Wyszukaj produkt

NeoAzarina

Codeine phosphate + Thymus extract

tabl. powl.
316 mg+ 10 mg
10 szt.
Doustnie
OTC-18
100%
12,32
NeoAzarina
tabl. powl.
316 mg+ 10 mg
20 szt.
Doustnie
OTC-18
100%
21,71

NeoAzarina - Profesjonalna informacja dla lekarza

Wskazania do stosowania

NeoAzarina jest wskazana w leczeniu silnych, napadowych ataków kaszlu, szczególnie nocnych, w przebiegu nieżytów górnych dróg oddechowych. Lek wykazuje działanie przeciwkaszlowe poprzez wpływ na ośrodkowy układ nerwowy.

Wnioski: NeoAzarina jest skutecznym lekiem w terapii ostrego, napadowego kaszlu, zwłaszcza nocnego. Jej zastosowanie powinno być ograniczone do krótkotrwałego leczenia objawowego.

Dawkowanie i sposób podawania

Grupa wiekowa Dawkowanie
Dorośli i młodzież >12 lat 1-2 tabletki 3 razy na dobę
Dzieci <12 lat Przeciwwskazane

Uwaga: Nie zaleca się stosowania leku u młodzieży w wieku 12-18 lat z zaburzeniami czynności układu oddechowego.

Wnioski: Dawkowanie NeoAzariny jest zróżnicowane w zależności od wieku pacjenta. Kluczowe jest przestrzeganie przeciwwskazań dotyczących stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia oraz ostrożność u młodzieży z problemami oddechowymi.

Przeciwwskazania

Stosowanie NeoAzariny jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Ostra niewydolność oddechowa
  • Ostre napady astmy oskrzelowej
  • Zaburzenia oddychania
  • Przewlekłe zaparcia
  • Wiek poniżej 12 lat
  • Karmienie piersią
  • Pacjenci z bardzo szybkim metabolizmem z udziałem CYP2D6

Wnioski: Przeciwwskazania do stosowania NeoAzariny są liczne i obejmują zarówno stany kliniczne, jak i cechy osobnicze pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z układem oddechowym oraz metabolizmem leku.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przewlekłe schorzenia dróg oddechowych: NeoAzarina nie powinna być stosowana u pacjentów z astmą oskrzelową, przewlekłym zapaleniem oskrzeli czy rozedmą płuc.

Ryzyko uzależnienia: Nie zaleca się długotrwałego stosowania preparatu ani przekraczania zalecanych dawek ze względu na możliwość rozwoju uzależnienia.

Metabolizm CYP2D6: Kodeina jest metabolizowana przez enzym wątrobowy CYP2D6 do morfiny. U pacjentów z niedoborem tego enzymu efekt terapeutyczny może być niewystarczający. Natomiast u osób z szybkim lub bardzo szybkim metabolizmem istnieje zwiększone ryzyko działań niepożądanych związanych z toksycznością opioidów, nawet przy stosowaniu zalecanych dawek.

Objawy toksyczności opioidów: Należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia objawów takich jak splątanie, senność, płytki oddech, zwężenie źrenic, nudności, wymioty, zaparcia i brak apetytu. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić objawy niewydolności krążenia i depresji oddechowej, potencjalnie zagrażające życiu.

Stosowanie u dzieci: Nie zaleca się stosowania kodeiny u dzieci z zaburzeniami czynności oddechowej, w tym z zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi, ciężkimi chorobami serca lub układu oddechowego, zakażeniami górnych dróg oddechowych lub płuc, urazami wielonarządowymi lub po rozległych zabiegach chirurgicznych.

Wpływ na sprawność psychofizyczną: Lek może upośledzać sprawność psychofizyczną, dlatego pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Wnioski: Stosowanie NeoAzariny wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko uzależnienia oraz możliwość wystąpienia poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami oddychania lub nietypowym metabolizmem leku.

Warto zapamiętać
  • NeoAzarina zawiera kodeinę, która jest metabolizowana do morfiny, co może prowadzić do działań niepożądanych charakterystycznych dla opioidów.
  • Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 roku życia oraz wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami oddychania.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

NeoAzarina może wchodzić w istotne interakcje z wieloma grupami leków:

  • Leki działające depresyjnie na OUN (benzodiazepiny, barbiturany, neuroleptyki): nasilenie działania depresyjnego
  • Inne opioidy: zwiększone ryzyko depresji oddechowej
  • Etanol: nasilenie działania depresyjnego
  • Glutetymid: możliwość wywołania stanu euforii
  • Inhibitory proteazy, analogi somatostatyny: hamowanie metabolizmu kodeiny
  • Rifampicyna: przyspieszenie metabolizmu kodeiny
  • Inhibitory MAO, leki przeciwhistaminowe, leki hipotensyjne: możliwe interakcje

Wnioski: Liczne interakcje NeoAzariny z innymi lekami wymagają szczegółowej analizy farmakoterapii pacjenta przed włączeniem preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki wpływające na OUN oraz metabolizm kodeiny.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża: NeoAzarina jest przeciwwskazana do stosowania u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią: Lek jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią. Chociaż w zalecanych dawkach ryzyko dla dziecka jest niewielkie, u matek z bardzo szybkim metabolizmem CYP2D6 może dojść do kumulacji morfiny w mleku, co w rzadkich przypadkach może prowadzić do objawów toksyczności opioidów u niemowlęcia, potencjalnie zagrażających życiu.

Wnioski: NeoAzarina nie powinna być stosowana ani w okresie ciąży, ani podczas karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia.

Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują:

  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, zaparcia
  • Zaburzenia psychiczne: zaburzenia snu
  • Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje alergiczne, w tym zmiany skórne

Wnioski: Profil działań niepożądanych NeoAzariny jest typowy dla leków opioidowych. Należy monitorować pacjentów, szczególnie pod kątem zaburzeń żołądkowo-jelitowych i reakcji alergicznych.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania NeoAzariny mogą obejmować:

  • Nudności, wymioty, bóle brzucha
  • Bóle głowy
  • Depresję
  • Zaburzenia oddychania
  • Pobudzenie
  • Obfite pocenie się
  • Drgawki
  • Utratę świadomości

Leczenie: W przypadku przedawkowania należy podać nalokson, który znosi objawy przedawkowania opioidów. Długotrwałe przyjmowanie wysokich dawek może prowadzić do uzależnienia.

Wnioski: Przedawkowanie NeoAzariny może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Kluczowe jest szybkie rozpoznanie objawów i wdrożenie odpowiedniego leczenia, w tym podanie antidotum - naloksonu.

Mechanizm działania

Kodeina, główny składnik aktywny NeoAzariny, jest lekiem opioidowym o działaniu:

  • Przeciwkaszlowym (główne działanie)
  • Słabym przeciwbólowym
  • Słabym uspokajającym

Fosforan kodeiny półwodny podwyższa próg pobudzenia komórek nerwowych w ośrodku kaszlu, co prowadzi do zmniejszenia częstotliwości ataków kaszlu.

Wnioski: Mechanizm działania NeoAzariny opiera się głównie na ośrodkowym działaniu przeciwkaszlowym kodeiny, co uzasadnia jej zastosowanie w leczeniu uporczywego, napadowego kaszlu.

Skład preparatu

Jedna tabletka powlekana NeoAzariny zawiera:

  • 316 mg sproszkowanego ziela tymianku
  • 10 mg fosforanu kodeiny

Wnioski: NeoAzarina łączy działanie przeciwkaszlowe kodeiny z właściwościami tymianku, co może potencjalnie zwiększać jej skuteczność w łagodzeniu objawów kaszlu.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.
Lek u palaczy (także biernych) może wchodzić w interakcje z nikotyną.
Napoje z zawierające kofeinę powodują synergizm hiperaddycyjny - działanie kofeiny i leku podawanych jednocześnie jest większe niż suma działania leku i kofeiny oddzielnie. Zwiększone hamowanie aktywności fosfodiesterazy nasilającej pobudzenie OUN jest wynikiem zsumowania się efektów działania kofeiny w leku i napojach. Wynikiem tych interakcji mogą być: zwiększenie działania przeciwbólowego ASA; tachykardia, zaburzenia snu, niepokój, pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia rytmu serca, hipotonia, ból głowy, skurcze mięśni, bezsenność, zaburzenia koncentracji uwagi, drażliwość, objawy dyspeptyczne.
Lek powinien być zażywany w czasie jedzenia lub tuż po posiłku.