Wyszukaj produkt

Mepidont® 3%

Mepivacaine

inj. [roztw.]
30 mg/ml
50 amp.-strzyk. 1,8 ml
Iniekcje
Rx
100%
107,87

Mepidont® 3% - Charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Mepidont® 3% jest wskazany do stosowania we wszelkich zabiegach zachowawczych i chirurgicznych w stomatologii, wymagających miejscowego znieczulenia.

Lek ten, zawierający mepiwakainę jako substancję czynną, zapewnia skuteczne znieczulenie miejscowe, umożliwiając przeprowadzenie szerokiego spektrum procedur stomatologicznych.

Dawkowanie i sposób podawania

Grupa pacjentów Dawkowanie Maksymalna dawka
Dorośli 1-2 ml lub więcej, w zależności od potrzeb 7 mg/kg m.c., maks. 550 mg jednorazowo
Dzieci Dawkę należy zmniejszyć w zależności od masy ciała i wieku Indywidualnie ustalana przez lekarza

Tabela 1. Dawkowanie Mepidontu® 3% w zależności od grupy pacjentów

Roztwór znieczulający należy wstrzykiwać małymi dawkami z szybkością około 1 ml/min, po uprzedniej aspiracji. Lek można podawać nasiękowo lub jako blokadę nerwu obwodowego. Maksymalna dawka dobowa dla osoby dorosłej wynosi 1000 mg mepiwakainy.

U zdrowej osoby dorosłej, która nie otrzymała środków uspokajających, maksymalna dawka podana jednorazowo albo w kilku kolejnych wstrzyknięciach przez okres nie dłuższy niż 90 minut wynosi 7 mg chlorowodorku mepiwakainy na kilogram masy ciała, do całkowitej dawki nie przekraczającej 550 mg substancji.

W przypadku dzieci, dawki należy odpowiednio zmniejszyć, uwzględniając masę ciała i wiek pacjenta. Lekarz stomatolog powinien indywidualnie dostosować dawkowanie.

Warto zapamiętać
  • Mepidont® 3% stosuje się we wszelkich zabiegach stomatologicznych wymagających znieczulenia miejscowego
  • Maksymalna dawka dobowa dla osoby dorosłej wynosi 1000 mg mepiwakainy

Przeciwwskazania

Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Mepidontu® 3% jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników leku, w szczególności na mepiwakainę lub inne środki znieczulające miejscowo o budowie amidowej.

W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej w przeszłości na podobne leki, należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć alternatywne metody znieczulenia.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Bezpieczeństwo stosowania: Odnotowano rzadkie przypadki śmierci osób, u których wcnadwrażliwości. Dlatego kluczowe jest dokładne zebranie wywiadu medycznego przed zastosowaniem leku.

Dobór dawki: Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania mepiwakainy w stomatologii zależy od właściwego doboru dawki i sposobu podania leku. Zawsze należy stosować najniższe skuteczne dawki i stężenia.

Monitorowanie pacjenta: Pacjenta należy starannie obserwować podczas i po zabiegu. W przypadku wystąpienia pierwszego niepokojącego objawu (np. zaburzenia narządów zmysłów), należy natychmiast przerwać podawanie leku.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów: Preparat wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn. Lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku i zadecydować, czy pacjent może prowadzić pojazd lub obsługiwać maszyny po podaniu leku.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Mepiwakainę należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów otrzymujących związki o strukturze chemicznej podobnej do leków miejscowo znieczulających. Istnieje ryzyko nasilenia reakcji toksycznych w przypadku jednoczesnego stosowania takich preparatów.

Lekarz stomatolog powinien dokładnie przeanalizować listę leków przyjmowanych przez pacjenta przed zastosowaniem Mepidontu® 3%, aby uniknąć potencjalnych interakcji lekowych.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Ciąża: Produktu leczniczego Mepidont® 3% nie należy stosować w okresie ciąży. Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania mepiwakainy u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią: Brak jednoznacznych danych dotyczących przenikania mepiwakainy do mleka matki. W przypadku konieczności zastosowania leku u kobiety karmiącej piersią, należy rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko.

Działania niepożądane

Działania niepożądane związane ze stosowaniem Mepidontu® 3% są podobne do obserwowanych przy innych środkach miejscowo znieczulających o budowie amidowej. Ich występowanie zależy od dawki i może być spowodowane wysokim stężeniem leku w osoczu, szybkim wchłanianiem, przypadkowym wstrzyknięciem do naczynia lub nadwrażliwością pacjenta.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane:

  • Zaburzenia układu nerwowego (rzadko): pobudzenie OUN, drżenia, dezorientacja, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic
  • Zaburzenia naczyniowe (rzadko): rozszerzenie naczyń, nadciśnienie
  • Zaburzenia serca (rzadko): zaburzenia rytmu serca, bradykardia
  • Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje alergiczne, w najcięższych przypadkach wstrząs anafilaktyczny
  • Zaburzenia układu oddechowego (rzadko): przyspieszenie oddechu, rozszerzenie oskrzeli
  • Zaburzenia żołądka i jelit (często): nudności, wymioty
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: zmiany skórne, pokrzywka, obrzęk, pocenie się

W przypadku wystąpienia reakcji uczuleniowej na mepiwakainę, która zdarza się bardzo rzadko, należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Przedawkowanie

Przedawkowanie Mepidontu® 3% może prowadzić do poważnych powikłań. Stany nagłe związane są zwykle z wysokimi stężeniami leku w osoczu, spowodowanymi przypadkowym wstrzyknięciem dożylnym lub zastosowaniem zbyt dużej dawki.

Objawy przedawkowania mogą obejmować:

  • Pobudzenie OUN
  • Drżenia
  • Dezorientację
  • Zawroty głowy
  • Rozszerzenie źrenic
  • Przyspieszony metabolizm
  • Podwyższoną temperaturę ciała
  • W ciężkich przypadkach: szczękościsk i drgawki

Postępowanie w przypadku przedawkowania:

  • Natychmiastowe przerwanie podawania leku
  • Ułożenie pacjenta w pozycji poziomej
  • Zapewnienie drożności dróg oddechowych, w razie potrzeby podanie tlenu lub zastosowanie sztucznego oddychania
  • W przypadku drgawek: podanie diazepamu w dawkach 10-20 mg
  • Unikanie stosowania analeptyków działających na rdzeń przedłużony
  • W przypadku zaburzeń krążenia: dożylne podanie glikokortykosteroidów
  • Możliwość zastosowania rozcieńczonych roztworów środków pobudzających receptory α i β o działaniu obkurczającym naczynia

Właściwości farmakologiczne

Mepiwakaina, substancja czynna Mepidontu® 3%, jest środkiem miejscowo znieczulającym o budowie amidowej. Jej działanie polega na hamowaniu prądów jonowych odpowiedzialnych za powstawanie i rozprzestrzenianie się bodźców w błonie komórkowej neuronu.

Charakterystyka działania:

  • Szybki początek działania znieczulającego
  • Czas skutecznego działania zależy od miejsca wstrzyknięcia, stężenia oraz obecności lub braku środka obkurczającego naczynia krwionośne
  • Efektywne znieczulenie miejscowe w zabiegach stomatologicznych

Skład produktu

1 ml roztworu Mepidontu® 3% zawiera 30 mg mepiwakainy chlorowodorku jako substancję czynną.

Pozostałe składniki pomocnicze nie są wymienione w dostarczonej charakterystyce produktu leczniczego, ale mogą obejmować substancje takie jak woda do wstrzykiwań, chlorek sodu do izotonizacji roztworu oraz ewentualne środki konserwujące.



Lek może wpływać na skuteczność antykoncepcji. Podczas przyjmowania leku zaleca się stosowanie dodatkowych metod zapobiegania ciąży.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.