Wyszukaj produkt

Memocit

Citicoline

roztw. doust.
1000 mg/10 ml
10 sasz. 10 ml
Doustnie
Rx
100%
88,18
<- Cytykolina w leczeniu zaburzeń neurologicznych i poznawczych

Wskazania do stosowania

Memocit jest wskazany w leczeniu zaburzeń neurologicznych i poznawczych spowodowanych:

  • Incydentami mózgowo-naczyniowymi (np. udarem)
  • Urazami czaszki

Cytykolina, substancja czynna leku Memocit, wykazuje działanie neuroprotekcyjne i wspomaga regenerację komórek nerwowych, co czyni ją cennym narzędziem w terapii poudarowej i pourazowej.

Dawkowanie i sposób podawania

Grupa pacjentów Zalecana dawka Uwagi
Dorośli 1000-2000 mg cytykoliny/dobę Dawka zależna od stanu pacjenta
Pacjenci w podeszłym wieku 1000-2000 mg cytykoliny/dobę Nie wymaga dostosowania dawki
Dzieci i młodzież Indywidualnie Stosować tylko gdy korzyści przewyższają ryzyko

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, biorąc pod uwagę stan kliniczny pacjenta oraz potencjalne korzyści terapeutyczne.

Memocit może być przyjmowany na czczo lub z posiłkiem. Roztwór doustny można przyjmować bezpośrednio z saszetki lub po rozcieńczeniu w około 120 ml wody (połowa szklanki). Szczegółowe informacje dotyczące przygotowania produktu do stosowania znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego.

Elastyczne dawkowanie Memocitu umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta, co jest szczególnie istotne w przypadku zaburzeń neurologicznych o różnym nasileniu.

Przeciwwskazania

Stosowanie Memocitu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na cytykolinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Zwiększone napięcie przywspółczulnego układu nerwowego

Przed rozpoczęciem terapii Memocitem kluczowa jest dokładna ocena stanu pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem ewentualnych przeciwwskazań, aby zapewnić bezpieczeństwo leczenia.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Ryzyko reakcji alergicznych: Memocit zawiera substancje pomocnicze, które mogą wywoływać reakcje alergiczne:

  • Metylu parahydroksybenzoesan (E 218)
  • Propylu parahydroksybenzoesan (E 216)
  • Czerwień koszenilowa (E 124)
Pacjenci z astmą, szczególnie uczuleni na kwas acetylosalicylowy, mogą być bardziej narażeni na wystąpienie napadów astmy po przyjęciu leku.

Zawartość sorbitolu: Każda saszetka zawiera 2000 mg sorbitolu ciekłego, niekrystalizującego (E 420). Sorbitol jest źródłem fruktozy, co może być istotne dla pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy. Należy uwzględnić addytywne działanie produktów i pokarmów zawierających fruktozę lub sorbitol.

Zawartość sodu: Produkt zawiera 77 mg sodu na saszetkę, co odpowiada 3,85% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu dla osób dorosłych według WHO.

Wpływ na prowadzenie pojazdów: Memocit nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Stosowanie Memocitu wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z predyspozycjami do reakcji alergicznych oraz zaburzeniami metabolizmu fruktozy. Monitorowanie pacjenta pod kątem potencjalnych działań niepożądanych jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.

Interakcje z innymi lekami

Lewodopa: Cytykolina nasila działanie L-dopy, co może wymagać dostosowania dawkowania w przypadku jednoczesnego stosowania obu leków.

Meklofenoksat: Cytykolina nie powinna być podawana jednocześnie z meklofenoksatem ze względu na potencjalne interakcje.

Przy stosowaniu Memocitu należy zwrócić szczególną uwagę na potencjalne interakcje z innymi lekami neurologicznymi, zwłaszcza w kontekście terapii choroby Parkinsona.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania cytykoliny u kobiet w ciąży. Memocit może być stosowany w okresie ciąży tylko w razie zdecydowanej konieczności, gdy spodziewane korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.

Decyzja o stosowaniu Memocitu u kobiet w ciąży powinna być podejmowana indywidualnie, po dokładnej analizie potencjalnych korzyści i ryzyka.

Działania niepożądane

Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (< 1/10 000) obejmują:

  • Zaburzenia psychiczne: omamy
  • Zaburzenia układu nerwowego: bóle głowy, zawroty głowy
  • Zaburzenia naczyniowe: nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze
  • Zaburzenia układu oddechowego: duszność
  • Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty, sporadycznie biegunka
  • Zaburzenia skóry: zaczerwienienie, pokrzywka, wysypka, plamica
  • Zaburzenia ogólne: dreszcze, obrzęk

Profil bezpieczeństwa Memocitu jest korzystny, z rzadko występującymi działaniami niepożądanymi. Niemniej jednak, pacjenci powinni być poinformowani o możliwości ich wystąpienia i konieczności zgłaszania wszelkich niepokojących objawów.

Mechanizm działania

Cytykolina wykazuje wielokierunkowe działanie neuroprotekcyjne:

  • Pobudza biosyntezę fosfolipidów strukturalnych błony komórkowej neuronów
  • Poprawia funkcjonowanie błon komórkowych, w tym działanie pompy sodowo-potasowej i receptorów błonowych
  • Stabilizuje błony komórkowe, co sprzyja wchłanianiu obrzęku mózgu
  • Hamuje aktywność fosfolipaz (A1, A2, C i D), zmniejszając tworzenie się wolnych rodników
  • Chroni antyoksydacyjny układ ochronny (np. glutation)

Wielokierunkowy mechanizm działania cytykoliny czyni Memocit wartościowym lekiem w terapii zaburzeń neurologicznych, szczególnie w kontekście ochrony i regeneracji tkanki nerwowej.

Warto zapamiętać
  • Memocit (cytykolina) jest skuteczny w leczeniu zaburzeń neurologicznych i poznawczych po udarze i urazach czaszki.
  • Lek wykazuje działanie neuroprotekcyjne poprzez stabilizację błon komórkowych i hamowanie powstawania wolnych rodników.

Skład

1 ml roztworu Memocitu zawiera 100 mg cytykoliny (w postaci soli sodowej).

Znajomość stężenia substancji czynnej w preparacie jest kluczowa dla precyzyjnego dawkowania, co ma szczególne znaczenie w terapii neurologicznej.



Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.