Wyszukaj produkt

Mucopect

Carbocysteine

syrop
50 mg/ml
1 but. 200 ml z łyżką miarową
Doustnie
Rx
100%
20,32

Mucopect - charakterystyka leku dla lekarza

Wskazania do stosowania

Karbocysteina, substancja czynna leku Mucopect, jest lekiem mukolitycznym stosowanym w objawowym leczeniu chorób dróg oddechowych przebiegających z nadmiernym wytwarzaniem gęstej i lepkiej wydzieliny. Lek działa poprzez zmniejszenie lepkości śluzu i ułatwienie jego odkrztuszania.

Lek jest skuteczny w przypadkach, gdy zaburzenia wydzielania śluzu prowadzą do utrudnienia oddychania i nieefektywnego odkrztuszania wydzieliny. Efekt terapeutyczny obserwuje się zwykle po kilku dniach stosowania.

Dawkowanie i sposób podawania

Grupa wiekowa Dawkowanie
Dorośli i młodzież >12 lat Początkowo: 2250 mg/dobę (15 ml syropu 3x/dobę)
Po uzyskaniu efektu: 1500 mg/dobę (10 ml syropu 3x/dobę)
Dzieci 6-12 lat 5 ml syropu 3x/dobę
Dzieci 2-5 lat 1,25-2,5 ml syropu 4x/dobę

Do odmierzania dawki należy używać dołączonej miarki o pojemności 5 ml z podziałką 1,25 ml, 2,5 ml, 3,75 ml i 5,0 ml.

Karbocysteina jest przeciwwskazana u dzieci poniżej 2. roku życia ze względu na ryzyko obturacji dróg oddechowych.

Lek należy przyjmować doustnie, najlepiej po posiłku. W przypadku braku poprawy po 4-5 dniach lub nasilenia objawów, należy skonsultować się z lekarzem.

Przeciwwskazania

Stosowanie leku Mucopect jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na karbocysteinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Czynna choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy
  • Wiek poniżej 2 lat

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów:

  • Z astmą oskrzelową lub skurczem oskrzeli w wywiadzie
  • Z ostrą niewydolnością oddechową
  • Osłabionych
  • Z chorobą wrzodową w wywiadzie

U pacjentów z osłabionym odruchem kaszlowym istnieje ryzyko niedrożności dróg oddechowych wskutek wzrostu ilości wydzieliny. Karbocysteina może uszkadzać błonę śluzową żołądka, dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie.

Lek zawiera sacharozę, co należy uwzględnić u pacjentów z cukrzycą. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować tego leku.

Produkt zawiera metylu parahydroksybenzoesan, który może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).

Warto zapamiętać
  • Karbocysteina jest lekiem mukolitycznym, który zmniejsza lepkość śluzu i ułatwia jego odkrztuszanie.
  • Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 2. roku życia oraz u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy.

Interakcje z innymi lekami

Podczas stosowania karbocysteiny nie należy jednocześnie podawać leków przeciwkaszlowych ani leków zmniejszających wydzielanie śluzu oskrzelowego. Może to prowadzić do zalegania wydzieliny w drogach oddechowych i zwiększać ryzyko infekcji bakteryjnych.

Brak doniesień o istotnych klinicznie interakcjach karbocysteiny z innymi grupami leków. Niemniej jednak, zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami wpływającymi na układ oddechowy.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Ciąża: Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego karbocysteiny. Jednak ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży, nie zaleca się stosowania leku Mucopect w okresie ciąży.

Karmienie piersią: Brak danych o przenikaniu karbocysteiny i jej metabolitów do mleka matki. Z tego powodu nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią.

Płodność: Brak danych dotyczących wpływu karbocysteiny na płodność u ludzi.

Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują:

  • Zaburzenia żołądka i jelit:
    • Rzadko: nudności, wymioty, biegunka
    • Bardzo rzadko: krwawienia z przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądkowe, ból brzucha
  • Zaburzenia układu nerwowego: pojedyncze przypadki bólów głowy
  • Zaburzenia układu immunologicznego: zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i nosa u pacjentów nadwrażliwych
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
    • Bardzo rzadko: reakcje alergiczne (wysypka skórna, świąd, pokrzywka)
    • Częstość nieznana: pojedyncze przypadki pęcherzowego zapalenia skóry, w tym zespół Stevens-Johnsona

Przedawkowanie

Brak doniesień o przypadkach przedawkowania karbocysteiny. Potencjalne objawy przedawkowania mogą obejmować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle żołądka, nudności i wymioty. W przypadku przedawkowania zaleca się przeprowadzenie płukania żołądka i obserwację pacjenta. Leczenie powinno być objawowe i podtrzymujące.

Mechanizm działania

Karbocysteina (S-karboksymetylo-L-cysteina) wpływa na skład i ilość glikoprotein śluzu wydzielanego przez układ oddechowy. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że lek:

  • Normalizuje stosunek glikoprotein kwaśnych do obojętnych w śluzie
  • Przekształca komórki surowicze w komórki śluzowe
  • Ogranicza rozrost komórek kubkowych
  • Przyspiesza powrót do prawidłowego składu śluzu po ekspozycji na czynniki drażniące

Dzięki tym właściwościom, karbocysteina odgrywa istotną rolę w leczeniu schorzeń charakteryzujących się nieprawidłowym wydzielaniem śluzu w drogach oddechowych.

Skład

Substancja czynna: 1 ml syropu zawiera 50 mg karbocysteiny.

Substancje pomocnicze: sacharoza, metylu parahydroksybenzoesan (konserwant) oraz inne składniki formulacyjne.

Lek Mucopect jest dostępny w postaci syropu o stężeniu 50 mg/ml, co ułatwia precyzyjne dawkowanie, szczególnie u dzieci.



Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.