddechowych: NeoAzarina nie powinna być stosowana u pacjentów z astmą oskrzelową, przewlekłym zapaleniem oskrzeli czy rozedmą płuc.
Ryzyko uzależnienia: Nie zaleca się długotrwałego stosowania preparatu ani przekraczania zalecanych dawek ze względu na możliwość rozwoju uzależnienia.
Metabolizm CYP2D6: Kodeina jest metabolizowana przez enzym wątrobowy CYP2D6 do morfiny. U pacjentów z niedoborem tego enzymu efekt terapeutyczny może być niewystarczający. Natomiast u osób z szybkim lub bardzo szybkim metabolizmem istnieje zwiększone ryzyko działań niepożądanych związanych z toksycznością opioidów, nawet przy stosowaniu zalecanych dawek.
Objawy toksyczności opioidów: Należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia objawów takich jak splątanie, senność, płytki oddech, zwężenie źrenic, nudności, wymioty, zaparcia i brak apetytu. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić objawy niewydolności krążenia i depresji oddechowej, potencjalnie zagrażające życiu.
Stosowanie u dzieci: Nie zaleca się stosowania kodeiny u dzieci z zaburzeniami czynności oddechowej, w tym z zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi, ciężkimi chorobami serca lub układu oddechowego, zakażeniami górnych dróg oddechowych lub płuc, urazami wielonarządowymi lub po rozległych zabiegach chirurgicznych.
Wpływ na sprawność psychofizyczną: Lek może upośledzać sprawność psychofizyczną, dlatego pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Wnioski: Stosowanie NeoAzariny wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko uzależnienia oraz możliwość wystąpienia poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami oddychania lub nietypowym metabolizmem leku.
Warto zapamiętać
- NeoAzarina zawiera kodeinę, która jest metabolizowana do morfiny, co może prowadzić do działań niepożądanych charakterystycznych dla opioidów.
- Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 roku życia oraz wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami oddychania.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
NeoAzarina może wchodzić w istotne interakcje z wieloma grupami leków:
- Leki działające depresyjnie na OUN (benzodiazepiny, barbiturany, neuroleptyki): nasilenie działania depresyjnego
- Inne opioidy: zwiększone ryzyko depresji oddechowej
- Etanol: nasilenie działania depresyjnego
- Glutetymid: możliwość wywołania stanu euforii
- Inhibitory proteazy, analogi somatostatyny: hamowanie metabolizmu kodeiny
- Rifampicyna: przyspieszenie metabolizmu kodeiny
- Inhibitory MAO, leki przeciwhistaminowe, leki hipotensyjne: możliwe interakcje
Wnioski: Liczne interakcje NeoAzariny z innymi lekami wymagają szczegółowej analizy farmakoterapii pacjenta przed włączeniem preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki wpływające na OUN oraz metabolizm kodeiny.
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża: NeoAzarina jest przeciwwskazana do stosowania u kobiet w ciąży.
Karmienie piersią: Lek jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią. Chociaż w zalecanych dawkach ryzyko dla dziecka jest niewielkie, u matek z bardzo szybkim metabolizmem CYP2D6 może dojść do kumulacji morfiny w mleku, co w rzadkich przypadkach może prowadzić do objawów toksyczności opioidów u niemowlęcia, potencjalnie zagrażających życiu.
Wnioski: NeoAzarina nie powinna być stosowana ani w okresie ciąży, ani podczas karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia.
Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują:
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, zaparcia
- Zaburzenia psychiczne: zaburzenia snu
- Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje alergiczne, w tym zmiany skórne
Wnioski: Profil działań niepożądanych NeoAzariny jest typowy dla leków opioidowych. Należy monitorować pacjentów, szczególnie pod kątem zaburzeń żołądkowo-jelitowych i reakcji alergicznych.
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania NeoAzariny mogą obejmować:
- Nudności, wymioty, bóle brzucha
- Bóle głowy
- Depresję
- Zaburzenia oddychania
- Pobudzenie
- Obfite pocenie się
- Drgawki
- Utratę świadomości
Leczenie: W przypadku przedawkowania należy podać nalokson, który znosi objawy przedawkowania opioidów. Długotrwałe przyjmowanie wysokich dawek może prowadzić do uzależnienia.
Wnioski: Przedawkowanie NeoAzariny może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Kluczowe jest szybkie rozpoznanie objawów i wdrożenie odpowiedniego leczenia, w tym podanie antidotum - naloksonu.
Mechanizm działania
Kodeina, główny składnik aktywny NeoAzariny, jest lekiem opioidowym o działaniu:
- Przeciwkaszlowym (główne działanie)
- Słabym przeciwbólowym
- Słabym uspokajającym
Fosforan kodeiny półwodny podwyższa próg pobudzenia komórek nerwowych w ośrodku kaszlu, co prowadzi do zmniejszenia częstotliwości ataków kaszlu.
Wnioski: Mechanizm działania NeoAzariny opiera się głównie na ośrodkowym działaniu przeciwkaszlowym kodeiny, co uzasadnia jej zastosowanie w leczeniu uporczywego, napadowego kaszlu.
Skład preparatu
Jedna tabletka powlekana NeoAzariny zawiera:
- 316 mg sproszkowanego ziela tymianku
- 10 mg fosforanu kodeiny
Wnioski: NeoAzarina łączy działanie przeciwkaszlowe kodeiny z właściwościami tymianku, co może potencjalnie zwiększać jej skuteczność w łagodzeniu objawów kaszlu.